2 ਸਮੂਏਲ 15

15 ¹ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰੱਥ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਬਣਵਾਏ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਦੌੜਨ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਆਦਮੀ ਰੱਖ ਲਏ। ²ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਸਵੇਰੇ ਸੁਵਖਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਫਾਟਕ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਦੇ ਕੋਲ ਖਲੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਝਗੜੇ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕੋਲ ਨਿਆਂ ਲਈ ਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, “ਤੂੰ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਹੈਂ?” ਉਹ ਆਦਮੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ, “ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਗੋਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਹੈ।”

³ਤਦ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ, “ਵੇਖ, ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹਨ, ਪਰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੀ ਸੁਣਵਾਈ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿਯੁਕਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।” ⁴ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਇਹ ਵੀ ਆਖਦਾ, “ਕਾਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੇਸ ਦਾ ਨਿਆਈ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ! ਤਾਂ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਜਾਂ ਮੁਕੱਦਮਾ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦਿੰਦਾ।” ⁵ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦਾ। ⁶ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਹਰ ਇਸਰਾਏਲੀ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕੋਲ ਨਿਆਂ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਉਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦਿਲ ਚੁਰਾ ਲਏ।

⁷ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਬਰੋਨ ਜਾਣ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹ ਸੁੱਖਣਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਸੁੱਖੀ ਸੀ। ⁸ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਰਾਮ ਦੇ ਗਸ਼ੂਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖੀ ਸੀ: ‘ਜੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਲਿਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।’”

⁹ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਾਹ।” ਸੋ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਉੱਠ ਕੇ ਹਬਰੋਨ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।

¹⁰ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਸੁਨੇਹੀਏ ਭੇਜ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰ੍ਹੀ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ, ਤਾਂ ਆਖਣਾ, ‘ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਹਬਰੋਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ!’”

¹¹ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਸੱਦੇ ਹੋਏ 200 ਆਦਮੀ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨਾਲ ਗਏ, ਪਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਭੋਲਤਾਈ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ¹²ਜਦੋਂ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਦਾਊਦ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਗਿਲੋਨੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਲੋਹ ਤੋਂ ਬੁਲਵਾਇਆ। ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਜ਼ੋਰ ਫੜਦੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਲੋਕ ਵਧਦੇ ਗਏ।

ਦਾਊਦ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਤੋਂ ਭੱਜਦਾ ਹੈ

¹³ਇੱਕ ਸੁਨੇਹੀਆ ਦਾਊਦ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦਿਲ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਵੱਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।”

¹⁴ਤਦ ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ ਕਿਹਾ, “ਉੱਠੋ! ਸਾਨੂੰ ਭੱਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ। ਛੇਤੀ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਜਾ ਫੜੇਗਾ, ਸਾਡਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇਗਾ।”

¹⁵ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਸਾਡੇ ਸੁਆਮੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਠਹਿਰਾਉਣ, ਵੇਖੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਸ ਤਿਆਰ ਹਨ।”

¹⁶ਸੋ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨਿੱਕਲ ਤੁਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਘਰਾਣਾ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਰਖੇਲਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਲ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ^a a v16 ਰਖੇਲਾਂ ਦੂਜੇ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੱਕ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ¹⁷ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਖਰੀ ਘਰ ਦੇ ਕੋਲ ਠਹਿਰ ਗਏ। ¹⁸ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲੰਘੇ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰੇਤੀ ਅਤੇ ਪਲੇਤੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ 600 ਗਿੱਤੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਗਥ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਗਏ। ^b b v18 ਕਰੇਤੀ ਅਤੇ ਪਲੇਤੀ ਦਾਊਦ ਦੇ ਖ਼ਾਸ ਨਿੱਜੀ ਅੰਗ-ਰਖਿਅਕ ਦਸਤੇ ਸਨ।

¹⁹ਤਦ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਇੱਤਈ ਗਿੱਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ? ਮੁੜ ਜਾਹ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰਹਿ; ਤੂੰ ਤਾਂ ਪਰਦੇਸੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਵਤਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਇੱਕ ਦੇਸ-ਨਿਕਾਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ²⁰ਤੂੰ ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਕੀ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਭਟਕਾਵਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਮੁੜ ਜਾਹ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਹ। ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਵਿਖਾਵੇ।”

²¹ਇੱਤਈ ਨੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜਿਵੇਂ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਮੌਤ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।”

²²ਦਾਊਦ ਨੇ ਇੱਤਈ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਚੱਲ, ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਹ।” ਸੋ ਇੱਤਈ ਗਿੱਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਆਦਮੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਨਿੱਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਿਆ। ²³ਸਾਰਾ ਦੇਸ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਰੋਇਆ ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਾਰ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕਿਦਰੋਨ ਦੀ ਵਾਦੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਜਾੜ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ। ²⁴ਸਾਦੋਕ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੇਵੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨੇਮ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਚੁੱਕੀ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਬਯਾਥਾਰ ਬਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਨਿੱਕਲ ਗਏ। ²⁵ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸਾਦੋਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਹ। ਜੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸ-ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵੇਖਣ ਦੇਵੇਗਾ। ²⁶ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਆਖੇ, ‘ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ,’ ਤਾਂ ਵੇਖ, ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ—ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰੇ।” ²⁷ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਸਾਦੋਕ ਜਾਜਕ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਤੂੰ ਦਰਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈਂ? ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਹ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਹ—ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਹੀਮਅਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅਬਯਾਥਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੋਨਾਥਾਨ ਨੂੰ। ²⁸ਮੈਂ ਉਜਾੜ ਦੇ ਪੱਤਣਾਂ ਕੋਲ ਉਡੀਕਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਦੇਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸੁਨੇਹਾ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ।” ²⁹ਸੋ ਸਾਦੋਕ ਅਤੇ ਅਬਯਾਥਾਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਠਹਿਰ ਗਏ।

³⁰ਦਾਊਦ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਰੋਂਦਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਢੱਕ ਲਏ ਅਤੇ ਰੋਂਦੇ-ਰੋਂਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਗਏ। ^c c v30 ਧੋਖਾ ਖਾਧਾ ਹੋਇਆ ਪਾਤਸ਼ਾਹ, ਜੋ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਰੋਂਦਾ ਹੈ, ਯਿਸੂ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇਸੇ ਵਾਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉਸ ਰਾਤ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

³¹ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, “ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨਾਲ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।” ਤਦ ਦਾਊਦ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਮੂਰਖਤਾਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦੇ।”

³²ਜਦੋਂ ਦਾਊਦ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਹੂਸ਼ਈ ਅਰਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਉੱਥੇ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਚੋਲਾ ਪਾਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਧੂੜ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ। ³³ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੋਝ ਹੀ ਬਣੇਂਗਾ।

³⁴ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਵੇਂ ਅਤੇ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਨੂੰ ਆਖੇਂ, ‘ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਾਸ ਬਣਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ,’ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਹੀਥੋਫ਼ਲ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਕਰ ਸਕੇਂਗਾ। ³⁵ਅਤੇ ਕੀ ਸਾਦੋਕ ਅਤੇ ਅਬਯਾਥਾਰ ਜਾਜਕ ਉੱਥੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ? ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀਂ। ³⁶ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ—ਸਾਦੋਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹੀਮਅਸ ਅਤੇ ਅਬਯਾਥਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੋਨਾਥਾਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਸੁਣੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਭੇਜ ਦੇਈਂ।”

³⁷ਸੋ ਹੂਸ਼ਈ, ਦਾਊਦ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਠੀਕ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਵੜ ਰਿਹਾ ਸੀ।