2 Shohlar 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Oradan vaqt oʻtgach, Absalom oʻziga jang aravasi bilan otlar, hamda oldida yuguradigan ellik kishini oldi. ²Absalom erta turib, darvozaga olib boradigan yoʻl yoqasida turardi. Daʼvosi bor biror kishi hukm soʻrab podshoh oldiga kelganda, Absalom: “Qaysi shahardansan?” deb soʻrardi. U kishi esa: “Qulingiz Isroil qabilalaridan biridan”, deb javob berardi.

³Shunda Absalom unga: “Qara, daʼvolaring toʻgʻri va oʻrinli, biroq podshoh seni tinglashga hech kimni tayinlamagan”, derdi. ⁴Absalom yana: “Qani endi, meni shu yurtga hakam qilib tayinlashsa! Daʼvosi yo arzi bor har bir kishi oldimga kelar, men esa unga adolat qilardim”, derdi. ⁵Kimdir unga taʼzim qilgani yaqinlashsa, Absalom qoʻlini choʻzib, uni ushlab, oʻpib qoʻyardi. ⁶Absalom hukm soʻrab podshoh oldiga kelgan har bir isroillikka shunday qilardi va shu tariqa Isroil xalqining qalbini oʻgʻirladi.

⁷Toʻrt yildan soʻng, Absalom podshohga shunday dedi: “Iltimos, Otamizga atagan nazrimni bajo keltirgani Xevronga borishimga ruxsat bering. ⁸Chunki men Oromdagi Gashurda yashab turganimda: «Agar Otamiz meni Quddusga qaytarsa, Unga sajda qilaman», deb nazr qilgan edim.”

⁹Podshoh unga: “Tinchlik bilan bor”, dedi. Shunda Absalom oʻrnidan turib, Xevronga ketdi.

¹⁰Absalom Isroilning barcha qabilalariga yashirin choparlar yuborib: “Qoʻchqor shoxi ovozini eshitganingizda: «Absalom Xevronda shoh boʻldi!» denglar”, dedi.

¹¹Quddusdan taklif qilingan 200 kishi hech narsadan gumonsiz, fitna haqida hech narsa bilmay, Absalom bilan birga bordi. ¹²Absalom qurbonliklar keltirayotganda, Dovudning maslahatchisi gilohlik Axitoʻfelni chaqirtirish uchun Gilohga odam yubordi. Fitna kuchayib bordi, Absalomning tarafdorlari esa tobora koʻpayaverdi.

Dovud oʻgʻli Absalomdan qochadi

¹³Dovud oldiga chopar kelib: “Isroil xalqining qalbi Absalomga ogʻdi”, dedi.

¹⁴Dovud Quddusda oʻzi bilan birga boʻlgan barcha xizmatkorlarga shunday dedi: “Turinglar! Qochishimiz kerak, aks holda hech birimiz Absalomdan qutulolmaymiz. Shoshilinglar, boʻlmasa u tezda bizni quvib yetib, bizni nobud qiladi va shaharni qilichdan oʻtkazadi.”

¹⁵Podshohning xizmatkorlari unga: “Hazratim podshoh nima qaror qilsa, qullaringiz tayyormiz”, deb javob berishdi.

¹⁶Shunday qilib, podshoh butun xonadoni bilan yoʻlga chiqdi, ammo saroyni qoʻriqlash uchun oʻnta kanizagini qoldirdi. ^a a v16 Kanizaklar asosiy xotinga qaraganda qonuniy huquqlari kamroq boʻlgan ikkinchi darajali xotinlar edi. ¹⁷Podshoh oʻz ortidan ergashgan barcha xalq bilan yoʻlga chiqdi va ular eng chekkadagi uy oldida toʻxtashdi. ¹⁸Uning barcha xizmatkorlari, shuningdek, barcha keretlar va peletlar uning yonidan oʻtib ketishdi; Gatdan uning ortidan ergashib kelgan barcha 600 gatlik esa podshoh oldidan yurib oʻtdi. ^b b v18 Keretlar va peletlar Dovudning saralangan shaxsiy soqchi qismlari edi.

¹⁹Podshoh gatlik Ittoyga shunday dedi: “Nega sen ham biz bilan boryapsan? Qaytib bor-u, yangi podshoh bilan qol; sen begonasan, oʻz vatanidan uzoqda surgun boʻlgan kishisan. ²⁰Sen kecha endigina kelgansan. Oʻzim qayerga ketayotganimni ham bilmay turib, bugun seni biz bilan sargardon qilaymi? Qaytib bor, birodarlaringni ham oʻzing bilan olib ket. Otamiz senga sodiq sevgi va sadoqat koʻrsatsin.”

²¹Ittoy podshohga shunday javob berdi: “Otamiz hayot va hazratim podshoh hayot ekaniga qasamki, hazratim podshoh qayerda boʻlsa, hayotmi yo oʻlimmi, qulingiz ham oʻsha yerda boʻladi.”

²²Dovud Ittoyga: “Bor, oʻtib ol”, dedi. Shunday qilib, gatlik Ittoy oʻzining barcha odamlari va oʻzi bilan boʻlgan barcha bolalari bilan oʻtib oldi. ²³Butun xalq oʻtib borar ekan, butun yurt baland ovozda yigʻladi. Podshoh Kidron vodiysidan oʻtdi va butun xalq sahro tomon oʻtdi. ²⁴Sadoʻq ham oʻsha yerda edi, u bilan birga Otamizning ahd sandigʻini koʻtarib kelgan barcha levilar ham bor edi. Ular Otamizning sandigʻini quyib qoʻyishdi, Abiyator esa butun xalq shahardan chiqib boʻlgunga qadar qurbonliklar keltirdi. ²⁵Podshoh Sadoʻqqa shunday dedi: “Otamizning sandigʻini shaharga qaytarib olib bor. Agar Otamiz mendan rozi boʻlsa, U meni qaytaradi va sandiqni hamda U yashaydigan maskanni yana koʻrishimga imkon beradi. ²⁶Lekin U: «Sendan mamnun emasman», desa, mana men — U menga Oʻzi maʼqul koʻrganidek qilsin.” ²⁷Podshoh yana ruhoniy Sadoʻqqa shunday dedi: “Sen gʻoyibni koʻruvchi emasmisan? Tinchlik bilan shaharga qayt va ikki oʻgʻling — oʻgʻling Aximaas bilan Abiyatorning oʻgʻli Yoʻnatanni oʻzing bilan olib ket. ²⁸Sizdan menga xabar kelib, meni ogohlantirmaguningizcha, choʻl kechuvlarida kutib turaman.” ²⁹Shunday qilib, Sadoʻq bilan Abiyator Otamizning sandigʻini Quddusga qaytarib olib borishdi va oʻsha yerda qolishdi.

³⁰Dovud boshini yopgan, yalangoyoq holda yigʻlab, Zaytun togʻiga chiqdi. U bilan birga boʻlgan butun xalq ham boshini yopib, yigʻlagancha koʻtarildi. ^c c v30 Zaytun togʻiga yigʻlab chiqayotgan xiyonatga uchragan podshoh, oradan koʻp vaqt oʻtgach xuddi shu vodiydan oʻtgan va ishonchli bir doʻsti Oʻziga xiyonat qilgan oʻsha kechada xuddi shu tepalikda gʻam chekkan Isoning oldindan koʻrsatilgan timsolidir.

³¹Dovudga: “Axitoʻfel ham Absalom bilan fitnachilar orasida”, deb aytishdi. Shunda Dovud: “Ey Otamiz, Axitoʻfelning maslahatini ahmoqlikka aylantirgin”, deb ibodat qildi.

³²Dovud Otamizga sajda qilinadigan choʻqqiga yetib kelganda, arklik Xushay toʻni yirtilgan, boshiga tuproq sepgan holda uni kutib olgani oʻsha yerda turardi. ³³Dovud unga: “Agar sen men bilan borsang, menga faqat yuk boʻlasan”, dedi.

³⁴Lekin agar sen shaharga qaytib borib, Absalomga: “Men sening xizmatkoring boʻlaman, podshohim; ilgari otangga xizmat qilganimdek, endi senga xizmat qilaman”, desang, u holda sen men uchun Axitoʻfelning maslahatini puchga chiqara olasan. ³⁵Ruhoniylar Sadoʻq bilan Abiyator oʻsha yerda sen bilan birga. Podshoh saroyida eshitgan har bir narsangni ularga aytib tur. ³⁶Ularning ikki oʻgʻli ham oʻsha yerda ular bilan birga — Sadoʻqning oʻgʻli Aximaas bilan Abiyatorning oʻgʻli Yoʻnatan. Eshitgan hamma narsangni ular orqali menga xabar qilib tur.

³⁷Shunday qilib, Dovudning doʻsti Xushay, Absalom Quddusga kirib kelayotgan payt, shaharga keldi.