2 சாமுவேல் 15

15 ¹இதற்குப் பின்பு, அப்சலோம் தனக்கு ஒரு இரதத்தையும் குதிரைகளையும், தனக்கு முன்பாக ஓடுவதற்கு ஐம்பது மனிதரையும் சம்பாதித்துக்கொண்டான். ²அப்சலோம் அதிகாலையில் எழுந்து, நகர வாசலுக்குப் போகும் வழியின் ஓரமாக நின்றுகொள்வான். வழக்கு ஏதேனுமுள்ள ஒருவன் நியாயத்தீர்ப்புக்காக ராஜாவினிடத்தில் வரும்போதெல்லாம், அப்சலோம் அவனைக் கூப்பிட்டு, “நீ எந்த ஊரைச் சேர்ந்தவன்?” என்று கேட்பான். அதற்கு அவன், “உமது அடியேன் இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களில் ஒன்றைச் சேர்ந்தவன்” என்று பதிலளிப்பான்.

³அப்பொழுது அப்சலோம் அவனை நோக்கி, “இதோ, உன் வழக்குகள் நல்லவையும் நியாயமானவையும்தான், ஆனால் உன் வழக்கைக் கேட்க ராஜா ஒருவரையும் நியமிக்கவில்லையே” என்பான். ⁴மேலும் அப்சலோம், “நான் இந்த தேசத்தில் நியாயாதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டால் எவ்வளவு நலமாயிருக்கும்! வழக்கும் காரியமும் உள்ள யாவரும் என்னிடத்தில் வரலாம், நான் அவர்களுக்கு நியாயம் செய்வேனே” என்பான். ⁵ஒருவன் அவனை வணங்குவதற்கு அருகில் வரும்போதெல்லாம், அப்சலோம் தன் கையை நீட்டி, அவனைப் பிடித்து முத்தமிடுவான். ⁶நியாயத்தீர்ப்புக்காக ராஜாவினிடத்தில் வந்த ஒவ்வொரு இஸ்ரவேலனுக்கும் அப்சலோம் இப்படியே செய்தான்; இவ்விதமாக அவன் இஸ்ரவேலரின் இருதயங்களைக் கவர்ந்துகொண்டான்.

⁷நான்கு வருடங்கள் சென்றபின், அப்சலோம் ராஜாவை நோக்கி, “நான் எங்கள் பிதாவுக்கு நேர்ந்துகொண்ட ஒரு பொருத்தனையை நிறைவேற்றும்படி எப்ரோனுக்குப் போக எனக்கு தயவுசெய்து அனுமதி தாரும். ⁸ஏனெனில் நான் ஆராம் தேசத்தில் கேசூரில் தங்கியிருந்தபோது, ‘எங்கள் பிதா என்னை எருசலேமுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவந்தால், நான் அவரை ஆராதிப்பேன்’ என்று பொருத்தனை செய்தேன்” என்றான்.

⁹ராஜா அவனை நோக்கி, “சமாதானத்தோடே போ” என்றான். அப்பொழுது அப்சலோம் எழுந்து எப்ரோனுக்குப் போனான்.

¹⁰அப்சலோம் இஸ்ரவேலின் எல்லாக் கோத்திரங்களுக்கும் இரகசிய தூதுவர்களை அனுப்பி, “எக்காளச் சத்தத்தைக் கேட்கும்போது, ‘அப்சலோம் எப்ரோனில் அரசாளுகிறான்!’ என்று சொல்லுங்கள்” என்று சொல்லச் சொன்னான்.

¹¹எருசலேமிலிருந்து அழைக்கப்பட்ட இருநூறுபேர் அப்சலோமுடனேகூடச் சென்றார்கள்; இந்தச் சூழ்ச்சியைப் பற்றி ஒன்றும் அறியாமல், முழு மனத்தூய்மையோடு போனார்கள். ¹²அப்சலோம் பலிகளைச் செலுத்திக்கொண்டிருக்கும்போது, தாவீதின் ஆலோசகனான கீலோனியனாகிய அகித்தோப்பேலை அவனுடைய ஊராகிய கீலோவிலிருந்து வரவழைத்தான். இந்தச் சதி பலப்பட்டது; அப்சலோமைப் பின்பற்றுகிறவர்களின் தொகையும் அதிகரித்துக்கொண்டே போயிற்று.

தாவீது தன் மகன் அப்சலோமை விட்டு ஓடிப்போதல்

¹³ஒரு தூதன் தாவீதினிடத்தில் வந்து, “இஸ்ரவேலரின் இருதயங்கள் அப்சலோமைப் பின்பற்றத் திரும்பிவிட்டன” என்றான்.

¹⁴அப்பொழுது தாவீது எருசலேமில் தன்னோடிருந்த எல்லா ஊழியக்காரரையும் நோக்கி, “எழுந்திருங்கள்! நாம் ஓடிப்போவோம், இல்லாவிட்டால் அப்சலோமிடமிருந்து நம்மில் ஒருவரும் தப்பமாட்டோம். சீக்கிரம் புறப்படுங்கள், இல்லாவிட்டால் அவன் சடுதியில் நம்மைப் பிடித்து, நம்மை அழித்து, நகரத்தைப் பட்டயத்தால் வெட்டிப்போடுவான்” என்றான்.

¹⁵ராஜாவின் ஊழியக்காரர் அவனை நோக்கி, “எங்கள் ஆண்டவனாகிய ராஜா தீர்மானிக்கிற எதையும் செய்ய, உமது அடியார் ஆயத்தமாயிருக்கிறோம்” என்றார்கள்.

¹⁶அப்படியே ராஜா புறப்பட்டான், அவனுடைய குடும்பத்தார் அனைவரும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தார்கள்; ஆனால் அரண்மனையைக் காக்கும்படி பத்து மறுமனையாட்டிகளை அவன் விட்டுவைத்தான். ^a a v16 மறுமனையாட்டிகள், முதன்மை மனைவியைவிடக் குறைந்த சட்டரீதியான உரிமைகளையுடைய இரண்டாம்நிலை மனைவிகளாவர். ¹⁷ராஜா புறப்பட்டுப்போனான், மக்களெல்லாரும் அவனைப் பின்தொடர்ந்தார்கள்; அவர்கள் கடைசி வீட்டண்டையில் தங்கினார்கள். ¹⁸அவனுடைய ஊழியக்காரர் அனைவரும் அவனருகே கடந்துபோனார்கள்; கிரேத்தியர், பெலேத்தியர் யாவரும், காத் ஊரிலிருந்து அவனைப் பின்பற்றி வந்திருந்த அறுநூறு கித்தியர் அனைவரும் ராஜாவுக்கு முன்பாக அணிவகுத்துச் சென்றார்கள். ^b b v18 கிரேத்தியரும் பெலேத்தியரும் தாவீதின் தனிப்பட்ட மெய்க்காவலராக இருந்த தலைசிறந்த படைப்பிரிவினர் ஆவர்.

¹⁹அப்பொழுது ராஜா கித்தியனாகிய ஈத்தாயை நோக்கி, “நீயும் எங்களோடுகூட ஏன் வருகிறாய்? திரும்பிப்போய், புது ராஜாவோடு தங்கியிரு; நீ ஒரு அந்நியன், உன் சொந்த தேசத்தைவிட்டு விலகிவந்த ஒரு அகதி. ²⁰நேற்றுத்தானே நீ வந்தாய். இன்று எங்கே போகிறேன் என்று எனக்கே தெரியாதிருக்க, நான் உன்னையும் எங்களோடு அலைந்து திரியப்பண்ணலாமா? திரும்பிப்போ, உன் சகோதரரையும் உன்னோடு அழைத்துக்கொண்டுபோ. எங்கள் பிதா உனக்கு உடன்படிக்கை அன்பையும் உண்மையையும் காட்டுவாராக” என்றான்.

²¹அதற்கு ஈத்தாய் ராஜாவுக்குப் பதிலளித்து, “எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளவராயிருப்பதும், என் ஆண்டவனாகிய ராஜா ஜீவனுள்ளவராயிருப்பதும் நிச்சயம்போல, என் ஆண்டவனாகிய ராஜா எங்கே இருக்கிறாரோ, மரணமானாலும் ஜீவனானாலும், அங்கேதான் உமது அடியேனும் இருப்பேன்” என்றான்.

²²அப்பொழுது தாவீது ஈத்தாயை நோக்கி, “நடந்து அக்கரைக்குப் போ” என்றான். அப்படியே கித்தியனாகிய ஈத்தாய் தன்னுடைய எல்லா மனிதரோடும் தன்னோடிருந்த குழந்தைகள் அனைவரோடும் அக்கரைக்குக் கடந்துபோனான். ²³மக்களெல்லாரும் கடந்துபோகையில், தேசம் முழுவதும் மிகுந்த சத்தமிட்டு அழுதது. ராஜா கீதரோன் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்தான், மக்களெல்லாரும் வனாந்தரத்தை நோக்கிக் கடந்துபோனார்கள். ²⁴சாதோக்கும் அங்கே இருந்தான்; அவனோடு எங்கள் பிதாவின் உடன்படிக்கைப் பெட்டியைச் சுமக்கிற லேவியர் அனைவரும் இருந்தார்கள். அவர்கள் எங்கள் பிதாவின் பெட்டியை இறக்கிவைத்தார்கள்; மக்களெல்லாரும் நகரத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு முடியும்வரை, அபியத்தார் பலிகளைச் செலுத்தினான். ²⁵அப்பொழுது ராஜா சாதோக்கை நோக்கி, “எங்கள் பிதாவின் பெட்டியைத் திரும்ப நகரத்திற்குக் கொண்டுபோ. எங்கள் பிதா என்மேல் பிரியமாயிருந்தால், அவர் என்னைத் திரும்பக் கொண்டுவந்து, அதையும் அவர் தங்கும் இடத்தையும் மறுபடியும் நான் காணும்படி செய்வார். ²⁶ஆனால் அவர், ‘உன்மேல் எனக்குப் பிரியமில்லை’ என்று சொல்வாரானால், இதோ இருக்கிறேன்—அவருக்கு நலமாய்த் தோன்றுகிறபடி அவர் எனக்குச் செய்வாராக” என்றான். ²⁷மேலும் ராஜா ஆசாரியனாகிய சாதோக்கை நோக்கி, “நீ ஒரு ஞானதிருஷ்டிக்காரன் அல்லவா? சமாதானத்தோடே நகரத்திற்குத் திரும்பிப்போ; உன்னோடுகூட உன் இரண்டு குமாரர்களையும், அதாவது உன் மகனாகிய அகிமாசையும், அபியத்தாரின் மகனாகிய யோனத்தானையும் அழைத்துக்கொண்டுபோ. ²⁸உங்களிடமிருந்து எனக்குச் செய்தி வந்து அறிவிக்கப்படும்வரை, நான் வனாந்தரத்தின் கடவுகளண்டையில் காத்திருப்பேன்” என்றான். ²⁹அப்படியே சாதோக்கும் அபியத்தாரும் எங்கள் பிதாவின் பெட்டியை எருசலேமுக்குத் திரும்பக் கொண்டுபோய், அங்கே தங்கியிருந்தார்கள்.

³⁰தாவீது ஒலிவமலையின்மேல் ஏறிப்போனான்; ஏறிப்போகும்போது அழுதுகொண்டே, தன் தலையை மூடிக்கொண்டு, வெறுங்காலோடு போனான். அவனோடிருந்த மக்களெல்லாரும் தங்கள் தலைகளை மூடிக்கொண்டு, அழுதுகொண்டே ஏறிப்போனார்கள். ^c c v30 காட்டிக்கொடுக்கப்பட்ட ராஜா ஒலிவமலையின்மேல் ஏறும்போது அழுதது, நெடுங்காலம் கழித்து இதே பள்ளத்தாக்கைக் கடந்து, நம்பிக்கைக்குப் பாத்திரமான ஒரு நண்பன் தம்மைக் காட்டிக்கொடுத்த அந்த இரவில் இதே மலையின்மேல் துக்கித்த இயேசுவை முன்னறிவிக்கிறது.

³¹“அகித்தோப்பேல் அப்சலோமோடுகூடச் சதிசெய்கிறவர்களுக்குள் இருக்கிறான்” என்று தாவீதுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. அப்பொழுது தாவீது, “எங்கள் பிதாவே, அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையை மதியீனமாக்கிப்போடும்” என்று ஜெபம்பண்ணினான்.

³²எங்கள் பிதாவுக்கு ஆராதனை செலுத்தப்படுகிற உச்சிமலைக்குத் தாவீது வந்தபோது, அர்க்கியனாகிய ஊசாய் தன் அங்கியைக் கிழித்துக்கொண்டு, தன் தலையின்மேல் புழுதி போட்டுக்கொண்டு அவனைச் சந்திக்க அங்கே வந்தான். ³³தாவீது அவனை நோக்கி, “நீ என்னோடுகூட வந்தால், நீ எனக்கு ஒரு பாரமாய் மட்டுமே இருப்பாய்.

³⁴ஆனால் நீ நகரத்திற்குத் திரும்பிப்போய், அப்சலோமை நோக்கி, ‘என் ராஜாவே, நான் உமது ஊழியனாயிருப்பேன்; முன்பு உம்முடைய தகப்பனுக்கு ஊழியம் செய்ததுபோல, இப்போது நான் உமக்கு ஊழியம் செய்வேன்’ என்று சொல்வாயானால், அப்பொழுது எனக்காக அகித்தோப்பேலின் ஆலோசனையை நீ பயனற்றதாக்கலாம். ³⁵ஆசாரியர்களாகிய சாதோக்கும் அபியத்தாரும் அங்கே உன்னோடிருக்கிறார்கள். ராஜாவின் அரண்மனையில் நீ கேள்விப்படுகிற எல்லாவற்றையும் அவர்களுக்குச் சொல். ³⁶அவர்களுடைய இரண்டு குமாரர்களும், அதாவது சாதோக்கின் மகனாகிய அகிமாசும், அபியத்தாரின் மகனாகிய யோனத்தானும் அங்கே அவர்களோடிருக்கிறார்கள். நீ கேள்விப்படும் எல்லாவற்றையும் அவர்கள்மூலம் எனக்குச் செய்தியாய் அனுப்பு” என்றான்.

³⁷அப்படியே தாவீதின் நண்பனாகிய ஊசாய் நகரத்திற்குள் வந்தான்; அப்சலோமும் அப்போதுதான் எருசலேமுக்குள் பிரவேசித்துக்கொண்டிருந்தான்.