ಯೋವಾಬನು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವುದು
ಯೋವಾಬನು ತೆಕೋವದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು, ತನ್ನ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಕೊಂದ ಮಗನ ಕುರಿತಾದ ಕಲ್ಪಿತ ವ್ಯಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅರಸನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಗಡೀಪಾರಾದವನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆತರಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಅವಳು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಎರಡು ವರ್ಷ ಅರಸನ ಮುಖದರ್ಶನವು ಅವನಿಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಯೋವಾಬನ ಜವೆಗೋದಿಯ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ.
14 1ಅರಸನ ಹೃದಯವು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಮೇಲೆ ತವಕಪಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಚೆರೂಯಳ ಮಗನಾದ ಯೋವಾಬನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. 2ಯೋವಾಬನು ತೆಕೋವಕ್ಕೆ ಹೇಳಿಕಳುಹಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನವಂತ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅವಳಿಗೆ, “ದಯವಿಟ್ಟು ದುಃಖಿಸುವವಳಂತೆ ನಟಿಸು: ಶೋಕವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೆ ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ಸತ್ತವರಿಗಾಗಿ ಗೋಳಾಡಿದ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ ವರ್ತಿಸು. 3ನೀನು ಅರಸನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಯೋವಾಬನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು.
4ತೆಕೋವದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ಅರಸನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೋರಲು ಬಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, “ಅರಸನೇ, ಸಹಾಯಮಾಡು!” ಎಂದಳು.
5ಅರಸನು ಅವಳಿಗೆ, “ನಿನಗೆ ಏನಾಯಿತು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು, “ನಾನು ವಿಧವೆ; ನನ್ನ ಗಂಡನು ಸತ್ತುಹೋದನು.
6ನಿನ್ನ ದಾಸಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಜಗಳವಾಡಿದಾಗ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುವವರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಒಬ್ಬನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಕೊಂದನು. 7ಈಗ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವು ನಿನ್ನ ದಾಸಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಎದ್ದು, ‘ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಹೊಡೆದವನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸು; ಅವನು ಕೊಂದ ಸಹೋದರನಿಗೋಸ್ಕರ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇವೆ, ಬಾಧ್ಯಸ್ಥನನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇವೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನನಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಕಡೆಯ ಕೆಂಡವನ್ನು ಆರಿಸಿಬಿಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾರೆ; ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಸರಾಗಲಿ ಉಳಿದವರಾಗಲಿ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.”
8ಅರಸನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಗೆ, “ನೀನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗು, ನಿನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಪ್ಪಣೆಕೊಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದನು.
9ತೆಕೋವದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ಅರಸನಿಗೆ, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನೇ, ಈ ಅಪರಾಧವು ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೂ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಇರಲಿ; ಅರಸನೂ ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನವೂ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾಗಿರಲಿ” ಎಂದಳು.
10ಅದಕ್ಕೆ ಅರಸನು, “ನಿನಗೆ ಏನಾದರೂ ಹೇಳುವವನನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ; ಅವನು ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದನು.
11ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು, “ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಮುಯ್ಯಿತೀರಿಸುವವನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ರಕ್ತಸುರಿಸದಂತೆಯೂ ನನ್ನ ಮಗನು ನಾಶವಾಗದಂತೆಯೂ ಅರಸನು ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ” ಎಂದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಜೀವದಾಣೆ, ನಿನ್ನ ಮಗನ ತಲೆಯ ಒಂದು ಕೂದಲೂ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದನು. a a v11 ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಮುಯ್ಯಿತೀರಿಸುವವನು ಕುಟುಂಬದ ಒಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನನ್ನು ಕೊಂದವನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಬಂಧುವಾಗಿದ್ದನು.
12ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು, “ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯು ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನಿಗೆ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಲಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅಪ್ಪಣೆಯಾಗಲಿ” ಎಂದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ಹೇಳು” ಎಂದನು.
13ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು ಹೀಗೆಂದಳು: “ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಜನರಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಇಂಥ ಯೋಚನೆ ಏಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೀ? ಅರಸನು ತಾನು ಗಡೀಪಾರುಮಾಡಿದವನನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳದ ಕಾರಣ, ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ದೋಷಿಯೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. 14ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತೇವೆ; ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಿದ ನೀರನ್ನು ತಿರಿಗಿ ಕೂಡಿಸಲಾಗದಂತೆ ಇದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಗಡೀಪಾರಾದವನು ತಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಉಳಿಯದಂತೆ ಅವರು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ. b b v14 ಇಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆಯುವ ಬದಲು ಗಡೀಪಾರಾದವನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಯೋಜಿಸುವವರಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ — ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗಡೀಪಾರಾದವನನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಅದೇ ಹೃದಯವೇ ಇದು. 15ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಹೆದರಿಸಿದ ಕಾರಣ ನಾನು ಈಗ ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನಿಗೆ ಹೇಳಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು: ‘ನಾನು ಅರಸನ ಸಂಗಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ; ಒಂದುವೇಳೆ ಅವನು ತನ್ನ ದಾಸಿಯ ಬಿನ್ನಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು. 16ಒಂದುವೇಳೆ ಅರಸನು ಕೇಳಿ, ನನ್ನನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಗನನ್ನೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸ್ವಾಸ್ತ್ಯದಿಂದ ಕಡಿದುಹಾಕಬೇಕೆಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ಕೈಯಿಂದ ತನ್ನ ದಾಸಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬಹುದು.’” 17ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯು, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನ ಮಾತು ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ವಿವೇಚಿಸುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತನಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ. ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಡ ಇರಲಿ” ಎಂದುಕೊಂಡಳು.
18ಅರಸನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಗೆ, “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಮರೆಮಾಡಬೇಡ” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳು, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನು ಹೇಳಲಿ” ಎಂದಳು.
19ಅರಸನು, “ಇದೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಯೋವಾಬನ ಕೈ ಇದೆಯೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯು, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನೇ, ನಿನ್ನ ಜೀವದಾಣೆ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನು ಹೇಳಿದ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಬಲಕ್ಕಾಗಲಿ ಎಡಕ್ಕಾಗಲಿ ತಿರುಗಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ದಾಸನಾದ ಯೋವಾಬನೇ ನನಗೆ ಅಪ್ಪಣೆಕೊಟ್ಟನು; ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವನೇ ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು.
20ಕಾರ್ಯವು ಕಾಣಿಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿನ್ನ ದಾಸನಾದ ಯೋವಾಬನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿರುವ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತನಂತೆ ಜ್ಞಾನವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದಳು.
21ಆಗ ಅರಸನು ಯೋವಾಬನಿಗೆ, “ಒಳ್ಳೆಯದು, ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಹೋಗಿ, ಆ ಯುವಕನಾದ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತಾ” ಎಂದನು.
22ಯೋವಾಬನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೋರಲು ಬಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅರಸನನ್ನು ಹರಸಿದನು. “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಅರಸನೇ, ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ದಯೆಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನಿನ್ನ ದಾಸನು ಈ ದಿನ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅರಸನು ತನ್ನ ದಾಸನ ಬಿನ್ನಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದನು.
23ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋವಾಬನು ಎದ್ದು ಗೆಷೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದನು. 24ಅರಸನು, “ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು” ಎಂದನು. ಹೀಗೆ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು, ಅರಸನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. 25ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಜನರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಂತೆ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಂಡಾಡಲ್ಪಟ್ಟವರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅಂಗಾಲಿನಿಂದ ನೆತ್ತಿಯವರೆಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. 26ಅವನು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಬೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗೆಲ್ಲಾ—ಅದು ಅವನಿಗೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಬೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು—ತನ್ನ ತಲೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ತೂಗಿದಾಗ ಅದು ರಾಜಮಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಸುಮಾರು ಐದು ಪೌಂಡ್ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. 27ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೆ ಮೂವರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳೂ ತಾಮಾರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಮಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಅವಳು ಸುಂದರವಾದ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿದ್ದಳು.
28ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಅರಸನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡದೆ ಎರಡು ಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು. 29ಅರಸನ ಬಳಿ ವಿಜ್ಞಾಪನೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಯೋವಾಬನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಯೋವಾಬನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯ ಸಾರಿ ಪುನಃ ಕರೆಯಿಸಿದನು, ಆದರೂ ಯೋವಾಬನು ಬರಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. 30ಆಗ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ, “ನೋಡಿ, ಯೋವಾಬನ ಹೊಲವು ನನ್ನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಜವೆಗೋಧಿ ಇದೆ. ಹೋಗಿ, ಅದನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡಿ” ಎಂದನು. ಹೀಗೆ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಸೇವಕರು ಆ ಹೊಲವನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.
31ಆಗ ಯೋವಾಬನು ಎದ್ದು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, “ನಿನ್ನ ಸೇವಕರು ನನ್ನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
32ಅದಕ್ಕೆ ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಯೋವಾಬನಿಗೆ, “‘ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಾ, ನಾನು ಗೆಷೂರಿನಿಂದ ಏಕೆ ಬಂದೆ ಎಂದು ಅರಸನನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ—ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿತ್ತು’ ಎಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿಕಳುಹಿಸಿದೆನು. ಈಗ ನಾನು ಅರಸನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಿ; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಪರಾಧವಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿ” ಎಂದನು.
33ಯೋವಾಬನು ಅರಸನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಅರಸನು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಬಂದು ಅರಸನ ಮುಂದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮುಖವನ್ನಿಟ್ಟು ಅಡ್ಡಬಿದ್ದನು. ಆಗ ಅರಸನು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನನ್ನು ಮುದ್ದಿಟ್ಟನು.