Gindala Liwat ni Joab si Absalom sa Jerusalem

Ginpadala ni Joab ang isa ka babayi halin sa Tekoa nga may gintuga nga kaso parte sa isa ka anak nga nakapatay sang iya utod, nga nagapakiluoy sa hari nga hinumdumon ang iya Amay kag magdesisyon nga mabalik ang mga ginpalayas. Nagbalik si Absalom apang ginindian nga makita ang nawong sang hari sa duha ka tuig, tubtob nga ginsunog niya ang uma sang sebada ni Joab.

Kapitulo 14.

Nahibaloan ni Joab nga anak ni Zeruiah nga ang tagiposoon sang hari nagahandum kay Absalom. Nagpadala si Joab sa Tekoa kag ginpakuha niya didto ang isa ka maalam nga babayi. Nagsiling sia sa iya, “Palihog magpakuno-kuno ka nga nagapangasubo: magsuksok ka sang mga bayo sang pagpangasubo, indi ka maglana, kag maggawi ka subong sang isa ka babayi nga madugay na nga nagapangasubo sa patay. Magkadto ka sa hari kag ihambal mo sa iya ini nga mga pulong.” Ginbutang ni Joab ang mga pulong sa iya baba.

Nagkadto ang babayi nga taga-Tekoa sa hari, naghapa sia sa duta sa pagtahud, kag nagsiling, “Buligi ako, hari!”

Nagpamangkot ang hari sa iya, “Ano ang natabo sa imo?” Nagsiling sia, “Isa ako ka balo nga babayi; napatay ang akon bana.

Ang imo alagad may duha ka anak nga lalaki. Nag-away sila sa latagon, kag wala sing may magpuntong sa ila, gani ginpatay sang isa ang isa. Ang bug-os nga panimalay nagbangon batok sa imo alagad, nga nagasiling, ‘Itugyan ang nagsakit sang iya utod; patyon namon sia tungud sa utod nga iya ginpatay, kag laglagon man namon ang manunubli.’ Luyag nila nga palungon ang akon katapusan nga baga, nga indi magbilin sa akon bana sing ngalan ukon nabilin sa duta.”

Nagsiling ang hari sa babayi, “Magpauli ka, kag magahatag ako sing sugo tungud sa imo.”

Nagsiling ang babayi nga taga-Tekoa sa hari, “Ginoo ko nga hari, mabutang sa akon kag sa panimalay sang akon amay ang kasal-anan; kag mangin walay sala ang hari kag ang iya trono.”

Nagsiling ang hari, “Kon sin-o man ang maghambal sa imo, dalha sia sa akon—indi na sia makatandog sa imo liwat.”

Nagsiling sia, “Palihog, dumduma sang hari ang imo Amay, agud nga ang manugtimalos sang dugo indi na magdugang sa pagpamatay, kag indi malaglag ang akon anak.” Nagsiling sia, “Subong nga buhi ang aton Amay, walay bisan isa ka buhok sa ulo sang imo anak nga mahulog sa duta.” ^a

Nagsiling ang babayi, “Palihog, tuguti ang imo alagad nga maghambal sing isa ka pulong sa akon ginoo nga hari.” Nagsiling sia, “Maghambal ka.”

Nagsiling ang babayi, “Ngaa bala nahunahuna mo ini batok sa katawohan sang aton Amay? Kay sa paghambal sini, ginapakamalaut sang hari ang iya kaugalingon, kay wala niya pagpabalika ang iya kaugalingon nga gintabog. Sa pagkamatuud mapatay kita, subong sang tubig nga nausik sa duta nga indi na matipon liwat. Apang ang aton Amay wala nagakuha sing kabuhi—nagaplano sia sing mga paagi agud nga ang mga gintabog indi mapahilayo sa iya. ^b Karon nagkari ako sa paghambal sini sa akon ginoo nga hari kay ginpahadluk ako sang katawohan. Naghunahuna ang imo alagad: Mahambal ako sa hari; ayhan ihatag niya ang pangabay sang iya alagad. Ayhan magapamati ang hari kag magaluwas sang iya alagad gikan sa kamot sang tawo nga buot magpahamulag sa akon kag sa akon anak gikan sa panublion sang aton Amay.’” Naghunahuna ang imo alagad: “Kabay pa nga ang pulong sang akon ginoo nga hari magdala sing kapahuwayan, kay ang akon ginoo nga hari subong sang isa ka anghel sang aton Amay, nga nagakilala sang maayo kag malaut. Kabay pa nga ang imo Amay mangin kaupod mo.”

Nagsiling ang hari sa babayi, “Indi mo pagtagoi sa akon ang bisan ano nga akon ipamangkot sa imo.” Nagsiling sia, “Maghambal ang akon ginoo nga hari.”

Nagpamangkot ang hari, “Ang kamot bala ni Joab ara sa likod sini tanan?” Nagsabat ang babayi, “Subong nga buhi ikaw, akon ginoo nga hari, walay bisan sin-o nga makatipas sa tuo ukon sa wala gikan sa bisan ano nga ginhambal sang akon ginoo nga hari. Ang imo alagad nga si Joab nagsugo sa akon; ginbutang niya ini tanan nga mga pulong sa baba sang imo alagad.

Ginhimo ini sang imo alagad nga si Joab agud nga mabaylohan ang dagway sang mga butang. Apang ang akon ginoo maalam subong sang isa ka anghel sang aton Amay, nga nakahibalo sang tanan nga yara sa duta.”

Niyan nagsiling ang hari kay Joab, “Maayo, himuon ko ini. Lakat ka, dalha pabalik ang pamatan-on nga si Absalom.”

Naghapa si Joab sa duta, nagyaub, kag ginpakamaayo niya ang hari. Nagsiling sia, “Karon nahibaloan sang imo alagad nga nakakita ako sing kahamuut sa imo mga mata, akon ginoo nga hari, kay ginhatag sang hari ang pangabay sang iya alagad.”

Gani nagtindog si Joab kag nagkadto sa Gesur kag gindala niya pabalik si Absalom sa Jerusalem. Nagsiling ang hari, “Magkadto sia sa iya balay, apang indi sia magtan-aw sang akon nawong.” Gani nagkadto si Absalom sa iya balay kag wala niya makita ang nawong sang hari. Sa bug-os nga Israel walay bisan sin-o nga ginadayaw tungud sa katahum subong ni Absalom; gikan sa dapadapa sang iya tiil tubtub sa alimpulo sang iya ulo, wala sia sing kasawayan. Sa kada bes nga nagakiskis sia sang iya ulo—ginakiskis niya ini kada tuig, kay nagabug-at na ini sa iya—ginatimbang niya ang buhok sang iya ulo: mga lima ka libra suno sa talaksan sang hari. Tatlo ka anak nga lalaki ang natawo kay Absalom, kag isa ka anak nga babayi nga ginngalanan Tamar. Isa sia ka matahum nga babayi.

Nagpuyo si Absalom sa Jerusalem sa sulud sang bug-os nga duha ka tuig nga wala makita ang nawong sang hari. Nagpasugo si Absalom kay Joab agud pangabayon sia nga magpatunga sa hari, apang nagdumili si Joab sa pagkadto sa iya. Nagpasugo sia liwat, sa ikaduha nga bes, apang nagdumili gihapon si Joab sa pagkadto. Nagsiling si Absalom sa iya mga alagad, “Yari karon, ang latagon ni Joab kadungan sang akon, kag may sebada sia didto. Lakat kamo, sunuga ini.” Gani ginsunog sang mga alagad ni Absalom ang latagon.

Nagtindog si Joab, nagkadto sa balay ni Absalom, kag nagpamangkot, “Ngaa ginsunog sang imo mga alagad ang akon latagon?”

Nagsabat si Absalom kay Joab, “Nagpasugo ako sa imo: ‘Kadto diri, agud ipadala ko ikaw sa pagpamangkot sa hari kon ngaa nagkari ako gikan sa Gesur—maayo pa kuntani nga nagpabilin ako didto.’ Karon tuguti ako nga makita ang nawong sang hari; kon may sala ako sa bisan ano, patyon niya ako.”

Nagkadto si Joab sa hari kag ginsugiran niya sia. Ginpatawag sang hari si Absalom, nga nagsulud kag nagyaub nga ang iya nawong sa duta sa atubangan niya. Niyan ginhaluk sang hari si Absalom.