2 சாமுவேல் 14

14 ¹செருயாவின் குமாரனாகிய யோவாப், ராஜாவின் இருதயம் அப்சலோமின்மேல் ஏங்கிக்கொண்டிருக்கிறதென்று அறிந்துகொண்டான். ²யோவாப் தெக்கோவாவுக்கு ஆள் அனுப்பி, அங்கேயிருந்து ஒரு புத்திசாலியான ஸ்திரீயை வரவழைத்து, அவளிடம், "தயவுசெய்து துக்கங்கொண்டவள்போல் பாசாங்குசெய்; துக்கவஸ்திரம் தரித்து, எண்ணெய் பூசாமல், மரித்தவனுக்காக அநேக நாட்களாய்த் துக்கித்த ஸ்திரீயைப்போல் நடந்துகொள். ³பின்பு ராஜாவினிடத்தில் போய், இந்த வார்த்தைகளை அவரிடம் சொல்" என்று சொல்லி, யோவாப் சொல்லவேண்டிய வார்த்தைகளை அவள் வாயில் அமைத்தான்.

⁴தெக்கோவா ஊராளாகிய அந்த ஸ்திரீ ராஜாவினிடத்தில் வந்து, தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்து, "ராஜாவே, உதவிசெய்யும்!" என்றாள்.

⁵ராஜா அவளை நோக்கி, "உனக்கு என்ன வந்தது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவள்: "நான் ஒரு விதவை; என் புருஷன் மரித்துப்போனான்.

⁶உமது அடியாளுக்கு இரண்டு குமாரர் இருந்தார்கள்; அவர்கள் இருவரும் வெளியிலே சண்டையிட்டார்கள்; அவர்களைப் பிரிக்க ஒருவரும் இல்லாதபடியால், ஒருவன் மற்றவனை அடித்துக் கொன்றுபோட்டான். ⁷இப்போது வம்சத்தார் அனைவரும் உமது அடியாளுக்கு விரோதமாய் எழும்பி, ‘தன் சகோதரனை அடித்துக் கொன்றவனை ஒப்புக்கொடு; அவன் கொன்ற சகோதரனுக்காக அவனைக் கொன்றுபோட்டு, சுதந்தரவாளியையும் அழிப்போம்’ என்கிறார்கள்; இப்படி எனக்கு மீதியாயிருக்கிற தழலை அணைத்து, என் புருஷனுக்குப் பூமியின்மேல் பேரையும் மீதியையும் வைக்காமற்போக நினைக்கிறார்கள்" என்றாள்.

⁸அப்பொழுது ராஜா அந்த ஸ்திரீயை நோக்கி, "உன் வீட்டுக்குப் போ; உன் காரியமாய் நான் கட்டளையிடுவேன்" என்றார்.

⁹தெக்கோவா ஊராளாகிய அந்த ஸ்திரீ ராஜாவை நோக்கி, "ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, இந்தக் குற்றம் என்மேலும் என் தகப்பன் வீட்டின்மேலும் இருக்கக்கடவது; ராஜாவும் அவருடைய சிங்காசனமும் குற்றமற்றதாயிருப்பதாக" என்றாள்.

¹⁰அப்பொழுது ராஜா: "உன்னோடே பேசுகிறவன் எவனோ, அவனை என்னிடத்தில் கொண்டுவா; அவன் இனி உன்னைத் தொடமாட்டான்" என்றார்.

¹¹அதற்கு அவள்: "இரத்தப்பழிக்குப் பழிவாங்குகிறவன் இன்னும் அதிக அழிவைச் செய்யாதபடிக்கும், என் குமாரன் அழிக்கப்படாதபடிக்கும், ராஜாவாகிய நீர் உம்முடைய பிதாவை நினைத்தருளும்" என்றாள். அதற்கு அவர்: "எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளவராயிருக்கிறபடியால், உன் குமாரனுடைய தலைமயிரில் ஒன்றாகிலும் தரையிலே விழுவதில்லை" என்றார். ^a a v11 இரத்தப்பழிக்குப் பழிவாங்குகிறவன் என்பவன், குடும்ப அங்கத்தினரைக் கொன்றவனைக் கொல்லும்படி வழக்கத்தினால் நியமிக்கப்பட்ட உறவினன்.

¹²பின்பு அந்த ஸ்திரீ: "ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனிடத்தில் உமது அடியாள் ஒரு வார்த்தை சொல்ல தயவுசெய்யும்" என்றாள். அதற்கு அவர்: "சொல்" என்றார்.

¹³அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ: "பின்னை ஏன் எங்கள் பிதாவின் ஜனங்களுக்கு விரோதமாக இப்படிப்பட்டதை நினைத்தீர்? ராஜா தாம் துரத்திவிட்டவனைத் திரும்பக் கொண்டுவராதிருக்கிறபடியால், இப்படிச் சொல்லுகிறதினாலே ராஜா தம்மையே குற்றவாளியாக்குகிறார். ¹⁴நாம் நிச்சயமாய் மரிப்போம்; திரும்பச் சேர்க்கக்கூடாதபடி தரையிலே ஊற்றுண்ட தண்ணீரைப்போல் இருக்கிறோம். ஆனாலும் எங்கள் பிதா ஜீவனை எடுத்துக்கொள்ளாமல், துரத்திவிடப்பட்டவன் தம்மைவிட்டு விலகியிராதபடிக்கு வழிகளை யோசிக்கிறார். ^b b v14 இங்கேயும், எங்கள் பிதா ஜீவனை எடுத்துக்கொள்ளாமல், துரத்திவிடப்பட்டவனைத் தம் வீட்டுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவரும் வழிகளை யோசிக்கிறவராகக் காண்பிக்கப்படுகிறார் — ஒவ்வொரு நாடோடியையும் தம்மிடத்திற்கே தேடிவரும் அதே இருதயம்தான். ¹⁵இப்போது ஜனங்கள் என்னைப் பயமுறுத்தினபடியால், ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனிடத்தில் இதைச் சொல்ல வந்தேன். உமது அடியாள்: ‘நான் ராஜாவினிடத்தில் பேசுவேன்; ஒருவேளை ராஜா தம் அடியாளின் விண்ணப்பத்தைக் கிருபையாய்க் கேட்பார்’ என்று நினைத்தேன். ¹⁶‘ஒருவேளை ராஜா செவிகொடுத்து, என்னையும் என் குமாரனையும் எங்கள் பிதாவின் சுதந்தரத்திலிருந்து அற்றுப்போகப்பண்ண நினைக்கிற மனுஷனுடைய கைக்கு உமது அடியாளைத் தப்புவிப்பார்’ என்று நினைத்தேன்." ¹⁷மேலும் உமது அடியாள்: "ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுடைய வார்த்தை எனக்கு ஆறுதலைத் தருவதாக; நன்மை தீமையைப் பகுத்தறிகிற எங்கள் பிதாவின் தூதனைப்போல் ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் இருக்கிறார். உம்முடைய பிதா உம்மோடே இருப்பாராக" என்று நினைத்தேன்.

¹⁸அப்பொழுது ராஜா அந்த ஸ்திரீயை நோக்கி, "நான் உன்னைக் கேட்கும் ஒன்றையும் என்னிடத்தில் மறைக்காதே" என்றார். அதற்கு அந்த ஸ்திரீ: "ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் பேசுவாராக" என்றாள்.

¹⁹ராஜா: "இதிலெல்லாம் யோவாபின் கை உன்னோடிருக்கிறதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அந்த ஸ்திரீ: "ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் சொன்ன ஒன்றைவிட்டு வலதுபுறமாகிலும் இடதுபுறமாகிலும் ஒருவரும் விலகக்கூடாது; உமது அடியானாகிய யோவாப்தான் எனக்குக் கட்டளையிட்டு, இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் உமது அடியாளின் வாயில் அமைத்தான்.

²⁰காரியத்தின் தோற்றத்தை மாற்றும்படியாக உமது அடியானாகிய யோவாப் இதைச் செய்தான்; ஆனாலும் தேசத்தில் நடக்கிற எல்லாவற்றையும் அறியும்படி, என் ஆண்டவன் எங்கள் பிதாவின் தூதனுடைய ஞானத்தைப்போன்ற ஞானமுள்ளவர்" என்றாள்.

²¹அப்பொழுது ராஜா யோவாபை நோக்கி, "நல்லது, இந்தக் காரியத்தைச் செய்வேன்; நீ போய், அப்சலோம் என்னும் வாலிபனைத் திரும்பக் கொண்டுவா" என்றார்.

²²அப்பொழுது யோவாப் தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்து, ராஜாவை வாழ்த்தி, "ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, உமது கண்களில் எனக்குத் தயவு கிடைத்ததென்று உமது அடியான் இன்று அறிந்துகொண்டேன்; ராஜா தம் அடியானுடைய விண்ணப்பத்தின்படி செய்தாரே" என்றான்.

²³பின்பு யோவாப் எழுந்து, கேசூருக்குப் போய், அப்சலோமை எருசலேமுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவந்தான். ²⁴ஆனாலும் ராஜா: "அவன் தன் வீட்டிற்குப் போகக்கடவன்; என் முகத்தைக் காணலாகாது" என்றார்; அப்படியே அப்சலோம் தன் வீட்டிற்குப் போய், ராஜாவின் முகத்தைக் காணாதிருந்தான். ²⁵இஸ்ரவேலிலெங்கும் அப்சலோமைப்போல் அழகுக்காகப் புகழப்பட்டவன் ஒருவனும் இல்லை; உள்ளங்கால் தொடங்கி உச்சந்தலைமட்டும் அவனில் ஒரு குறையும் இல்லை. ²⁶அவன் தன் தலையைச் சிரைத்துக்கொள்ளும்போது — தன் தலைமயிர் தனக்குப் பாரமாயிருந்தபடியால் வருஷந்தோறும் சிரைத்துக்கொள்வான் — தன் தலைமயிரை நிறுத்துப்பார்த்தால், அது ராஜாவின் நிறையின்படி ஏறக்குறைய ஐந்து ராத்தல் நிறையிருக்கும். ²⁷அப்சலோமுக்கு மூன்று குமாரரும், தாமார் என்னும் பேருள்ள ஒரு குமாரத்தியும் பிறந்தார்கள்; அவள் அழகுள்ள ஸ்திரீயாயிருந்தாள்.

²⁸அப்சலோம் ராஜாவின் முகத்தைக் காணாமல், எருசலேமிலே இரண்டு வருஷம் முழுவதும் தங்கியிருந்தான். ²⁹பின்பு அப்சலோம் ராஜாவினிடத்தில் தன் காரியமாக விண்ணப்பம் செய்யும்படி யோவாபை அழைத்தனுப்பினான்; ஆனாலும் யோவாப் அவனிடத்தில் வர மனதில்லாதிருந்தான்; இரண்டாந்தரம் அழைத்தனுப்பியும், அவன் வர மனதில்லாதிருந்தான். ³⁰அப்பொழுது அப்சலோம் தன் வேலைக்காரரை நோக்கி, "இதோ, என் வயலுக்கு அருகே யோவாபின் வயல் இருக்கிறது; அதிலே அவனுக்கு வாற்கோதுமை உண்டு; நீங்கள் போய் அதைத் தீக்கொளுத்துங்கள்" என்றான்; அப்படியே அப்சலோமின் வேலைக்காரர் அந்த வயலைத் தீக்கொளுத்தினார்கள்.

³¹அப்பொழுது யோவாப் எழுந்து, அப்சலோமின் வீட்டிற்கு வந்து, "உன் வேலைக்காரர் என் வயலைத் தீக்கொளுத்தினது ஏன்?" என்று கேட்டான்.

³²அப்சலோம் யோவாபை நோக்கி, "இதோ, ‘இங்கே வா; நான் ஏன் கேசூரிலிருந்து வந்தேன்? நான் அங்கேயே இருந்திருந்தால் நலமாயிருக்கும்’ என்று ராஜாவினிடத்தில் உன்னை அனுப்பும்படி உன்னை அழைப்பித்தேன்; இப்போது நான் ராஜாவின் முகத்தைக் காணட்டும்; என்னில் ஏதேனும் அக்கிரமம் இருந்தால், அவர் என்னைக் கொல்லட்டும்" என்றான்.

³³அப்பொழுது யோவாப் ராஜாவினிடத்தில் போய், அதை அவருக்கு அறிவித்தான்; அவர் அப்சலோமை அழைப்பித்தார்; அவன் ராஜாவினிடத்தில் வந்து, அவருக்கு முன்பாகத் தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்தான்; ராஜா அப்சலோமை முத்தமிட்டார்.