Amnon, Kızkardeşi Tamar'a Tecavüz Ediyor
13 1Bundan sonra, Davut oğlu Avşalom'un Tamar adında güzel bir kızkardeşi vardı ve Davut oğlu Amnon ona âşık oldu. 2Amnon, kızkardeşi Tamar yüzünden öyle üzüntüye kapıldı ki, kendini hasta etti; çünkü Tamar bir kızdı ve Amnon ona yaklaşmanın hiçbir yolunu bulamıyordu. 3Amnon'un Yonadav adında bir arkadaşı vardı; Davut'un kardeşi Şima'nın oğluydu. Yonadav çok kurnaz biriydi. 4Yonadav Amnon'a, «Ey kral oğlu, neden her sabah böyle bitkin görünüyorsun? Bana anlatmaz mısın?» diye sordu. Amnon, «Kardeşim Avşalom'un kızkardeşi Tamar'a âşığım» dedi.
5Yonadav ona, «Yatağına uzan ve hastaymış gibi yap» dedi. «Baban seni görmeye geldiğinde ona şöyle de: ‹Lütfen kızkardeşim Tamar gelip bana yemek yedirsin. Yemeği gözümün önünde hazırlasın da elinden yiyeyim.›»
6Böylece Amnon uzanıp hasta numarası yaptı. Kral onu görmeye geldiğinde Amnon ona, «Lütfen kızkardeşim Tamar gelsin, gözümün önünde iki tane çörek yapsın da elinden yiyeyim» dedi.
7Davut saraya, Tamar'a haber gönderip, «Kardeşin Amnon'un evine git ve ona yemek hazırla» dedi. 8Tamar, kardeşi Amnon'un uzandığı eve gitti. Hamuru alıp yoğurdu, onun önünde çörekler yapıp pişirdi. 9Sonra tavayı alıp çörekleri önüne koydu, ama Amnon yemek istemedi. «Herkesi yanımdan çıkarın» dedi. Böylece herkes onun yanından çıktı. 10Amnon Tamar'a, «Yemeği yatak odasına getir de elinden yiyeyim» dedi. Tamar yaptığı çörekleri alıp yatak odasında kardeşi Amnon'a götürdü. 11Yemesi için çörekleri ona yaklaştırdığında, Amnon onu yakalayıp, «Gel, benimle yat, kızkardeşim» dedi.
12Tamar ona, «Hayır, kardeşim!» dedi. «Beni zorlama. İsrail'de böyle bir şey asla yapılmaz. Bu rezilliği yapma. 13Ben utancımı nereye götürürüm? Sen de İsrail'in alçak budalalarından biri gibi olursun. Lütfen krala söyle; o beni senden esirgemez.»
14Ama Amnon onu dinlemek istemedi; ondan güçlü olduğu için onu zorla yakalayıp tecavüz etti. 15Sonra Amnon ondan büyük bir nefretle nefret etti; bu nefret, ona duyduğu sevgiden daha büyüktü. Amnon ona, «Kalk, defol!» dedi.
16Tamar, «Hayır» dedi, «beni kovman, bana zaten yaptığından daha büyük bir kötülüktür.» Ama Amnon onu dinlemek istemedi.
17Kendisine hizmet eden uşağını çağırıp, «Bu kadını yanımdan dışarı çıkar ve ardından kapıyı sürgüle» dedi.
18Tamar'ın üzerinde uzun, işlemeli bir kaftan vardı; o dönemde kralın el değmemiş kızları böyle giyinirdi. Uşak onu dışarı çıkarıp ardından kapıyı sürgüledi. 19Tamar başına kül döktü, üzerindeki uzun, işlemeli kaftanı yırttı. Elini başına koyup ağlaya ağlaya oradan uzaklaştı. 20Kardeşi Avşalom ona, «Kardeşin Amnon seninle birlikte mi oldu? Şimdi sus, kızkardeşim; o senin kardeşin. Bu işi yüreğine dert etme» dedi. Böylece Tamar, kardeşi Avşalom'un evinde kimsesiz, perişan bir kadın olarak yaşadı.
21Kral Davut bütün bunları duyunca çok öfkelendi. 22Avşalom Amnon'a ne iyi ne kötü, tek söz söylemedi; çünkü kızkardeşi Tamar'a tecavüz ettiği için ondan nefret ediyordu.
Avşalom, Kızkardeşi Tamar'ın Öcünü Alıyor
23Aradan tam iki yıl geçtikten sonra, Avşalom Efrayim yakınındaki Baal-Hasor'da koyunlarını kırktırıyordu ve kralın bütün oğullarını davet etti. 24Avşalom krala gidip, «Bak, kulunun koyun kırkıcıları var. Kral ve görevlileri lütfen kuluyla birlikte gelsinler» dedi.
25Kral Avşalom'a, «Hayır, oğlum» dedi, «hepimiz gelmeyelim, yoksa sana yük oluruz.» Avşalom kralı zorladıysa da, kral gitmek istemedi, ama onu kutsadı.
26Avşalom, «Madem gelmiyorsun, lütfen kardeşim Amnon bizimle gelsin» dedi. Kral ona, «Neden seninle gelsin ki?» diye sordu.
27Ama Avşalom ona öyle ısrar etti ki, kral Amnon'u ve bütün oğullarını onunla birlikte gönderdi. 28Avşalom hizmetkârlarına şöyle buyurdu: «Dikkatle bakın. Şarap Amnon'un keyfini yerine getirdiğinde ben size, ‹Amnon'u vurun› dediğimde onu öldürün. Korkmayın. Bunu size buyuran ben değil miyim? Güçlü ve yürekli olun.»
29Avşalom'un hizmetkârları Amnon'a, Avşalom'un buyurduğu gibi yaptılar. Bunun üzerine kralın bütün oğulları kalkıp her biri katırına binerek kaçtı.
30Onlar yoldayken, Davut'a şu haber ulaştı: «Avşalom kralın bütün oğullarını öldürdü; bir tanesi bile sağ kalmadı.»
31Kral kalktı, giysilerini yırtıp yere uzandı; bütün görevlileri de giysileri yırtılmış olarak çevresinde duruyordu. 32Ama Davut'un kardeşi Şima'nın oğlu Yonadav şöyle dedi: «Efendim, kralın bütün oğullarını, o gençlerin hepsini öldürdüklerini sanmasın. Yalnızca Amnon öldü. Amnon kızkardeşi Tamar'a tecavüz ettiği günden beri, bunu yapmak Avşalom'un niyetiydi. 33Efendim kral, kralın bütün oğullarının öldüğünü sanıp bunu yüreğine dert etmesin. Yalnızca Amnon öldü.»
34Bu arada Avşalom kaçmıştı. Nöbetçi genç gözlerini kaldırıp baktığında, ardındaki yamaç yolundan aşağı inen büyük bir kalabalık gördü. 35Yonadav krala, «İşte, kralın oğulları geldi. Kulunun söylediği gibi oldu» dedi. 36O daha sözünü bitirir bitirmez, kralın oğulları geldi ve yüksek sesle ağlaşmaya başladılar; kral ve bütün görevlileri de acı acı gözyaşı döktüler.
37Avşalom kaçıp Geşur Kralı Ammihut oğlu Talmay'a gitti. Davut ise oğlu için günden güne yas tuttu. 38Avşalom kaçıp Geşur'a gittikten sonra orada üç yıl kaldı. 39Kral Davut, Amnon'un ölümünden sonra avunmuş olduğundan, yüreği Avşalom'a gitmeyi özlüyordu.