Amnon Mrekosa Tamar, Sadulure Wadon
Amnon èthok-èthok lara supaya bisa ijèn karo Tamar, sadulur tunggal bapaké, banjur meksa dhèwèké, sawisé iku sengit marang dhèwèké lan nyorogi lawang ing mburiné. Tamar nyuwèk jubahé lan urip sepi ana ing omahé Absalom. Dawud nesu banget nanging ora tumindak apa-apa; rong taun sabanjuré Absalom ndhawuhaké supaya Amnon dipatèni ana ing pésta nyukur wedhus, banjur minggat.
13 1Sawuse iku, Absalom putrane Prabu Dawud duwe sadulur wadon kang ayu, jenenge Tamar, lan Amnon putrane Prabu Dawud nresnani wong wadon mau. 2Amnon ngrasa susah banget marga saka Tamar, sadulure wadon, nganti dadi lara; Tamar iku isih prawan, lan Amnon ora nemu dalan kanggo nyedhaki dheweke. 3Amnon duwe mitra jenenge Yonadab, anake Simea sadulure Prabu Dawud; Yonadab iku wong kang julig banget. 4Pitakone marang Amnon: “Yagene kowe saben esuk katon lesu mangkono, putrane Sang Prabu? Apa kowe ora gelem crita marang aku?” Wangsulane Amnon: “Aku nresnani Tamar, sadulure wadon Absalom sadulurku.”
5Pangucape Yonadab: “Turua ing paturon lan ethok-ethok lara. Samangsa bapakmu rawuh niliki kowe, matura mangkene: ‘Mugi Tamar sadherek kula kadhawuhan ngladosi tedha dhateng kula. Mugi piyambakipun damel tedhan wonten ngarsa kula, supados kula saged nedha saking astanipun.’”
6Amnon banjur turu lan ethok-ethok lara. Bareng Sang Prabu rawuh niliki dheweke, Amnon matur: “Mugi Tamar sadherek kula kadhawuhan damel roti kalih iji wonten ngarsa kula, supados kula saged nedha saking astanipun.”
7Prabu Dawud banjur kongkonan marang Tamar ing kadhaton: “Lungaa menyang omahe kakangmu Amnon, lan gawekna dheweke pangan.” 8Tamar banjur lunga menyang omahe Amnon kakange, kang lagi turon. Dheweke njupuk jladren, diulet, digawe roti ana ing ngarepe, banjur dipanggang. 9Tamar banjur njupuk wajan lan ngladekake marang Amnon, nanging Amnon ora gelem mangan. Pangucape Amnon: “Wong kabeh konen metu!” Wong kabeh banjur padha metu ninggal dheweke. 10Amnon banjur kandha marang Tamar: “Pangane gawanen mrene menyang kamar paturon, supaya aku bisa mangan saka tanganmu.” Tamar banjur njupuk roti gaweane, lan digawa menyang kamar paturone Amnon kakange. 11Nalika Tamar nyedhakake roti mau supaya dipangan, Amnon nyekel dheweke karo kandha: “Mrenea, turua karo aku, adhiku.”
12Wangsulane Tamar: “Aja, kakang! Aku aja kokpeksa. Prakara kaya mangkono iku ora tau ditindakake ing Israel. Aja nglakoni prakara kang nistha iki. 13Lan aku—menyang ngendi anggonku bakal nyingkirake wirangku? Lan kowe—kowe bakal dadi kaya salah sijine wong gemblung kang asor ing Israel. Mulane, matura marang Sang Prabu; panjenengane ora bakal nulak maringake aku marang kowe.”
14Nanging Amnon ora gelem ngrungokake; sarehne luwih rosa tinimbang Tamar, Amnon meksa dheweke lan saresmi karo dheweke. 15Sawuse iku Amnon sengit banget marang Tamar—luwih gedhe tinimbang katresnan kang maune dirasakake marang dheweke. Pangucape marang Tamar: “Tangia lan lungaa!”
16Wangsulane Tamar: “Aja, panundhungmu marang aku iku luwih ala tinimbang apa kang wis koklakoni marang aku.” Nanging Amnon ora gelem ngrungokake.
17Amnon banjur nyeluk abdine lan kandha: “Wong wadon iki wetokna saka kene, lan lawange slorogen ing saburine.”
18Tamar nganggo jubah dawa kang maneka warna, yaiku busanane para putri prawan Sang Prabu ing jaman iku. Abdine banjur ngetokake dheweke lan nylorog lawang ing saburine. 19Tamar banjur ngesokake awu ing sirahe lan nyuwek jubah dawa kang maneka warna kang dianggo. Dheweke numpangake tangane ing sirahe lan lunga, karo nangis sesambat sedalan-dalan. 20Absalom, sadulure, banjur kandha: “Apa Amnon kakangmu wis tau nunggal karo kowe? Saiki menenga wae, adhiku; dheweke iku kakangmu. Aja koklebokake ing ati prakara iki.” Dadine Tamar manggon dadi wong wadon kang nlangsa ing omahe Absalom, sadulure.
21Bareng Prabu Dawud mireng bab iku kabeh, banjur duka banget. 22Absalom ora ngucap apa-apa marang Amnon, apa becik apa ala, awit dheweke sengit marang Amnon marga anggone wis mrekosa Tamar sadulure wadon.
Absalom Males Ukum kanggo Tamar, Sadulure Wadon
23Sawise rong taun ganep, Absalom duwe gawe nyukur wedhus ing Baal-Hazor cedhak Efraim, lan ngundang sakabehe putrane Sang Prabu. 24Absalom banjur sowan marang Sang Prabu, ature: “Abdi Paduka nembe gadhah damel nyukur menda. Mugi Sang Prabu saha para abdi Paduka karsaa rawuh nyarengi kawula.”
25Pangandikane Sang Prabu marang Absalom: “Aja, anakku, aja nganti kita kabeh padha teka, mundhak dadi aboting sesanggananmu.” Sanadyan Absalom meksa, Sang Prabu ora karsa tindak, nanging mberkahi dheweke.
26Absalom banjur matur: “Manawi mboten, mugi kakang kula Amnon kalilana ndherek kalih kita.” Pangandikane Sang Prabu: “Yagene dheweke kudu melu kowe?”
27Nanging Absalom meksa terus, mula Sang Prabu nglilani Amnon lan sakabehe putrane Sang Prabu padha melu Absalom. 28Absalom banjur mrentah para abdine: “Padha ngati-atia. Samangsa Amnon wis bungah atine marga saka anggur, lan aku ngucap, ‘Gebugen Amnon,’ banjur patenana dheweke. Aja wedi. Rak aku dhewe kang wis mrentah kowe? Padha disantosa lan kendela.”
29Para abdine Absalom banjur nindakake marang Amnon kaya kang wis diprentahake Absalom. Sakabehe putrane Sang Prabu banjur padha ngadeg, saben wong nunggang kuldine dhewe-dhewe, lan padha mlayu.
30Nalika isih ana ing dalan, Prabu Dawud mireng kabar: “Absalom wis mateni sakabehe putrane Sang Prabu; ora ana siji-sijia kang kari.”
31Sang Prabu banjur jumeneng, nyuwek pangagemane, lan tilem ing lemah; sakabehe abdine padha ngadeg ing sacedhake kanthi sandhangan kang suwek. 32Nanging Yonadab anake Simea, sadulure Prabu Dawud, matur: “Gusti kawula, sampun ngantos nggalih bilih sakathahing nem-neman, inggih para putranipun Sang Prabu, sami kapejahan. Namung Amnon ingkang pejah. Absalom sampun gadhah sedya mekaten wiwit dinten Amnon mrekosa Tamar sadherekipun estri. 33Pramila gusti kawula Sang Prabu sampun ngantos nglebetaken prakawis punika ing penggalih, ngantos nggalih bilih sadaya putranipun Sang Prabu sami pejah. Namung Amnon ingkang pejah.”
34Dene Absalom wis mlayu. Nalika prajurit jaga kang isih nom ndangak, weruh akeh wong teka mudhun ing dalan ing lamping gunung saburine. 35Yonadab banjur matur marang Sang Prabu: “Lah, para putranipun Sang Prabu sampun sami rawuh. Pancen kados aturipun abdi Paduka.” 36Bareng Yonadab rampung anggone matur, para putrane Sang Prabu banjur padha rawuh karo nangis sesenggrukan; Sang Prabu lan sakabehe abdine uga padha nangis kelara-lara banget.
37Absalom mlayu lan menyang Talmai anake Amihud, ratu ing Gesur. Prabu Dawud sungkawa nangisi putrane saben dina. 38Sawise Absalom mlayu lan tekan Gesur, dheweke manggon ana ing kono telung taun. 39Lan panggalihe Prabu Dawud kepengin banget tindak manggihi Absalom, awit panjenengane wis lipur sawise sedane Amnon.