دوېم سموئيل 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹د دې نه پس داسې وشو چې د داؤد زوئ ابسلوم يوه ښائسته خور وه چې نوم يې تمر وو، او د داؤد زوئ اَمنون د هغې سره مينه وکړله. ²اَمنون د خپلې خور تمر په فکر کښې دومره پرېشانه شو چې هغه رنځور شو، ځکه چې هغه پېغله وه او اَمنون ته داسې کوم لار نۀ ښکارېده چې هغې ته نزدې شى. ³د اَمنون يو ملګرے وو چې نوم يې يوناداب وو، چې د داؤد د ورور شمعه زوئ وو، او يوناداب ډېر چالاک سړے وو. ⁴هغۀ اَمنون ته ووئيل چې، ”اے د بادشاه زويه، ولې تۀ هره ورځ دومره خوار ښکارې؟ آيا ته به ماته نۀ وائې؟“ اَمنون ووئيل چې، ”زۀ د خپل ورور ابسلوم د خور تمر سره مينه لرم.“

⁵يوناداب ورته ووئيل چې، ”په بستر کښې پرېوځه او ځان رنځور جوړ کړه. کله چې ستا پلار تا ليدلو ته راشى، نو ورته ووايه چې، ’مهربانى وکړه، زما خور تمر دې راشى ترڅو ما له خوراک راکړى. هغه دې دلته زما په مخکښې خوراک تيار کړى چې زۀ وينم، ترڅو زۀ د هغې په لاس وخورم.‘“

⁶نو اَمنون پرېوتو او ځان يې رنځور جوړ کړو. کله چې بادشاه هغه ليدلو ته راغلو، نو اَمنون ورته ووئيل چې، ”زما خور تمر دې راشى او زما په مخکښې دوه ټيکيان جوړ کړى، ترڅو زۀ د هغې په لاس وخورم.“

⁷داؤد تمر ته محل کښې پېغام ولېږلو چې، ”د خپل ورور اَمنون کور ته لاړه شه او هغۀ دپاره خوراک جوړ کړه.“ ⁸نو تمر د خپل ورور اَمنون کور ته لاړه، چرته چې هغه پرېوتے وو. هغې اوړۀ واخستل، ګوندل يې کړل، د هغۀ په مخکښې يې ټيکيان جوړ کړل او پاخۀ يې کړل. ⁹بيا هغې تابه واخسته او هغۀ ته يې خوراک کېښودو، خو هغۀ د خوراک نه اِنکار وکړو. اَمنون ووئيل چې، ”ټول خلق د دې نه بهر وباسئ.“ نو ټول خلق د هغۀ نه بهر لاړل. ¹⁰اَمنون تمر ته ووئيل چې، ”خوراک د بستر خونې کښې راوړه، ترڅو زۀ ستا په لاس وخورم.“ نو تمر هغه ټيکيان چې هغې جوړ کړى وُو واخستل او د بستر خونې کښې يې خپل ورور اَمنون ته راوړل. ¹¹کله چې هغې خوراک د هغۀ خوراک کولو دپاره نزدې کړو، نو هغۀ هغه ونيوله او ورته يې ووئيل چې، ”اے زما خورې، راشه او ما سره پرېوځه.“

¹²هغې ورته ووئيل چې، ”نه، اے زما وروره! ما په زوره مۀ بدنامه کوه. داسې کار اِسرائيل کښې هيچرې نۀ کيږى. دا شرمناک کار مۀ کوه. ¹³او زۀ زۀ به خپله بې‌عزتى چرته يوسم؟ او تۀ تۀ به د اِسرائيل د بې‌غيرته بې‌عقلو نه يو شې. مهربانى وکړه، بادشاه ته خبره وکړه، هغه به ما له تا نه نۀ منع کوى.“

¹⁴خو هغۀ د هغې خبره وانۀ ورېده، او چونکې هغه د هغې نه زورور وو، نو هغۀ په زوره هغه بدنامه کړله او د هغې سره يې جماع وکړله. ¹⁵بيا اَمنون د هغې سره دومره سخته کينه وکړله چې دا کينه د هغې مينې نه هم زياته وه چې هغۀ ورته ښودلې وه. اَمنون هغې ته ووئيل چې، ”پاڅه او ووځه!“

¹⁶هغې ورته ووئيل چې، ”نه، ما شړل د هغۀ نه هم بدتر ظلم دے چې تا پخوا ما سره کړے دے.“ خو هغۀ د هغې خبره وانۀ ورېده.

¹⁷هغۀ خپل نوکر راوغوښتو او ورته يې ووئيل چې، ”دا ښځه له دې نه بهر وباسه او د هغې نه پس دروازه بنده کړه.“

¹⁸هغې يوه اوږده ګلکارى کمخاب جامه اغوستې وه، چې هغه وخت کښې به د بادشاه پېغلو لورانو داسې جامې اغوستلې. نو د هغۀ نوکر هغه بهر وويسته او د هغې نه پس يې دروازه بنده کړه. ¹⁹تمر په خپل سر باندې اېرې واچولې او هغه اوږده ګلکارى جامه يې چې اغوستې وه وشلوله. خپل لاس يې په سر کېښودو او روانه شوه، او چې روانه وه نو په چغو چغو يې ژړل. ²⁰د هغې ورور ابسلوم ورته ووئيل چې، ”آيا ستا ورور اَمنون تا سره وو؟ خو اوس اے زما خورې چپ شه، هغه ستا ورور دے. دا خبره په زړۀ مۀ کوه.“ نو تمر د خپل ورور ابسلوم په کور کښې يوه بې‌کسه ښځه شوه او هلته وسېده.

²¹کله چې داؤد بادشاه د دې ټولو خبرو خبر شو، نو هغه ډېر په غصه شو. ²²ابسلوم اَمنون ته هېڅ خبره نۀ ښۀ نۀ بده ونۀ وئيله، ځکه چې ابسلوم د هغۀ سره کينه کوله چونکې هغۀ د هغۀ خور تمر بې‌عزته کړې وه.

ابساsinging

²³د دوو کالو نه پس داسې وشو چې ابسلوم د اِفرائيم نزدې په بعل‌حاصور کښې د ګډو وړۍ خرئيل، او د بادشاه ټول زامن يې راوبلل. ²⁴ابسلوم بادشاه ته لاړو او ورته يې ووئيل چې، ”ستا د غلام وړۍ خرئيدونکى راغلى دى. مهربانى وکړه، بادشاه او د هغۀ غلامان دې زما سره يوځائ شى.“

²⁵بادشاه ابسلوم ته ووئيل چې، ”نه، اے زما زويه، مونږ ټول دې نۀ ځو، ګنې مونږ به په تا بوج شُو.“ اګرچې ابسلوم ورته اِصرار وکړو، خو هغه ونۀ تلو او هغۀ ته يې دُعا وکړله.

²⁶بيا ابسلوم ووئيل چې، ”کۀ نه، نو مهربانى وکړه، زما ورور اَمنون دې زمونږ سره لاړ شى.“ بادشاه ورته ووئيل چې، ”هغه دې ولې ستا سره لاړ شى؟“

²⁷خو ابسلوم هغۀ ته اِصرار وکړو، نو هغۀ اَمنون او د بادشاه ټول زامن د هغۀ سره ولېږل. ²⁸ابسلوم خپلو نوکرانو ته حُکم ورکړو چې، ”غور وکړئ. کله چې شراب اَمنون خوشحاله کړى او زۀ ووايم چې ’اَمنون ووهئ،‘ نو هغه ووژنئ. مۀ يرېږئ. آيا ما خپله تاسو ته حُکم نۀ دے کړے؟ زړور او دلېر اوسئ.“

²⁹نو د ابسلوم نوکرانو اَمنون سره هم هغه شان وکړل لکه ابسلوم چې حُکم ورکړے وو. بيا د بادشاه ټول زامن پاڅېدل، هر يو په خپل خچر سور شو او وتښتېدل.

³⁰کله چې هغوئ په لار کښې وُو، نو داؤد خبر شو چې، ”ابسلوم د بادشاه ټول زامن وژلى دى او يو هم پاتې نۀ دے.“

³¹نو بادشاه پاڅېدو، خپلې جامې يې وشلولې او په زمکه پرېوتو. د هغۀ ټول نوکران هم په شلېدلو جامو سره ولاړ وُو. ³²خو د داؤد د ورور شمعه زوئ يوناداب ووئيل چې، ”زما مالِک دې داسې فکر نۀ کوى چې هغوئ ټول ځوانان، يعنې د بادشاه ټول زامن وژلى دى. يواځې اَمنون مړ دے. ابسلوم دا نيت کړے وو له هغې ورځې چې اَمنون د هغۀ خور تمر بې‌عزته کړې وه. ³³نو زما مالِک بادشاه دې دا خبره په زړۀ نۀ کوى، چې ګنى د بادشاه ټول زامن مړۀ شول. يواځې اَمنون مړ دے.“

³⁴دغه بيچ کښې ابسلوم تښتېدلے وو. کله چې ځوان څوکيدار پورته وکتل، نو هغۀ وليدل چې د غرۀ د اړخ په لار د هغۀ د شا نه ډېر خلق راکوزيږى. ³⁵يوناداب بادشاه ته ووئيل چې، ”وګوره، د بادشاه زامن راغلل. هم هغه شان وشو لکه ستا غلام چې وئيلى وُو.“ ³⁶هغۀ لا خبره خلاصه نۀ وه کړې چې د بادشاه زامن په چغو ژړا سره راغلل. بادشاه او د هغۀ ټولو نوکرانو هم ډېره په زاره ژړل.

³⁷خو ابسلوم وتښتېدو او د جشور بادشاه، د عميهود زوئ تلمى ته لاړو. او داؤد هره ورځ د خپل زوئ غم کولو. ³⁸کله چې ابسلوم وتښتېدو او جشور ته لاړو، نو هلته درے کاله واوسېدو. ³⁹او د داؤد بادشاه زړۀ ابسلوم ته د تلو دپاره تانګ شو، ځکه چې د اَمنون د مرګ نه پس هغۀ تسلى موندلې وه.