2 ሳሙኤል 13

13 ¹ከዚህ በኋላ፣ የዳዊት ልጅ አቤሴሎም ትዕማር የተባለች ውብ እኅት ነበረችው፤ የዳዊትም ልጅ አምኖን ወደዳት። ²አምኖን ስለ እኅቱ ስለ ትዕማር እጅግ ስለ ተጨነቀ ታመመ፤ እርሷ ድንግል ነበረች፣ ወደ እርሷ የሚቀርብበትም መንገድ አላገኘም። ³አምኖንም ዮናዳብ የተባለ ወዳጅ ነበረው፤ እርሱም የዳዊት ወንድም የሳማ ልጅ ነበር፤ ዮናዳብም እጅግ ተንኰለኛ ነበር። ⁴እርሱም አምኖንን፣ “የንጉሥ ልጅ ሆይ፣ በየማለዳው እንዲህ የከሳህ ለምንድ ነው? አትነግረኝምን?” ብሎ ጠየቀው። አምኖንም፣ “የወንድሜን የአቤሴሎምን እኅት ትዕማርን እወዳለሁ” አለ።

⁵ዮናዳብም፣ “በዐልጋህ ላይ ተኝተህ እንደ ታመምህ አድርግ፤ አባትህ ሊጠይቅህ በመጣ ጊዜ፣ ‘እባክህ እኅቴ ትዕማር መጥታ ትመግበኝ፤ ከእጇም እበላ ዘንድ፣ በማይበት ስፍራ ምግቡን ታዘጋጅ’ ብለህ ንገረው” አለ።

⁶አምኖንም ተኝቶ እንደ ታመመ አስመሰለ። ንጉሡም ሊጠይቀው በመጣ ጊዜ፣ አምኖን፣ “እኔ እያየሁ እኅቴ ትዕማር መጥታ ሁለት ጥፍጥፍ ታድርግልኝ፤ ከእጇም እበላ ዘንድ” አለ።

⁷ዳዊትም በቤተ መንግሥት ወዳለችው ወደ ትዕማር ልኮ፣ “ወደ ወንድምሽ ወደ አምኖን ቤት ሄደሽ ምግብ አዘጋጅለት” አላት። ⁸ትዕማርም ተኝቶ ወደ ነበረበት ወደ ወንድሟ ወደ አምኖን ቤት ሄደች። ሊጥም ወስዳ አቡክታ፣ በፊቱ ጥፍጥፍ ሠርታ ጋገረቻቸው። ⁹ምጣዱንም ወስዳ አቀረበችለት፤ እርሱ ግን መብላት እምቢ አለ። አምኖንም፣ “ሰዉን ሁሉ ከእኔ አስወጡ” አለ። ሰውም ሁሉ ከእርሱ ዘንድ ወጣ። ¹⁰አምኖንም ትዕማርን፣ “ከእጅሽ እበላ ዘንድ ምግቡን ወደ መኝታ ቤት አምጪልኝ” አላት። ትዕማርም የሠራቻቸውን ጥፍጥፍ ወስዳ ወደ መኝታ ቤት ወደ ወንድሟ ወደ አምኖን አመጣች። ¹¹እንዲበላም ባቀረበችለት ጊዜ፣ ይዞአት፣ “እኅቴ ሆይ፣ ነዪ ከእኔ ጋራ ተኚ” አላት።

¹²እርሷም፣ “ወንድሜ ሆይ፣ አይሆንም! አታስገድደኝ፤ እንዲህ ያለ ነገር በእስራኤል ፈጽሞ አይደረግም፤ ይህን የሚያስነውር ነገር አታድርግ። ¹³እኔስ— ውርደቴን ወዴት እወስዳለሁ? አንተም— ከእስራኤል ተናቂ ሰነፎች እንደ አንዱ ትሆናለህ። እባክህ፣ ለንጉሡ ተናገር፤ እርሱ ከአንተ አይከለክለኝም” አለች።

¹⁴እርሱ ግን ሊሰማት እምቢ አለ፤ ከእርሷ ስለ በረታ አስገድዶ ከእርሷ ጋራ ተኛ። ¹⁵ከዚያም አምኖን እጅግ በጣም ጠላት፤ ጥላቻውም ከዚያ ቀድሞ ከወደዳት ፍቅር ይበልጥ ነበር። “ተነሥተሽ ውጪ!” አላት።

¹⁶እርሷም፣ “አይሆንም፤ እንዲህ አባርረህ መስደድህ ካደረግኸኝ ይልቅ የባሰ በደል ነው” አለች። እርሱ ግን ሊሰማት እምቢ አለ።

¹⁷አሽከሩንም ጠርቶ፣ “ይህችን ሴት ከዚህ አስወጣት፤ በኋላዋም በሩን ዝጋ” አለ።

¹⁸እርሷም ያጌጠ ረዥም ልብስ ለብሳ ነበር፤ ይህም በዚያ ዘመን የንጉሥ ድንግል ሴቶች ልጆች ይለብሱት የነበረ ልብስ ነበር። አሽከሩም አስወጣት፤ በኋላዋም በሩን ዘጋ። ¹⁹ትዕማርም በራሷ ላይ ዐመድ ነሰነሰች፤ ለብሳው የነበረውንም ያጌጠ ረዥም ልብስ ቀደደች። እጇንም በራሷ ላይ ጭና፣ እያለቀሰች ሄደች። ²⁰ወንድሟም አቤሴሎም፣ “ወንድምሽ አምኖን ከአንቺ ጋራ ተኝቶአልን? እኅቴ ሆይ፣ አሁን ዝም በዪ፤ እርሱ ወንድምሽ ነው፤ ይህን ነገር በልብሽ አትያዢ” አላት። ትዕማርም በወንድሟ በአቤሴሎም ቤት ብቸኛ ሆና ተቀመጠች።

²¹ንጉሡ ዳዊትም ይህን ሁሉ በሰማ ጊዜ፣ እጅግ ተቈጣ። ²²አቤሴሎምም እኅቱን ትዕማርን ስላስነወረባት ስለ ጠላው፣ ለአምኖን በጎም ሆነ ክፉ ምንም አልተናገረውም።

አቤሴሎም ለእኅቱ ለትዕማር ተበቀለ

²³ከሁለት ዓመት በኋላም፣ አቤሴሎም በኤፍሬም አጠገብ ባለው በበኣል ሐጾር የበግ ጠጕር ቈራጮች ነበሩት፤ የንጉሡንም ልጆች ሁሉ ጠራ። ²⁴አቤሴሎምም ወደ ንጉሡ ሄዶ፣ “እነሆ፣ ባሪያህ ጠጕር ቈራጮች አሉት፤ ንጉሡና ባሮቹ ከእኔ ጋራ ይምጡ” አለ።

²⁵ንጉሡም አቤሴሎምን፣ “ልጄ ሆይ፣ አይሆንም፤ ሁላችን ብንሄድ ሸክም እንሆንብሃለን” አለው። አቤሴሎም ግፊት ቢያደርግበትም፣ ሊሄድ አልፈቀደም፤ ነገር ግን መረቀው።

²⁶አቤሴሎምም፣ “ያለዚያ እባክህ ወንድሜ አምኖን ከእኛ ጋራ ይምጣ” አለ። ንጉሡም፣ “ለምን ከአንተ ጋራ ይሄዳል?” ብሎ ጠየቀ።

²⁷አቤሴሎም ግን ግፊት ስላደረገበት፣ አምኖንንና የንጉሡን ልጆች ሁሉ ከእርሱ ጋራ እንዲሄዱ ፈቀደ። ²⁸አቤሴሎምም ባሮቹን፣ “በጥንቃቄ ተመልከቱ፤ አምኖን በወይን ጠጅ በተደሰተ ጊዜ፣ እኔም ‘አምኖንን ምቱ’ ባልኋችሁ ጊዜ፣ ግደሉት፤ አትፍሩ። ያዘዝኋችሁ እኔ ራሴ አይደለሁምን? ጠንክሩ፣ ደፋሮችም ሁኑ” ብሎ አዘዛቸው።

²⁹የአቤሴሎም ባሮችም አቤሴሎም እንዳዘዘ በአምኖን ላይ አደረጉ። የንጉሡም ልጆች ሁሉ ተነሥተው፣ እያንዳንዳቸው በበቅሎአቸው ላይ ተቀምጠው ሸሹ።

³⁰በመንገድ ላይ ሳሉም፣ ዳዊት፣ “አቤሴሎም የንጉሡን ልጆች ሁሉ ገደለ፤ አንድም አልቀረም” የሚል ወሬ ሰማ።

³¹ንጉሡም ተነሥቶ ልብሱን ቀደደ፤ በምድርም ላይ ተኛ፤ ባሮቹም ሁሉ ልብሳቸውን ቀዶ በአጠገቡ ቆሙ። ³²የዳዊት ወንድም የሳማ ልጅ ዮናዳብ ግን እንዲህ አለ፤ “ጌታዬ የንጉሡን ልጆች ጐበዛዝቱን ሁሉ ገደሉ ብሎ አያስብ፤ የሞተ አምኖን ብቻ ነው። አምኖን እኅቱን ትዕማርን ካስነወረባት ቀን ጀምሮ አቤሴሎም ይህን አስቦ ነበርና። ³³ስለዚህ ጌታዬ ንጉሡ የንጉሡ ልጆች ሁሉ ሞተዋል ብሎ ነገሩን በልቡ አይያዝ፤ የሞተ አምኖን ብቻ ነውና።”

³⁴በዚህ ጊዜ አቤሴሎም ሸሽቶ ነበር። ጠባቂው ጐበዝም ዐይኑን አንሥቶ ተመለከተ፤ እነሆም፣ ከበስተ ኋላው ባለው የተራራ ጐን በመንገዱ የሚወርድ ብዙ ሕዝብ አየ። ³⁵ዮናዳብም ንጉሡን፣ “እነሆ፣ የንጉሡ ልጆች መጡ፤ ባሪያህ እንዳለው ሆነ” አለው። ³⁶ንግግሩንም እንደ ጨረሰ፣ የንጉሡ ልጆች እየጮኹ እያለቀሱ ደረሱ፤ ንጉሡም ባሮቹም ሁሉ እጅግ መራራ ልቅሶ አለቀሱ።

³⁷አቤሴሎም ግን ሸሽቶ ወደ ጌሶር ንጉሥ ወደ ዐሚሁድ ልጅ ወደ ተልሜ ሄደ። ዳዊትም ስለ ልጁ ዕለት ዕለት አለቀሰ። ³⁸አቤሴሎም ሸሽቶ ወደ ጌሶር ከሄደ በኋላ፣ በዚያ ሦስት ዓመት ተቀመጠ። ³⁹ንጉሡ ዳዊትም ስለ አምኖን ሞት ስለ ተጽናና፣ ልቡ ወደ አቤሴሎም ለመሄድ ናፈቀ።