2 शमूएल 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹यसपछि दाऊदका छोरा अब्शालोमकी तामार नाम गरेकी एउटी सुन्दरी बहिनी थिइन्, र दाऊदका छोरा अम्नोनले तिनलाई प्रेम गर्थे। ²आफ्नी बहिनी तामारको चिन्ताले अम्नोन यति व्याकुल भए, कि तिनी बिरामी नै परे। तामार कन्या थिइन्, र तिनको नजिक पुग्ने कुनै उपाय अम्नोनलाई देखिएन। ³अम्नोनको योनादाब नाम गरेका एक जना मित्र थिए, जो दाऊदका दाजु शिमेअका छोरा थिए। योनादाब निकै चलाख थिए। ⁴तिनले अम्नोनलाई सोधे, “हे राजकुमार, तपाईं बिहानैपिच्छे किन यति मलिन देखिनुहुन्छ? मलाई भन्नुहुन्न?” अम्नोनले भने, “मेरा भाइ अब्शालोमकी बहिनी तामारलाई म प्रेम गर्छु।”

⁵योनादाबले भने, “ओछ्यानमा पल्टेर बिरामी भएको बहाना गर्नुहोस्। तपाईंका बुबा तपाईंलाई हेर्न आउनुहुँदा उहाँलाई भन्नुहोस्, ‘कृपया मेरी बहिनी तामारलाई मलाई खुवाउन दिनुहोस्। म हेर्न सक्ने गरी तिनले यहीँ खाना बनाऊन्, र म तिनकै हातबाट खाऊँ।’”

⁶अम्नोन ओछ्यानमा पल्टेर बिरामी भएको बहाना गरे। राजा तिनलाई हेर्न आउँदा अम्नोनले भने, “मेरी बहिनी तामार आएर मेरै सामु दुईवटा रोटी बनाऊन्, र म तिनकै हातबाट खाऊँ।”

⁷दाऊदले दरबारमा तामारकहाँ यसो भनेर खबर पठाए, “तिम्रा दाजु अम्नोनको घरमा गएर तिनको लागि खाना बनाऊ।” ⁸तामार आफ्ना दाजु अम्नोन पल्टिरहेको घरमा गइन्। तिनले पीठो लिएर मुछिन्, अम्नोनकै सामु रोटी बनाइन् र सेकिन्। ⁹तिनले तावा लिएर अम्नोनलाई खाना पस्किन्, तर तिनले खान इन्कार गरे। अम्नोनले भने, “सबैलाई बाहिर पठाऊ।” अनि सबै जना तिनीकहाँबाट बाहिर गए। ¹⁰अम्नोनले तामारलाई भने, “खाना सुत्ने कोठामा ल्याऊ, र म तिम्रै हातबाट खाऊँ।” तामारले आफूले बनाएका रोटी लिएर सुत्ने कोठामा आफ्ना दाजु अम्नोनकहाँ ल्याइन्। ¹¹तिनले खानलाई रोटी नजिक ल्याउँदा अम्नोनले तिनलाई समाते र भने, “ए मेरी बहिनी, आऊ, मसँग सुत।”

¹²तिनले भनिन्, “होइन, मेरा दाजु! मलाई जबरजस्ती नगर्नुहोस्। इस्राएलमा यस्तो काम कहिल्यै गरिँदैन। यस्तो घिनलाग्दो काम नगर्नुहोस्। ¹³अनि म—म आफ्नो लाज कहाँ लुकाऊँ? अनि तपाईं—तपाईं त इस्राएलका नीच मूर्खहरूमध्ये एकजस्तै हुनुहुनेछ। कृपया राजासँग कुरा गर्नुहोस्; उहाँले मलाई तपाईंबाट रोक्नुहुन्न।”

¹⁴तर अम्नोनले तिनको कुरा सुन्न इन्कार गरे। तामारभन्दा बलियो भएकाले तिनले जबरजस्ती गरे र तिनीसित सहवास गरे। ¹⁵त्यसपछि अम्नोनले तिनलाई साह्रै घृणा गरे—आफूले तिनलाई गरेको प्रेमभन्दा पनि ठूलो घृणाले। तिनले तामारलाई भने, “उठ्, निस्केर जा!”

¹⁶तिनले भनिन्, “होइन, मलाई यसरी पठाइदिनु त तपाईंले मप्रति गरिसक्नुभएको भन्दा पनि ठूलो अन्याय हो।” तर अम्नोनले सुन्न इन्कार गरे।

¹⁷तिनले आफ्नो सेवकलाई बोलाएर भने, “यी स्त्रीलाई यहाँबाट बाहिर निकाल्, र त्यसपछि तिनको पछाडि ढोकामा चुकुल लगा।”

¹⁸तिनले बुट्टादार लामो बस्त्र लगाएकी थिइन्, किनभने त्यस बेला राजाका कन्या छोरीहरूले यस्तै पोशाक लगाउँथे। अम्नोनको सेवकले तिनलाई बाहिर निकालेर तिनको पछाडि ढोकामा चुकुल लगायो। ¹⁹तामारले आफ्नो टाउकोमा खरानी हालिन् र आफूले लगाएको बुट्टादार लामो बस्त्र च्यातिन्। तिनले आफ्नो टाउकोमा हात राखेर ठूलो स्वरले रुँदै हिँडिन्। ²⁰तिनका दाजु अब्शालोमले सोधे, “के तिम्रा दाजु अम्नोन तिमीसँग थिए? ए मेरी बहिनी, अहिले चुप लाग्; तिनी त तिम्रै दाजु हुन्। यो कुरा मनमा नलिऊ।” यसरी तामार आफ्ना दाजु अब्शालोमको घरमा उजाड भएर बसिन्।

²¹राजा दाऊदले यी सबै कुरा सुने, तब तिनी साह्रै रिसाए। ²²अब्शालोमले अम्नोनलाई असल वा खराब केही पनि भनेनन्, किनभने अम्नोनले आफ्नी बहिनी तामारलाई बलात्कार गरेकाले तिनले अम्नोनलाई घृणा गर्थे।

अब्शालोमले आफ्नी बहिनी तामारको बदला लिन्छन्

²³पूरा दुई वर्षपछि एफ्राइमनेरको बाल-हासोरमा अब्शालोमका भेडाको ऊन कत्रनेहरू थिए, र तिनले राजाका सबै छोराहरूलाई निम्त्याए। ²⁴अब्शालोम राजाकहाँ गएर भने, “हेर्नुहोस्, तपाईंको दासकहाँ ऊन कत्रनेहरू छन्। के राजा र उहाँका सेवकहरू यस दासको साथमा आउनुहुन्छ?”

²⁵राजाले अब्शालोमलाई भने, “होइन, मेरो छोरा, हामी सबै जाने होइन, नत्र तिमीलाई बोझ हुनेछ।” अब्शालोमले कर गरे तापनि राजा गएनन्, तर तिनलाई आशिष् दिए।

²⁶अब्शालोमले भने, “त्यसो नभए कृपया मेरा दाजु अम्नोनलाई हामीसँग जान दिनुहोस्।” राजाले सोधे, “ऊ किन तिमीसँग जानुपर्‍यो?”

²⁷तर अब्शालोमले कर गरेपछि राजाले अम्नोन र राजाका सबै छोराहरूलाई तिनीसँग जान दिए। ²⁸अब्शालोमले आफ्ना सेवकहरूलाई हुकुम गरे, “होसियारीसाथ हेर्नू। दाखमद्यले अम्नोनलाई मातेर रमाहट भएको बेला, र मैले ‘अम्नोनलाई प्रहार गर’ भनेपछि, तिनलाई मार। नडराओ। मैले आफैँले तिमीहरूलाई हुकुम गरेको होइन र? बलियो र साहसी होओ।”

²⁹अब्शालोमका सेवकहरूले अब्शालोमले हुकुम गरेबमोजिम अम्नोनलाई गरे। तब राजाका सबै छोराहरू उठे, आ-आफ्ना खच्चरमा चढेर भागे।

³⁰बाटैमा दाऊदले यस्तो खबर सुने, “अब्शालोमले राजाका सबै छोराहरूलाई मारिदिए; एउटै पनि बाँकी छैन।”

³¹राजा उठे, आफ्ना लुगा च्याते र भुइँमा पल्टे; तिनका सबै सेवकहरू पनि लुगा च्यातेर नजिकै उभिए। ³²तर दाऊदका दाजु शिमेअका छोरा योनादाबले भने, “तिनीहरूले राजाका सबै छोरा, ती सबै जवानहरूलाई मारे भनी मेरा मालिकले नसोच्नुहोस्। अम्नोन मात्र मरेका छन्। अम्नोनले आफ्नी बहिनी तामारलाई बलात्कार गरेको दिनैदेखि अब्शालोमले यस्तो निधो गरेका थिए। ³³राजाका सबै छोरा मरे भनी सोचेर मेरा मालिक राजाले यो कुरा मनमा नलिनुहोस्। अम्नोन मात्र मरेका छन्।”

³⁴यसैबीच अब्शालोम भागिसकेका थिए। पहरा दिने जवानले आँखा उठाएर हेर्दा आफ्नो पछाडिको डाँडाको बाटोबाट धेरै मानिसहरू ओर्लँदै आइरहेको देख्यो। ³⁵योनादाबले राजालाई भने, “हेर्नुहोस्, राजाका छोराहरू आइपुगे। यस दासले भनेजस्तै भयो।” ³⁶तिनले कुरा सक्नासाथ राजाका छोराहरू ठूलो स्वरले रुँदै आइपुगे; राजा र तिनका सबै सेवकहरू पनि साह्रै बिलौना गर्दै रोए।

³⁷अब्शालोम भागेर गेशूरका राजा अम्मीहूदका छोरा तल्मैकहाँ गए। दाऊदले आफ्नो छोराको निम्ति दिनदिनै शोक गरे। ³⁸अब्शालोम भागेर गेशूरमा गएपछि तिनी त्यहाँ तीन वर्ष बसे। ³⁹अम्नोनको मृत्युपछि राजा दाऊदले सान्त्वना पाएका हुनाले तिनको मन अब्शालोमकहाँ जान तड्पियो।