2 शमूएल 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹हाम्रा पिताले दावीदकहाँ नातानलाई पठाउनुभयो। तिनी आएर भने, “कुनै सहरमा दुई जना मानिस बस्थे—एक जना धनी, अर्को गरिब। ²ती धनी मानिससँग धेरै भेडाबाख्रा र गाईवस्तु थिए, ³तर ती गरिब मानिससँग आफूले किनेकी एउटी सानी पाठी मात्र थिई। तिनले त्यसलाई हुर्काए, र त्यो तिनीसँग र तिनका छोराछोरीसँगै बढी। त्यसले तिनको थालबाट खान्थी, तिनको कचौराबाट पिउँथी, तिनको काखमा सुत्थी; त्यो तिनको निम्ति छोरीजस्तै थिई। ⁴एक जना यात्री ती धनी मानिसकहाँ आयो, तर आफूकहाँ आएको पाहुनालाई खुवाउन तिनले आफ्नै भेडाबाख्रा वा गाईवस्तुबाट लिन चाहेनन्। त्यसैले तिनले ती गरिब मानिसकी पाठी लिएर आफूकहाँ आएको मानिसको निम्ति तयार पारे।”

⁵दावीद त्यस मानिसमाथि साह्रै रिसले क्रुद्ध भए र नातानलाई भने, “हाम्रा पिता जीवित हुनुभएझैँ साँचो, यस्तो गर्ने मानिस मर्नैपर्छ! ⁶तिनले त्यस पाठीको सट्टा चौगुना तिर्नैपर्छ, किनभने तिनले यस्तो गरे र कुनै दया देखाएनन्।”

⁷तब नातानले दावीदलाई भने, “ती मानिस तपाईं नै हुनुहुन्छ! हाम्रा पिता, इस्राएलका परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: मैले तिमीलाई इस्राएलमाथि राजा अभिषेक गरेँ, र शाऊलको हातबाट मैले तिमीलाई छुटाएँ।

⁸“मैले तिम्रो मालिकको घर र उसका पत्नीहरू तिम्रो काखमा दिएँ, र इस्राएल र यहूदाको घराना पनि दिएँ। यति थोरै भएको भए, मैले तिमीलाई अझ धेरै दिने थिएँ। ⁹मेरो दृष्टिमा खराबी गर्दै तिमीले मेरो वचनलाई किन तुच्छ ठान्यौ? तिमीले हित्ती ऊरियाहलाई तरवारले प्रहार गर्‍यौ, उसकी पत्नीलाई आफ्नी बनायौ, र उसलाई अम्मोनीहरूको तरवारले मार्‍यौ। ¹⁰त्यसैले अब तिम्रो घरानाबाट तरवार कहिल्यै हट्नेछैन, किनभने तिमीले मलाई तुच्छ ठान्यौ र हित्ती ऊरियाहकी पत्नीलाई आफ्नी बनायौ।

¹¹हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: म तिम्रै घरानाबाट तिमीमाथि विपत्ति ल्याउनेछु। तिम्रै आँखाका सामु म तिम्रा पत्नीहरू लैजानेछु, तिनीहरूलाई तिम्रो नजिकको मानिसलाई दिनेछु, र उसले दिनदहाडै तिनीहरूसँग सहवास गर्नेछ। ¹²तिमीले यो कुरा गुप्तमा गर्‍यौ, तर म यो काम सारा इस्राएलको सामु, दिनदहाडै गर्नेछु।”

¹³दावीदले नातानलाई भने, “मैले हाम्रा पिताको विरुद्धमा पाप गरेँ।” नातानले जवाफ दिए, “हाम्रा पिताले तपाईंको पाप पनि हटाइदिनुभएको छ; तपाईं मर्नुहुनेछैन।”

¹⁴तर यस कामद्वारा तपाईंले हाम्रा पिताको गहिरो तिरस्कार गर्नुभएको हुनाले, तपाईंबाट जन्मने छोरा मर्नेछ। ¹⁵तब नातान आफ्नो घर गए। अनि ऊरियाहकी पत्नीले दावीदबाट जन्माएको बालकलाई हाम्रा पिताले प्रहार गर्नुभयो, र त्यो बालक साह्रै बिरामी भयो। ¹⁶दावीदले त्यस बालकको निम्ति हाम्रा पितासँग बिन्ती गरे। तिनले उपवास बसे, भित्र गएर रातभरि भुइँमा पल्टिरहे। ¹⁷तिनको घरानाका बूढापाकाहरू तिनलाई भुइँबाट उठाउन तिनको छेउमा उभिए, तर तिनले इन्कार गरे र तिनीहरूसँग केही खाएनन्। ¹⁸सातौँ दिनमा त्यो बालक मर्‍यो। दावीदका सेवकहरू बालक मरेको कुरा तिनलाई भन्न डराए, किनकि तिनीहरूले भने, “बालक जीवित छँदा हामीले तिनलाई भन्यौँ तर तिनले सुनेनन्। अब बालक मर्‍यो भनेर हामी कसरी भन्ने? तिनले आफैलाई हानि गर्न सक्छन्।”

¹⁹तर दावीदले आफ्ना सेवकहरूलाई खासखुस गरेको देखे र बालक मरेछ भनी बुझे। त्यसैले तिनले सोधे, “के बालक मर्‍यो?” “मर्‍यो,” तिनीहरूले भने।

²⁰दावीद भुइँबाट उठे, नुहाए, तेल लगाए, र आफ्ना लुगा फेरे। तिनी हाम्रा पिताको भवनमा गएर आराधना गरे, त्यसपछि घर गए, र तिनको अनुरोधमा तिनीहरूले तिनको अगाडि खाना राखे, र तिनले खाए। ²¹तिनका सेवकहरूले भने, “तपाईंले यो के गर्नुभयो? बालक जीवित छँदा तपाईंले उपवास बस्नुभयो र रुनुभयो; अब त्यो मर्‍यो, तपाईं उठेर खानुहुन्छ।”

²²तिनले भने, “बालक जीवित छँदा मैले उपवास बसेँ र रोएँ, किनकि मैले सोचेँ, ‘कसले जान्दछ? हाम्रा पिताले ममाथि अनुग्रह गर्नुहुनेछ र बालकलाई बाँच्न दिनुहुनेछ कि।’ ²³तर अब त्यो मरिसक्यो। म किन उपवास बसूँ? के म त्यसलाई फेरि फर्काउन सक्छु? म त्यसकहाँ जानेछु, तर त्यो मकहाँ फर्कनेछैन।”

²⁴तब दावीदले आफ्नी पत्नी बतशेबालाई सान्त्वना दिए। तिनी तिनीकहाँ गएर तिनीसँग सुते, र तिनले एउटा छोरो जन्माइन्। तिनले उसको नाम सुलेमान राखे। हाम्रा पिताले उसलाई प्रेम गर्नुभयो, ²⁵र उहाँले अगमवक्ता नातानद्वारा सन्देश पठाउनुभयो, जसले हाम्रा पिताको खातिर उसको नाम यदीद्याह राखे। ^a a v25 यदीद्याहको अर्थ “हाम्रा पिताका प्रिय” हो—यस नामले हाम्रा पिताले भर्खरै त्यस बालकमाथि राख्नुभएको प्रेमलाई प्रतिध्वनित गर्छ।

दावीदले रब्बा कब्जा गर्छन्

²⁶यसैबीच योआबले अम्मोनीहरूको रब्बाको विरुद्धमा युद्ध गरे र राजकीय सहर कब्जा गरे। ²⁷योआबले दावीदकहाँ दूतहरू पठाए: “मैले रब्बाको विरुद्धमा युद्ध गरेँ र त्यसको पानीको स्रोत कब्जा गरेँ। ²⁸अब बाँकी सेना जम्मा गर्नुहोस्, त्यस सहरलाई घेरा हाल्नुहोस्, र त्यसलाई कब्जा गर्नुहोस्। नत्रभने म त्यसलाई कब्जा गर्नेछु, र त्यसको नाम मेरै नाममा राखिनेछ।”

²⁹दावीदले सारा सेना जम्मा गरे, रब्बातिर कूच गरे, त्यसलाई आक्रमण गरे, र त्यसलाई कब्जा गरे। ³⁰तिनले तिनीहरूका राजाको शिरबाट मुकुट उतारे—करिब पचहत्तर पाउन्ड सुनको, जसमा बहुमूल्य रत्न जडिएको थियो—र त्यो दावीदको शिरमा राखियो। तिनले त्यस सहरबाट धेरै लुटका माल लगे। ³¹तिनले त्यहाँका मानिसहरूलाई बाहिर ल्याए र तिनीहरूलाई करौँती, फलामका गैँती र फलामका बन्चराले काममा लगाए, र इँटाका भट्टीहरूमा परिश्रम गर्न लगाए। अम्मोनीहरूका सबै सहरहरूलाई तिनले यस्तै गरे। त्यसपछि दावीद र सारा सेना यरूशलेम फर्के।