પિતા નાથાનને દાઉદ પાસે મોકલે છે
નાથાન એક ધનવાન માણસે ગરીબ માણસનું પાળેલું ઘેટું ચોરી લીધાની વાર્તા કહે છે, અને તે માણસ તું જ છે એવું સાંભળતાં પહેલાં દાઉદ પોતાને જ દોષિત ઠરાવે છે. તેના ઘરમાંથી તલવાર કદી દૂર થશે નહિ. મરતા બાળક માટે તે ઉપવાસ કરે છે, પછી ઊઠીને ભજન કરે છે. સુલેમાન જન્મે છે, અને આપણા પિતા તેને પ્રેમ કરે છે.
12 1આપણા પિતાએ નાથાનને દાઉદ પાસે મોકલ્યો. તેણે આવીને કહ્યું, “એક નગરમાં બે માણસો રહેતા હતા, એક ધનવાન અને એક ગરીબ. 2ધનવાન પાસે તો ઘણાં ઘેટાંબકરાં અને ઢોરઢાંક હતાં, 3પણ ગરીબ પાસે તો ફક્ત એક નાની ઘેટી હતી, જે તેણે વેચાતી લીધી હતી. તેણે તેને ઉછેરી, અને તે તેની તથા તેનાં બાળકો સાથે મોટી થઈ. તે તેના વાટકામાંથી ખાતી, તેના પ્યાલામાંથી પીતી, તેની ગોદમાં સૂતી; તે તેને માટે દીકરી જેવી હતી. 4ધનવાનને ત્યાં એક મુસાફર આવ્યો, પણ આવેલા મહેમાનને જમાડવા માટે તેણે પોતાનાં ઘેટાં કે ઢોરમાંથી કંઈ લેવા ન ચાહ્યું. તેથી તેણે ગરીબની ઘેટી લઈને પોતાની પાસે આવેલા માણસ માટે તૈયાર કરી.”
5દાઉદ તે માણસ પર ખૂબ ક્રોધે ભરાયો, અને તેણે નાથાનને કહ્યું, “આપણા પિતાના સમ, જેણે આ કર્યું તે માણસ મરવાને યોગ્ય છે! 6તેણે ઘેટીનો ચારગણો બદલો ભરવો પડશે, કારણ કે તેણે આ કર્યું અને જરાય દયા ન દાખવી.”
7ત્યારે નાથાને દાઉદને કહ્યું, “તું જ તે માણસ છે! આપણા પિતા, ઇઝરાયલના ઈશ્વર, એમ કહે છે: મેં તને ઇઝરાયલ પર રાજા તરીકે અભિષિક્ત કર્યો, અને શાઉલના હાથમાંથી તને છોડાવ્યો.
8“મેં તારા માલિકનું ઘર તથા તેની પત્નીઓ તારી ગોદમાં આપી, અને ઇઝરાયલ તથા યહૂદાનું ઘર પણ આપ્યું. અને જો આટલું ઓછું હોત, તો હું તને એથી ઘણું વધારે આપત. 9મારી દૃષ્ટિમાં ભૂંડું કરીને તેં મારા વચનને કેમ તુચ્છ ગણ્યું? તેં હિત્તી ઉરિયાને તરવારથી માર્યો, તેની પત્નીને પોતાની કરી લીધી, અને તેને આમ્મોનીઓની તરવારથી મારી નાખ્યો. 10માટે હવે તરવાર તારા ઘરમાંથી કદી દૂર થશે નહિ, કારણ કે તેં મને તુચ્છ ગણ્યો અને હિત્તી ઉરિયાની પત્નીને પોતાની કરી લીધી.
11આપણા પિતા એમ કહે છે: હું તારા પોતાના ઘરમાંથી તારા પર વિપત્તિ લાવીશ. તારી નજર આગળ હું તારી પત્નીઓને લઈ લઈશ, અને તેમને તારી પાસેના એક માણસને આપીશ, અને તે ધોળે દિવસે તેમની સાથે સૂઈ જશે. 12તેં આ કામ છૂપી રીતે કર્યું, પણ હું આ કામ સમગ્ર ઇઝરાયલ આગળ, ધોળે દિવસે કરીશ.”
13દાઉદે નાથાનને કહ્યું, “મેં આપણા પિતાની વિરુદ્ધ પાપ કર્યું છે.” નાથાને જવાબ આપ્યો, “આપણા પિતાએ પણ તારું પાપ દૂર કર્યું છે; તું મરશે નહિ.”
14પણ આ કૃત્યથી તેં આપણા પિતાનો ઊંડો તિરસ્કાર કર્યો છે, માટે તને જન્મેલો દીકરો મરશે. 15પછી નાથાન પોતાને ઘેર ગયો. અને ઉરિયાની પત્નીએ દાઉદને જે બાળક જન્માવ્યું હતું તેને આપણા પિતાએ માર્યું, અને તે સખત માંદું પડ્યું. 16દાઉદે તે છોકરા માટે આપણા પિતાને કાલાવાલા કર્યા. તેણે ઉપવાસ કર્યો, અને અંદર જઈને આખી રાત જમીન પર સૂઈ રહ્યો. 17તેના ઘરના વડીલો તેને જમીન પરથી ઉઠાડવા તેની પાસે ઊભા રહ્યા, પણ તેણે ના પાડી અને તેમની સાથે ખાધું નહિ. 18સાતમે દિવસે બાળક મરણ પામ્યું. દાઉદના ચાકરો તેને બાળકના મરણની ખબર આપતાં ગભરાયા, કેમ કે તેઓએ કહ્યું, “જ્યારે બાળક જીવતું હતું, ત્યારે અમે તેને કહ્યું પણ તેણે સાંભળ્યું નહિ. હવે બાળક મરી ગયું છે એમ અમે તેને કેમ કહીએ? તે પોતાને કંઈ નુકસાન કરી બેસે.”
19પણ દાઉદે પોતાના ચાકરોને ગુસપુસ કરતા જોયા અને સમજી ગયો કે બાળક મરણ પામ્યું છે. તેથી તેણે પૂછ્યું, “શું બાળક મરી ગયું?” તેઓએ કહ્યું, “તે મરી ગયું છે.”
20દાઉદ જમીન પરથી ઊઠ્યો, સ્નાન કર્યું, તેલ ચોપડ્યું, અને પોતાનાં વસ્ત્રો બદલ્યાં. તે આપણા પિતાના ઘરમાં જઈને ભજન કર્યું, પછી પોતાને ઘેર ગયો, અને તેની માગણી પ્રમાણે તેઓએ તેની આગળ ભોજન પીરસ્યું, અને તેણે ખાધું. 21તેના ચાકરોએ કહ્યું, “આ તમે શું કર્યું? જ્યારે બાળક જીવતું હતું, ત્યારે તમે ઉપવાસ કર્યો અને રડ્યા; પણ હવે તે મરી ગયું ત્યારે તમે ઊઠીને ખાઓ છો.”
22તેણે કહ્યું, “જ્યારે બાળક જીવતું હતું, ત્યારે મેં ઉપવાસ કર્યો અને રડ્યો, કેમ કે મેં વિચાર્યું, ‘કોને ખબર? કદાચ આપણા પિતા મારા પર કૃપા કરે અને બાળકને જીવતું રહેવા દે.’ 23પણ હવે તે મરી ગયું છે. હું શા માટે ઉપવાસ કરું? શું હું તેને પાછું લાવી શકું? હું તેની પાસે જઈશ, પણ તે મારી પાસે પાછું આવશે નહિ.”
24પછી દાઉદે પોતાની પત્ની બાથશેબાને દિલાસો આપ્યો. તે તેની પાસે ગયો અને તેની સાથે સૂઈ રહ્યો, અને તેણે દીકરાને જન્મ આપ્યો. તેણે તેનું નામ સુલેમાન પાડ્યું. આપણા પિતા તેને ચાહતા હતા, 25અને તેમણે નાથાન પ્રબોધક દ્વારા સંદેશો મોકલ્યો, અને આપણા પિતાને લીધે તેણે તેનું નામ યદિદ્યા પાડ્યું. a a v25 યદિદ્યાનો અર્થ “આપણા પિતાનો વહાલો” થાય છે — આ નામ આપણા પિતાએ હમણાં જ બાળક પર મૂકેલા પ્રેમનો પડઘો પાડે છે.
દાઉદ રાબ્બાહ કબજે કરે છે
26દરમિયાન યોઆબ આમ્મોનીઓના રાબ્બાહ સામે લડ્યો અને તેણે રાજનગર કબજે કર્યું. 27યોઆબે દાઉદ પાસે સંદેશવાહકો મોકલીને કહેવડાવ્યું, “હું રાબ્બાહ સામે લડ્યો છું અને તેનો પાણીપુરવઠો કબજે કર્યો છે. 28હવે બાકીના સૈન્યને એકઠું કર, નગરને ઘેરો ઘાલ, અને તેને કબજે કર. નહિ તો હું તેને કબજે કરીશ, અને તે મારા નામથી ઓળખાશે.”
29દાઉદે આખા સૈન્યને એકઠું કરીને રાબ્બાહ પર ચઢાઈ કરી, તેના પર હુમલો કર્યો, અને તેને કબજે કર્યું. 30તેણે તેઓના રાજાના માથા પરથી મુગટ લીધો—આશરે પંચોતેર રતલ સોનાનો અને તેમાં મૂલ્યવાન રત્ન જડેલું હતું—અને તે દાઉદના માથા પર મૂકવામાં આવ્યો. તેણે નગરમાંથી પુષ્કળ લૂંટ લઈ ગયો. 31તેણે ત્યાંના લોકોને બહાર કાઢીને તેઓને કરવતો, લોખંડનાં ઓજારો તથા લોખંડની કુહાડીઓથી કામે લગાડ્યા, અને તેઓને ઈંટના ભઠ્ઠાઓ પર મજૂરીએ લગાડ્યા. આમ્મોનીઓનાં સર્વ નગરોને તેણે એમ જ કર્યું. પછી દાઉદ તથા આખું સૈન્ય યરુશાલેમ પાછા ફર્યા.