2 சாமுவேல் 12

12 ¹எங்கள் பிதா நாத்தானை தாவீதினிடத்தில் அனுப்பினார். அவன் வந்து சொன்னது: “ஒரு பட்டணத்தில் இரண்டு மனிதர் வாழ்ந்தார்கள்; ஒருவன் செல்வந்தன், மற்றொருவன் ஏழை. ²செல்வந்தனுக்கு மிகுதியான ஆடுமாடு மந்தைகள் இருந்தன; ³ஆனால் ஏழைக்கோ, தான் விலைக்கு வாங்கிய ஒரே ஒரு சின்ன பெண்ணாட்டுக்குட்டியைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை. அவன் அதை வளர்த்தான்; அது அவனோடும் அவன் பிள்ளைகளோடும் ஒன்றாய் வளர்ந்தது. அது அவனுடைய தட்டிலிருந்து சாப்பிட்டு, அவனுடைய கிண்ணத்திலிருந்து குடித்து, அவனுடைய மடியில் படுத்திருந்தது; அது அவனுக்கு ஒரு மகளைப் போலிருந்தது. ⁴செல்வந்தனிடத்தில் ஒரு பயணி வந்தான்; ஆனால் தன்னிடம் வந்த விருந்தாளிக்கு உணவளிக்க அவன் தன் சொந்த ஆட்டிலோ மாட்டிலோ ஒன்றையும் எடுக்க மனமில்லாமல், அந்த ஏழையின் பெண்ணாட்டுக்குட்டியை எடுத்து, தன்னிடம் வந்தவனுக்காக அதைச் சமைத்தான்.”

⁵அந்த மனிதனுக்கு விரோதமாய் தாவீது மிகுந்த கோபமடைந்து நாத்தானை நோக்கி: “எங்கள் பிதாவின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், இப்படிச் செய்த மனிதன் சாவுக்குப் பாத்திரன்! ⁶அவன் இரக்கமில்லாமல் இதைச் செய்தபடியால், அந்த ஆட்டுக்குட்டைக்காக நான்கு மடங்காய் திரும்பச் செலுத்தவேண்டும்” என்றான்.

⁷அப்பொழுது நாத்தான் தாவீதை நோக்கி: “அந்த மனிதன் நீதான்! இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: நான் உன்னை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம்பண்ணி, சவுலின் கையினின்று உன்னை விடுவித்தேன்.

⁸“உன் எஜமானனுடைய வீட்டையும், அவனுடைய மனைவிகளையும் உன் மடியிலே தந்தேன்; இஸ்ரவேல் யூதா வம்சத்தையும் உனக்குக் கொடுத்தேன். இது போதாதிருந்தால், இன்னும் அதிகமாய் உனக்குக் கொடுத்திருப்பேன். ⁹என் வார்த்தையை நீ ஏன் அசட்டைபண்ணி, என் பார்வையில் தீமையானதைச் செய்தாய்? ஏத்தியனாகிய உரியாவைப் பட்டயத்தால் வெட்டி, அவன் மனைவியை உனக்குச் சொந்தமாக்கிக்கொண்டு, அம்மோனியரின் பட்டயத்தால் அவனைக் கொலைசெய்தாய். ¹⁰ஆகையால் இப்பொழுது நீ என்னை அசட்டைபண்ணி, ஏத்தியனாகிய உரியாவின் மனைவியை உனக்குச் சொந்தமாக்கிக்கொண்டபடியால், பட்டயம் உன் வீட்டைவிட்டு ஒருபோதும் விலகாது.

¹¹எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: இதோ, உன் சொந்த வீட்டிலிருந்தே உன்மேல் தீங்கை எழும்பப்பண்ணுவேன்; உன் கண்களுக்கு முன்பாக உன் மனைவிகளை எடுத்து, உனக்கு அணுக்கமான ஒருவனுக்குக் கொடுப்பேன்; அவன் இந்தச் சூரியன் வெளிச்சத்தில் அவர்களோடே சயனிப்பான். ¹²நீ இதை இரகசியத்தில் செய்தாய்; ஆனால் நான் இந்தக் காரியத்தை எல்லா இஸ்ரவேலருக்கும் முன்பாக, பட்டப்பகலிலே செய்வேன்” என்றான்.

¹³தாவீது நாத்தானை நோக்கி: “எங்கள் பிதாவுக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்தேன்” என்றான். அதற்கு நாத்தான்: “எங்கள் பிதாவும் உன் பாவத்தை நீக்கிவிட்டார்; நீ சாவதில்லை.

¹⁴ஆனாலும், இந்தச் செயலால் நீ எங்கள் பிதாவை மிகவும் இகழ்ந்ததினால், உனக்குப் பிறந்த மகன் நிச்சயமாய் மரிப்பான்” என்றான். ¹⁵பின்பு நாத்தான் தன் வீட்டுக்குப் போனான். அப்பொழுது உரியாவின் மனைவி தாவீதுக்குப் பெற்ற பிள்ளையை எங்கள் பிதா அடித்தார்; அது கடும் வியாதிப்பட்டது. ¹⁶தாவீது அந்தப் பிள்ளைக்காக எங்கள் பிதாவை மன்றாடினான். அவன் உபவாசம்பண்ணி, உள்ளே போய், இரவுகளில் தரையிலே கிடந்தான். ¹⁷அவனுடைய வீட்டு மூப்பர்கள் அவனைத் தரையிலிருந்து எழுப்ப அவன் அருகே நின்றார்கள்; ஆனால் அவன் மனதில்லாமல், அவர்களோடே சாப்பிடவும் மாட்டேன் என்றான். ¹⁸ஏழாம் நாளில் அந்தப் பிள்ளை மரித்தது. பிள்ளை மரித்துப்போனதைத் தாவீதுக்குச் சொல்ல அவனுடைய ஊழியக்காரர் பயந்தார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள்: “பிள்ளை உயிரோடிருந்தபோதே நாம் அவனோடே பேசினோம், அவன் கேளாதிருந்தான்; பிள்ளை மரித்துப்போயிற்று என்று எப்படி அவனுக்குச் சொல்லுவோம்? அவன் தனக்குத்தானே தீங்கு செய்துகொள்வானே” என்றார்கள்.

¹⁹ஆனால் தன் ஊழியக்காரர் முணுமுணுத்துப் பேசிக்கொள்வதைத் தாவீது கண்டு, பிள்ளை மரித்துப்போயிற்று என்று உணர்ந்துகொண்டான். ஆகையால் அவன்: “பிள்ளை மரித்துப்போயிற்றோ?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள்: “மரித்துப்போயிற்று” என்றார்கள்.

²⁰அப்பொழுது தாவீது தரையிலிருந்து எழுந்து, ஸ்நானம்பண்ணி, எண்ணெய் பூசி, தன் வஸ்திரங்களை மாற்றிக்கொண்டான். அவன் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திற்குள் போய்த் தொழுதுகொண்டு, பின்பு தன் வீட்டுக்குப் போனான்; அவன் கேட்டுக்கொண்டபடி அவனுக்கு முன்பாக உணவு வைத்தார்கள், அவன் சாப்பிட்டான். ²¹அப்பொழுது அவனுடைய ஊழியக்காரர்: “நீர் செய்த இந்தக் காரியம் என்ன? பிள்ளை உயிரோடிருந்தபோது உபவாசம்பண்ணி அழுதீர்; இப்போது அது மரித்துப்போனபின்பு எழுந்து சாப்பிடுகிறீரே” என்றார்கள்.

²²அதற்கு அவன்: “பிள்ளை உயிரோடிருந்தபோது நான் உபவாசம்பண்ணி அழுதேன்; ‘யாருக்குத் தெரியும்? எங்கள் பிதா எனக்குக் கிருபை செய்து, பிள்ளையை உயிரோடிருக்கச் செய்வாரோ’ என்று எண்ணினேன். ²³ஆனால் இப்போது அது மரித்துப்போயிற்று; நான் ஏன் இனி உபவாசம்பண்ணவேண்டும்? அதை நான் திரும்பக் கொண்டுவரக்கூடுமா? நான் அதினிடத்திற்குப் போவேன், ஆனால் அது என்னிடத்திற்குத் திரும்பிவராது” என்றான்.

²⁴பின்பு தாவீது தன் மனைவியாகிய பத்சேபாளுக்கு ஆறுதல் சொன்னான். அவன் அவளிடத்தில் போய் அவளோடே சயனித்தான்; அவள் ஒரு மகனைப் பெற்றாள். அவன் அவனுக்குச் சாலொமோன் என்று பேரிட்டான். எங்கள் பிதா அவனை நேசித்தார்; ²⁵அவர் தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் மூலமாய்ச் செய்தி அனுப்பினார்; அவன் எங்கள் பிதாவினிமித்தம் அவனுக்கு எதிதியா என்று பேரிட்டான். ^a a v25 எதிதியா என்பதற்கு “எங்கள் பிதாவின் நேசன்” என்று அர்த்தம் — எங்கள் பிதா அப்பொழுதுதான் அந்தப் பிள்ளையின்மேல் வைத்த அன்பை இந்தப் பெயர் எதிரொலிக்கிறது.

தாவீது ரப்பாவைப் பிடிக்கிறான்

²⁶இதற்கிடையில் யோவாப் அம்மோனியரின் ரப்பாவுக்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணி, ராஜதானிப் பட்டணத்தைப் பிடித்தான். ²⁷யோவாப் தாவீதினிடத்தில் ஆட்களை அனுப்பி: “நான் ரப்பாவின்மேல் யுத்தம்பண்ணி, அதின் தண்ணீர் நிலையத்தைப் பிடித்தேன். ²⁸இப்போது மீதியான சேனையைக் கூட்டி, பட்டணத்தை முற்றிக்கைபோட்டு அதைப் பிடித்துக்கொள்ளும்; இல்லாவிட்டால் நான் அதைப் பிடிப்பேன், அது என் பேரால் அழைக்கப்படும்” என்று சொல்லச் சொன்னான்.

²⁹ஆகையால் தாவீது சேனையனைத்தையும் கூட்டிக்கொண்டு, ரப்பாவுக்குப் போய், அதின்மேல் யுத்தம்பண்ணி அதைப் பிடித்துக்கொண்டான். ³⁰அவன் அவர்களுடைய ராஜாவின் தலையிலிருந்த கிரீடத்தை எடுத்துக்கொண்டான் — அது இரத்தினக்கல் பதித்த, ஏறக்குறைய எழுபத்தைந்து ராத்தல் நிறையுள்ள பொன் கிரீடம் — அது தாவீதின் தலையின்மேல் வைக்கப்பட்டது. அவன் அந்தப் பட்டணத்திலிருந்து மிகுந்த கொள்ளைப்பொருளை எடுத்துக்கொண்டுவந்தான். ³¹அங்கிருந்த ஜனங்களையும் அவன் வெளியே கொண்டுவந்து, வாள்களினாலும் இரும்புக் கடப்பாரைகளினாலும் இரும்புக் கோடரிகளினாலும் வேலைசெய்யவைத்து, செங்கல் சூளைகளிலும் வேலைசெய்யவைத்தான். எல்லா அம்மோனியரின் பட்டணங்களுக்கும் அப்படியே செய்தான். பின்பு தாவீதும் சேனையனைத்தும் எருசலேமுக்குத் திரும்பிப் போனார்கள்.