૨ શમુએલ 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹આ પછી, દાઉદના પુત્ર આબ્શાલોમને તામાર નામે એક સુંદર બહેન હતી, અને દાઉદના પુત્ર આમ્નોન તેને પ્રેમ કરતો હતો. ²આમ્નોન પોતાની બહેન તામારને લીધે એટલો વ્યાકુળ થયો કે તે બીમાર પડી ગયો; તે કુંવારી હતી, અને તેની પાસે જવાનો કોઈ માર્ગ આમ્નોનને દેખાતો ન હતો. ³આમ્નોનને યોનાદાબ નામે એક મિત્ર હતો, જે દાઉદના ભાઈ શિમઆનો પુત્ર હતો; યોનાદાબ ઘણો ચતુર હતો. ⁴તેણે આમ્નોનને પૂછ્યું, “હે રાજાના પુત્ર, દરરોજ સવારે તું આટલો ઉદાસ કેમ દેખાય છે? શું તું મને નહિ કહે?” આમ્નોને કહ્યું, “મારા ભાઈ આબ્શાલોમની બહેન તામારને હું પ્રેમ કરું છું.”

⁵યોનાદાબે કહ્યું, “પથારીમાં સૂઈ જા અને બીમાર હોવાનો ઢોંગ કર. જ્યારે તારા પિતા તને જોવા આવે, ત્યારે તેમને કહેજે, ‘કૃપા કરીને મારી બહેન તામારને મને જમાડવા દો. તે મારી નજર સામે ભોજન બનાવે, જેથી હું તેના હાથથી ખાઉં.’”

⁶આમ્નોન સૂઈ ગયો અને બીમાર હોવાનો ઢોંગ કર્યો. જ્યારે રાજા તેને જોવા આવ્યા, ત્યારે આમ્નોને કહ્યું, “મારી બહેન તામાર આવીને મારી નજર સામે બે રોટલી બનાવે, જેથી હું તેના હાથથી ખાઉં.”

⁷દાઉદે મહેલમાં તામારને સંદેશો મોકલ્યો: “તારા ભાઈ આમ્નોનના ઘરે જા અને તેને માટે ભોજન બનાવ.” ⁸તામાર પોતાના ભાઈ આમ્નોનના ઘરે ગઈ, જ્યાં તે સૂતો હતો. તેણે લોટ લઈને તેને ગૂંદ્યો, તેની સામે રોટલી બનાવી અને તેને શેકી. ⁹તેણે તવો લઈને તેને પીરસ્યું, પણ તેણે ખાવાની ના પાડી. આમ્નોને કહ્યું, “બધાને બહાર કાઢી મૂકો.” તેથી બધા તેની પાસેથી બહાર ગયા. ¹⁰આમ્નોને તામારને કહ્યું, “ભોજન શયનખંડમાં લાવ, જેથી હું તારા હાથથી ખાઉં.” તામાર પોતે બનાવેલી રોટલી લઈને પોતાના ભાઈ આમ્નોન પાસે શયનખંડમાં લાવી. ¹¹જ્યારે તે ખાવા માટે તેની પાસે લાવી, ત્યારે તેણે તેને પકડી: “મારી બહેન, આવ, મારી સાથે સૂઈ જા.”

¹²તેણે કહ્યું, “ના, મારા ભાઈ! મને બળજબરી ન કર. ઇઝરાયલમાં આવું કદી કરાતું નથી. આ શરમજનક કામ ન કર. ¹³અને હું—મારી શરમ ક્યાં લઈ જાઉં? અને તું—તું ઇઝરાયલના નીચ મૂર્ખોમાંના એક જેવો થઈ જઈશ. કૃપા કરીને રાજા સાથે વાત કર; તેઓ મને તારાથી રોકશે નહિ.”

¹⁴પણ તેણે સાંભળવાની ના પાડી; તેના કરતાં બળવાન હોવાથી, તેણે તેના પર બળજબરી કરીને તેની સાથે સંબંધ બાંધ્યો. ¹⁵પછી આમ્નોન તેને તીવ્ર દ્વેષથી ધિક્કારવા લાગ્યો—તેણે તેના પર જે પ્રેમ રાખ્યો હતો તેના કરતાં પણ વધારે. તેણે તેને કહ્યું, “ઊઠ અને ચાલી જા!”

¹⁶તેણે કહ્યું, “ના, મને કાઢી મૂકવી એ તો તેં મારી સાથે જે કર્યું તેના કરતાં પણ મોટો અન્યાય છે.” પણ તેણે સાંભળવાની ના પાડી.

¹⁷તેણે પોતાના સેવકને બોલાવીને કહ્યું, “આ સ્ત્રીને અહીંથી બહાર કાઢી મૂક, અને તેની પાછળ બારણું બંધ કરી દે.”

¹⁸તેણે લાંબો સુશોભિત ઝભ્ભો પહેર્યો હતો, જે તે સમયે રાજાની કુંવારી દીકરીઓનો પોશાક હતો. તેના સેવકે તેને બહાર કાઢી અને તેની પાછળ બારણું બંધ કરી દીધું. ¹⁹તામારે પોતાના માથા પર રાખ નાખી અને પોતે પહેરેલો લાંબો સુશોભિત ઝભ્ભો ફાડી નાખ્યો. તેણે પોતાના માથા પર હાથ મૂક્યો અને મોટેથી રડતી રડતી ચાલી ગઈ. ²⁰તેના ભાઈ આબ્શાલોમે કહ્યું, “શું તારા ભાઈ આમ્નોને તારી સાથે કંઈ કર્યું છે? હવે ચૂપ રહે, મારી બહેન; તે તારો ભાઈ છે. આ વાત મન પર ન લે.” તેથી તામાર પોતાના ભાઈ આબ્શાલોમના ઘરમાં ઉજ્જડ સ્ત્રી તરીકે રહી.

²¹જ્યારે રાજા દાઉદે આ બધું સાંભળ્યું, ત્યારે તેઓ ઘણા ગુસ્સે થયા. ²²આબ્શાલોમે આમ્નોનને સારું કે ખરાબ, કંઈ કહ્યું નહિ, કારણ કે આમ્નોને તેની બહેન તામારની આબરૂ લૂંટી હતી તેથી તે તેને ધિક્કારતો હતો.

આબ્શાલોમ પોતાની બહેન તામારનું વેર લે છે

²³પૂરાં બે વર્ષ પછી આબ્શાલોમને એફ્રાઈમ પાસેના બઆલ-હાસોરમાં ઘેટાં કાતરનારા હતા, અને તેણે રાજાના બધા પુત્રોને નિમંત્રણ આપ્યું. ²⁴આબ્શાલોમ રાજા પાસે ગયો: “આપના સેવક પાસે ઘેટાં કાતરનારા છે. શું રાજા અને તેમના સેવકો મારી સાથે આવશે?”

²⁵રાજાએ આબ્શાલોમને કહ્યું, “ના, મારા દીકરા, આપણે બધા ન જઈએ, નહિ તો તારા પર બોજ થઈ પડે.” આબ્શાલોમે તેમને આગ્રહ કર્યો, તેમ છતાં તેઓ ગયા નહિ, પણ તેને આશીર્વાદ આપ્યો.

²⁶આબ્શાલોમે કહ્યું, “જો એમ ન હોય, તો કૃપા કરીને મારા ભાઈ આમ્નોનને અમારી સાથે આવવા દો.” રાજાએ પૂછ્યું, “તે તારી સાથે શા માટે જાય?”

²⁷પણ આબ્શાલોમે તેમને આગ્રહ કર્યો, તેથી તેમણે આમ્નોન અને રાજાના બધા પુત્રોને તેની સાથે જવા દીધા. ²⁸આબ્શાલોમે પોતાના સેવકોને આજ્ઞા કરી, “ધ્યાનથી જુઓ. જ્યારે દ્રાક્ષારસથી આમ્નોન મસ્ત થાય અને હું કહું, ‘આમ્નોનને મારો,’ ત્યારે તેને મારી નાખો. ડરશો નહિ. શું મેં પોતે તમને આજ્ઞા નથી કરી? બળવાન અને હિંમતવાન થાઓ.”

²⁹આબ્શાલોમે જેમ આજ્ઞા કરી હતી તેમ આબ્શાલોમના સેવકોએ આમ્નોનને કર્યું. પછી રાજાના બધા પુત્રો ઊઠ્યા, દરેક પોતાના ખચ્ચર પર ચઢીને નાસી ગયા.

³⁰રસ્તામાં દાઉદે સાંભળ્યું: “આબ્શાલોમે રાજાના બધા પુત્રોને મારી નાખ્યા છે; એક પણ બાકી રહ્યો નથી.”

³¹રાજા ઊભા થયા, પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં અને જમીન પર સૂઈ ગયા; તેમના બધા સેવકો ફાડેલાં વસ્ત્રો સાથે પાસે ઊભા રહ્યા. ³²પણ દાઉદના ભાઈ શિમઆના પુત્ર યોનાદાબે કહ્યું: “મારા માલિકે એવું ન ધારવું કે તેમણે બધા જુવાનોને, રાજાના પુત્રોને, મારી નાખ્યા છે. ફક્ત આમ્નોન મરણ પામ્યો છે. જે દિવસે આમ્નોને તેની બહેન તામારની આબરૂ લૂંટી, તે દિવસથી આબ્શાલોમે આ નક્કી કરી રાખ્યું હતું. ³³મારા માલિક રાજાએ એવું માનીને મન પર ન લેવું કે રાજાના બધા પુત્રો મરણ પામ્યા છે. ફક્ત આમ્નોન મરણ પામ્યો છે.”

³⁴દરમિયાન આબ્શાલોમ નાસી ગયો હતો. જુવાન ચોકીદારે નજર ઊંચી કરીને જોયું તો તેની પાછળ ટેકરીની બાજુના રસ્તે ઘણા લોકો ઊતરતા આવતા હતા. ³⁵યોનાદાબે રાજાને કહ્યું, “જુઓ, રાજાના પુત્રો આવી ગયા છે. જેમ આપના સેવકે કહ્યું હતું તેમ જ થયું છે.” ³⁶તે બોલી રહ્યો કે તરત જ રાજાના પુત્રો મોટેથી રડતા રડતા આવી પહોંચ્યા; રાજા અને તેમના બધા સેવકો પણ બહુ ખિન્ન થઈને રડ્યા.

³⁷આબ્શાલોમ નાસીને ગશૂરના રાજા આમ્મીહૂદના પુત્ર તાલ્માય પાસે ગયો. દાઉદ દિવસે દિવસે પોતાના પુત્રને માટે શોક કરતો રહ્યો. ³⁸આબ્શાલોમ નાસીને ગશૂર ગયો તે પછી, તે ત્યાં ત્રણ વર્ષ રહ્યો. ³⁹અને રાજા દાઉદનું મન આબ્શાલોમ પાસે જવા ઝંખતું હતું, કારણ કે આમ્નોનના મરણ પછી તેને દિલાસો મળ્યો હતો.