२ शमुवेल 13

13 ¹ यानंतर असे झाले की, दावीदाचा पुत्र अबशालोम याला तामार नावाची एक सुंदर बहीण होती; आणि दावीदाचा पुत्र अम्नोन तिच्यावर प्रेम करू लागला. ² आपली बहीण तामार हिच्यामुळे अम्नोन इतका व्याकूळ झाला की तो आजारी पडला; कारण ती कुमारी होती, आणि तिच्याशी काही करणे आपल्याला शक्य नाही असे त्याला वाटले. ³ अम्नोनाला योनादाब नावाचा एक मित्र होता; तो दावीदाचा भाऊ शिमा याचा पुत्र होता. हा योनादाब फार धूर्त होता. ⁴ त्याने अम्नोनाला विचारले, “हे राजपुत्रा, तू रोज सकाळी असा खंगलेला का दिसतोस? मला सांगणार नाहीस काय?” अम्नोन म्हणाला, “माझा भाऊ अबशालोम याची बहीण तामार हिच्यावर माझे प्रेम आहे.”

⁵ योनादाब त्याला म्हणाला, “तू अंथरुणावर पडून आजारी असल्याचे सोंग कर. मग तुझा पिता तुला भेटायला येईल तेव्हा त्याला सांग, ‘माझी बहीण तामार हिला येऊ द्या आणि मला खायला घालू द्या. माझ्या डोळ्यांसमोर तिने भोजन तयार करावे म्हणजे मी ते पाहीन आणि तिच्या हातून खाईन.’”

⁶ तेव्हा अम्नोन आजारी असल्याचे सोंग करून झोपला. राजा त्याला भेटायला आला तेव्हा अम्नोन राजाला म्हणाला, “माझी बहीण तामार हिला येथे येऊ द्या; तिने माझ्यासमोर दोन पोळ्या कराव्यात म्हणजे मी तिच्या हातून खाईन.”

⁷ मग दावीदाने तामारकडे राजमहालात निरोप पाठवला, “तुझा भाऊ अम्नोन याच्या घरी जा आणि त्याच्यासाठी भोजन तयार कर.” ⁸ तामार आपला भाऊ अम्नोन याच्या घरी गेली; तो तेथे पडलेला होता. तिने पीठ घेतले, ते मळले, त्याच्यासमोर पोळ्या तयार केल्या आणि भाजल्या. ⁹ मग तिने तवा घेऊन त्या त्याच्यापुढे वाढल्या, पण त्याने खाण्यास नकार दिला. अम्नोन म्हणाला, “येथून सर्वांना बाहेर काढा.” तेव्हा सर्वजण त्याच्याजवळून बाहेर गेले. ¹⁰ अम्नोन तामारला म्हणाला, “भोजन शयनगृहात घेऊन ये म्हणजे मी तुझ्या हातून खाईन.” तेव्हा तामारने आपण केलेल्या पोळ्या घेऊन त्या आपला भाऊ अम्नोन याच्याकडे शयनगृहात नेल्या. ¹¹ तिने त्या खाण्यासाठी त्याच्याजवळ नेल्या, तेव्हा त्याने तिला धरून म्हटले, “माझ्या बहिणी, ये, माझ्याबरोबर नीज.”

¹² ती त्याला म्हणाली, “नको, माझ्या भावा! माझ्यावर जबरदस्ती करू नकोस. इस्राएलात असे कधीच केले जात नाही. असे लज्जास्पद कृत्य करू नकोस. ¹³ आणि मी — मी माझी लाज कोठे घेऊन जाऊ? आणि तू — तू इस्राएलातील एका नीच मूर्खासारखा होशील. तू कृपा करून राजाशी बोल; तो मला तुझ्यापासून राखणार नाही.”

¹⁴ पण त्याने तिचे ऐकण्यास नकार दिला; आणि तो तिच्याहून बलवान असल्यामुळे त्याने तिच्यावर जबरदस्ती केली व तिच्याशी संबंध ठेवला. ¹⁵ मग अम्नोनाला तिचा अतिशय तिटकारा आला — इतका की, त्याने तिच्यावर जे प्रेम केले होते त्याहूनही त्याचा हा तिटकारा अधिक झाला. अम्नोन तिला म्हणाला, “ऊठ आणि निघून जा!”

¹⁶ ती त्याला म्हणाली, “नको! मला असे घालवून देणे, हे तू आधीच माझ्याशी केलेल्या कृत्याहूनही मोठे पाप आहे.” पण त्याने तिचे ऐकले नाही.

¹⁷ त्याने आपल्या सेवकाला हाक मारून म्हटले, “या स्त्रीला येथून बाहेर काढ आणि तिच्यामागे दार लावून घे.”

¹⁸ तिने रंगीबेरंगी नक्षीदार लांब झगा घातला होता; कारण त्या काळी राजाच्या कुमारी कन्या असाच पोशाख घालत असत. त्याच्या सेवकाने तिला बाहेर काढले आणि तिच्यामागे दार लावून घेतले. ¹⁹ तेव्हा तामारने आपल्या डोक्यावर राख घातली आणि अंगावरचा तो नक्षीदार लांब झगा फाडला. डोक्यावर हात ठेवून ती मोठ्याने रडत रडत निघून गेली. ²⁰ तिचा भाऊ अबशालोम तिला म्हणाला, “तुझा भाऊ अम्नोन तुझ्याजवळ होता काय? माझ्या बहिणी, आता गप्प राहा; तो तुझा भाऊ आहे. ही गोष्ट मनाला लावून घेऊ नकोस.” अशा प्रकारे तामार आपला भाऊ अबशालोम याच्या घरी उदास व एकाकी होऊन राहिली.

²¹ राजा दावीदाने हे सर्व ऐकले तेव्हा त्याला अतिशय राग आला. ²² अबशालोमने अम्नोनाशी बरे किंवा वाईट असे काहीच बोलले नाही; कारण अम्नोनाने आपली बहीण तामार हिच्यावर अत्याचार केला म्हणून अबशालोम त्याचा द्वेष करत असे.

अबशालोम आपली बहीण तामार हिचा सूड घेतो

²³ पूर्ण दोन वर्षांनंतर असे झाले की, एफ्राइमजवळ बआल-हासोर येथे अबशालोमकडे मेंढ्यांची लोकर कातरण्याचे काम चालले होते; आणि त्याने राजाच्या सर्व पुत्रांना निमंत्रण दिले. ²⁴ अबशालोम राजाकडे येऊन म्हणाला, “पाहा, आपल्या सेवकाकडे लोकर कातरणारे आले आहेत. राजाने व त्याच्या सेवकांनी आपल्या सेवकाबरोबर यावे अशी विनंती आहे.”

²⁵ राजा अबशालोमला म्हणाला, “नको रे माझ्या बाळा, आम्ही सर्वजण जायला नको; नाहीतर तुला भार होईल.” अबशालोमने त्याला फार आग्रह केला, तरी तो जाईना; पण त्याने त्याला आशीर्वाद दिला.

²⁶ मग अबशालोम म्हणाला, “तसे नसेल तर, माझा भाऊ अम्नोन तरी आमच्याबरोबर येऊ द्या अशी विनंती आहे.” राजाने त्याला विचारले, “तो तुझ्याबरोबर का यावा?”

²⁷ पण अबशालोमने त्याला फार आग्रह केला, तेव्हा त्याने अम्नोनाला व राजाच्या सर्व पुत्रांना त्याच्याबरोबर जाऊ दिले. ²⁸ अबशालोमने आपल्या सेवकांना आज्ञा देऊन सांगितले, “लक्ष द्या. द्राक्षारसाने अम्नोन आनंदित होईल तेव्हा मी तुम्हांला ‘अम्नोनावर वार करा’ असे म्हणेन, त्या वेळी त्याला जिवे मारा. भिऊ नका. मीच तुम्हांला आज्ञा दिली ना? बलवान व धैर्यवान व्हा.”

²⁹ अबशालोमने आज्ञा दिल्याप्रमाणे त्याच्या सेवकांनी अम्नोनाशी केले. तेव्हा राजाचे सर्व पुत्र उठले आणि प्रत्येकजण आपापल्या खेचरावर बसून पळून गेले.

³⁰ ते वाटेत असतानाच दावीदाच्या कानी बातमी आली, “अबशालोमने राजाच्या सर्व पुत्रांना जिवे मारले आहे; त्यांच्यातील एकही उरला नाही.”

³¹ तेव्हा राजा उठला, त्याने आपली वस्त्रे फाडली आणि जमिनीवर पडून राहिला; त्याचे सर्व सेवकही वस्त्रे फाडून जवळ उभे राहिले. ³² पण दावीदाचा भाऊ शिमा याचा पुत्र योनादाब म्हणाला, “राजाच्या सर्व पुत्रांना, त्या सर्व तरुणांना त्यांनी जिवे मारले असे माझ्या स्वामीने समजू नये; फक्त अम्नोनच मेला आहे. अम्नोनाने आपली बहीण तामार हिच्यावर अत्याचार केला त्या दिवसापासूनच अबशालोमने हे ठरवले होते. ³³ तेव्हा राजाच्या सर्व पुत्रांना जिवे मारले असे समजून माझ्या स्वामी राजाने ही गोष्ट मनाला लावून घेऊ नये; कारण फक्त अम्नोनच मेला आहे.”

³⁴ इकडे अबशालोम पळून गेला होता. तेव्हा पहारा करणाऱ्या तरुणाने वर पाहिले, तो पाहा, त्याच्या मागच्या बाजूने डोंगराच्या उतारावरील वाटेने पुष्कळ लोक येत आहेत. ³⁵ योनादाब राजाला म्हणाला, “पाहा, राजाचे पुत्र आले आहेत; आपल्या सेवकाने सांगितले तसेच झाले आहे.” ³⁶ तो बोलण्याचे संपवत असतानाच, पाहा, राजाचे पुत्र आले आणि मोठमोठ्याने रडू लागले; राजा व त्याचे सर्व सेवकही अतिशय दु:खाने रडले.

³⁷ अबशालोम पळून गेला आणि गेशूरचा राजा अम्मीहूद याचा पुत्र तलमय याच्याकडे गेला. दावीद आपल्या पुत्रासाठी दिवसेंदिवस शोक करत राहिला. ³⁸ अबशालोम पळून गेशूरला गेल्यावर तो तेथे तीन वर्षे राहिला. ³⁹ आणि अम्नोनाच्या मृत्यूविषयी राजा दावीदाचे समाधान झाल्यावर त्याचे मन अबशालोमकडे जाण्यासाठी उत्कंठित झाले.