દાઉદ બાથશેબાને લઈ લે છે

રાજાઓ યુદ્ધમાં જાય છે ત્યારે દાઉદ ઘેર રહે છે, બાથશેબાને સ્નાન કરતી જુએ છે, તેને બોલાવે છે, અને તે ગર્ભવતી થાય છે. સૈન્ય બહાર છાવણીમાં હોવાથી ઉરિયા પોતાના ઘરનું સુખ લેવાની ના પાડે છે, તેથી દાઉદ પત્ર લખીને તેને આગલી હરોળમાં મુકાવે છે અને મરાવી નાખે છે. આપણા પિતાની નજરમાં એ દુષ્ટ છે.

અધ્યાય 11.

વસંતઋતુમાં, જ્યારે રાજાઓ યુદ્ધ માટે કૂચ કરે છે, ત્યારે દાઉદે યોઆબને, પોતાના માણસોને તથા સમગ્ર ઇઝરાયલને મોકલ્યા. તેમણે આમ્મોનીઓનો નાશ કર્યો અને રાબ્બાહને ઘેરી લીધું. પણ દાઉદ યરુશાલેમમાં જ રહ્યા. એક સાંજે દાઉદ પોતાની પથારી પરથી ઊઠીને રાજમહેલની છત પર ફર્યા. ત્યાંથી તેમણે એક સ્ત્રીને સ્નાન કરતી જોઈ; તે ઘણી સુંદર હતી. દાઉદે તે સ્ત્રી વિશે પૂછપરછ કરવા માણસ મોકલ્યો. કોઈકે કહ્યું, “શું આ અલીઆમની દીકરી, હિત્તી ઉરિયાની પત્ની, બાથશેબા નથી?”

દાઉદે સંદેશવાહકો મોકલીને તેને લાવ્યા. તે તેમની પાસે આવી અને તેમણે તેની સાથે શયન કર્યું—તે હમણાં જ પોતાની અશુદ્ધિથી શુદ્ધ થઈ હતી—અને તે પોતાને ઘેર પાછી ગઈ. ^a તે સ્ત્રી ગર્ભવતી થઈ અને તેણે દાઉદને સંદેશો મોકલ્યો, “હું ગર્ભવતી છું.”

દાઉદે યોઆબને સંદેશો મોકલ્યો, “હિત્તી ઉરિયાને મારી પાસે મોકલ.” યોઆબે ઉરિયાને દાઉદ પાસે મોકલ્યો. જ્યારે ઉરિયા તેમની પાસે આવ્યો, ત્યારે દાઉદે યોઆબ વિશે, સૈનિકો વિશે તથા યુદ્ધ કેવું ચાલે છે તે વિશે પૂછ્યું. દાઉદે ઉરિયાને કહ્યું, “તું તારે ઘેર જઈને તારા પગ ધો.” ઉરિયા રાજમહેલમાંથી નીકળ્યો અને રાજાએ તેની પાછળ ભેટ મોકલી. ઉરિયા પોતાના માલિકના સર્વ ચાકરો સાથે રાજમહેલના પ્રવેશદ્વાર પાસે સૂઈ ગયો અને પોતાને ઘેર ગયો નહિ. ઉરિયા ઘેર ગયો નથી એવું જણાવ્યું, ત્યારે દાઉદે તેને પૂછ્યું, “શું તું મુસાફરીથી આવ્યો નથી? તું ઘેર કેમ ન ગયો?”

ઉરિયાએ દાઉદને કહ્યું, “કરારકોશ, ઇઝરાયલ તથા યહૂદા તંબુઓમાં રહે છે અને મારા માલિક યોઆબ તથા મારા માલિકના માણસો ખુલ્લા મેદાનમાં છાવણી નાખીને પડ્યા છે. શું હું ખાવા, પીવા તથા મારી પત્ની સાથે સૂવા ઘેર જાઉં? આપ જીવતા છો તેમ અને આપનો આત્મા જીવતો છે તેમ, હું આવું નહિ કરું.”

દાઉદે ઉરિયાને કહ્યું, “આજ પણ અહીં રહે અને કાલે હું તને પાછો મોકલીશ.” તેથી ઉરિયા તે દિવસે તથા બીજા દિવસે યરુશાલેમમાં રહ્યો. દાઉદે તેને નોતર્યો અને તેણે તેમની સાથે ખાધું ને પીધું, અને દાઉદે તેને મસ્ત કરી દીધો. પણ તે સાંજે ઉરિયા પોતાના માલિકના ચાકરો સાથે પોતાની પથારી પર સૂવા નીકળી ગયો; તે ઘેર ગયો નહિ.

સવારે દાઉદે યોઆબને એક પત્ર લખ્યો અને તે પહોંચાડવા ઉરિયાને આપ્યો. તેમણે પત્રમાં લખ્યું, “જ્યાં લડાઈ સૌથી ભારે હોય ત્યાં ઉરિયાને આગળ મૂકજે, પછી તેની પાસેથી પાછા હઠી જજો, જેથી તે માર્યો જાય ને મરે.”

યોઆબ નગરને ઘેરી રહ્યો હતો ત્યારે, જ્યાં સૌથી બળવાન યોદ્ધાઓ છે એમ તે જાણતો હતો ત્યાં તેણે ઉરિયાને ગોઠવ્યો. નગરના માણસો બહાર આવીને યોઆબની સામે લડ્યા અને દાઉદના કેટલાક ચાકરો પડ્યા. હિત્તી ઉરિયા પણ મરણ પામ્યો. પછી યોઆબે સંદેશો મોકલીને દાઉદને યુદ્ધના બધા સમાચાર કહ્યા. તેણે સંદેશવાહકને સૂચના આપી, “જ્યારે તું રાજાને યુદ્ધના બધા સમાચાર કહી રહે, ત્યારે જો રાજાનો ક્રોધ ભભૂકી ઊઠે અને તે પૂછે, ‘તમે નગરની આટલા નજીક કેમ લડ્યા? શું તમે જાણતા ન હતા કે તેઓ કોટ પરથી બાણ મારશે? યરુબ્બેશેથના દીકરા અબીમેલેખને કોણે માર્યો? શું કોઈ સ્ત્રીએ કોટ પરથી તેના પર ઉપલું ઘંટીનું પડ ફેંકી દીધું ન હતું, જેથી તે થેબેસમાં મરણ પામ્યો? તમે કોટની આટલા નજીક કેમ ગયા?’—ત્યારે કહેજે, ‘આપનો ચાકર હિત્તી ઉરિયા પણ મરણ પામ્યો છે.’” ^b

તેથી સંદેશવાહક નીકળ્યો, પહોંચ્યો અને યોઆબે તેને જે કહેવા મોકલ્યો હતો તે બધું દાઉદને કહ્યું. સંદેશવાહકે દાઉદને કહ્યું, “તે માણસો અમારા પર ભારે પડ્યા અને મેદાનમાં અમારી સામે બહાર આવ્યા, પણ અમે તેમને દરવાજાના પ્રવેશદ્વાર સુધી પાછા હઠાવ્યા. બાણ મારનારાઓએ કોટ પરથી આપના ચાકરો પર બાણ માર્યાં અને રાજાના કેટલાક ચાકરો મરણ પામ્યા. આપનો ચાકર હિત્તી ઉરિયા પણ મરણ પામ્યો છે.”

દાઉદે સંદેશવાહકને કહ્યું, “યોઆબને કહેજે, ‘આ વાતથી તું ખિન્ન ન થા, કેમ કે તલવાર એકને જેમ બીજાને પણ ભક્ષ કરે છે. નગર પર વધારે જોરથી હુમલો કરીને તેનો નાશ કર.’ તેને હિંમત આપજે.”

જ્યારે ઉરિયાની પત્નીએ સાંભળ્યું કે તેનો પતિ ઉરિયા મરણ પામ્યો છે, ત્યારે તેણે પોતાના પતિ માટે શોક કર્યો. જ્યારે શોકનો સમય પૂરો થયો, ત્યારે દાઉદે તેને તેડાવી, ઘેર લાવ્યા અને તે તેમની પત્ની બની તથા તેણે તેમને દીકરો જન્મ આપ્યો. પણ દાઉદે જે કર્યું હતું તે આપણા પિતાની નજરમાં ભૂંડું હતું.