၂ ရာ 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹နွေဦးပေါက်၍ ရှင်ဘုရင်တို့စစ်တိုက်ထွက်သောအခါ ဒါဝိဒ်သည် ယွာဘနှင့် မိမိ၏စစ်သည်များ၊ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းကိုစေလွှတ်လေ၏။ သူတို့သည်အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကိုဖျက်ဆီး၍ ရဗ္ဗာမြို့ကိုဝိုင်းရံထားကြ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်မူကားယေရုရှလင်မြို့၌နေရစ်လေ၏။ ²တစ်နေ့သ၌ ညနေချမ်းအချိန်တွင် ဒါဝိဒ်သည်အိပ်ရာမှထ၍ နန်းတော်အမိုးပေါ်တွင်စင်္ကြံသွားလေ၏။ ထိုအရပ်မှ ရေချိုးနေသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုမြင်လေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးသည်အလွန်အဆင်းလှ၏။ ³ဒါဝိဒ်သည်ထိုအမျိုးသမီးအကြောင်းကိုမေးမြန်းစေရန် လူလွှတ်လေ၏။ လူတစ်ဦးက “ဤအမျိုးသမီးသည် ဧလျံ၏သမီး၊ ဟိတ္တိအမျိုးသားဥရိယ၏ဇနီး ဗာသရှေဘဖြစ်သည်မဟုတ်လော” ဟုလျှောက်လေ၏။

⁴ဒါဝိဒ်သည်တမန်များကိုစေလွှတ်၍ ထိုအမျိုးသမီးကိုခေါ်ဆောင်စေလေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ဒါဝိဒ်ထံသို့ရောက်လာသောအခါ ဒါဝိဒ်သည်သူနှင့်အိပ်စက်လေ၏။ ထိုအခါ၌သူသည်မိမိ၏ညစ်ညူးခြင်းမှ သန့်စင်ခြင်းကိုပြုပြီးစအချိန်ဖြစ်၏။ ထို့နောက်သူသည်မိမိအိမ်သို့ပြန်သွားလေ၏။ ^a a v4 မောရှေ၏ပညတ်တရားအရ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လစဉ်ရာသီပြီးဆုံးပြီးနောက် ပုံမှန်ဘဝသို့ပြန်မဝင်မီ သန့်စင်ခြင်းဝတ်ကိုပြုရ၏ (ဝတ်ပြုရာ ၁၅:၁၉-၂၈ ကိုကြည့်)။ ⁵ထိုအမျိုးသမီးသည်ပဋိသန္ဓေစွဲ၍ ဒါဝိဒ်ထံသို့ “အကျွန်ုပ်ကိုယ်ဝန်ရှိပါပြီ” ဟုမှာကြားလိုက်လေ၏။

⁶ဒါဝိဒ်သည်ယွာဘထံသို့ “ဟိတ္တိအမျိုးသားဥရိယကို ငါ့ထံသို့စေလွှတ်လော့” ဟုမှာကြားလိုက်လေ၏။ ယွာဘသည်ဥရိယကိုဒါဝိဒ်ထံသို့စေလွှတ်လေ၏။ ⁷ဥရိယသည်ဒါဝိဒ်ထံသို့ရောက်လာသောအခါ ဒါဝိဒ်သည်ယွာဘ၏အကြောင်း၊ စစ်သည်များ၏အကြောင်းနှင့် စစ်မက်အခြေအနေကိုမေးမြန်းလေ၏။ ⁸ဒါဝိဒ်က ဥရိယအား “သင်၏အိမ်သို့ဆင်းသွား၍ ခြေကိုဆေးလော့” ဟုဆိုလေ၏။ ဥရိယသည်နန်းတော်မှထွက်သွားသောအခါ ရှင်ဘုရင်သည်သူ့နောက်သို့လက်ဆောင်ကိုပေးလိုက်လေ၏။ ⁹ဥရိယသည် မိမိသခင်၏ကျွန်အပေါင်းနှင့်အတူ နန်းတော်တံခါးဝ၌အိပ်၍ မိမိ၏အိမ်သို့မဆင်းသွားချေ။ ¹⁰ဥရိယသည်မိမိအိမ်သို့မပြန်သွားကြောင်းကို ဒါဝိဒ်အားလျှောက်ထားသောအခါ ဒါဝိဒ်က ဥရိယအား “သင်သည်ခရီးမှရောက်လာသည်မဟုတ်လော။ အဘယ်ကြောင့်မိမိအိမ်သို့မပြန်သွားသနည်း” ဟုမေးလေ၏။

¹¹ဥရိယက ဒါဝိဒ်အား “ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်နှင့် ဣသရေလအမျိုးသား၊ ယုဒအမျိုးသားတို့သည် တဲများ၌နေကြပါ၏။ အကျွန်ုပ်၏သခင်ယွာဘနှင့် သခင်၏စစ်သည်များသည် ကွင်းပြင်၌တပ်ချ၍နေကြပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည်စားသောက်ရန်နှင့် မိမိဇနီးနှင့်အိပ်စက်ရန် မိမိအိမ်သို့သွားသင့်ပါမည်လော။ ကိုယ်တော်အသက်ရှင်သည်အတိုင်း၊ ကိုယ်တော်၏ဝိညာဉ်ရှင်သန်သည်အတိုင်း အကျွန်ုပ်သည်ဤအမှုကိုမပြုပါ” ဟုလျှောက်လေ၏။

¹²ဒါဝိဒ်က ဥရိယအား “ယနေ့လည်းဤအရပ်၌နေဦးလော့။ နက်ဖြန်သင့်ကိုငါပြန်လွှတ်မည်” ဟုဆိုလေ၏။ သို့ဖြစ်၍ ဥရိယသည်ထိုနေ့နှင့်နောက်တစ်နေ့တွင် ယေရုရှလင်မြို့၌နေလေ၏။ ¹³ဒါဝိဒ်သည်ဥရိယကိုဖိတ်ခေါ်၍ ဥရိယသည်ဒါဝိဒ်နှင့်အတူစားသောက်လေ၏။ ဒါဝိဒ်သည်သူ့ကိုယစ်မူးအောင်ပြုလေ၏။ သို့ရာတွင် ထိုညနေ၌ ဥရိယသည်မိမိသခင်၏ကျွန်များနှင့်အတူ မိမိ၏အိပ်ရာ၌အိပ်ရန်ထွက်သွား၍ မိမိအိမ်သို့မပြန်သွားချေ။

¹⁴နံနက်အချိန်၌ ဒါဝိဒ်သည်ယွာဘထံသို့စာတစ်စောင်ရေး၍ ဥရိယ၏လက်တွင်ပေးပို့စေလေ၏။ ¹⁵ထိုစာတွင် “စစ်မက်အပြင်းထန်ဆုံးသောရှေ့တန်း၌ ဥရိယကိုထားလော့။ ထို့နောက်သူသည်ထိခိုက်သေဆုံးစေရန် သူ့ထံမှဆုတ်ခွာကြလော့” ဟုရေးသားလေ၏။

¹⁶ယွာဘသည်မြို့ကိုဝိုင်းရံထားစဉ် ခုခံကာကွယ်သူအားအကောင်းဆုံးရှိသည်ဟုသိသောနေရာ၌ ဥရိယကိုနေရာချထားလေ၏။ ¹⁷မြို့သားတို့သည်ထွက်လာ၍ ယွာဘကိုတိုက်ခိုက်ကြသောအခါ ဒါဝိဒ်၏ကျွန်အချို့သည်ကျဆုံးကြ၏။ ဟိတ္တိအမျိုးသားဥရိယသည်လည်းသေဆုံးလေ၏။ ¹⁸ထိုအခါ ယွာဘသည်လူလွှတ်၍ စစ်ပွဲ၏သတင်းအလုံးစုံကို ဒါဝိဒ်အားလျှောက်ကြားစေလေ၏။ ¹⁹ယွာဘသည်တမန်အား “သင်သည်စစ်ပွဲ၏သတင်းအလုံးစုံကို ရှင်ဘုရင်အားလျှောက်ပြီးသောအခါ ²⁰ရှင်ဘုရင်သည်အမျက်ထွက်၍ ‘သင်တို့သည်အဘယ်ကြောင့်မြို့နှင့်ဤမျှနီးကပ်စွာတိုက်ခိုက်ကြသနည်း။ သူတို့သည်မြို့ရိုးပေါ်မှ မြားပစ်ကြမည်ကိုသင်တို့မသိကြသလော။ ²¹ယေရုဗ္ဗေရှက်၏သား အဘိမလက်ကိုအဘယ်သူသတ်သနည်း။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မြို့ရိုးပေါ်မှ ကြိတ်ဆုံကျောက်အပေါ်ပိုင်းကိုသူ့အပေါ်သို့ပစ်ချ၍ သူသည်သေဗက်မြို့၌သေဆုံးသည်မဟုတ်လော။ သင်တို့သည်အဘယ်ကြောင့်မြို့ရိုးနှင့်ဤမျှနီးကပ်စွာချဉ်းကပ်ကြသနည်း’ ဟုမေးလျှင် ကိုယ်တော်၏ကျွန်ဟိတ္တိအမျိုးသားဥရိယသည်လည်း သေဆုံးပါပြီဟုလျှောက်လော့” ဟုမှာကြားလေ၏။ ^b b v21 ယေရုဗ္ဗေရှက်သည်ဂိဒေါင်၏အခြားအမည်ဖြစ်၏။ ကြိတ်ဆုံကျောက်အကြောင်းကို တရားသူကြီးမှတ်စာ ၉:၅၀-၅၄ တွင်မှတ်တမ်းတင်ထား၏။

²²ထို့ကြောင့် တမန်သည်ထွက်ခွာ၍ ရောက်ရှိလာသောအခါ ယွာဘမှာကြားလိုက်သမျှအလုံးစုံကို ဒါဝိဒ်အားလျှောက်ကြားလေ၏။ ²³တမန်က ဒါဝိဒ်အား “ထိုသူတို့သည်အကျွန်ုပ်တို့ကိုလွှမ်းမိုး၍ ကွင်းပြင်၌အကျွန်ုပ်တို့ကိုဆီးတိုက်ကြသော်လည်း အကျွန်ုပ်တို့သည်သူတို့ကို မြို့တံခါးဝတိုင်အောင်ပြန်၍တွန်းလှန်ကြပါ၏။ ²⁴မြားပစ်သမားတို့သည်မြို့ရိုးပေါ်မှ ကိုယ်တော်၏ကျွန်များကိုပစ်ခတ်ကြသဖြင့် ရှင်ဘုရင်၏ကျွန်အချို့သေဆုံးကြပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ကျွန်ဟိတ္တိအမျိုးသားဥရိယသည်လည်း သေဆုံးပါပြီ” ဟုလျှောက်လေ၏။

²⁵ဒါဝိဒ်က တမန်အား “ယွာဘအား ‘ဤအမှုကြောင့်စိတ်မပူနှင့်။ ဓားသည်တစ်ဦးကိုသော်လည်းကောင်း၊ အခြားတစ်ဦးကိုသော်လည်းကောင်း ကိုက်စားတတ်၏။ မြို့ကိုသာ၍ပြင်းထန်စွာတိုက်ခိုက်၍ ဖျက်ဆီးလော့’ ဟုပြောကြားလော့။ သူ့ကိုအားပေးလော့” ဟုဆိုလေ၏။

²⁶ဥရိယ၏ဇနီးသည် မိမိ၏ခင်ပွန်းဥရိယသေဆုံးကြောင်းကိုကြားသောအခါ မိမိ၏ခင်ပွန်းအတွက်ငိုကြွေးမြည်တမ်းလေ၏။ ²⁷ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းပြီးဆုံးသောအခါ ဒါဝိဒ်သည်သူ့ကိုခေါ်ယူ၍ မိမိအိမ်သို့ဆောင်ခဲ့လေ၏။ ထိုအမျိုးသမီးသည်ဒါဝိဒ်၏ဇနီးဖြစ်လာ၍ သားယောက်ျားတစ်ဦးကိုဖွားမြင်လေ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်ပြုခဲ့သောအမှုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏မျက်မှောက်တော်၌ဆိုးယုတ်သောအမှုဖြစ်၏။