၂ ရာ 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹ကာလအနည်းငယ်ကြာသောအခါ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ဘုရင်သည် ကွယ်လွန်၍၊ သူ၏သားဟာနုန်သည် ခမည်းအရာ၌ မင်းပြုလေ၏။ ²ဒါဝိဒ်က “နာဟတ်၏သားဟာနုန်၏ဖခင်သည် ငါ့အား ကျေးဇူးပြုခဲ့သည့်နည်းတူ ငါသည်လည်း သူ့အား ကျေးဇူးပြုမည်” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ဖခင်ကွယ်လွန်ခြင်းအတွက် နှစ်သိမ့်စေရန် ကျွန်များကို စေလွှတ်လေ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်၏ကျွန်များသည် အမ္မုန်ပြည်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ³အမ္မုန်အမျိုးသား ဗိုလ်ချုပ်တို့သည် မိမိတို့အရှင်ဟာနုန်အား “ဒါဝိဒ်သည် ကိုယ်တော်အား နှစ်သိမ့်စေရန် လူများကို စေလွှတ်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ခမည်းကို အမှန်ပင် ဂုဏ်ပြုသည်ဟု ကိုယ်တော်ထင်ပါသလော။ ဒါဝိဒ်သည် ဤမြို့ကို စူးစမ်း၍ ထောက်လှမ်းပြီးလျှင် ဖြိုဖျက်ရန်အလို့ငှာ မိမိကျွန်များကို ကိုယ်တော်ထံသို့ စေလွှတ်သည်မဟုတ်လော” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁴ဟာနုန်သည် ဒါဝိဒ်၏ကျွန်များကို ဖမ်းဆီး၍ လူတိုင်း၏မုတ်ဆိတ်တစ်ဝက်ကို ရိတ်ပြီးလျှင် သူတို့၏အဝတ်များကို တင်ပါးဆုံအထိ ဖြတ်၍ ပြန်လွှတ်လိုက်လေ၏။ ⁵ထိုအကြောင်းကို ဒါဝိဒ်အား လျှောက်ကြသောအခါ၊ ထိုသူတို့သည် အလွန်ရှက်ကြောက်နေကြသောကြောင့် သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် စေတမန်များကို စေလွှတ်လေ၏။ ရှင်ဘုရင်က “သင်တို့၏မုတ်ဆိတ်များ ပြန်မပေါက်မချင်း ယေရိခေါမြို့၌ နေကြ၍ ထို့နောက် ပြန်လာကြလော့” ဟု မှာလိုက်၏။

⁶အမ္မုန်အမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့သည် ဒါဝိဒ်အဖို့ စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖြစ်လာကြောင်းကို သိမြင်သောအခါ၊ စေလွှတ်၍ ဗေသရေဟောဘမြို့သား အာရံလူများနှင့် ဇောဘမြို့သား အာရံ ခြေလျင်စစ်သည် နှစ်သောင်း၊ မာခါဘုရင်နှင့် လူတစ်ထောင်၊ တောဘမြို့သား လူတစ်သောင်းနှစ်ထောင်တို့ကို ငှားကြ၏။ ⁷ဒါဝိဒ်သည် ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ၊ ယွာဘနှင့်တကွ စစ်သူရဲ အလုံးအရင်းအားလုံးကို စေလွှတ်လေ၏။ ⁸အမ္မုန်အမျိုးသားတို့သည် ထွက်လာ၍ မြို့တံခါးဝ၌ စစ်ခင်းကျင်းကြ၏။ ဇောဘမြို့နှင့် ရေဟောဘမြို့သား အာရံလူများ၊ တောဘမြို့နှင့် မာခါမြို့သားတို့မူကား ကွင်းပြင်၌ သီးခြားရပ်နေကြ၏။

⁹ယွာဘသည် ရှေ့နောက်နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်တပ်များ မိမိကို ဝိုင်းရံထားကြောင်းကို မြင်သောအခါ၊ ဣသရေလအမျိုးသား လက်ရွေးစင်အချို့ကို ရွေးချယ်၍ အာရံလူတို့ကို ဆီးတားရန် စီ၍ထား၏။ ¹⁰ကျန်သောသူတို့ကိုမူ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို ဆီးတားစေရန် မိမိ၏ညီ အဘိရှဲ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်၌ ထား၏။ ¹¹ယွာဘက “အကယ်၍ အာရံလူတို့သည် ငါ့ကို နိုင်လျှင် သင်သည် ငါ့ကို ကယ်လော့။ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့သည် သင့်ကို နိုင်လျှင် ငါသည် သင့်ကို ကယ်မည်။ ¹²ရဲရင့်လော့။ ငါတို့လူမျိုးနှင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏မြို့များအတွက် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိကြစို့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အလိုတော်ရှိသည့်အတိုင်း ပြုတော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။ ¹³ထို့နောက် ယွာဘနှင့် သူ့ထံရှိ စစ်သည်တို့သည် အာရံလူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်ကြသောအခါ၊ အာရံလူတို့သည် သူ့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ¹⁴အမ္မုန်အမျိုးသားတို့သည် အာရံလူတို့ ထွက်ပြေးသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့သည်လည်း အဘိရှဲ၏ရှေ့မှ ထွက်ပြေး၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယွာဘသည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ထံမှ ဆုတ်ခွာ၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာလေ၏။

¹⁵အာရံလူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏လက်တွင် အရေးရှုံးနိမ့်ကြောင်းကို မြင်သောအခါ၊ တစ်ဖန် စုရုံးကြပြန်၏။ ¹⁶ဟာဒဒေဇာသည် ဥဖရတ်မြစ်တစ်ဘက်ကမ်းရှိ အာရံလူတို့ကို ခေါ်ယူ၍၊ သူတို့သည် ဟေလံမြို့သို့ ရောက်လာကြ၏။ ဟာဒဒေဇာ၏ စစ်သူကြီး ရှောဗက်သည် သူတို့ကို ဦးဆောင်လေ၏။ ¹⁷ဒါဝိဒ်သည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ၊ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းကို စုရုံး၍ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးပြီးလျှင် ဟေလံမြို့သို့ ရောက်လေ၏။ အာရံလူတို့သည် ဒါဝိဒ်ကို ဆီးတားစစ်ခင်း၍ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ¹⁸သို့ရာတွင် အာရံလူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ရှေ့မှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် သူတို့၏ ရထားစီးစစ်သည် ခုနစ်ရာနှင့် မြင်းစီးသူရဲ လေးသောင်းကို သတ်ပြီးလျှင်၊ သူတို့၏စစ်သူကြီး ရှောဗက်ကိုလည်း လုပ်ကြံသဖြင့် ထိုအရပ်၌ သေလေ၏။ ¹⁹ဟာဒဒေဇာ၏ လက်အောက်ခံ ဘုရင်အပေါင်းတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏လက်တွင် ရှုံးနိမ့်ကြောင်းကို မြင်သောအခါ၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့နှင့် စစ်ပြေငြိမ်း၍ သူတို့ထံ၌ ကျွန်ခံကြ၏။ ထို့ကြောင့် အာရံလူတို့သည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ကို နောက်တစ်ဖန် ကူညီရန် ကြောက်ကြလေ၏။