ഹാനൂൻ ദാവീദിന്റെ ദാസന്മാരെ അപമാനിക്കുന്നു
ദാവീദ് അമ്മോന്റെ പുതിയ രാജാവിന് അനുശോചനം അയയ്ക്കുന്നു; ആ ദൂതന്മാർ ഒറ്റുകാരാണെന്ന് അവന്റെ ഉപദേഷ്ടാക്കന്മാർ അവനെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ താടി പാതി ചിരയ്ക്കുന്നു, അങ്കികൾ അരയ്ക്കൽവച്ചു മുറിച്ചുകളയുന്നു. അമ്മോൻ അരാമ്യസൈന്യങ്ങളെ കൂലിക്കു വാങ്ങുന്നു; യോവാബ് തന്റെ സൈന്യത്തെ അബീശായിയുമായി പകുത്തെടുക്കുന്നു, പിന്നെ ഫലം നമ്മുടെ പിതാവിനു വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
10 1പിന്നീട് അമ്മോന്യരുടെ രാജാവ് മരിച്ചു, അവന്റെ മകനായ ഹാനൂൻ അവന്റെ സ്ഥാനത്ത് രാജാവായി. 2ദാവീദ് പറഞ്ഞു: “നാഹാശിന്റെ മകനായ ഹാനൂന്റെ പിതാവ് എന്നോട് ദയ കാണിച്ചതുപോലെ ഞാനും അവനോട് ദയ കാണിക്കും.” അങ്ങനെ അവന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവൻ ദാസന്മാരെ അയച്ചു. എന്നാൽ ദാവീദിന്റെ ദാസന്മാർ അമ്മോന്യരുടെ ദേശത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, 3അമ്മോന്യ സേനാനായകന്മാർ തങ്ങളുടെ യജമാനനായ ഹാനൂനോട് പറഞ്ഞു: “നിന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ദാവീദ് ആളുകളെ അയച്ചത് നിന്റെ പിതാവിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണെന്ന് നീ വാസ്തവത്തിൽ കരുതുന്നുവോ? ഈ നഗരം പരിശോധിക്കാനും ഒറ്റുനോക്കാനും അതിനെ തകിടം മറിക്കാനുമല്ലയോ ദാവീദ് തന്റെ ദാസന്മാരെ നിന്റെ അടുക്കൽ അയച്ചിരിക്കുന്നത്?”
4ഹാനൂൻ ദാവീദിന്റെ ദാസന്മാരെ പിടിച്ച്, ഓരോരുത്തന്റെയും താടിയുടെ പകുതി ക്ഷൗരം ചെയ്ത്, അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ നിതംബത്തോളം മുറിച്ച്, അവരെ പറഞ്ഞയച്ചു. 5ഇത് ദാവീദിനെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, ആ പുരുഷന്മാർ ഏറ്റവും ലജ്ജിതരായിരുന്നതിനാൽ, അവരെ എതിരേൽക്കാൻ അവൻ സന്ദേശവാഹകരെ അയച്ചു. “നിങ്ങളുടെ താടി വീണ്ടും വളരുന്നതുവരെ യെരീഹോവിൽ താമസിച്ചിട്ട് മടങ്ങിവരുവിൻ” എന്ന് രാജാവ് പറഞ്ഞു.
6തങ്ങൾ ദാവീദിന് വെറുപ്പായിത്തീർന്നുവെന്ന് കണ്ട്, അമ്മോന്യർ ആളയച്ച് ബേത്ത്-രെഹോബിലെ അരാമ്യരെയും സോബയിലെ അരാമ്യരെയും—ഇരുപതിനായിരം കാലാൾപ്പടയാളികളെ—മാഖയിലെ രാജാവിനെ ആയിരം പേരോടുകൂടെയും തോബിലെ പുരുഷന്മാരെ പന്തീരായിരം പേരോടുകൂടെയും കൂലിക്കെടുത്തു. 7ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, ദാവീദ് യോവാബിനെ യോദ്ധാക്കളുടെ മുഴുവൻ സൈന്യത്തോടുംകൂടെ അയച്ചു. 8അമ്മോന്യർ പുറത്തുവന്ന് നഗരകവാടത്തിന്റെ പ്രവേശനത്തിങ്കൽ അണിനിരന്നു; സോബയിലെയും രെഹോബിലെയും അരാമ്യരും തോബിലെയും മാഖയിലെയും പുരുഷന്മാരും വെളിമ്പ്രദേശത്ത് വേറിട്ടുനിന്നു.
9യുദ്ധനിര തനിക്ക് മുന്നിലും പിന്നിലും എതിരെയുണ്ടെന്ന് യോവാബ് കണ്ടു; അതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേലിലെ ശ്രേഷ്ഠരിൽ ചിലരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അരാമ്യർക്കെതിരെ അണിനിരത്തി. 10ശേഷിച്ചവരെ അമ്മോന്യർക്കെതിരെ അണിനിരത്താൻ തന്റെ സഹോദരനായ അബീശായിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഏല്പിച്ചു. 11യോവാബ് പറഞ്ഞു: “അരാം എന്നെ കീഴടക്കിയാൽ, നീ എന്നെ രക്ഷിക്കണം; അമ്മോന്യർ നിന്നെ കീഴടക്കിയാൽ, ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും. 12ധൈര്യമായിരിക്കുക, നമ്മുടെ ജനത്തിനും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നഗരങ്ങൾക്കും വേണ്ടി നമുക്ക് ധീരരായിരിക്കാം. നമ്മുടെ പിതാവ് തനിക്ക് നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നത് ചെയ്യട്ടെ.” 13പിന്നീട് യോവാബും അവനോടുകൂടെയുള്ള പടയാളികളും അരാമ്യരോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ മുന്നേറി, അവർ അവന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി. 14അരാമ്യർ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അമ്മോന്യരും അബീശായിയുടെ മുമ്പിൽനിന്ന് ഓടി നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അങ്ങനെ യോവാബ് അമ്മോന്യരുടെ അടുക്കൽനിന്ന് പിന്മാറി യെരൂശലേമിലേക്ക് വന്നു.
15ഇസ്രായേലിനാൽ തങ്ങൾ തോല്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അരാമ്യർ വീണ്ടും ഒരുമിച്ചുകൂടി. 16ഹദദേസർ യൂഫ്രട്ടീസിന് അപ്പുറത്തുള്ള അരാമ്യരെ വരുത്തി; ഹദദേസരിന്റെ സൈന്യാധിപനായ ശോബക് അവരെ നയിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ഹേലാമിലേക്ക് വന്നു. 17ദാവീദ് ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ എല്ലാ ഇസ്രായേലിനെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി യോർദാൻ കടന്ന് ഹേലാമിൽ എത്തി. അരാമ്യർ ദാവീദിനെതിരെ അണിനിരന്ന് അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു. 18എന്നാൽ അരാമ്യർ ഇസ്രായേലിന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി. ദാവീദ് അവരുടെ എഴുനൂറ് രഥികളെയും നാല്പതിനായിരം കുതിരപ്പടയാളികളെയും കൊന്നു, പിന്നെ അവരുടെ സൈന്യാധിപനായ ശോബക്കിനെ വെട്ടിവീഴ്ത്തി; അവൻ അവിടെവച്ച് മരിച്ചു. 19ഹദദേസരിന്റെ സാമന്തരാജാക്കന്മാരെല്ലാം തങ്ങൾ ഇസ്രായേലിനാൽ തോല്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ഇസ്രായേലുമായി സമാധാനമുണ്ടാക്കി അവരെ സേവിച്ചു. അങ്ങനെ അമ്മോന്യരെ ഇനി സഹായിക്കാൻ അരാമ്യർ ഭയപ്പെട്ടു.