Hanun verneder Dawid se dienaars
Dawid stuur roubeklag aan Ammon se nuwe koning, wie se raadgewers hom oortuig dat die gesante spioene is. Hulle baarde word half afgeskeer en hulle klere by die heup afgesny. Ammon huur Arameese leërs; Joab verdeel sy magte met Abisai en laat die uitkoms dan aan ons Vader oor.
10 1Later het die koning van die Ammoniete gesterf, en sy seun Hanun het in sy plek koning geword. 2Dawid het gesê: “Ek sal vriendelikheid aan Hanun, die seun van Nahas, bewys, soos sy vader aan my vriendelikheid bewys het.” Daarom het hy dienaars gestuur om hom oor sy vader se dood te troos. Maar toe Dawid se dienaars in die gebied van die Ammoniete aankom, 3het die bevelvoerders van die Ammoniete vir Hanun, hulle heer, gesê: “Dink jy regtig dat Dawid jou vader eer deur manne na jou toe te stuur om jou te troos? Het Dawid nie sy dienaars na jou toe gestuur om die stad te verken, dit te bespied en dit omver te werp nie?”
4Hanun het Dawid se dienaars gegryp, die helfte van elke man se baard afgeskeer, hulle klere by die heupe afgesny en hulle weggestuur. 5Toe Dawid dit vertel is, het hy boodskappers gestuur om hulle te ontmoet, want die manne was diep beskaamd. Die koning het gesê: “Bly in Jerigo totdat julle baarde weer gegroei het, en keer dan terug.”
6Toe die Ammoniete sien dat hulle vir Dawid ’n stank geword het, het hulle gestuur en die Arameërs van Bet-Rehob en die Arameërs van Soba gehuur—20 000 voetsoldate—die koning van Maäka met 1 000 man, en die manne van Tob met 12 000 man. 7Toe Dawid dit hoor, het hy Joab met die hele leër van krygsmanne gestuur. 8Die Ammoniete het uitgekom en slagordes opgestel by die ingang van die stadspoort, terwyl die Arameërs van Soba en Rehob en die manne van Tob en Maäka afsonderlik in die oop veld gestaan het.
9Joab het gesien dat die slagordes hom van voor en van agter in die gesig gestaan het, en daarom het hy van Israel se beste manne gekies en hulle teen die Arameërs opgestel. 10Die res het hy onder bevel van sy broer Abisai gestel om teen die Ammoniete op te stel. 11Joab het gesê: “As Aram my oorweldig, red my; as die Ammoniete jou oorweldig, sal ek jou red. 12Wees sterk, kom ons wees moedig vir ons volk en die stede van ons Vader. Mag ons Vader doen wat vir hom goed lyk.” 13Toe het Joab en die manskappe by hom opgetrek om teen die Arameërs te veg, en hulle het voor hom gevlug. 14Toe die Ammoniete sien dat die Arameërs vlug, het hulle ook voor Abisai gevlug en die stad binnegegaan. Daarom het Joab hom van die Ammoniete teruggetrek en na Jerusalem toe gekom.
15Toe die Arameërs sien dat hulle deur Israel verslaan is, het hulle weer bymekaargekom. 16Hadadeser het die Arameërs van oorkant die Eufraat laat kom; hulle het by Helam aangekom, met Sobak, die bevelvoerder van Hadadeser se leër, aan hulle hoof. 17Toe Dawid dit hoor, het hy die hele Israel bymekaargemaak, deur die Jordaan getrek en by Helam aangekom. Die Arameërs het hulle teen Dawid opgestel en teen hom geveg. 18Maar die Arameërs het voor Israel gevlug. Dawid het 700 van hulle strydwadrywers en 40 000 perderuiters doodgemaak, en toe het hy Sobak, hulle leërbevelvoerder, neergevel, en hy het daar gesterf. 19Toe al die konings wat aan Hadadeser onderworpe was, sien dat hulle deur Israel verslaan is, het hulle met Israel vrede gemaak en hulle gedien. Daarom was die Arameërs bang om die Ammoniete weer te help.