Xonun Dovudning xizmatkorlarini xorlaydi

Dovud ammoniylarning yangi shohiga taʼziya bildirib odam yuboradi, ammo shohning maslahatchilari uni elchilar aygʻoqchi ekaniga ishontiradi. Elchilarning soqollari yarmigacha qirib tashlanadi, kiyimlari belidan kesiladi. Ammon aram qoʻshinlarini yollaydi; Yoab kuchlarini Abishay bilan boʻlishib, natijani Otamizga topshiradi.

10-bob.

Oradan vaqt oʻtib, ammoniylarning podshosi vafot etdi va uning oʻrniga oʻgʻli Xonun podsho boʻldi. Dovud: “Naxosh oʻgʻli Xonunga otasi menga koʻrsatgan muruvvatni men ham koʻrsataman”, — dedi. Shunday qilib, u otasining oʻlimi munosabati bilan taʼziya bildirish uchun unga xizmatkorlarini yubordi. Lekin Dovudning xizmatkorlari ammoniylar yurtiga yetib borganda, ammoniylarning lashkarboshilari oʻz hukmdorlari Xonunga: “Dovud sizga taʼziya bildirish uchun odamlarini yuborib, rostdan ham otangizni hurmat qildi, deb oʻylaysizmi? Dovud shaharni koʻzdan kechirish, uni poylab-kuzatish va agʻdarish uchun xizmatkorlarini sizga yubormadimi?” — deyishdi.

Xonun Dovudning xizmatkorlarini ushlab, har birining soqolini yarmigacha qirib, kiyimlarini sonlarigacha kesib, ularni joʻnatib yubordi. Bu haqda Dovudga xabar berishgach, u odamlarini kutib olish uchun elchilar yubordi, chunki ular qattiq uyalgan edilar. Podsho: “Soqollaringiz qaytadan oʻsguncha Yerixoda qoling, soʻngra qaytib kelinglar”, — dedi.

Ammoniylar oʻzlarining Dovud nazarida manfur boʻlib qolganlarini koʻrib, odam yuborib, Bayt-Rexob oromiylari bilan Zoba oromiylaridan yigirma ming piyoda askarni, Maaxo podshosi bilan ming kishini hamda Tob xalqidan oʻn ikki ming kishini yollashdi. Dovud buni eshitib, Yoabni butun jangchi lashkari bilan yubordi. Ammoniylar chiqib, shahar darvozasining kirish qismida jang saflarini tuzdilar, Zoba va Rexob oromiylari hamda Tob va Maaxo xalqi esa ochiq dalada alohida turdilar.

Yoab jang saflari oldidan ham, orqasidan ham oʻziga qarshi turganini koʻrib, Isroilning eng saralaridan bir qismini tanlab, ularni oromiylarga qarshi saf tortdi. Qolganlarini esa ammoniylarga qarshi saf tortish uchun ukasi Abishayning qoʻl ostiga berdi. Yoab: “Agar oromiylar mendan kuchli kelsa, menga yordam bergin; agar ammoniylar sendan kuchli kelsa, men senga yordam beraman. Dadil boʻl, xalqimiz va Otamizning shaharlari uchun jasur boʻlaylik. Otamiz Oʻziga maʼqul boʻlganini qilsin”, — dedi. Shundan soʻng Yoab va u bilan birga boʻlgan askarlar oromiylarga qarshi jang qilish uchun oldinga yurdilar, oromiylar esa uning oldidan qochdilar. Ammoniylar oromiylarning qochganini koʻrib, ular ham Abishayning oldidan qochib, shaharga kirib ketdilar. Shunday qilib, Yoab ammoniylardan chekinib, Quddusga keldi.

Oromiylar Isroil tomonidan tor-mor etilganlarini koʻrib, qaytadan jam boʻldilar. Hadadazar Furot daryosining narigi tomonidagi oromiylarni chaqirtirdi; ular Hadadazar lashkarining lashkarboshisi Shoboh boshchiligida Xelomga keldilar. Dovud buni eshitib, butun Isroilni toʻplab, Iordan daryosidan oʻtib, Xelomga yetib keldi. Oromiylar Dovudga qarshi saf tortib, u bilan jang qildilar. Lekin oromiylar Isroil oldidan qochdilar. Dovud ularning yetti yuz jang aravakashini va qirq ming otliqni oʻldirdi, soʻngra ularning lashkarboshisi Shobohni urib tushirdi, u esa oʻsha yerda halok boʻldi. Hadadazarga tobe boʻlgan barcha podsholar oʻzlarining Isroil tomonidan magʻlub etilganlarini koʻrib, Isroil bilan sulh tuzdilar va ularga xizmat qildilar. Shunday qilib, oromiylar boshqa ammoniylarga yordam berishdan qoʻrqib qoldilar.