Nanala-baraka ny Mpanompon’i Davida i Hanona

Naniraka fiaraha-mitaintaina tany amin'ny mpanjaka vaovaon'i Amona i Davida, ka ny mpanolo-tsainy nandresy lahatra azy fa mpmajoka ireo irak'i Davida. Nokapahana antsasaka ny volomasiny ary notapahina hatramin'ny valahany ny akanjony. Nanakarama miaramila Aramianina i Amona; nizara ny miaramilany tamin'i Abisay i Joaba, dia navelany amin'i Raintsika ny vokany.

Toko 10.

Rehefa afaka izany, dia maty ny mpanjakan’ny Amonita, ary i Hanona zanany no nanjaka tamin’ny toerany. Hoy Davida: « Hasehoko famindrampo i Hanona zanak’i Nahasy, toy ny nasehon’ny rainy tamiko. » Dia naniraka mpanompo izy hampionona azy noho ny nahafaty ny rainy. Fa nony tonga tany amin’ny tanin’ny Amonita ny mpanompon’i Davida, dia hoy ny lehiben’ny Amonita tamin’i Hanona tompony: « Moa heverinao tokoa va fa manome voninahitra ny rainao i Davida satria naniraka olona hampionona anao? Tsy noho ny hizaha ny tanàna sy hitsikilo azy ary hanongana azy va no nanirahan’i Davida ny mpanompony taminao? »

Dia nosamborin’i Hanona ny mpanompon’i Davida, ary notapahiny antsasaky ny volombavan’ny tsirairay, ary notapahiny hatramin’ny valahany ny akanjony, dia nalefany izy. Nony nilazana an’i Davida izany, dia naniraka olona hitsena azy ireo izy, satria menatra indrindra ireo lehilahy. Hoy ny mpanjaka: « Mijanòna any Jeriko mandra-pitsiry ny volombavanareo, vao miverena. »

Nony hitan’ny Amonita fa efa maimbo ratsy tamin’i Davida izy, dia naniraka izy ka nikarama ny Syriana tao Bet-rehoba sy ny Syriana tao Zoba—miaramila mandeha an-tongotra roa alina—ary ny mpanjakan’i Maaka niaraka tamin’ny lehilahy arivo, ary ny lehilahy tao Tob, roa ambin’ny folo arivo. Nony renin’i Davida izany, dia nirahiny i Joaba sy ny miaramila rehetra mahery fo. Dia nivoaka ny Amonita ka nandamina ny andiany hiady teo am-bavahadin’ny tanàna, fa ny Syriana tao Zoba sy Rehoba ary ny lehilahy tao Tob sy Maaka kosa nijanona nitokana tany an-tsaha.

Nony hitan’i Joaba fa manoloana azy ny andian-tsahy, eo aloha sy ao aoriana, dia nofidiny ny sasany tamin’ny tsara indrindra tao Israely ka nandaminy hiady amin’ny Syriana. Ny sisa kosa natolony teo ambany fitantanan’i Abisay rahalahiny, mba handaminy hiady amin’ny Amonita. Hoy izy: « Raha mahery lavitra noho izaho ny Syriana, dia vonjeo aho; ary raha mahery lavitra noho ianao ny Amonita, dia hovonjeko ianao. Mahereza, ary aoka isika hahasahy ho an’ny olontsika sy ny tanànan’i Raintsika. Aoka hataon’i Raintsika izay hitany ho tsara. » Dia nandroso hiady tamin’ny Syriana i Joaba sy ny vahoaka niaraka taminy, ary nandositra teo anoloany ireo. Nony hitan’ny Amonita fa nandositra ny Syriana, dia nandositra teo anoloan’i Abisay koa izy ka niditra tao an-tanàna. Dia niala tamin’ny Amonita i Joaba ka tonga tany Jerosalema.

Nony hitan’ny Syriana fa resin’i Israely izy, dia nivory indray. Naniraka i Hadarezera ka nanatona ny Syriana any an-dafin’ny Ony Eofrata; tonga tany Helama izy ireo, ary i Sobaka, komandin’ny tafik’i Hadarezera, no nitarika azy. Nony renin’i Davida izany, dia nanangona an’i Israely rehetra izy ka nita ny Jordana ary tonga tao Helama. Ary nandamina hiady tamin’i Davida ny Syriana ka niady taminy. Fa nandositra teo anoloan’i Israely ny Syriana. Ary novonoin’i Davida ny mpitondra kalesy fiton-jato sy ny mpitaingina soavaly efatra alina, dia nokapohiny i Sobaka komandin’ny tafiny, ka maty teo izy. Nony hitan’ny mpanjaka rehetra mpanompon’i Hadarezera fa resin’i Israely izy, dia nanao fihavanana tamin’i Israely ka nanompo azy. Ka tsy nahasahy nanampy ny Amonita intsony ny Syriana.