هانون داؤد جي ٻانهن کي ذليل ڪري ٿو
داؤد عمون جي نئين بادشاهه ڏانهن تعزيت موڪلي ٿو، جنهن جا صلاحڪار کيس قائل ڪن ٿا ته قاصد جاسوس آهن. سندن اڌ ڏاڙهيون ڪوڙيون وڃن ٿيون ۽ چوغا چيلهه تائين ڪٽيا وڃن ٿا. عمون ارامي لشڪر ڀاڙي تي وٺي ٿو؛ يوآب پنهنجي فوج ابيشي سان ورهائي ٿو، پوءِ نتيجو اسان جي پيءُ تي ڇڏي ٿو.
10 1پوءِ عمونين جو بادشاهه مري ويو ۽ سندس جاءِ تي سندس پٽ هانون بادشاهه ٿيو. 2داؤد چيو تہ ”آءٌ ناحس جي پٽ هانون تي مهرباني ڪندس، جيئن سندس پيءُ مون تي مهرباني ڪئي هئي.“ تنهنڪري هن پنهنجا ٻانها موڪليا تہ سندس پيءُ جي موت تي کيس تسلي ڏين. پر جڏهن داؤد جا ٻانها عمونين جي ملڪ ۾ پهتا، 3تڏهن عمونين جي سردارن پنهنجي آقا هانون کي چيو تہ ”ڇا تون سچ پچ ٿو سمجهين تہ داؤد تو ڏانهن تسلي ڏيندڙ ماڻهو موڪلي تنهنجي پيءُ جي عزت ڪئي آهي؟ ڇا داؤد پنهنجا ٻانها تو ڏانهن شهر جي ڳولا لاءِ، ان جي جاسوسي ڪرڻ ۽ ان کي اونڌو ڪرڻ لاءِ نہ موڪليا آهن؟“
4هانون داؤد جي ٻانهن کي پڪڙي، هر هڪ جي اڌ ڏاڙهي ڪوڙائي، سندن پوشاڪ چيلهه تائين ڪپائي کين روانو ڪري ڇڏيائين. 5جڏهن داؤد کي خبر ملي، تڏهن هن کين ملڻ لاءِ قاصد موڪليا، ڇاڪاڻ تہ اهي ماڻهو ڏاڍا شرمسار هئا. بادشاهه چيو تہ ”جيستائين اوهان جون ڏاڙهيون وري نہ اڀرن، تيستائين يريحو ۾ رهو، پوءِ موٽي اچجو.“
6جڏهن عمونين ڏٺو تہ اهي داؤد جي نظر ۾ بدبودار ٿي پيا آهن، تڏهن هنن ماڻهو موڪلي بيت-رحوب جا ارامي ۽ ضوبه جا ارامي ڀاڙي تي ورتا، يعني ويهه هزار پيادل سپاهي، ۽ معڪه جو بادشاهه هڪ هزار ماڻهن سان، ۽ طوب جا ماڻهو ٻارنهن هزار ماڻهن سان. 7اهو ٻڌي داؤد يوآب کي جنگي مردن جي سڄي لشڪر سان موڪليو. 8عمونين نڪري شهر جي دروازي جي دَر وٽ جنگ جون صفون ٻڌيون، جڏهن تہ ضوبه ۽ رحوب جا ارامي ۽ طوب ۽ معڪه جا ماڻهو کليل ميدان ۾ الڳ بيٺا هئا.
9جڏهن يوآب ڏٺو تہ جنگ جون صفون سندس اڳيان ۽ پويان ٻنهي پاسن کان آهن، تڏهن اسرائيل جي چونڊ ماڻهن مان ڪي چونڊي کين ارامين جي مقابلي ۾ صفون ٻڌرايائين. 10باقي ماڻهن کي پنهنجي ڀاءُ ابيشي جي حوالي ڪيائين، تہ اهي عمونين جي مقابلي ۾ صفون ٻڌن. 11يوآب چيو تہ ”جيڪڏهن ارام مون تي غالب ٿي پيا تہ تون مون کي بچائجان، ۽ جيڪڏهن عمون تو تي غالب ٿي پيا تہ آءٌ تو کي بچائيندس. 12مضبوط ٿيءُ، اچو تہ پنهنجي قوم ۽ اسان جي پيءُ جي شهرن لاءِ همت ڪريون. اسان جو پيءُ اهو ڪري جيڪو کيس نيڪ لڳي.“ 13پوءِ يوآب ۽ سندس سان گڏ لشڪر ارامين سان وڙهڻ لاءِ اڳتي وڌيو، تہ اهي سندس اڳيان ڀڄي ويا. 14جڏهن عمونين ڏٺو تہ ارامي ڀڄي ويا آهن، تڏهن اهي بہ ابيشي جي اڳيان ڀڄي شهر ۾ گھڙي ويا. تنهنڪري يوآب عمونين کان موٽي يروشلم ڏانهن آيو.
15جڏهن ارامين ڏٺو تہ اسرائيل اڳيان کين شڪست ملي آهي، تڏهن اهي وري گڏ ٿيا. 16حداد-عزر قاصد موڪلي فرات جي هُن پار جي ارامين کي گھرايو. اهي حيلام ۾ آيا، ۽ حداد-عزر جي لشڪر جو سردار سوبڪ سندن اڳواڻي ڪري رهيو هو. 17جڏهن داؤد کي خبر پئي، تڏهن هن سڄي اسرائيل کي گڏ ڪري، يردن پار ڪري حيلام پهتو. ارامين داؤد جي مقابلي ۾ صفون ٻڌيون ۽ ساڻس جنگ ڪيائون. 18پر ارامي اسرائيل جي اڳيان ڀڄي ويا. داؤد سندن ست سؤ رٿ هلائيندڙن ۽ چاليهه هزار گھوڙيسوارن کي ماري وڌو، پوءِ سندن لشڪر جي سردار سوبڪ کي ڪيرائي ڇڏيائين، جيڪو اتي ئي مري ويو. 19جڏهن حداد-عزر جي سڀني ماتحت بادشاهن ڏٺو تہ اسرائيل کين شڪست ڏني آهي، تڏهن هنن اسرائيل سان صلح ڪيو ۽ سندن خدمت ڪيائون. تنهنڪري ارامي عمونين جي وري مدد ڪرڻ کان ڊڄي ويا.