دائود بتسبع کي وٺي ٿو
جنهن موسم ۾ بادشاهه جنگ تي ويندا آهن، داؤد گهر رهي ٿو، بت سبع کي وهنجندي ڏسي ٿو، کيس گهرائي ٿو، ۽ هوءَ پيٽ سان ٿئي ٿي. اوورياه پنهنجي گهر جو آرام قبول ڪرڻ کان انڪار ڪري ٿو جڏهن ته لشڪر ميدان ۾ خيما هڻي ويٺو آهي، تنهن ڪري داؤد لکي حڪم ڏئي ٿو ته کيس اڳين صف ۾ رکي مارايو وڃي. اهو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙو آهي.
11 1بهار جي موسم ۾، جڏهن بادشاهه جنگ لاءِ نڪرندا آهن، تڏهن دائود يوآب کي، سندس ماڻهن ۽ سڄي اسرائيل کي موڪليائين. هنن عمونين کي تباهه ڪيو ۽ ربه جو گهيرو ڪيائون. پر دائود يروشلم ۾ ئي رهيو. 2هڪ شام جو دائود پنهنجي بستر تان اُٿي بادشاهه جي محل جي ڇت تي ٽهلڻ لڳو. اتان هن هڪ عورت کي وهنجندي ڏٺو؛ سا ڏاڍي سهڻي هئي. 3دائود ماڻهو موڪلي انهيءَ عورت جي باري ۾ پڇا ڪرائي. ڪنهن چيو تہ ”ڇا هيءَ اليعام جي ڌيءَ، اوريا حتي جي زال بتسبع ناهي؟“
4دائود قاصد موڪلي کيس گهرائي ورتو. هوءَ وٽس آئي، تڏهن دائود ساڻس گڏ سمهيو—هوءَ پنهنجي ناپاڪيءَ کان ٿورو اڳ ئي پاڪ ٿي هئي—۽ پوءِ هوءَ پنهنجي گهر موٽي وئي. a a v4 موسيٰ جي شريعت موجب عورت کي ماهوار حيض کان پوءِ عام زندگي ۾ موٽڻ کان اڳ پاڪائيءَ جون رسمون ادا ڪرڻيون پونديون هيون (ڏسو احبار 15:19–28). 5عورت حامله ٿي، تڏهن دائود ڏانهن پيغام موڪليائين تہ ”آءٌ حامله آهيان.“
6دائود يوآب ڏانهن پيغام موڪليو تہ ”اوريا حتي کي مون ڏانهن موڪل.“ تڏهن يوآب اوريا کي دائود ڏانهن موڪليو. 7جڏهن اوريا وٽس آيو، تڏهن دائود يوآب جي خيريت، لشڪر جي خيريت ۽ جنگ جي حال احوال بابت پڇيو. 8دائود اوريا کي چيو تہ ”پنهنجي گهر هلي وڃ ۽ پير ڌوءِ.“ جڏهن اوريا محل مان نڪتو، تڏهن بادشاهه سندس پٺيان هڪ تحفو موڪليو. 9اوريا بادشاهه جي گهر جي دروازي وٽ پنهنجي مالڪ جي سڀني نوڪرن سان گڏ سمهيو ۽ پنهنجي گهر نہ ويو. 10جڏهن دائود کي ٻڌايو ويو تہ اوريا گهر نہ ويو آهي، تڏهن کانئس پڇيائين تہ ”ڇا تون سفر کان نہ آيو آهين؟ پوءِ تون گهر ڇو نہ ويو؟“
11اوريا دائود کي چيو تہ ”صندوق، اسرائيل ۽ يهوداه خيمن ۾ رهن ٿا، ۽ منهنجو مالڪ يوآب ۽ منهنجي مالڪ جا ماڻهو کليل ميدان ۾ خيما کوڙي ويٺا آهن. تہ پوءِ ڇا آءٌ کائڻ، پيئڻ ۽ پنهنجي زال سان سمهڻ لاءِ گهر وڃان؟ تنهنجي حياتيءَ جو قسم ۽ تنهنجي جان جو قسم، آءٌ هيءُ ڪم ڪڏهن بہ نہ ڪندس.“
12دائود اوريا کي چيو تہ ”اڄ بہ هتي رهه، سڀاڻي آءٌ توکي موڪلي ڏيندس.“ تنهنڪري اوريا انهيءَ ڏينهن ۽ ٻئي ڏينهن بہ يروشلم ۾ رهيو. 13دائود کيس گهرايو، تہ هن ساڻس گڏ کاڌو ۽ پيتو، ۽ دائود کيس شراب پيئاري مست ڪري ڇڏيو. پر شام جو اوريا نڪتو ۽ پنهنجي مالڪ جي نوڪرن سان گڏ پنهنجي چٽائيءَ تي سمهي رهيو؛ گهر نہ ويو.
14صبح جو دائود يوآب ڏانهن هڪ خط لکي اوريا جي هٿان پهچائڻ لاءِ ڏنائينس. 15هن خط ۾ لکيو تہ ”اوريا کي اتي سڀني کان اڳيان رک جتي جنگ تمام سخت هجي، پوءِ هن وٽان پوئتي هٽي وڃ، تہ هو ڌڪ کائي مري وڃي.“
16جڏهن يوآب شهر جو گهيرو ڪري رهيو هو، تڏهن اوريا کي اهڙيءَ جاءِ تي بيهاريائين جتي کيس خبر هئي تہ ڏاڍا زورآور مدافع هئا. 17شهر جا ماڻهو نڪري يوآب سان وڙهيا، ۽ دائود جا ڪجهه نوڪر ڪري پيا. اوريا حتي بہ مري ويو. 18پوءِ يوآب پيغام موڪلي دائود کي جنگ جا سڀ احوال ٻڌايا. 19قاصد کي حڪم ڏنائين تہ ”جڏهن تون بادشاهه کي جنگ جا سڀ احوال ٻڌائي پورو ڪرين، 20تڏهن جيڪڏهن بادشاهه جو غضب ڀڙڪي اٿي ۽ هو پڇي تہ ’اوهان شهر جي ايترو ويجهو وڃي ڇو وڙهيا؟ ڇا اوهان کي خبر نہ هئي تہ اهي ڀت تان تير هلائيندا؟ 21ابي مالڪ بن يروبسست کي ڪنهن ماريو؟ ڇا هڪ عورت ڀت تان مٿس چڪيءَ جو مٿيون پڙ ڦٽو نہ ڪيو، جنهن ڪري هو تبيض ۾ مري ويو؟ اوهان ڀت جي ايترو ويجهو ڇو ويا؟‘ تہ تڏهن چئجانس تہ تنهنجو نوڪر اوريا حتي بہ مري ويو آهي.“ b b v21 يروبسست جدعون جو ٻيو نالو آهي؛ چڪيءَ جو قصو قاضين 9:50–54 ۾ درج آهي.
22تنهنڪري قاصد روانو ٿي، پهچي، يوآب جيڪي کيس چوڻ لاءِ موڪليو هو، سو سڀ دائود کي ٻڌايائين. 23قاصد دائود کي چيو تہ ”ماڻهو اسان تي غالب اچي ميدان ۾ اسان جي مقابلي ۾ نڪري آيا، پر اسان کين دروازي جي دهليز تائين پوئتي ڌڪي ڇڏيو. 24تير انداز ڀت تان تنهنجي نوڪرن تي تير هلايا، ۽ بادشاهه جا ڪجهه نوڪر مري ويا. تنهنجو نوڪر اوريا حتي بہ مري ويو آهي.“
25دائود قاصد کي چيو تہ ”يوآب کي چئجانس تہ ’هن ڳالهه تي پريشان نہ ٿجانءِ، ڇاڪاڻ تہ تلوار جيئن هڪ کي کائي ٿي، تيئن ٻئي کي بہ کائي ٿي. شهر تي وڌيڪ زور سان حملو ڪر ۽ کيس برباد ڪري ڇڏ.‘ ۽ کيس همٿ ڏجانس.“
26جڏهن اوريا جي زال ٻڌو تہ سندس مڙس اوريا مري ويو آهي، تڏهن هن پنهنجي مڙس لاءِ ماتم ڪيو. 27جڏهن ماتم پورو ٿيو، تڏهن دائود ماڻهو موڪلي کيس گهرايو ۽ پنهنجي گهر آندائينس، ۽ هوءَ سندس زال ٿي ۽ کيس هڪ پٽ ڄڻيائين. پر دائود جيڪو ڪم ڪيو هو، سو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙو هو.
