2 Księga Samuela 11

11 ¹Na wiosnę, w porze gdy królowie wyruszają na wojnę, Dawid wysłał Joaba, swoich ludzi i całego Izraela. Spustoszyli Ammonitów i oblegli Rabbę. Dawid zaś pozostał w Jerozolimie. ²Pewnego wieczoru Dawid wstał ze swojego łoża i przechadzał się po dachu królewskiego domu. Stamtąd zobaczył kąpiącą się kobietę; była bardzo piękna. ³Dawid posłał, aby wywiedzieć się o tej kobiecie. Ktoś powiedział: „Czy to nie Batszeba, córka Eliama, żona Uriasza Chetyty?”

⁴Dawid wysłał posłańców i wziął ją. Przyszła do niego, a on spał z nią — właśnie oczyściła się ze swojej nieczystości — i wróciła do swojego domu. ^a a v4 Prawo Mojżeszowe wymagało, aby kobieta po miesięcznym okresie poddała się obrzędom oczyszczenia, zanim wróci do zwykłego życia (zob. 3 Mojż. 15,19–28). ⁵Kobieta poczęła i posłała Dawidowi wiadomość: „Jestem brzemienna”.

⁶Dawid posłał wiadomość do Joaba: „Przyślij mi Uriasza Chetytę”. I Joab posłał Uriasza do Dawida. ⁷Gdy Uriasz przyszedł do niego, Dawid wypytywał o Joaba, o wojsko i o to, jak przebiega wojna. ⁸Dawid powiedział Uriaszowi: „Zejdź do swojego domu i umyj sobie nogi”. Uriasz wyszedł z pałacu, a król posłał za nim podarunek. ⁹Uriasz jednak spał u wejścia do królewskiego domu, razem ze wszystkimi sługami swojego pana, i nie zszedł do swojego domu. ¹⁰Gdy doniesiono Dawidowi, że Uriasz nie poszedł do domu, zapytał go: „Czy nie wróciłeś z podróży? Dlaczego nie poszedłeś do domu?”

¹¹Uriasz odpowiedział Dawidowi: „Arka, Izrael i Juda przebywają w namiotach, a mój pan Joab i słudzy mojego pana obozują w otwartym polu. Czyż mam iść do swojego domu, aby jeść, pić i spać ze swoją żoną? Jako żyjesz i jako żyje twoja dusza, nie uczynię tego”.

¹²Dawid powiedział Uriaszowi: „Zostań tu jeszcze dzisiaj, a jutro cię odeślę”. Uriasz został więc w Jerozolimie tego dnia i następnego. ¹³Dawid zaprosił go, a on jadł i pił z nim, i Dawid go upił. Lecz wieczorem Uriasz wyszedł, aby spać na swoim posłaniu razem ze sługami swojego pana; nie poszedł do domu.

¹⁴Rano Dawid napisał list do Joaba i dał go Uriaszowi, aby go dostarczył. ¹⁵W liście napisał: „Postawcie Uriasza na przedzie, tam gdzie walka jest najzaciętsza, a potem wycofajcie się od niego, aby został rażony i zginął”.

¹⁶Gdy Joab oblegał miasto, postawił Uriasza w miejscu, o którym wiedział, że są tam najsilniejsi obrońcy. ¹⁷Mieszkańcy miasta wyszli i walczyli z Joabem, i padli niektórzy ze sług Dawida. Zginął też Uriasz Chetyta. ¹⁸Wtedy Joab posłał wiadomość i doniósł Dawidowi o wszystkim, co się wydarzyło w bitwie. ¹⁹Posłańcowi nakazał: „Gdy skończysz opowiadać królowi o wszystkim, co się wydarzyło w bitwie, ²⁰jeśli gniew króla wybuchnie i zapyta: «Dlaczego walczyliście tak blisko miasta? Czy nie wiedzieliście, że będą strzelać z muru? ²¹Kto zabił Abimelecha, syna Jerubbeszeta? Czyż nie kobieta zrzuciła na niego z muru górny kamień młyński, tak że zginął w Tebes? Dlaczego podeszliście tak blisko muru?» — wtedy powiedz: Zginął również twój sługa Uriasz Chetyta”. ^b b v21 Jerubbeszet to inne imię Gedeona; opowieść o kamieniu młyńskim zapisano w Księdze Sędziów 9,50–54.

²²Posłaniec wyruszył więc, przybył i opowiedział Dawidowi o wszystkim, z czym Joab go posłał. ²³Posłaniec powiedział Dawidowi: „Ci ludzie wzięli nad nami górę i wyszli przeciw nam w pole, lecz odparliśmy ich aż do wejścia do bramy. ²⁴Łucznicy strzelali do twoich sług z muru i zginęli niektórzy ze sług króla. Zginął też twój sługa Uriasz Chetyta”.

²⁵Dawid powiedział posłańcowi: „Powiedz Joabowi: «Niech cię to nie trapi, bo miecz pożera jednego tak samo jak drugiego. Uderz na miasto mocniej i zburz je». Dodaj mu odwagi”.

²⁶Gdy żona Uriasza usłyszała, że Uriasz, jej mąż, zginął, opłakiwała swojego męża. ²⁷Gdy skończyła się żałoba, Dawid posłał po nią, sprowadził ją do swojego domu, a ona została jego żoną i urodziła mu syna. Lecz to, co Dawid uczynił, było złem w oczach naszego Ojca.