داؤد بت‌سبع اخلى

کله چې پاچایان جګړې ته ځي داؤد په کور پاتې کېږي، بتسبع ویني چې ځان مینځي، هغه راغواړي، او هغه امیندواره کېږي. اوریا د خپل کور له آرام څخه انکار کوي په داسې حال کې چې لښکر په دښته کې پړاو دی، نو داؤد هغه د جګړې مخکینۍ کرښې ته لیکي او وژل کېږي. دا زموږ د پلار په سترګو کې بد کار دی.

څپرکی 11.

د سپرلى په موسم کښې، کله چې بادشاهان جنګ ته وځى، داؤد يوآب، خپل خلق او ټول اِسرائيل ولېږل. هغوئ عمونيان تباه کړل او د ربې محاصره يې وکړه. خو داؤد په يروشلم کښې پاتې شو. يوه ماښام داؤد له خپل بستر نه راپاڅېدو او د بادشاه د کور په چت باندې وګرځېدو. له هغه ځائ نه يې يوه ښځه وليده چې لمبل يې کول؛ هغه ډېره ښائسته وه. داؤد د دې ښځې د پوښتنې دپاره خلق ولېږل. يو چا ووئيل چې، ”آيا دا د اِلى‌عام لور، بت‌سبع نۀ ده، چې د اوريا حِتى ښځه ده؟“

داؤد قاصدان ولېږل او هغه يې راوستله. هغه ورته راغله او هغۀ د هغې سره هم‌بستره شو — هغې همدا اوس خپل ناپاکۍ نه خپل ځان پاک کړے وو — او هغه بيرته خپل کور ته لاړه. ^a دا ښځه اُميدواره شوه او هغې داؤد ته خبر ولېږلو چې، ”زۀ حامله يم.“

داؤد يوآب ته خبر ولېږلو چې، ”اوريا حِتى ما ته راولېږه.“ نو يوآب اوريا داؤد ته ولېږلو. کله چې اوريا هغۀ ته راغلو، داؤد د يوآب، د لښکر او د جنګ د حال پوښتنه وکړه. داؤد اوريا ته ووئيل چې، ”خپل کور ته لاړ شه او خپلې پښې ومينځه.“ اوريا د بادشاه له محل نه ووتلو او بادشاه د هغۀ پسې يو سوغات ولېږلو. خو اوريا د خپل مالِک د ټولو نوکرانو سره د بادشاه د کور په دروازه کښې ويدۀ شو او خپل کور ته لاړ نۀ شو. کله چې داؤد ته وئيلى شول چې اوريا خپل کور ته لاړ نۀ شو، هغۀ ترې پوښتنه وکړه چې، ”آيا تۀ له سفر نه نۀ يې راغلے؟ خپل کور ته ولې لاړ نۀ شوې؟“

اوريا داؤد ته ووئيل چې، ”صندوق، اِسرائيل او يهوداه په خېمو کښې اوسيږى، او زما مالِک يوآب او زما د مالِک خلق په کُهلى ميدان کښې مورچې لګولې دى. آيا زۀ خپل کور ته لاړ شم چې خورم، څښم او د خپلې ښځې سره هم‌بستره شم؟ ستا په ژوند او ستا د روح په ژوند قسم، زۀ به دا کار نۀ کوم.“

داؤد اوريا ته ووئيل چې، ”نن هم دلته پاتې شه او سبا به زۀ تا بيرته ولېږم.“ نو اوريا هغه ورځ او بله ورځ په يروشلم کښې پاتې شو. داؤد هغه بلنه ورکړه، نو هغۀ د هغۀ سره وخوړل او وڅښل، او داؤد هغه نشه کړو. خو هغه ماښام اوريا د خپل مالِک د نوکرانو سره د خپلې غالۍ په سر باندې د ويدۀ کېدو دپاره لاړو؛ خپل کور ته لاړ نۀ شو.

سحر وختى داؤد يوآب ته يو خط وليکلو او اوريا ته يې ورکړو چې ورسوى. هغۀ په خط کښې دا وليکل چې، ”اوريا هلته مخکښې کېږده چرته چې جنګ ډېر سخت وى، بيا ترې شا ته لاړ شئ، چې هغه ووهلے شى او مړ شى.“

کله چې يوآب د ښار محاصره کوله، هغۀ اوريا هلته کېښودلو چرته چې هغۀ ته پته وه چې ډېر زورور مُدافع خلق دى. د ښار خلق راووتل او د يوآب سره يې جنګ وکړو، او د داؤد ځنې نوکران ووهلے شول. اوريا حِتى هم مړ شو. بيا يوآب خبر ولېږلو او د جنګ ټول حال يې داؤد ته ووئيلو. هغۀ قاصد ته هدايت وکړو چې، ”کله چې تۀ د جنګ ټول حال بادشاه ته ووايې، نو کۀ د بادشاه غُصه راپورته شى او تۀ ترې پوښتنه وکړى چې، ’تاسو د ښار دومره نزدې ولې جنګ وکړو؟ آيا تاسو ته پته نۀ وه چې هغوئ به له ديوال نه غشى ولى؟ اَبى‌مَلِک د يرُبِشت زوئ چا وواژلو؟ آيا يوې ښځې له ديوال نه د مزرى پورتنۍ ګټه په هغۀ باندې نۀ وه غورزولې چې هغه په تَبيص کښې مړ شو؟ تاسو ديوال ته دومره نزدې ولې لاړئ؟‘ — نو بيا ووايه چې، ستا نوکر اوريا حِتى هم مړ دے.“ ^b

نو قاصد روان شو، راورسېدو او هر څۀ چې يوآب د وئيلو دپاره لېږلے وو، هغه ټول يې داؤد ته ووئيل. قاصد داؤد ته ووئيل چې، ”هغه خلق په مونږ غالب شو او په ميدان کښې زمونږ خلاف راووتل، خو مونږ هغوئ د دروازې تر مخې پورې بيرته وشړل. غشى ويونکو ستا نوکرانو باندې له ديوال نه غشى وويشتل، او د بادشاه ځنې نوکران مړۀ شول. ستا نوکر اوريا حِتى هم مړ دے.“

داؤد قاصد ته ووئيل چې، ”يوآب ته ووايه چې، ’دا دې تا ته د تکليف باعث نۀ شى، ځکه چې توره يو او بل دواړه خورى. د ښار خلاف نور هم سخت حمله وکړه او تباه يې کړه.‘ او هغه حوصله ورکړه.“

کله چې د اوريا ښځې واورېدل چې د هغې خاوند اوريا مړ شو، هغې د خپل خاوند دپاره ماتم وکړو. کله چې ماتم ختم شو، داؤد هغه راوغوښتله، خپل کور ته يې راوستله، او هغه د هغۀ ښځه شوه او يو زوئ يې ورته وزوئيږلو. خو کوم کار چې داؤد کړے وو، هغه زمونږ د پلار په نظر کښې بد وو.