Prabu Dawud Njupuk Batsyeba
Ing mangsa para ratu tindak perang, Dawud kari ana ing omah, weruh Batsyeba adus, ngutus wong nimbali dhèwèké, lan Batsyeba ngandheg. Uria ora gelem ngrasakaké kepénaké omahé dhéwé nalika wadyabala kémah ana ing ara-ara, mula Dawud nulis supaya dhèwèké diselehaké ana ing garis ngarep lan dipatèni. Iku ala ing paningalé Rama kita.
11 1Ing mangsa semi, nalika para raja padha budhal perang, Prabu Dawud ngutus Yoab, para prajurite, lan wong Israel kabeh. Wong-wong mau numpes wong Amon lan ngepung kutha Raba. Nanging Prabu Dawud isih kari ing Yerusalem. 2Ing sawijining wayah sore, Prabu Dawud wungu saka pasarean, banjur tindak-tindak ing payon dalem kraton. Saka kono panjenengane mirsa ana wong wadon kang lagi adus; wong wadon mau ayu banget. 3Prabu Dawud banjur utusan nakokake sapa wong wadon mau. Ana wong kang matur: “Menika rak Batsyeba, putranipun Eliam, semahipun Uria tiyang Het, ta?”
4Prabu Dawud banjur ngutus utusan njemput wong wadon mau. Batsyeba tumuli sowan ing ngarsane, lan Prabu Dawud saresmi karo dheweke—nalika iku Batsyeba lagi wae sesuci saka najise—banjur mulih menyang omahe. a a v4 Angger-anggere Nabi Musa ngatur yen sawijining wong wadon kudu nindakake upacara sesuci sawise ngalami haid, sadurunge bisa mbacutake urip kaya adat sabene (deleng Kaimaman 15:19–28). 5Wong wadon mau banjur ngandhut, nuli kongkonan ngaturi pirsa marang Prabu Dawud: “Kawula ngandhut.”
6Prabu Dawud banjur utusan marang Yoab: “Kongkonen Uria wong Het sowan mrene.” Yoab tumuli ngongkon Uria sowan menyang ngarsane Prabu Dawud. 7Bareng Uria wis sowan, Prabu Dawud ndangu bab kaanane Yoab, bab para prajurit, lan kepriye lakune perang. 8Prabu Dawud ngandika marang Uria: “Mudhuna menyang omahmu, lan wisuhana sikilmu.” Uria banjur metu saka kraton, lan Sang Prabu ngirimake pisungsung nututi dheweke. 9Nanging Uria turu ana ing lawanging dalem kraton bebarengan karo para abdine gustine, lan ora mudhun menyang omahe. 10Bareng dikabari yen Uria ora mulih menyang omahe, Prabu Dawud banjur ndangu marang dheweke: “Apa kowe ora lagi teka saka lelungan? Yagene kowe ora mulih menyang omahmu?”
11Ature Uria marang Prabu Dawud: “Pethi Prajanjian, tuwin tiyang Israel kaliyan Yehuda sami manggen wonten ing tarub, saha gusti kawula Yoab dalah para prajuritipun gusti kawula sami makuwon wonten ing ara-ara. Punapa kawula badhe mantuk, nedha, ngombe, saha saresmi kaliyan semah kawula? Demi gesang panjenengan, saha demi nyawanipun panjenengan, kawula boten badhe nglampahi prakawis punika.”
12Prabu Dawud ngandika marang Uria: “Dina iki kowe nginepa maneh ing kene, sesuk kowe bakal dakkon bali.” Dadi Uria nginep ing Yerusalem ing dina iku lan dina esuke. 13Prabu Dawud banjur ngulemi Uria, mula Uria mangan lan ngombe bebarengan karo Sang Prabu, nganti diendemi dening Prabu Dawud. Nanging bareng sore Uria metu arep turu ing paturone bebarengan karo para abdine gustine; dheweke ora mulih menyang omahe.
14Esuke Prabu Dawud nyerat layang kanggo Yoab, banjur dipasrahake marang Uria supaya digawa. 15Ing layang mau katulis mangkene: “Uria selehna ing baris ngarep dhewe, ing papan kang perange paling rame, banjur padha mundura ninggal dheweke, supaya dheweke kena tatu nganti mati.”
16Nalika Yoab ngepung kutha mau, dheweke manggonake Uria ing papan kang disumurupi ana prajurite mungsuh kang paling kuwat. 17Wong-wong kutha mau banjur padha metu nglawan Yoab, lan sawetara abdine Prabu Dawud ana kang gugur. Uria wong Het uga melu mati. 18Yoab tumuli kongkonan ngaturake kabar bab perang mau kabeh marang Prabu Dawud. 19Yoab mrentah marang utusan mau: “Samangsa kowe wis rampung ngaturake sakabehing kabar bab perang marang Sang Prabu, 20manawa Sang Prabu banjur duka, sarta ndangu: ‘Yagene kowe padha perang nganti cedhak banget karo kutha? Apa kowe padha ora ngerti yen wong-wong bakal manah saka ndhuwur tembok? 21Sapa kang mateni Abimelekh anake Yerubeset? Apa dudu wong wadon kang njegurake watu panggilingan saka ndhuwur tembok, nganti dheweke mati ing Tebes? Yagene kowe padha nganti cedhak banget karo tembok?’—banjur kowe matura: Abdi dalem panjenengan, Uria wong Het, inggih sampun pejah.” b b v21 Yerubeset iku jeneng liyane Gidheon; crita bab watu panggilingan iku katulis ing Para Hakim 9:50–54.
22Utusan mau banjur mangkat, satekane ngaturake marang Prabu Dawud sakabehe kang diprentahake dening Yoab supaya dilapurake. 23Ature utusan mau marang Prabu Dawud: “Tiyang-tiyang punika ngungkuli kakiyatan kawula sadaya, lajeng medal nempuh kawula wonten ing ara-ara, nanging kawula sadaya saged mukul mundur ngantos dumugi lawanging gapura. 24Para juru manah lajeng manah dhateng para abdi dalem saking nginggil tembok, temah wonten abdinipun Sang Prabu ingkang pejah. Abdi dalem panjenengan, Uria tiyang Het, inggih ugi sampun pejah.”
25Prabu Dawud ngandika marang utusan mau: “Kandhakna marang Yoab: ‘Aja nganti prakara iki gawe sedhihmu, awit pedhang iku mangan wong iki utawa wong iku padha wae. Luwih dening mempeng anggonmu nempuh kutha iku, lan gempuren.’ Uga kuwatna atine.”
26Bareng somahe Uria krungu yen Uria bojone wis mati, dheweke banjur nangisi bojone. 27Bareng mangsa prihatin wis rampung, Prabu Dawud utusan methuk dheweke, diboyong menyang kratone, nuli dadi somahe lan nglairake anak lanang kanggo Sang Prabu. Nanging apa kang wis ditindakake dening Prabu Dawud iku ala ing paningale Rama kita.