၂ ရာ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် နာသန်ကို ဒါဝိဒ်ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူ၏။ နာသန်သည် ရောက်လာ၍ ဒါဝိဒ်အား၊ “မြို့တစ်မြို့၌ လူနှစ်ဦးနေထိုင်ကြ၏။ တစ်ဦးသည် ချမ်းသာ၍ အခြားတစ်ဦးသည် ဆင်းရဲ၏။ ²ချမ်းသာသောသူ၌ သိုးနွား အလွန်များစွာရှိ၏။ ³ဆင်းရဲသောသူ၌မူကား မိမိဝယ်ယူခဲ့သော သိုးမငယ်တစ်ကောင်မျှသာရှိ၏။ ထိုသိုးငယ်ကို မွေးမြူသဖြင့် သူနှင့်သူ၏သားသမီးများနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာ၏။ သူ၏ပန်းကန်မှ စား၍ သူ၏ခွက်မှ သောက်လျက် သူ၏ရင်ခွင်၌ အိပ်၏။ သူ၏သမီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ ⁴ချမ်းသာသောသူထံသို့ ခရီးသည်တစ်ဦး ရောက်လာ၏။ သို့ရာတွင် ရောက်လာသော ဧည့်သည်အား ကျွေးမွေးရန် မိမိ၏သိုးနွားစုမှ မယူဘဲ ဆင်းရဲသောသူ၏ သိုးမငယ်ကိုယူ၍ မိမိထံရောက်လာသောသူအတွက် ပြင်ဆင်လေ၏” ဟု ဆို၏။

⁵ဒါဝိဒ်သည် ထိုသူ့ကို အလွန်အမျက်ထွက်သဖြင့် နာသန်အား၊ “ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည့်အတိုင်း ဤအမှုကိုပြုသောသူသည် သေထိုက်ပေ၏။ ⁶သူသည် ဤသို့ပြု၍ မသနားသောကြောင့် ထိုသိုးငယ်အတွက် လေးဆပြန်၍ ပေးလျော်ရမည်” ဟု ဆို၏။

⁷ထိုအခါ နာသန်က ဒါဝိဒ်အား၊ “ထိုသူကား သင်ပင်ဖြစ်၏။ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် သင့်ကို ဣသရေလအမျိုးအပေါ်၌ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေး၍ ရှောလု၏လက်မှ သင့်ကို ကယ်နုတ်ခဲ့၏။

⁸“သင်၏သခင်၏အိမ်ကို၎င်း၊ သူ၏မယားတို့ကို၎င်း သင်၏ရင်ခွင်သို့ ငါအပ်ပေး၍ ဣသရေလအမျိုးနှင့် ယုဒအမျိုးကိုလည်း ပေးခဲ့၏။ ဤမျှ နည်းပါးသေးလျှင် သင့်အား ထပ်မံ၍ များစွာ ငါပေးခဲ့မည်။ ⁹သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ၏စကားကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ငါ့ရှေ့တွင် ဒုစရိုက်ကိုပြုသနည်း။ သင်သည် ဟိတ္တိအမျိုးသား ဥရိယကို ဓားဖြင့် ကွပ်မျက်၍ သူ၏မယားကို သိမ်းယူပြီးလျှင် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ ဓားဖြင့် သူ့ကို သတ်ခဲ့၏။ ¹⁰သင်သည် ငါ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ဟိတ္တိအမျိုးသား ဥရိယ၏မယားကို သိမ်းယူသောကြောင့် ယခုမှစ၍ ဓားသည် သင်၏အိမ်မှ အဘယ်အခါမျှ မခွာရ။

¹¹ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထဲမှ ဘေးဒုက္ခကို သင့်အပေါ်သို့ ငါသက်ရောက်စေမည်။ သင့်မျက်မှောက်တွင် သင်၏မယားတို့ကို ငါယူ၍ သင်နှင့်နီးစပ်သောသူအား ငါပေးမည်။ ထိုသူသည် နေ့အလင်း၌ သူတို့နှင့်အတူ အိပ်လိမ့်မည်။ ¹²သင်သည် ဤအမှုကို တိတ်တဆိတ် ပြုခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ငါမူကား ဤအမှုကို ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့၏ရှေ့တွင် နေ့အလင်း၌ ပြုမည်” ဟု ဆို၏။

¹³ဒါဝိဒ်က နာသန်အား၊ “ငါသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ပြစ်မှားမိပြီ” ဟု ဆို၏။ နာသန်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်၏အပြစ်ကိုလည်း ပယ်ရှင်းတော်မူပြီ။ သင်သည် သေရလိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု ပြန်ပြော၏။

¹⁴သို့ရာတွင် သင်သည် ဤအမှုအားဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို အလွန်မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သောကြောင့် သင့်အား ဖွားမြင်သော သားသည် သေရလိမ့်မည်။ ¹⁵ထို့နောက် နာသန်သည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏။ ဥရိယ၏မယားသည် ဒါဝိဒ်အား ဖွားမြင်သော သူငယ်ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဒဏ်ခတ်တော်မူသဖြင့် ထိုသူငယ်သည် ပြင်းစွာ ဖျားနာလေ၏။ ¹⁶ဒါဝိဒ်သည် ထိုသူငယ်အတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ တောင်းပန်လျှောက်ထား၏။ အစာရှောင်၍ အတွင်းသို့ဝင်ကာ ညဉ့်များကို မြေပေါ်၌ လဲလျောင်းလျက် ကုန်လွန်စေ၏။ ¹⁷သူ၏အိမ်ထောင်စုမှ အသက်ကြီးသူတို့သည် သူ့ကို မြေမှ ချီ၍ထူရန် သူ၏အနားတွင် ရပ်နေကြ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် ငြင်းဆန်၍ သူတို့နှင့်အတူ မစားဘဲနေ၏။ ¹⁸သတ္တမနေ့တွင် ထိုသူငယ်သည် သေဆုံးလေ၏။ သူငယ်သေကြောင်းကို ဒါဝိဒ်အား ပြောကြားရန် ဒါဝိဒ်၏အစေခံတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့က၊ “သူငယ် အသက်ရှင်စဉ်က အကျွန်ုပ်တို့သည် အရှင့်အား လျှောက်ထားခဲ့သော်လည်း နားတော်မမူခဲ့ပါ။ ယခု သူငယ်သေကြောင်းကို အဘယ်သို့ လျှောက်ထားနိုင်ပါမည်နည်း။ အရှင်သည် မိမိကိုယ်ကို ဘေးဥပဒ်ပြုကောင်း ပြုတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။

¹⁹သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်သည် မိမိအစေခံတို့ တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်၍ သူငယ်သေပြီဟု ရိပ်မိလေ၏။ ထို့ကြောင့် သူက “သူငယ်သေပြီလော” ဟု မေး၏။ သူတို့က “သေပါပြီ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

²⁰ဒါဝိဒ်သည် မြေမှ ထ၍ ရေချိုးပြီးလျှင် ဆီလိမ်းကာ အဝတ်လဲ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အိမ်တော်သို့ဝင်၍ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုပြီးနောက် မိမိအိမ်သို့ ပြန်၏။ သူတောင်းဆိုသည့်အတိုင်း သူတို့သည် သူ၏ရှေ့တွင် အစာကို ချထားကြသဖြင့် သူသည် စားလေ၏။ ²¹သူ၏အစေခံတို့က “အရှင်ပြုတော်မူသော ဤအမှုကား အဘယ်နည်း။ သူငယ် အသက်ရှင်စဉ်က အရှင်သည် အစာရှောင်၍ ငိုကြွေးတော်မူ၏။ ယခု သူငယ်သေသောအခါ ထ၍ စားတော်မူပါသည်တကား” ဟု လျှောက်ကြ၏။

²²ဒါဝိဒ်က “သူငယ် အသက်ရှင်စဉ်က ‘မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို သနားတော်မူ၍ သူငယ်ကို အသက်ရှင်စေတော်မူကောင်း ရှင်စေတော်မူလိမ့်မည်’ ဟု တွေးတော၍ ငါသည် အစာရှောင်လျက် ငိုကြွေးခဲ့၏” ဟု ဆို၏။ ²³“ယခုမူ သူငယ်သေပြီ။ ငါသည် အဘယ်ကြောင့် အစာရှောင်ရမည်နည်း။ သူ့ကို တစ်ဖန် ပြန်ခေါ်နိုင်မည်လော။ ငါသည် သူ့ထံသို့ သွားရမည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ငါ့ထံသို့ ပြန်လာလိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု ဆိုလေ၏။

²⁴ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏မယား ဗာသရှေဘကို နှစ်သိမ့်စေ၏။ သူ့ထံသို့ဝင်၍ အိပ်သဖြင့် ဗာသရှေဘသည် သားယောက်ျားကို ဖွားမြင်၏။ ဒါဝိဒ်သည် ထိုသားကို ရှောလမုန်ဟု အမည်မှည့်၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထိုသူငယ်ကို ချစ်တော်မူသဖြင့် ²⁵ပရောဖက်နာသန်အားဖြင့် စကားကို မှာကြားတော်မူ၏။ နာသန်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အတွက်ကြောင့် ထိုသူငယ်ကို ယေဒိဒိဟု အမည်မှည့်လေ၏။ ^a a v25 ယေဒိဒိ၏အနက်မှာ “ငါတို့၏ခမည်းတော် ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသောသူ” ဟူ၍ဖြစ်၏။ ဤအမည်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ထိုသူငယ်အပေါ်၌ တည်စေတော်မူခဲ့သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထင်ဟပ်စေ၏။

ဒါဝိဒ် ရဗ္ဗာမြို့ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း

²⁶ထိုအတောအတွင်း ယွာဘသည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ ရဗ္ဗာမြို့ကို တိုက်ခိုက်၍ ဘုရင့်မြို့တော်ကို သိမ်းယူလေ၏။ ²⁷ယွာဘသည် ဒါဝိဒ်ထံသို့ တမန်တို့ကို စေလွှတ်၍၊ “အကျွန်ုပ်သည် ရဗ္ဗာမြို့ကို တိုက်ခိုက်၍ မြို့၏ရေအရံကို သိမ်းယူမိပြီ။ ²⁸ယခု အရှင်မင်းကြီးသည် ကျန်ရှိသော စစ်သည်တို့ကို စုရုံးစေတော်မူ၍ ထိုမြို့ကို ဝိုင်းရံကာ သိမ်းယူတော်မူပါ။ သို့မဟုတ်လျှင် အကျွန်ုပ်က သိမ်းယူ၍ ထိုမြို့ကို အကျွန်ုပ်၏အမည်ဖြင့် မှည့်ခေါ်ကြပါလိမ့်မည်” ဟု မှာကြားလိုက်၏။

²⁹ဒါဝိဒ်သည် စစ်သည်အားလုံးကို စုရုံး၍ ရဗ္ဗာမြို့သို့ ချီတက်ကာ တိုက်ခိုက်၍ သိမ်းယူလေ၏။ ³⁰ဒါဝိဒ်သည် သူတို့၏ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းမှ သရဖူကို ဖြုတ်ယူ၏။ ထိုသရဖူကား ကျောက်မြတ်ဖြင့် စီချယ်ထားသော ရွှေခုနစ်ဆယ့်ငါးပေါင်ခန့် အလေးချိန်ရှိ၏။ ထိုသရဖူကို ဒါဝိဒ်၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တင်လေ၏။ သူသည် ထိုမြို့မှ များစွာသော လက်ရပစ္စည်းတို့ကို သိမ်းယူဆောင်သွား၏။ ³¹ထိုမြို့ရှိ လူတို့ကို ထုတ်ဆောင်၍ လွှများ၊ သံပေါက်တူးများနှင့် သံပုဆိန်များဖြင့် အလုပ်လုပ်စေကာ အုတ်ဖိုတို့၌ အလုပ်ကြမ်း လုပ်ကိုင်စေ၏။ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ မြို့အားလုံးကို ထိုနည်းတူ ပြုလေ၏။ ထို့နောက် ဒါဝိဒ်နှင့် စစ်သည်အားလုံးတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်သွားကြ၏။