2 ശമൂവേൽ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹നമ്മുടെ പിതാവ് നാഥാനെ ദാവീദിന്റെ അടുക്കൽ അയച്ചു. അവൻ വന്ന് പറഞ്ഞു: “ഒരു പട്ടണത്തിൽ രണ്ടുപേർ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഒരുവൻ ധനികൻ, മറ്റവൻ ദരിദ്രൻ. ²ധനികന് ആടുമാടുകൾ അനവധി ഉണ്ടായിരുന്നു, ³ദരിദ്രനോ, താൻ വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ പെൺകുഞ്ഞാട് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിനെ അവൻ വളർത്തി; അത് അവനോടും അവന്റെ മക്കളോടുമൊപ്പം വളർന്നു. അത് അവന്റെ തളികയിൽനിന്നു തിന്നു, അവന്റെ പാത്രത്തിൽനിന്നു കുടിച്ചു, അവന്റെ മടിയിൽ കിടന്നു; അത് അവന് ഒരു മകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നു. ⁴ധനികന്റെ അടുക്കൽ ഒരു വഴിയാത്രക്കാരൻ വന്നു; എങ്കിലും വന്ന അതിഥിക്കു ഭക്ഷണം ഒരുക്കുവാൻ തന്റെ ആടുമാടുകളിൽനിന്ന് ഒന്നിനെ എടുക്കുവാൻ അവന് മനസ്സായില്ല. അതുകൊണ്ട് ദരിദ്രന്റെ പെൺകുഞ്ഞാടിനെ എടുത്ത് തന്റെ അടുക്കൽ വന്ന ആൾക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കി.”

⁵ആ മനുഷ്യനോട് ദാവീദ് അത്യധികം കോപിച്ചു, നാഥാനോട് പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവാണ, ഇതു ചെയ്ത മനുഷ്യൻ മരണയോഗ്യൻ തന്നെ! ⁶ഇതു ചെയ്തതിനാലും കരുണ കാണിക്കാഞ്ഞതിനാലും ആ കുഞ്ഞാടിനു പകരം നാലിരട്ടി അവൻ നല്കണം.”

⁷അപ്പോൾ നാഥാൻ ദാവീദിനോട് പറഞ്ഞു: “ആ മനുഷ്യൻ നീ തന്നെ! ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ നിന്നെ ഇസ്രായേലിന്റെമേൽ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു, ശൗലിന്റെ കൈയിൽനിന്നു നിന്നെ വിടുവിച്ചു.

⁸“നിന്റെ യജമാനന്റെ ഭവനവും അവന്റെ ഭാര്യമാരെയും നിന്റെ മടിയിൽ ഞാൻ തന്നു, ഇസ്രായേൽഗൃഹവും യെഹൂദാഗൃഹവും നിനക്കു നല്കി. ഇതു പോരാ എന്നുവന്നാൽ ഇനിയും അധികം ഞാൻ നിനക്കു തരുമായിരുന്നു. ⁹എന്റെ വചനത്തെ നീ നിന്ദിച്ച്, എന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തിന്മ പ്രവർത്തിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്? ഹിത്യനായ ഊരിയാവെ നീ വാളാൽ വെട്ടി, അവന്റെ ഭാര്യയെ നിനക്കു സ്വന്തമാക്കി, അവനെ അമ്മോന്യരുടെ വാളാൽ കൊന്നു. ¹⁰നീ എന്നെ നിന്ദിച്ച്, ഹിത്യനായ ഊരിയാവിന്റെ ഭാര്യയെ നിനക്കു സ്വന്തമാക്കിയതുകൊണ്ട്, ഇനി വാൾ നിന്റെ ഭവനത്തെ ഒരുനാളും വിട്ടുമാറുകയില്ല.

¹¹നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ സ്വന്തഭവനത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ നിന്റെമേൽ അനർഥം വരുത്തും. നിന്റെ കണ്ണിനു മുമ്പിൽ ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യമാരെ എടുത്ത് നിനക്കു സമീപസ്ഥനായ ഒരാൾക്കു കൊടുക്കും; അവൻ പട്ടാപ്പകൽ അവരോടുകൂടെ ശയിക്കും. ¹²നീ ഇതു രഹസ്യത്തിൽ ചെയ്തു; ഞാനോ ഈ കാര്യം എല്ലാ ഇസ്രായേലിന്റെയും മുമ്പിൽ, പട്ടാപ്പകൽ ചെയ്യും.”

¹³ദാവീദ് നാഥാനോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” നാഥാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്റെ പാപവും നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നീ മരിക്കുകയില്ല.”

¹⁴എങ്കിലും ഈ പ്രവൃത്തിയാൽ നീ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അത്യധികം നിന്ദിച്ചതുകൊണ്ട്, നിനക്കു ജനിച്ച മകൻ മരിക്കും. ¹⁵പിന്നീട് നാഥാൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി. ഊരിയാവിന്റെ ഭാര്യ ദാവീദിനു പ്രസവിച്ച കുഞ്ഞിനെ നമ്മുടെ പിതാവ് ബാധിച്ചു; അവൻ ഗുരുതരമായി രോഗിയായി. ¹⁶ബാലനുവേണ്ടി ദാവീദ് നമ്മുടെ പിതാവിനോട് യാചിച്ചു. അവൻ ഉപവസിച്ച്, അകത്തു ചെന്ന്, രാത്രിമുഴുവൻ നിലത്തു കിടന്നു കഴിച്ചു. ¹⁷അവനെ നിലത്തുനിന്ന് എഴുന്നേല്പിക്കുവാൻ അവന്റെ ഭവനത്തിലെ മൂപ്പന്മാർ അരികെ നിന്നു; എങ്കിലും അവൻ വിസമ്മതിച്ചു, അവരോടുകൂടെ ഭക്ഷിച്ചതുമില്ല. ¹⁸ഏഴാം ദിവസം കുഞ്ഞു മരിച്ചു. കുഞ്ഞു മരിച്ചു എന്ന് ദാവീദിനോടു പറയുവാൻ ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: “കുഞ്ഞു ജീവനോടിരുന്നപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തോടു സംസാരിച്ചു, അദ്ദേഹം കേട്ടതുമില്ല. കുഞ്ഞു മരിച്ചു എന്ന് നാം എങ്ങനെ പറയും? അദ്ദേഹം തന്നെത്തന്നെ ഉപദ്രവിച്ചേക്കാം.”

¹⁹എന്നാൽ തന്റെ ഭൃത്യന്മാർ അടക്കം പറയുന്നതു ദാവീദ് കണ്ട്, കുഞ്ഞു മരിച്ചുപോയി എന്നു മനസ്സിലാക്കി. അതുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു: “കുഞ്ഞു മരിച്ചുവോ?” “മരിച്ചു,” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

²⁰ദാവീദ് നിലത്തുനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, കുളിച്ച്, എണ്ണ തേച്ച്, വസ്ത്രം മാറി. അവൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിൽ ചെന്ന് ആരാധിച്ചു; പിന്നെ വീട്ടിലേക്കു പോയി, അവന്റെ അപേക്ഷപ്രകാരം അവർ ഭക്ഷണം അവന്റെ മുമ്പിൽ വിളമ്പി, അവൻ ഭക്ഷിച്ചു. ²¹അവന്റെ ഭൃത്യന്മാർ പറഞ്ഞു: “അങ്ങു ചെയ്തത് എന്ത്? കുഞ്ഞു ജീവനോടിരുന്നപ്പോൾ അങ്ങ് ഉപവസിച്ച് കരഞ്ഞു; ഇപ്പോൾ അവൻ മരിച്ചശേഷം അങ്ങ് എഴുന്നേറ്റ് ഭക്ഷിക്കുന്നു.”

²²അവൻ പറഞ്ഞു: “കുഞ്ഞു ജീവനോടിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഉപവസിച്ച് കരഞ്ഞു; ‘ആർക്കറിയാം? നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോടു കൃപ തോന്നി കുഞ്ഞിനെ ജീവനോടെ വെച്ചേക്കാം’ എന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു. ²³എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവൻ മരിച്ചുപോയി. ഞാൻ ഇനി ഉപവസിക്കുന്നത് എന്തിന്? അവനെ എനിക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവരുവാൻ കഴിയുമോ? ഞാൻ അവന്റെ അടുക്കലേക്കു പോകും; അവനോ എന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരികയില്ല.”

²⁴പിന്നീട് ദാവീദ് തന്റെ ഭാര്യയായ ബത്ത്‌ശേബയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അവളോടുകൂടെ ശയിച്ചു; അവൾ ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു. അവന് അവൻ ശലോമോൻ എന്നു പേരിട്ടു. നമ്മുടെ പിതാവ് അവനെ സ്നേഹിച്ചു, ²⁵പ്രവാചകനായ നാഥാൻ മുഖാന്തരം അവിടുന്ന് വചനം അയച്ചു; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നിമിത്തം നാഥാൻ അവന് യെദീദ്യാവ് എന്നു പേരിട്ടു. ^a a v25 യെദീദ്യാവ് എന്നതിന് “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രിയൻ” എന്നർഥം — നമ്മുടെ പിതാവ് ആ കുഞ്ഞിന്മേൽ അപ്പോൾ വെച്ച സ്നേഹത്തെ ആ പേര് പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു.

ദാവീദ് രബ്ബാ പിടിച്ചടക്കുന്നു

²⁶ഇതിനിടെ യോവാബ് അമ്മോന്യരുടെ രബ്ബായ്ക്കെതിരെ യുദ്ധംചെയ്ത് രാജനഗരം പിടിച്ചടക്കി. ²⁷യോവാബ് ദാവീദിന്റെ അടുക്കൽ ദൂതന്മാരെ അയച്ചു: “ഞാൻ രബ്ബായോടു യുദ്ധംചെയ്ത് അതിന്റെ ജലാശയം പിടിച്ചടക്കിയിരിക്കുന്നു. ²⁸ഇനി അങ്ങ് ശേഷിച്ച സൈന്യത്തെ കൂട്ടിവരുത്തി, പട്ടണത്തെ നിരോധിച്ച് അതു പിടിച്ചെടുക്കണം. അല്ലാത്തപക്ഷം ഞാൻ അതു പിടിച്ചെടുക്കും, അത് എന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്യും.”

²⁹ദാവീദ് സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ കൂട്ടിവരുത്തി, രബ്ബായ്ക്കെതിരെ നീങ്ങി, അതിനെ ആക്രമിച്ച് പിടിച്ചെടുത്തു. ³⁰അവരുടെ രാജാവിന്റെ തലയിൽനിന്ന് അവൻ കിരീടം എടുത്തു — വിലയേറിയ രത്നം പതിച്ച, ഏകദേശം എഴുപത്തിയഞ്ച് റാത്തൽ തൂക്കമുള്ള സ്വർണക്കിരീടം തന്നെ — അത് ദാവീദിന്റെ തലയിൽ വെച്ചു. പട്ടണത്തിൽനിന്ന് വളരെയധികം കൊള്ള അവൻ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി. ³¹അവിടത്തെ ജനത്തെ അവൻ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന്, ഈർച്ചവാളുകൊണ്ടും ഇരുമ്പുകൊത്തികൊണ്ടും ഇരുമ്പുകോടാലികൊണ്ടും വേല ചെയ്യിച്ചു, ഇഷ്ടികച്ചൂളകളിലും അവരെ പണിയെടുപ്പിച്ചു. അമ്മോന്യരുടെ എല്ലാ പട്ടണങ്ങളോടും അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു. പിന്നീട് ദാവീദും സൈന്യം മുഴുവനും യെരൂശലേമിലേക്കു മടങ്ങി.