2 Samoela 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Nirahin’i Raintsika i Natana tany amin’i Davida. Dia tonga izy ka niteny taminy hoe: «Nisy lehilahy roa nipetraka tao amin’ny tanàna anankiray, ny iray manan-karena, ny iray kosa malahelo. ²Ny manan-karena dia nanana ondry aman’osy sy omby be dia be, ³fa ny malahelo kosa tsy nanana afa-tsy zanak’ondry vavy kely iray izay novidiny. Nitaiziny izy, ary niara-nitombo taminy sy ny zanany; nihinana tamin’ny lovian’ilay lehilahy izy, nisotro tamin’ny kapoakany, ary natory teny an-tratrany; tahaka ny zanany vavy taminy izy. ⁴Nisy mpandalo anankiray tonga tao amin’ilay manan-karena, nefa tsy nety naka tamin’ny ondriny na ny ombiny izy hanaovana sakafo ho an’ilay vahiny tonga taminy. Ka nalainy ny zanak’ondry vavin’ilay malahelo ary nomanany ho an’ilay lehilahy tonga taminy.»

⁵Dia nirehitra be ny fahatezeran’i Davida tamin’ilay lehilahy, ka hoy izy tamin’i Natana: «Velona Raintsika, tokony ho faty ilay lehilahy nanao izany! ⁶Tsy maintsy handoa ny zanak’ondry avo efatra heny izy, satria nanao izany ka tsy nanana indrafo.»

⁷Dia hoy Natana tamin’i Davida: «Ianao no lehilahy! Izao no lazain’i Raintsika, Andriamanitr’Israely: Izaho no nanosotra anao ho mpanjaka amin’ny Israely, ary Izaho no namonjy anao tamin’ny tanan’i Saoly.

⁸«Nomeko anao ny tranon’ny tomponao sy ny vadiny teo an-tratranao, ary ny taranak’Israely sy Joda. Ary raha mbola kely loatra izany, dia ho nampiako be lavitra noho izay. ⁹Nahoana ianao no nanamavo ny teniko ka nanao ny ratsy teo imasoko? Ny Hetita Oria no notorahanao tamin’ny sabatra, ary ny vadiny no nalainao ho vadinao, ary novonoinao tamin’ny sabatry ny Amonita izy. ¹⁰Koa ankehitriny dia tsy hiala amin’ny taranakao mandrakizay ny sabatra, satria nanamavo Ahy ianao ka naka ny vadin’i Oria Hetita ho vadinao.

¹¹Izao no lazain’i Raintsika: Hitondra loza aminao avy ao amin’ny tranonao ihany Aho. Eo imasonao no hakako ny vadinao ka hatolotro ho an’ny olona akaiky anao, ary hiara-mandry amin’ny vadinao izy eo imason’ny masoandro. ¹²Ianao dia nanao izany tamin’ny mangingina, fa Izaho kosa hanao izao zavatra izao eo anatrehan’ny Israely rehetra, eo imason’ny masoandro.»

¹³Hoy Davida tamin’i Natana: «Nanota tamin’i Raintsika aho.» Ary namaly hoe Natana: «Raintsika koa efa nanaisotra ny helokao; tsy ho faty ianao.»

¹⁴Kanefa satria nanao fanamavoana lehibe tamin’i Raintsika ianao tamin’izany raharaha izany, dia ho faty ny zanakao lahy teraka aminao. ¹⁵Dia lasa nankany an-tranony Natana. Ary nokapohin’i Raintsika ilay zaza novelomin’ny vadin’i Oria tamin’i Davida, ka narary mafy izy. ¹⁶Nifona tamin’i Raintsika ho an’ilay zaza i Davida. Nifady izy, ary niditra ka nandry tamin’ny tany nandritra ny alina. ¹⁷Nitsangana teo anilany ny loholon’ny ankohonany mba hampitsangana azy hiala amin’ny tany, nefa tsy nety izy ary tsy nety nisakafo niaraka taminy. ¹⁸Ary tamin’ny andro fahafito dia maty ilay zaza. Natahotra ny mpanompon’i Davida ny hilaza taminy fa maty ilay zaza, satria hoy izy ireo: «Fony mbola velona ilay zaza, dia niresaka taminy isika, nefa tsy nihaino izy. Ahoana no hilazantsika aminy fa maty ilay zaza? Mety hanisy ratsy ny tenany izy.»

¹⁹Fa hitan’i Davida fa nibitsibitsika ny mpanompony, ka fantany fa maty ilay zaza. Dia nanontany izy hoe: «Maty va ilay zaza?» Hoy izy ireo: «Maty izy.»

²⁰Dia nitsangana tamin’ny tany i Davida ka nandro sy nanosotra menaka ary niova akanjo. Niditra tao amin’ny tranon’i Raintsika izy ka niankohoka; dia nody tany an-tranony, ary nony nangataka izy dia nasiany sakafo teo anoloany, ka nihinana izy. ²¹Hoy ny mpanompony taminy: «Inona izao nataonao izao? Fony mbola velona ilay zaza dia nifady sy nitomany ianao; ankehitriny kosa, rehefa maty izy, dia nitsangana ianao ka nihinana.»

²²Hoy izy: «Fony mbola velona ilay zaza, dia nifady sy nitomany aho, satria hoy aho: “Iza no mahalala? Angamba hamindra fo amiko Raintsika ka havelany ho velona ilay zaza.” ²³Fa ankehitriny dia maty izy. Nahoana aho no hifady? Azoko averina intsony va izy? Izaho no hankany aminy, fa izy tsy hiverina amiko.»

²⁴Dia nampionona an’i Batseba vadiny i Davida, ary niditra tao aminy ka niara-nandry taminy; dia niteraka zazalahy izy, ary nataony hoe Solomona ny anarany. Ary tian’i Raintsika izy, ²⁵ka naniraka tamin’ny alalan’i Natana mpaminany Izy, ary Natana no nanome azy anarana hoe Jedidia, noho ny amin’i Raintsika. ^a a v25 Jedidia dia midika hoe «malalan’i Raintsika» — ny anarana dia mamaly feo ny fitiavana napetrak’i Raintsika tamin’ilay zaza.

Nakan’i Davida i Raba

²⁶Tamin’izany fotoana izany dia niady tamin’i Raba, tanànan’ny Amonita, i Joaba ka naka ny tanàna fonenan’ny mpanjaka. ²⁷Naniraka olona tany amin’i Davida i Joaba ka nilaza hoe: «Niady tamin’i Raba aho ary nahazo ny tobin-drano ao aminy. ²⁸Koa angony ankehitriny ny ambin’ny miaramila, ary tobio ny tanàna ka alao; fandrao izaho no maka azy ka hantsoina amin’ny anarako izy.»

²⁹Dia nanangona ny miaramila rehetra i Davida ka nandeha nankany Raba ary nanafika azy sy naka azy. ³⁰Nalainy tamin’ny lohan’ny mpanjakany ny satro-boninahitra — ho dimy amby fitopolo ratelina volamena misy vato soa — ary napetraka teo an-dohan’i Davida izany. Ary nitondra babo be dia be avy tao amin’ny tanàna izy. ³¹Nentiny nivoaka ny vahoaka tao ka napetrainy hiasa amin’ny tsofa sy fikapa vy ary famaky vy, ary nampiasainy tamin’ny fandrafetana biriky. Dia toy izany no nataony tamin’ny tanànan’ny Amonita rehetra. Ary nody tany Jerosalema i Davida sy ny miaramila rehetra.