ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ନାଥନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି

ନାଥନ ଏକ ଗଳ୍ପ କୁହନ୍ତି, ଜଣେ ଧନୀ ଲୋକ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ଲୋକର ପାଳିତ ମେଷଛୁଆ ଚୋରି କରିବା ବିଷୟରେ, ଏବଂ 'ତୁମ୍ଭେ ହିଁ ସେହି ଲୋକ' ଶୁଣିବା ପୂର୍ବରୁ ଦାଉଦ ନିଜକୁ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରନ୍ତି। ଖଡ୍ଗ ତାହାଙ୍କ ଗୃହରୁ କେବେ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ। ସେ ମରଣାପନ୍ନ ଶିଶୁ ପାଇଁ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ତାପରେ ଉଠି ଆରାଧନା କରନ୍ତି। ଶଲୋମନ ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 12।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ନାଥନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ। ସେ ଆସି କହିଲେ, “କୌଣସି ଏକ ନଗରରେ ଦୁଇ ଜଣ ଲୋକ ବାସ କରୁଥିଲେ, ଜଣେ ଧନୀ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦରିଦ୍ର। ସେହି ଧନୀ ଲୋକର ଅତି ଅନେକ ଗୋରୁ ଓ ମେଷପଲ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦରିଦ୍ର ଲୋକର କେବଳ ଗୋଟିଏ ସାନ ମେଷବତ୍ସା ଥିଲା, ଯାହା ସେ କିଣିଥିଲା। ସେ ତାହାକୁ ପାଳନ କଲା, ଆଉ ତାହା ତାହା ସହିତ ଓ ତାହାର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସହିତ ବଢ଼ିଲା। ତାହା ତାହାର ଥାଳିରୁ ଖାଇଲା, ତାହାର ପାନପାତ୍ରରୁ ପିଇଲା, ତାହାର କୋଳରେ ଶୟନ କଲା; ତାହା ତାହା ପ୍ରତି ଗୋଟିଏ କନ୍ୟା ସଦୃଶ ଥିଲା। ଜଣେ ପଥିକ ସେହି ଧନୀ ଲୋକ ନିକଟକୁ ଆସିଲା, ମାତ୍ର ଆସିଥିବା ଅତିଥିର ଭୋଜନ ନିମନ୍ତେ ସେ ଆପଣା ପଲରୁ ମେଷ କି ଗୋରୁ ନେବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ହେଲା। ଏଣୁ ସେ ସେହି ଦରିଦ୍ର ଲୋକର ମେଷବତ୍ସା ନେଇ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ତାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା।”

ସେତେବେଳେ ଦାଉଦ ସେହି ଲୋକ ଉପରେ ଅତିଶୟ କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହୋଇ ନାଥନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ, ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହା କରିଅଛି, ସେ ବଧଯୋଗ୍ୟ! ସେ ଏହି କର୍ମ କରିଅଛି ଓ କିଛି ଦୟା କରି ନାହିଁ, ଏଣୁ ସେ ସେହି ମେଷବତ୍ସା ବଦଳରେ ଚାରିଗୁଣ ଫେରାଇ ଦେବ।”

ତହିଁରେ ନାଥନ ଦାଉଦଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣ ହିଁ ସେହି ଲୋକ! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ଵର ଏହା କହନ୍ତି: ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ରାଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲୁ, ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଶାଉଲର ହସ୍ତରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲୁ।

“ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରଭୁର ଗୃହ ଓ ତାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ କୋଳରେ ଦେଲୁ, ପୁଣି ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଯିହୂଦା ବଂଶ ଦେଲୁ। ଆଉ ଏହା ଯେବେ ଅଳ୍ପ ହୋଇଥାʼନ୍ତା, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଆହୁରି ଅନେକ ଦେଇଥାʼନ୍ତୁ। ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ତୁଚ୍ଛ କରି ଆମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୁକର୍ମ କଲ? ତୁମ୍ଭେ ହିତ୍ତୀୟ ଊରିୟକୁ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ଆଘାତ କଲ, ତାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଆପଣାର କରି ନେଲ, ଆଉ ତାହାକୁ ଅମ୍ମୋନ-ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ବଧ କଲ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭକୁ ତୁଚ୍ଛ କରିଅଛ ଓ ହିତ୍ତୀୟ ଊରିୟର ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଆପଣାର କରି ନେଇଅଛ, ଏଥିପାଇଁ ଖଡ୍ଗ ତୁମ୍ଭ ଗୃହରୁ କେବେ ହେଁ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ନିଜ ଗୃହରୁ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ବିପଦ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବୁ। ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁ ଆଗରେ ତୁମ୍ଭ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ତୁମ୍ଭ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ଲୋକକୁ ଦେବୁ, ପୁଣି ସେ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଦିବାଲୋକରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୟନ କରିବ। ତୁମ୍ଭେ ତ ଗୋପନରେ ଏହା କଲ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ସମ୍ମୁଖରେ, ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଦିବାଲୋକରେ ଏହି କର୍ମ କରିବୁ।”

ଦାଉଦ ନାଥନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିଅଛି।” ନାଥନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ପାପ ଦୂର କରିଅଛନ୍ତି; ଆପଣ ମରିବେ ନାହିଁ।”

ତଥାପି ଆପଣ ଏହି କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଅତିଶୟ ତୁଚ୍ଛଜ୍ଞାନ କରିଅଛନ୍ତି, ଏଣୁ ଆପଣଙ୍କ ଔରସରେ ଜାତ ପୁତ୍ର ଅବଶ୍ୟ ମରିବ। ଏଉତ୍ତାରେ ନାଥନ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଗଲେ। ଆଉ ଊରିୟର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦାଉଦଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ବାଳକକୁ ପ୍ରସବ କରିଥିଲା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ଆଘାତ କଲେ, ତହିଁରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହେଲା। ଦାଉଦ ସେହି ବାଳକ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ନିବେଦନ କଲେ। ସେ ଉପବାସ କଲେ, ଆଉ ଭିତରକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତ ରାତ୍ରି ଭୂମିରେ ଶୟନ କରି କଟାଇଲେ। ତାହାଙ୍କ ଗୃହର ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ତାହାଙ୍କୁ ଭୂମିରୁ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ତାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହେଲେ, ମାତ୍ର ସେ ଅସମ୍ମତ ହେଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କଲେ ନାହିଁ। ସପ୍ତମ ଦିନରେ ସେହି ବାଳକ ମଲା। ବାଳକ ମରିଅଛି ବୋଲି ଦାଉଦଙ୍କୁ କହିବାକୁ ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନେ ଭୀତ ହେଲେ, କାରଣ ସେମାନେ କହିଲେ, “ଦେଖ, ବାଳକ ଜୀବିତ ଥିବା ବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲୁ, ତଥାପି ସେ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ। ତେବେ ବାଳକ ମରିଅଛି ବୋଲି ଆମ୍ଭେମାନେ କିପରି ତାହାଙ୍କୁ କହିବୁ? ସେ ଆପଣାର କ୍ଷତି କରିପାରନ୍ତି।”

ମାତ୍ର ଦାଉଦ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ ଫୁସ୍‌ଫୁସ୍ ହୋଇ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାର ଦେଖି ବାଳକ ମରିଅଛି ବୋଲି ବୁଝିଲେ। ଏଣୁ ସେ ପଚାରିଲେ, “ବାଳକ କʼଣ ମରିଅଛି?” ସେମାନେ କହିଲେ, “ସେ ମରିଅଛି।”

ତହୁଁ ଦାଉଦ ଭୂମିରୁ ଉଠି ସ୍ନାନ କଲେ, ତୈଳ ଲଗାଇଲେ, ଓ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ବଦଳାଇଲେ। ପୁଣି ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ତାʼପରେ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଯାଇ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆହାର ରଖିଲେ, ଆଉ ସେ ଭୋଜନ କଲେ। ତହିଁରେ ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନେ କହିଲେ, “ଆପଣ ଏ କି କର୍ମ କଲେ? ବାଳକ ଜୀବିତ ଥିବା ବେଳେ ଆପଣ ଉପବାସ କରି ରୋଦନ କଲେ; ମାତ୍ର ବାଳକ ମରିବା ପରେ ଆପଣ ଉଠି ଭୋଜନ କଲେ।”

ସେ କହିଲେ, “ବାଳକ ଜୀବିତ ଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଉପବାସ କରି ରୋଦନ କଲି, କାରଣ ମୁଁ ଭାବିଲି, ‘କିଏ ଜାଣେ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହୁଏତ ମୋʼ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ କରି ବାଳକକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବେ।’ ମାତ୍ର ଏବେ ସେ ମରିଅଛି। ମୁଁ କାହିଁକି ଉପବାସ କରିବି? ମୁଁ କʼଣ ତାହାକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇ ଆଣିପାରିବି? ମୁଁ ତାହା ନିକଟକୁ ଯିବି, କିନ୍ତୁ ସେ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଫେରିବ ନାହିଁ।”

ଏଉତ୍ତାରେ ଦାଉଦ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ବତ୍‌ଶେବାକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ। ସେ ତାହା ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାହା ସହିତ ଶୟନ କଲେ, ଆଉ ସେ ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କଲା। ସେ ତାହାର ନାମ ଶଲୋମନ ରଖିଲେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ପ୍ରେମ କଲେ, ପୁଣି ସେ ନାଥନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବାର୍ତ୍ତା ପଠାଇଲେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସକାଶେ ସେ ତାହାର ନାମ ଯିଦୀଦୀୟ ରଖିଲେ। ^a

ଦାଉଦ ରବ୍ବା ଅଧିକାର କରନ୍ତି

ଏହି ସମୟରେ ଯୋୟାବ ଅମ୍ମୋନ-ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ରବ୍ବା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ରାଜନଗର ଅଧିକାର କଲା। ଯୋୟାବ ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୂତ ପଠାଇ କହିଲା, “ମୁଁ ରବ୍ବା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଅଛି, ଆଉ ତହିଁର ଜଳାଶୟ ଅଧିକାର କରିଅଛି। ଏଣୁ ଏବେ ଆପଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ସୈନ୍ୟ ଏକତ୍ର କରି ନଗର ଅବରୋଧ କରନ୍ତୁ ଓ ତାହା ଅଧିକାର କରନ୍ତୁ। ନୋହିଲେ ମୁଁ ତାହା ଅଧିକାର କରିବି, ତହୁଁ ତାହା ମୋʼ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ହେବ।”

ତହିଁରେ ଦାଉଦ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଏକତ୍ର କରି ରବ୍ବାକୁ ଯାଇ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ତାହା ଅଧିକାର କଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କ ରାଜାର ମସ୍ତକରୁ ମୁକୁଟ ନେଲେ—ତାହା ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତରଖଚିତ ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚସ୍ତରି ପାଉଣ୍ଡ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଥିଲା—ଆଉ ତାହା ଦାଉଦଙ୍କ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଥୋଇ ଦିଆଗଲା। ସେ ସେହି ନଗରରୁ ବହୁତ ଲୁଟଦ୍ରବ୍ୟ ବାହାର କରି ନେଇଗଲେ। ପୁଣି ସେ ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରି ଆଣି ସେମାନଙ୍କୁ କରତ, ଲୌହ କୋଦାଳ ଓ ଲୌହ କୁରାଢ଼ୀ ଦ୍ଵାରା କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ ଇଟାଭାଟିରେ ପରିଶ୍ରମ କରାଇଲେ। ସେ ଅମ୍ମୋନ-ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ନଗର ପ୍ରତି ଏହିପରି କଲେ। ତହୁଁ ଦାଉଦ ଓ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଫେରିଆସିଲେ।