2 Samuel 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Rama urang ngutus Natan ka Daud. Natan sumping tuluy nyarios, “Aya dua jalma di hiji kota, nu saurang beunghar, nu saurang deui miskin. ²Nu beunghar boga domba jeung sapi kacida lobana, ³ari nu miskin ngan boga hiji anak domba bikang nu meunang meuli. Ku manehna diurus, gedena bareng jeung manehna katut anak-anakna. Anak domba teh dahar tina piringna, nginum tina cangkirna, sarta diais dina pangkonanana; geus kawas anak awewe sorangan ka manehna. ⁴Hiji musafir datang ka nu beunghar, tapi manehna teu daekeun nyokot domba atawa sapina sorangan pikeun ngahormat tamu anu datang. Anjeunna kalah nyokot anak domba nu miskin, terus diolah keur jelema anu datang ka manehna teh.”

⁵Daud kacida ambekna ka eta jelema, tuluy saur anjeunna ka Natan, “Demi Rama urang nu jumeneng, jelema nu migawe kitu teh pantes dipaehan! ⁶Manehna kudu ngaganti anak domba teh opat tikel, karana geus migawe kitu tur teu boga karunya.”

⁷Geus kitu saur Natan ka Daud, “Anjeun pisan jelemana! Kieu timbalan Rama urang, Allah Israil: Kami geus ngurapan maneh jadi raja Israil, sarta Kami geus nyalametkeun maneh tina kakawasaan Saul.

⁸“Imah dunungan maneh geus dibikeun ka maneh ku Kami, kitu deui parabojona, katut wangsa Israil jeung Yuda. Lamun eta kabeh dirasa kurang keneh, tangtu ku Kami ditambahan deui leuwih loba. ⁹Ku naon maneh ngahina kana timbalan Kami, nepi ka migawe jahat di payuneun Kami? Maneh geus maehan Uria urang Het ku pedang, ngarebut pamajikanana jadi pamajikan sorangan, sarta maehan manehna ku pedang urang Amon. ¹⁰Ku sabab kitu, ayeuna pedang moal weleh aya di imah maneh salalanggengna, karana maneh geus ngahina ka Kami sarta geus ngarebut pamajikan Uria urang Het jadi pamajikan sorangan.

¹¹Kieu timbalan Rama urang: Kami rek ngadatangkeun balai ka maneh anu asalna ti imah maneh sorangan. Di hareupeun maneh, parabojo maneh ku Kami rek dicokot, tuluy dibikeun ka jelema anu deukeut jeung maneh, sarta manehna bakal sapatemon jeung maranehna di waktu beurang. ¹²Maneh migawe hal eta sacara nyumput-nyumput, tapi Kami rek migawe hal ieu di hareupeun sakabeh urang Israil, di waktu beurang.”

¹³Saur Daud ka Natan, “Abdi geus midosa ka Rama urang.” Saur Natan, “Rama urang oge geus ngaleungitkeun dosa anjeun; anjeun moal maot.”

¹⁴Tapi ku sabab anjeun geus ngahina pisan ka Rama urang ku pagawean ieu, anak nu bieu dilahirkeun pikeun anjeun teh bakal maot. ¹⁵Geus kitu Natan mulih. Ari Rama urang neunggeul orok anu dilahirkeun ku pamajikan Uria ti Daud, nepi ka eta orok gering parna. ¹⁶Daud sasambat ka Rama urang pikeun budak eta. Anjeunna puasa, lajeng asup ka kamar, sarta unggal peuting ngedeng dina taneuh. ¹⁷Para kokolot di imahna narangtung gigireun anjeunna seja ngangkat anjeunna tina taneuh, tapi anjeunna teu kersaeun, sarta teu kersa tuang sareng maranehna. ¹⁸Dina poe nu katujuh orok teh maot. Para gandek Daud sarareurieun ngawartoskeun ka anjeunna yen orok teh geus maot, sabab maranehna ngomong, “Waktu orok teh masih hirup, kami geus wakca ka anjeunna tapi teu didangukeun. Kumaha kami bisa ngawartosan yen orok teh geus maot? Bisa-bisa anjeunna nyilakakeun salira.”

¹⁹Tapi Daud ningali para gandekna bisik-bisik, tuluy ngarti yen orok teh geus maot. Seug anjeunna mariksa, “Naha orok teh geus maot?” “Parantos maot,” tembal maranehna.

²⁰Daud lajeng cengkat tina taneuh, mandi, make minyak seungit, sarta gentos anggoan. Anjeunna lebet ka Bait Rama urang tuluy ngabakti, geus kitu mulih, sarta kana pamundutna maranehna nyadiakeun tuangeun, tuluy anjeunna tuang. ²¹Para gandekna naranya, “Naon anu dipidamel ku anjeun teh? Waktu orok masih hirup, anjeun puasa jeung ceurik; ayeuna sanggeus orok maot, anjeun kalah cengkat tuluy tuang.”

²²Waler anjeunna, “Waktu orok masih hirup, kami puasa jeung ceurik, bari mikir, ‘Saha nu nyaho? Sugan bae Rama urang mikawelas ka kami tuluy ngahirupan deui eta orok.’ ²³Tapi ayeuna mah geus maot. Naha kami kudu puasa keneh? Naha kami bisa ngahirupkeun deui manehna? Kami anu bakal nyusul ka manehna, ari manehna moal balik deui ka kami.”

²⁴Geus kitu Daud ngalilipur pamajikanana, Batseba. Anjeunna nyampeurkeun tuluy sapatemon jeung manehna, nepi ka manehna ngalahirkeun hiji anak lalaki. Ku anjeunna dingaranan Suleman. Rama urang asih ka eta orok, ²⁵sarta Rama urang ngintun timbalan ngaliwatan Natan nabi, anu ngaranan eta orok Yedidya, ku karana Rama urang. ^a a v25 Yedidya hartina “kakasih Rama urang” — ngaran eta nyambung kana kaasih anu bieu dipaparinkeun ku Rama urang ka eta orok.

Daud Ngarebut Raba

²⁶Samentawis eta, Yoab merangan Raba di wewengkon urang Amon, sarta ngarebut kota karajaan. ²⁷Yoab ngutus utusan ka Daud, nyarios, “Abdi parantos merangan Raba, sarta parantos ngarebut sumber caina. ²⁸Ayeuna mugi anjeun ngumpulkeun sesa balad, kepung kota eta, tuluy rebut. Upami henteu, abdi anu bakal ngarebutna, sahingga kota eta bakal make ngaran abdi.”

²⁹Daud lajeng ngumpulkeun sakabeh balad, angkat ka Raba, tuluy ngagempur sarta ngarebutna. ³⁰Anjeunna nyokot makuta tina sirah rajana — beuratna kira-kira tilu puluh opat kilo emas anu dihias ku permata — tuluy makuta eta dipake dina sirah Daud. Anjeunna mawa rampasan anu kacida lobana ti kota eta. ³¹Anjeunna ngaluarkeun pangeusi kota teh, tuluy dipagawekeun ku ragaji, patek beusi, jeung kampak beusi, sarta dipacicingkeun digawe di hawu bata. Kitu anu dipilampah ku anjeunna ka sakabeh kota urang Amon. Geus kitu Daud jeung sakabeh balad mulih ka Yerusalem.