2 Samu'el 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Abbaan keenya Natanin Daawititti erge. Innis dhufee, «Namoonni lama magaalaa tokko keessa jiraatan; inni tokko sooressa, inni tokko immoo hiyyeessa ture. ²Sooressi sun hoolaa fi loon baayyee qaba ture, ³hiyyeessi sun garuu hoolaa xiqqoo dhaltuu tokko isa bitate malee homaa hin qabu ture. Inni ishee guddisee, isheen isa fi ijoollee isaa wajjin guddatte. Isheen sanduuqa isaa irraa nyaatte, xoofoo isaa irraa dhugde, harka isaa irra ciifte; akka intala isaatti ture. ⁴Imaltuun tokko sooressa sana bira dhufe; innis keessummaa dhufe sana nyaachisuuf hoolaa isaa yookaan loon isaa keessaa fudhachuu hin barbaanne. Kanaaf hoolaa dhaltuu hiyyeessa sanaa fudhatee, nama isa bira dhufeef qopheesse.»

⁵Daawit nama sanatti aariin guddaan itti boba'ee, Natanin, «Abbaan keenya akka jiru, namni kana hojjete du'uu qaba! ⁶Sababii waan kana hojjeteef, araara hin qabaanneef, hoolaa xiqqoo sana yeroo afur deebisee kaffaluu qaba.» jedhe.

⁷Yommus Natan Daawitiin akkana jedhe, «Ati namicha sana dha! Abbaan keenya, Waaqayyo Israa'el, akkana jedha: Ani Israa'el irratti mootii si dibe, harka Saa'olis si baase.

⁸«Mana gooftaa kee fi niitota isaa harka keetti sitti kenne; mana Israa'el fi Yihudaas sitti kenne. Kun yoo xiqqaate, ani kan hedduu caalu sitti kennuu ture. ⁹Maaliif dubbii koo tuffattee, fuula koo duratti hamaa hojjette? Uriyaa Hiitii billaadhaan rukutte, niitii isaas ofii keetiif fuutee, isa billaa Amoonotaatiin ajjeesite. ¹⁰Kanaaf amma booda billaan gonkumaa mana kee hin dhiisu, sababii ati na tuffattee niitii Uriyaa Hiitii ofii keetiif fuutteef.

¹¹Abbaan keenya akkana jedha: Ani mana kee keessaa balaa sitti fida. Fuula kee duratti niitota kee fudhadhee nama sitti dhiyaateef nan kenna; innis guyyaa ifa ta'e keessatti isaan wajjin in ciisa. ¹²Ati kana dhoksaadhaan raawwatte; ani garuu dubbii kana Israa'el hundumaa duratti, guyyaa ifa ta'e keessatti nan raawwadha.»

¹³Daawit Natanin, «Abbaa keenya irratti cubbuu hojjedhe.» jedhe. Natan deebisee, «Abbaan keenyas cubbuu kee si irraa fudhateera; ati hin du'attu.» jedhe.

¹⁴Garuu sababii hojii kanaan Abbaa keenya baayyee tuffatteef, ilmi sirraa dhalate in du'a. ¹⁵Ergasii Natan mana isaatti deeme. Abbaan keenyas mucaa niitiin Uriyaa Daawitiif deesse sana rukute; innis cimsee dhukkubsate. ¹⁶Daawit mucaa sanaaf Abbaa keenya kadhate. Soomee, seenee, halkan hunda lafa irra ciisee dabarse. ¹⁷Jaarsoliin mana isaa lafaa isa kaasuuf bira dhaabbatan; inni garuu didee isaan wajjin nyaata hin nyaanne. ¹⁸Guyyaa torbaffaatti mucaan sun du'e. Tajaajiltoonni Daawit mucaan du'uu isaa itti himuu sodaatan, waan «Yeroo mucaan jiraataa ture, nu isatti dubbanne, inni garuu nu hin dhaggeeffanne. Akkamitti mucaan du'e jennee isatti himna? Of miidhuu danda'a.» jedhaniif.

¹⁹Daawit garuu tajaajiltoonni isaa walitti hasaasuu arge, mucaan du'uu isaa hubate. Kanaaf, «Mucaan du'ee?» jedhee gaafate. Isaanis, «Du'eera.» jedhan.

²⁰Daawit lafa irraa ka'ee, dhiqatee, zayita dibatee, uffata isaas jijjirate. Mana Abbaa keenyaa seenee sagadee, ergasii mana isaatti deebi'ee, gaafatee nyaata fuula isaa dura kaa'anii, nyaate. ²¹Tajaajiltoonni isaa, «Wanti ati hojjette kun maali? Yeroo mucaan jiraataa turetti soomtee booyte; amma yommuu inni du'e immoo ka'ee nyaatta.» jedhan.

²²Innis akkana jedhe, «Yeroo mucaan jiraataa ture, ‹Eenyutu beeka? Abbaan keenya naaf araara in godha, mucaanis in jiraata ta'a› jedhee yaadee, soomee booye. ²³Amma garuu inni du'eera. Maaliif sooma? Ammas isa deebisuu danda'aa? Ani gara isaatti nan deema; inni garuu gara kootti hin deebi'u.»

²⁴Ergasii Daawit niitii isaa Baat-Sheebaa jajjabeesse. Gara ishee deemee ishee wajjin ciise; isheenis ilma deesse. Maqaa isaas Solomoon jedhee moggaase. Abbaan keenya isa jaallate, ²⁵Natan raajichaan ergaa ergee, sababii Abbaa keenyaatiif maqaa isaa Yedidiyaa jedhee moggaase. ^a a v25 Yedidiyaa jechuun «kan Abbaa keenyaan jaallatame» jechuu dha — maqaan kun jaalala Abbaan keenya yeroo dhiyoo mucaa sana irra kaa'e in calaqqisiisa.

Daawit Rabbaa Qabate

²⁶Yeroo kanatti Yooaab Rabbaa kan Amoonotaa wajjin lolee, magaalaa mootummaa sana qabate. ²⁷Yooaab ergamoota Daawititti erge: «Ani Rabbaa wajjin lolee, madda bishaanii ishee qabadheera. ²⁸Amma ta'ee, loltoota hafan walitti qabiitii, magaalattii marsiitii qabi. Yoo kana ta'uu baate, ani nan qaba, magaalattiin maqaa kootiin in waamamti.»

²⁹Daawit loltoota hunda walitti qabee, gara Rabbaa deeme, itti duulee ishee qabate. ³⁰Gonfoo mataa mootii isaanii irraa fudhate—warqee pondii torbaatamii shan ta'u, dhagaa gatii guddaa qabuun miidhagfame—innis mataa Daawit irra kaa'ame. Boojuu guddaa magaalattii keessaa baase. ³¹Namoota achi turan baasee, mancaa, shimbirraa sibiilaa fi gaachana sibiilaatiin hojjechuuf kaa'ee, bakka cirracha itti gubanitti hojjechiise. Akkasuma magaalota Amoonotaa hundumaattis godhe. Ergasii Daawitii fi loltoonni hundi Yerusaalem deebi'an.