Abisaalom Onnee Israa'el Hata

Absaalom balbala bira dhaabbatee gaafatamtoota hundatti namni isa hin dhaga'u jedha, onnee Israa'el hhunda hatuu. Hebroonitti mootii ta'ee, Daawit miila duwwaan Gaara Ejersaa irra baqachisa. Daawit taabota deebisee Ahitofel gorsa isaa gowwummaatti jijjiiruuf Abbaa keenya kadhata.

Boqonnaa 15.

Booda Abisaalom gaarii fi fardoota ofii isaatiif qopheessee, namoota shantama isa dura fiigan qabaate. Abisaalom ganama ganama ka'ee karaa balbala magaalaa cinaa dhaabata. Yeroo namni falmii qabu murtii argachuuf mootichatti dhufu hundumaa, Abisaalom «Ati magaalaa kam irraa dhufte?» jedhee in waama. Namichis «Garbichi kee gosa Israa'el keessaa tokko irraa dhufe» jedhee in deebisa.

Yommus Abisaalom, «Ilaali, dhimmi kee gaarii fi qajeelaa dha; garuu mootichi si dhaggeeffatu nama tokko illee hin muudne» jedhee isatti in jedha. Abisaalom itti dabalee, «Ani biyya kana keessatti abbaa murtii ta'ee yoon muudamee ta'ee! Namni falmii yookaan dhimma qabu hundinuu gara kootti dhufee, ani murtii qajeelaa isaaf in kenna ture» jedha. Yeroo namni tokko isa duratti sagaduuf dhiyaatu hundumaa, Abisaalom harka isaa diriirsee, isa qabee in dhungata. Abisaalom Israa'elota murtii argachuuf mootichatti dhufan hundumatti kana in godha ture; kanaanis onnee Israa'el hate.

Erga waggaa afur booda, Abisaalom mootichaan akkana jedhe, «Maaloo, wareegama Abbaa keenyaaf wareegeen guuttachuuf Hebroonitti akkan deemu naaf eeyyami. Ani Araam keessa Gesuurtti jiraachaa utuu jiruu, ‹Abbaan keenya Yerusaalemitti yoo na deebise, ani isa in waaqeffadha› jedhee wareegeen ture.»

Mootichi, «Nagaan deemi» jedheen. Kanaaf Abisaalom ka'ee Hebroonitti deeme.

Abisaalom gosa Israa'el hundumatti ergamoota icciitii erge: «Yeroo sagalee burrii hoolaa dhageessan, ‹Abisaalom Hebroonitti in mootu!› jedhaa» jedhe.

Namoonni waamaman dhibba lama Yerusaalem keessaa Abisaalom wajjin qulqullummaadhaan deeman; shira sana homaa hin beekan. Abisaalom yeroo aarsaa dhi'eessu, gorsaa Daawit Ahitofel Gilonicha Gilo irraa waamsise. Shirichi jabaate, hordoftoonni Abisaalomis in dabalaa deeman.

Daawit Ilma Isaa Abisaalomiin Baqata

Ergamaan tokko Daawititti dhufee, «Onneen Israa'el Abisaalomitti garagale» jedhe.

Daawit garboota isaa Yerusaalem keessa isa wajjin turan hundatti, «Ka'aa! Nu baqachuu qabna, yoo kana ta'uu baate nu keessaa tokkollee Abisaalomiin hin miliqu. Careeffadhaa, yoo kana ta'uu baate dafee nu qaqqabee, nu balleessee, magaalattii billaadhaan in dha» jedhe.

Garboonni mootichaa, «Gooftaan koo mootichi waan murteesse hundumaaf, garboonni kee qophii dha» jedhanii isa deebisan.

Kanaaf mootichi mana isaa hundumaan hordofamee ba'e; garuu saaxiloota kudhan masaraa eegsisuuf dhiise. ^a Mootichi namoota hundumaan hordofamee ba'e, mana dhumaa irrattis dhaabatan. Garboonni isaa hundinuu isa cinaan darban, Kereetotaa fi Peletotaa hundumaa wajjin; Gitoonni dhibba jaha Gat irraa isa hordofan hundinuus mootichi dura deeman. ^b

Mootichi Itaayi Gitichaan, «Maaliif nus wajjin dhuftee? Deebi'ii mootii haaraa wajjin turi; ati alagaa dha, biyya keetii irraa fagaatee godaante. Ati kaleessa qofa dhufte. Har'a ani iddoo itti deemu iyyuu osoo hin beekin, akka nu wajjin wal'aanuuf si godhaa? Deebi'i, obboloota kee fudhadhuu deemi. Abbaan keenya gaarummaa fi amanamummaa isaa sitti haa mul'isu.»

Itaayi mootichaaf deebisee, «Abbaan keenya akka jiraatu, gooftaan koo mootichi akka jiraatu, gooftaan koo mootichi iddoo jirutti, jireenyaaf ta'ullee du'aaf ta'ullee, garbichi kee achi in jira» jedhe.

Daawit Itaayiin, «Deemi, ce'i» jedhe. Kanaaf Itaayi Gitichi namoota isaa hundumaa fi ijoollee xixiqqaa isa wajjin turan hundumaan ce'e. Biyyi guutuun yeroo namoonni hundinuu ce'an sagalee guddaan booye. Mootichi sulula Kidroon ce'e, namoonni hundinuus gara gammoojjiitti ce'an. Zaadoqis achi ture, Lewwoota hundumaa wajjin, taabota kakuu Abbaa keenyaa baatanii. Taabota Abbaa keenyaa dhaabanii, Abiyaataar immoo hanga namoonni hundinuu magaalaa keessaa ba'anii dhumanitti aarsaa dhi'eessaa ture. Mootichi Zaadoqiin, «Taabota Abbaa keenyaa magaalaatti deebisi. Yoo Abbaan keenya narratti gammade, na deebisee, taabota sana fi iddoo jiraatu irra deebi'ee akkan argu na in godha. Garuu yoo, ‹Ani sitti hin gammadu› jedhe, kunoo ani as jira — akka fedhe naaf haa godhu.» Mootichi Zaadoq lubichaanis, «Ati mul'ata argitu miti? Nagaan magaalaatti deebi'i, ilmaan kee lamaan, Ahimaaz ilma kee fi Yonaataan ilma Abiyaataar, wajjin fudhadhuu.» «Ani hanga ibsi kee natti himuuf dhufutti, bakka gammoojjii itti ce'amu irratti in eegaa.» Kanaaf Zaadoq fi Abiyaataar taabota Abbaa keenyaa Yerusaalemitti deebisanii achi turan.

Daawit Tulluu Zeeytuunii itti ol ba'e, yeroo ol ba'u boo'aa, mataan isaa haguugamee miilli isaa qullaa ture. Namoonni isa wajjin turan hundinuus mataa isaanii haguugatanii, yeroo deeman boo'aa ol ba'an. ^c

Daawit, «Ahitofel warra Abisaalom wajjin shira xaxan keessa jira» jedhamee itti himame. Kanaaf Daawit, «Yaa Abbaa, gorsa Ahitofel gowwummaa godhi» jedhee kadhate.

Daawit yeroo fiixee tulluu, iddoo Abbaan keenya itti waaqeffamu, ga'e, Hushaay Arkichi uffata isaa tarsaasee, awwaaraa mataa isaa irra qabatee isa simachuuf achi ture. Daawit, «Yoo na wajjin dhufte, ba'aa narratti qofa ta'a» jedheen.

Garuu yoo magaalaatti deebi'ee Abisaalomiin, ‹Yaa mootii koo, ani garbicha kee in ta'a; akkuma duraan garbicha abbaa keetii ta'ee tajaajileetti, amma si in tajaajila› yoo jette, gorsa Ahitofel naaf diiguu dandeessa. Zaadoq fi Abiyaataar lubootni achi si wajjin jiru. Wanta mana mootichaa keessatti dhageessu hundumaa isaanitti himi. Ilmaan isaanii lamaan achi isaan wajjin jiru — Ahimaaz ilma Zaadoq fi Yonaataan ilma Abiyaataar. Wanta dhageessu hundumaa isaaniin natti ergi.

Kanaaf Hushaay michuun Daawit, yeroo Abisaalom Yerusaalemitti seenu sanuma, magaalaatti seene.