२ शमुवेल 17

17 ¹ मग अहिथोफेल अबशालोमला म्हणाला, "मला बारा हजार माणसे निवडू द्या, आणि मी आजच रात्री दावीदाचा पाठलाग करण्यास निघतो. ² तो थकलेला व अशक्त असतानाच मी त्याच्यावर हल्ला करीन, त्याला घाबरवून सोडीन, आणि त्याच्याबरोबरचे सर्व लोक पळून जातील; मग मी फक्त राजालाच ठार करीन. ³ मी सर्व लोकांना तुमच्याकडे परत आणीन. तुम्ही ज्या एका माणसाचा शोध घेत आहात—त्याच्या मरणाने सर्वजण परत येतील, आणि सर्व लोक शांतीत राहतील."

⁴ ही योजना अबशालोमला व इस्राएलाच्या सर्व वडीलधाऱ्यांना बरी वाटली. ⁵ अबशालोम म्हणाला, "अर्की हूशयलाही बोलवा, आणि तोही काय म्हणतो ते ऐकू या."

⁶ हूशय त्याच्याकडे आला तेव्हा अबशालोम त्याला म्हणाला, "अहिथोफेलाने असा सल्ला दिला आहे. तो सांगतो त्याप्रमाणे आपण करावे काय? नसेल तर तू बोल."

⁷ हूशय अबशालोमला म्हणाला, "अहिथोफेलाने दिलेला सल्ला यावेळी बरा नाही." ⁸ हूशय पुढे म्हणाला, "तुम्ही तुमच्या वडिलांना व त्यांच्या माणसांना ओळखता—ते झुंजार वीर आहेत, रानात जिच्या पिल्लांना हिरावून घेतले आहे अशा अस्वलीसारखे क्रूर आहेत. तुमचे वडील मुरब्बी योद्धा आहेत; ते सैन्याबरोबर रात्री मुक्काम करणार नाहीत. ⁹ आताही ते एखाद्या खळग्यात किंवा दुसरीकडे कोठेतरी लपून बसले असतील. तुमची काही माणसे प्रथम पडली, तर जो कोणी ऐकेल तो म्हणेल, ‘अबशालोमच्या माणसांची कत्तल झाली!’ ¹⁰ मग सिंहाच्या हृदयासारखे हृदय असलेला अत्यंत शूर वीरसुद्धा भीतीने विरघळून जाईल; कारण तुमचे वडील योद्धे आहेत आणि त्यांच्याबरोबरचे सर्व शूर आहेत, हे सर्व इस्राएल जाणतो. ¹¹ म्हणून माझा सल्ला असा आहे: दानापासून बैर-शेब्यापर्यंतचा सर्व इस्राएल समुद्राच्या वाळूइतका असंख्य आपल्याकडे एकवट करा, आणि तुम्ही स्वतः लढाईत उतरा. ¹² तो जेथे कोठे असेल तेथे आम्ही त्याच्यावर जाऊन पोहोचू, आणि जशी दहिवर जमिनीवर पडते तसे आम्ही त्याच्यावर तुटून पडू, आणि त्याला किंवा त्याच्याबरोबरच्या कोणालाही जिवंत ठेवणार नाही. ¹³ जर तो एखाद्या नगरात माघारी गेला, तर सर्व इस्राएल तेथे दोर आणील, आणि एकही खडा उरणार नाही तोपर्यंत आम्ही ते नगर खोऱ्यात ओढून नेऊ."

¹⁴ तेव्हा अबशालोम व इस्राएलाची सर्व माणसे म्हणाली, "अहिथोफेलाच्या सल्ल्यापेक्षा अर्की हूशयाचा सल्ला अधिक चांगला आहे." कारण अबशालोमवर अरिष्ट आणता यावे म्हणून आमच्या पित्याने अहिथोफेलाचा चांगला सल्ला हाणून पाडायचे ठरवले होते.

¹⁵ हूशयाने सादोक व अब्याथार या याजकांना सांगितले, "अहिथोफेलाने अबशालोमला व इस्राएलाच्या वडीलधाऱ्यांना असा सल्ला दिला, आणि मी असा सल्ला दिला. ¹⁶ आता लवकर दावीदाकडे निरोप पाठवा: ‘आज रात्री रानातल्या उतारांजवळ मुक्काम करू नका; न चुकता पलीकडे जा, नाहीतर राजा व त्याच्याबरोबरचे सर्व लोक गिळले जातील.’"

¹⁷ योनाथान व अहीमास एन-रोगेलजवळ थांबले होते; एक दासी जाऊन त्यांना सांगत असे, आणि ते जाऊन दावीद राजाला सांगत असत; कारण नगरात शिरताना त्यांना कोणी पाहणे धोक्याचे होते. ¹⁸ पण एका तरुणाने त्यांना पाहिले आणि अबशालोमला सांगितले. तेव्हा ते दोघे घाईघाईने निघून बहूरीम येथील एका माणसाच्या घरी पोहोचले; त्याच्या अंगणात एक विहीर होती, आणि ते तिच्यात उतरले. ¹⁹ त्या माणसाच्या बायकोने विहिरीच्या तोंडावर एक आच्छादन पसरले आणि त्यावर धान्य पसरवले, त्यामुळे काहीच लक्षात आले नाही. ²⁰ अबशालोमचे चाकर त्या घरातल्या बाईकडे आले तेव्हा त्यांनी विचारले, "अहीमास व योनाथान कोठे आहेत?" ती म्हणाली, "ते ओढा ओलांडून गेले." त्या माणसांनी शोध घेतला, पण कोणी सापडले नाही, म्हणून ते यरुशलेमला परत गेले.

²¹ ते निघून गेल्यावर, ते दोघे विहिरीतून बाहेर आले आणि त्यांनी दावीद राजाला सांगितले, "लवकर पाणी ओलांडून जा, कारण अहिथोफेलाने तुमच्याविरुद्ध असा कट रचला आहे."

²² तेव्हा दावीद व त्याच्याबरोबरचे सर्वजण उठून यार्देन नदी ओलांडून गेले. पहाट होईपर्यंत तिला न ओलांडलेला एकही उरला नव्हता.

²³ आपला सल्ला मानला गेला नाही हे पाहून अहिथोफेलाने आपल्या गाढवावर खोगीर घातले आणि तो आपल्या नगरी आपल्या घरी निघून गेला. त्याने आपल्या घराची व्यवस्था लावली आणि मग गळफास घेऊन जीव दिला. तो मेला व त्याला त्याच्या वडिलांच्या कबरेत पुरण्यात आले.

²⁴ दावीद महनाईमला आला, आणि अबशालोम आपल्याबरोबरच्या इस्राएलाच्या सर्व माणसांसह यार्देन ओलांडून आला. ²⁵ अबशालोमाने यवाबाच्या जागी अमासाला सैन्यावर नेमले होते. अमासाचा बाप इथ्रा हा इस्राएली होता; त्याने नाहाशाची कन्या अबीगईल हिच्याशी लग्न केले होते; ती यवाबाची आई सरूया हिची बहीण होती. ²⁶ इस्राएल व अबशालोम गिलाद देशात तळ देऊन राहिले.

²⁷ दावीद महनाईमला पोहोचला तेव्हा अम्मोनी लोकांच्या राब्बा नगरातील नाहाशाचा मुलगा शोबी, लो-देबार येथील अम्मीएलाचा मुलगा माखीर, आणि रोगलीम येथील गिलादी बर्जिल्ल्य ²⁸ यांनी अंथरुणे, थाळ्या व मातीची भांडी, तसेच गहू, जव, पीठ, हुरडा, वाल, मसूर, ²⁹ मध, दही, मेंढरे व कळपातले पनीर दावीदासाठी व त्याच्या लोकांसाठी खावयास आणले; कारण ते म्हणाले, "हे लोक रानात भुकेले, थकलेले व तान्हेले आहेत."