Ahitofel da Hushai Suka Ba Absalom Shawara

Ahitofel ya nace a kai wa sarkin da ya gaji hari da sauri a daren nan; Hushai ya kawo shawarar jinkiri mai daɗin ji, kuma Absalom ya karɓi shawarar da ta fi muni — domin Ubanmu ya nufa ya warware kyakkyawar shawarar Ahitofel. Labari ya kai ga Dawuda ta wurin wata rijiyar da aka rufe. Ahitofel ya koma gida, ya kintsa gidansa, ya rataye kansa.

Babi na 17.

Sai Ahitofel ya ce wa Absalom, “Bari in zaɓi mutum dubu goma sha biyu, in bi Dawuda yau da dare. Zan fāɗa masa yayin da yake gaji da kuma rauni, in firgita shi, dukan mutanensa kuwa za su gudu; sa'an nan zan kashe sarki shi kaɗai. Zan dawo maka da dukan mutane. Mutumin da kake nema — mutuwarsa tana nufin kowa yă dawo, dukan mutane kuwa za su zauna lafiya.”

Wannan shawara ta gamshi Absalom da dukan dattawan Isra'ila. Absalom ya ce, “Ku kira Hushai Ba'arke shi ma, mu kuma ji abin da shi ma zai ce.”

Da Hushai ya zo wurinsa, sai Absalom ya ce, “Ahitofel ya ba da wannan shawara. Mu yi abin da ya ce? In ba haka ba, sai ka faɗa.”

Hushai ya ce wa Absalom, “Shawarar da Ahitofel ya bayar ba ta da kyau a wannan lokaci. Hushai ya ƙara da cewa, ‘Ka san mahaifinka da mutanensa — jarumawa ne masu zafin rai, kamar beyar da aka ƙwace mata 'ya'yanta a jeji. Mahaifinka gwani ne a yaƙi; ba zai kwana da sojoji ba.’ Ko yanzu ma yana ɓoye a cikin rami ko kuma wani wuri. In waɗansu mutanenka suka fāɗi da farko, duk wanda ya ji zai ce, ‘An kashe mutanen Absalom!’ Sa'an nan ko mafi jaruntaka, wanda zuciyarsa kamar zuciyar zaki take, zai narke saboda tsoro, gama dukan Isra'ila sun san mahaifinka jarumi ne, waɗanda suke tare da shi kuma jarumawa ne. Saboda haka ga shawarata: ka tara dukan Isra'ila gare ka, daga Dan har zuwa Beyersheba, yawansu kamar yashi na bakin teku, kai kanka kuma ka tafi yaƙi. Za mu kai gare shi duk inda yake, mu sauka a kansa kamar yadda raɓa takan sauka a ƙasa, ba kuwa za mu bar shi da rai ba, balle wani daga cikin mutanensa. In kuwa ya ja da baya zuwa cikin wani birni, dukan Isra'ila za su kawo igiyoyi can, mu kuma ja birnin zuwa cikin kwari har ba za a bar ko tsakuwa ba.”

Absalom da dukan mutanen Isra'ila suka ce, “Shawarar Hushai Ba'arke ta fi ta Ahitofel.” Gama Ubanmu ya ƙudura yă kayar da kyakkyawar shawarar Ahitofel, domin Ubanmu yă kawo masifa a kan Absalom.

Hushai ya gaya wa firistoci Zadok da Abiyatar, “Ga abin da Ahitofel ya shawarci Absalom da dattawan Isra'ila, ga kuma abin da na shawarta. Yanzu ku aika da saƙo da sauri ga Dawuda, ‘Kada ka kwana a mahaɗar jeji yau da dare; dole ka ƙetara, in ba haka ba sarki da dukan mutanen da suke tare da shi za a haɗiye su.’”

Yonatan da Ahima'az suna jira a En-rogel; wata baiwa takan je ta gaya musu, su kuma su je su gaya wa Sarki Dawuda, gama bai kamata a gan su suna shiga birnin ba. Amma wani saurayi ya gan su, ya kuma gaya wa Absalom. Saboda haka su biyun suka yi hanzari suka tafi, suka isa gidan wani mutum a Bahurim, wanda yake da rijiya a cikin gidansa, sai suka sauka a cikinta. Matar mutumin ta shimfiɗa wani abin rufewa a bakin rijiyar, ta kuma baza hatsi a kansa, don kada a lura da kome. Da bayin Absalom suka zo wurin matar a gidan, sai suka tambaye ta, “Ina Ahima'az da Yonatan?” Ta ce, “Sun ƙetare rafin.” Mutanen suka bincika, ba su sami kowa ba, sai suka koma Urushalima.

Bayan sun tafi, sai su biyun suka fito daga rijiyar, suka je suka ba da labari ga Sarki Dawuda. Suka ce masa, “Ka tashi ka ƙetara ruwan da sauri, gama Ahitofel ya ƙulla maka wannan makirci.”

Saboda haka Dawuda da duk waɗanda suke tare da shi suka tashi suka ƙetare Urdun. Da gari ya waye babu ko ɗaya da ya rage da bai ƙetare shi ba.

Da Ahitofel ya ga ba a bi shawararsa ba, sai ya yi wa jakinsa sirdi ya tafi gida a garinsa. Ya shirya gidansa, sa'an nan ya rataye kansa. Ya mutu, aka kuma binne shi a kabarin mahaifinsa.

Dawuda ya zo Mahanayim, Absalom kuma ya ƙetare Urdun tare da dukan mutanen Isra'ila a gefensa. Absalom ya naɗa Amasa a kan sojoji a maimakon Yowab. Mahaifin Amasa shi ne Itra Ba'isra'ile, wanda ya auri Abigail 'yar Nahash, 'yar'uwar Zeruba, mahaifiyar Yowab. Isra'ila da Absalom suka yi sansani a ƙasar Gileyad.

Da Dawuda ya isa Mahanayim, sai Shobi ɗan Nahash daga Rabba ta Ammonawa, da Makir ɗan Ammiyel daga Lo-debar, da Barzillai Bagileyade daga Rogelim, suka kawo gadaje, da kwanoni, da kayan tukwane, tare da alkama, da sha'ir, da gari, da soyayyen hatsi, da wake, da lansir, da zuma, da nonon tsamiya, da tumaki, da cuku daga garke, domin Dawuda da mutanensa su ci, gama sun ce, “Mutanen suna jin yunwa, sun gaji, suna kuma jin ƙishirwa a jeji.”