دوېم سموئيل 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹بيا اخيتوفل ابى سلوم ته ووئيل چې، ”زۀ به دولس زره سړى غوره کړم او نن شپه به د داؤد په پسې روان شم. ²زۀ به پرې حمله وکړم کله چې هغه ستړے او کمزورے وى، او هغه به سخت وډار کړم، نو د هغۀ ټول خلق به وتښتى؛ بيا به زۀ يواځې بادشاه ووژنم. ³زۀ به ټول خلق بيا تا ته راولم. کوم يو سړے چې تۀ يې لټوې، د هغۀ مرګ د دې مطلب لرى چې هر څوک به بيرته راشى، او ټول خلق به په سلامتۍ کښې وى.“

⁴دا مشوره ابى سلوم او د اِسرائيل ټولو مشرانو ته ښۀ ښکاره شوه. ⁵ابى سلوم ووئيل چې، ”حوشى ارکى هم راوغواړئ، او راځئ چې واورو هغه څۀ وائى.“

⁶کله چې حوشى هغۀ ته راغلو، ابى سلوم ووئيل چې، ”اخيتوفل دا مشوره ورکړه. آيا مونږ ته پکار دى چې د هغۀ په وينا عمل وکړو؟ کۀ نه، نو تۀ ووايه.“

⁷حوشى ابى سلوم ته ووئيل چې، ”کومه مشوره چې اخيتوفل ورکړې ده، دا ځل ښه نۀ ده. ⁸حوشى نور هم ووئيل چې، ”تۀ خپل پلار او د هغۀ سړى پېژنې، چې سخت جنګيالى دى، لکه په ميدان کښې هغه ايږه چې د خپلو بچو نه بې نصيبه کړے شوے وى. ستا پلار تجربه کار جنګيالے دے؛ هغه به د لښکر سره نۀ خوب کوى.“ ⁹اوس هم هغه په کوم کندو کښې يا بل ځائ کښې پټ دے. کۀ ستا د سړو نه ځنې اول ولوېږى، نو هر څوک چې واورى هغه به ووائى، ’د ابى سلوم سړى ووژلے شول!‘ ¹⁰بيا به هغه هم چې تر ټولو زړور وى، چې د هغۀ زړۀ د زمرى زړۀ وى، د وېرې نه ويلے شى، ځکه چې ټول اِسرائيل پوهيږى چې ستا پلار جنګيالے دے او کوم کسان چې د هغۀ سره دى هغوئ زړور دى. ¹¹نو زما مشوره دا ده چې، ټول اِسرائيل د دان نه تر بيرشيبه پورې تا ته راجمع کړئ، چې د شمار نه بهر لکه د سمندر ريګ وى، او تۀ په خپله جنګ ته لاړ شه. ¹²مونږ به هغۀ ته په هر ځائ کښې چې وى ورسيږو، او داسې به پرې نازل شو لکه شبنم چې په زمکه راورسيږى، او نۀ به هغه او نۀ د هغۀ د سړو نه يو تن ژوندے پرېږدو. ¹³کۀ هغه د ښار دننه پناه واخلى، نو ټول اِسرائيل به هلته رسۍ راوړى، او مونږ به دا ښار دومره تر وادۍ راکش کړو ترڅو چې يوه ګټه هم پاتې نۀ شى.“

¹⁴ابى سلوم او د اِسرائيل ټولو سړو ووئيل چې، ”د حوشى ارکى مشوره د اخيتوفل د مشورې نه ښه ده.“ ځکه چې زمونږ پلار دا فيصله کړې وه چې د اخيتوفل ښه مشوره باطله کړى، دې دپاره چې زمونږ پلار په ابى سلوم باندې آفت راولى.

¹⁵حوشى صدوق او ابياتر کاهنانو ته ووئيل چې، ”اخيتوفل ابى سلوم او د اِسرائيل مشرانو ته داسې مشوره ورکړه، او ما داسې مشوره ورکړه. ¹⁶نو اوس داؤد ته ژر خبر ولېږئ چې، ’نن شپه د بيابان په پوړيو کښې مۀ تمېږه؛ خامخا د هغې نه واوړه، کۀ نه نو بادشاه او د هغۀ سره ټول خلق به تباه شى.‘“

¹⁷يوناتن او اخى معض په عين روجل کښې انتظار کوو؛ يوه وينځه به ورته تله او خبر به يې ورکولو، او هغوئ به تلل او داؤد بادشاه ته به يې خبر ورکولو، ځکه چې دوئ نۀ شو کولے چې د ښار دننه ننوتل وليدلے شى. ¹⁸خو يو زلمى هغوئ وليدل او ابى سلوم ته يې خبر ورکړو. نو دا دواړه ژر لاړل او په بحوريم کښې د يو سړى کور ته ورسيدل، چې د هغۀ په انګنه کښې يوه کوهى وه، او هغوئ په هغې کښې ښکته شول. ¹⁹د هغه سړى ښځې د کوهى په خوله باندې يو پوښ وغوړولو او په هغې باندې يې دانې خورې کړې، نو هيڅ شے معلوم نۀ شو. ²⁰کله چې د ابى سلوم نوکران کور ته ښځې له راغلل، هغوئ تپوس وکړو چې، ”اخى معض او يوناتن چرته دى؟“ هغې ووئيل چې، ”هغوئ د نهر نه واوختل.“ هغه سړو لټون وکړو، خو څوک يې ونۀ موندل، او يروشلم ته بيرته راغلل.

²¹کله چې هغوئ لاړل، نو دا دواړه د کوهى نه راوختل او لاړل او داؤد بادشاه ته يې خبر ورکړو. هغوئ ورته ووئيل چې، ”پاڅه او ژر د اوبو نه واوړه، ځکه چې اخيتوفل ستا په خلاف داسې منصوبه جوړه کړې ده.“

²²نو داؤد او د هغۀ سره ټول خلق پاڅيدل او د اُردن نه واوختل. د سحر تر راختلو داسې يو تن هم پاتې نۀ وو چې د اُردن نه نۀ وى اوختلے.

²³کله چې اخيتوفل وليدل چې د هغۀ په مشوره عمل ونۀ شو، نو هغۀ په خپل خر زين کيښودو او خپل کلى ته خپل کور ته لاړو. هغۀ خپل کور په ترتيب کړو، بيا يې ځان وځړولو. هغه مړ شو او د خپل پلار په قبر کښې ښخ کړے شو.

²⁴داؤد محنائيم ته راغلو، او ابى سلوم د اُردن نه واوختلو او د اِسرائيل ټول سړى د هغۀ سره وُو. ²⁵ابى سلوم د يوآب په ځائ عماسا د لښکر سردار مقرر کړے وو. د عماسا پلار يترا اِسرائيلى وو، چې د ناحاش لور ابى جايل سره يې واده کړے وو، چې د يوآب د مور صرويا خور وه. ²⁶اِسرائيل او ابى سلوم د جلعاد په ملک کښې خېمې ووهلې.

²⁷کله چې داؤد محنائيم ته ورسيدو، نو د عمونيانو د ربه نه د ناحاش زوئ شوبى، او د لودبار نه د عميئيل زوئ ماکير، او د روجليم نه برزلى جلعادى، ²⁸کټونه، لوښى، او د خټو لوښى راوړل، او د دې سره غنم، وربشې، وړۀ، وريشلے دانه، لوبيا، دال، ²⁹شات، شيدې، ګډ، او د رمې نه پنير د داؤد او د هغۀ د خلقو د خوراک دپاره راوړل، ځکه چې هغوئ ووئيل چې، ”خلق په بيابان کښې وږى، ستړى، او تږى دى.“