2 Samuel 18

18 ¹Davut yanındaki askerleri topladı, üzerlerine binbaşılar ve yüzbaşılar atadı. ²Davut askerlerin üçte birini Yoav'ın, üçte birini Yoav'ın kardeşi Seruya oğlu Avişay'ın, üçte birini de Gatlı İttay'ın komutasında savaşa gönderdi. Kral askerlere, «Ben de sizinle birlikte kesinlikle savaşa çıkacağım» dedi.

³Ama askerler, «Sen bizimle gelme» dediler. «Çünkü kaçarsak bize aldırmazlar; yarımız ölse bile umursamazlar. Sen bizim on binimize bedelsin. Bu yüzden kentte kalıp bize yardım göndermeye hazır olman daha iyidir.»

⁴Kral onlara, «Gözünüzde en iyi olanı yapacağım» dedi. Sonra kral kapının yanında durdu; bütün askerler yüzer, biner kişilik bölükler halinde geçip gittiler.

⁵Kral, Yoav'a, Avişay'a ve İttay'a, «Hatırım için genç Avşalom'a yumuşak davranın» diye buyurdu. Kral komutanlara Avşalom'la ilgili buyruk verirken bütün askerler bunu duydu.

⁶Askerler İsrail'le savaşmak üzere kırlara çıktı; savaş Efrayim Ormanı'nda oldu. ⁷Orada İsrail ordusu Davut'un adamları önünde bozguna uğradı. O gün büyük bir kırım oldu: yirmi bin kişi öldü. ⁸Savaş bütün bölgeye yayıldı; o gün orman, kılıcın yok ettiğinden daha çok askeri yok etti.

⁹Avşalom, Davut'un adamlarıyla karşılaştı. Katırına binmiş giderken, büyük bir yabanıl fıstık ağacının sık dalları altından geçti ve başı ağaca takılıp kaldı. Katır altından geçip giderken Avşalom yerle gök arasında asılı kaldı. ¹⁰Bunu gören bir adam Yoav'a, «Az önce Avşalom'u bir yabanıl fıstık ağacına asılı gördüm» diye haber verdi.

¹¹Yoav, kendisine haber veren adama, «Demek onu gördün! Öyleyse neden onu orada vurup yere sermedin? Sana on parça gümüş ile bir kemer borçlu kalırdım» dedi.

¹²Ama adam Yoav'a şöyle dedi: «Avucuma bin parça gümüş tartılıp konsaydı bile, kralın oğluna elimi kaldırmazdım. Çünkü kralın sana, Avişay'a ve İttay'a, ‹Hatırım için genç Avşalom'u koruyun› diye buyurduğunu hepimiz duyduk. ¹³Yoksa canımı tehlikeye atmış olurdum; çünkü kraldan hiçbir şey gizli kalmaz, sen de benden uzak durmuş olurdun.»

¹⁴Yoav, «Seninle böyle vakit kaybetmeyeceğim» dedi. Eline üç kargı aldı ve daha yabanıl fıstık ağacının ortasında sağ asılı duran Avşalom'un yüreğine sapladı. ¹⁵Yoav'ın silahlarını taşıyan on genç adam da Avşalom'un çevresini sardı, onu vurup öldürdüler. ¹⁶Sonra Yoav boru çaldı ve askerler İsrail'i kovalamaktan vazgeçti; çünkü Yoav onları geri çağırdı. ¹⁷Avşalom'u alıp ormandaki büyük bir çukura attılar; üzerine çok büyük bir taş yığını yığdılar. Bütün İsrailliler kaçıp evlerine döndü.

¹⁸Avşalom yaşarken, «Adımı anımsatacak bir oğlum yok» diyerek Kral Vadisi'nde kendisi için bir dikilitaş dikmişti. Dikilitaşa kendi adını vermişti; bugün de ona Avşalom Anıtı denir. ^a a v18 Avşalom'un doğmuş oğulları vardı (2. Samuel 14:27), ama anlaşılan bunlar ondan önce ölmüş ve adını sürdürecek bir mirasçı bırakmamışlardı.

Davut Oğlu Avşalom İçin Ağlar

¹⁹Sadok oğlu Ahimaas, «Koşup krala, Babamız'ın onu düşmanlarının elinden kurtardığı müjdesini vereyim» dedi.

²⁰Yoav ona, «Bugün haber götürecek adam sen değilsin» dedi. «Başka bir gün haber götürebilirsin, ama bugün haber götürmeyeceksin; çünkü kralın oğlu öldü.»

²¹Yoav Kûşlu'ya, «Git, gördüklerini krala bildir» dedi. Kûşlu, Yoav'ın önünde eğildi ve koşmaya başladı.

²²Sadok oğlu Ahimaas yine Yoav'a, «Ne olursa olsun, ben de Kûşlu'nun ardından koşayım, ne olur» dedi. Yoav, «Oğlum, neden koşmak istiyorsun? Ödül kazandıracak bir haberin yok ki» diye karşılık verdi.

²³Ahimaas, «Ne olursa olsun koşacağım» dedi. Yoav ona, «Koş öyleyse» dedi. Böylece Ahimaas ova yolundan koşarak Kûşlu'yu geçti.

²⁴Davut iki kapı arasında oturuyordu. Nöbetçi surun üzerindeki kapı damına çıktı; gözlerini kaldırıp baktığında, tek başına koşan bir adam gördü. ²⁵Nöbetçi seslenip krala haber verdi. Kral, «Tek başınaysa, müjde getiriyordur» dedi. Adam gitgide yaklaşıyordu.

²⁶Nöbetçi koşan başka bir adam görünce kapıcıya, «Bak, tek başına koşan bir adam daha!» diye seslendi. Kral, «O da müjde getiriyordur» dedi.

²⁷Nöbetçi, «Birincisinin koşuşu Sadok oğlu Ahimaas'ın koşuşuna benziyor» dedi. Kral, «Ahimaas iyi bir adamdır; iyi haberle gelir» dedi.

²⁸Ahimaas krala, «Her şey yolunda!» diye seslendi. Kralın önünde yüzüstü yere kapanıp, «Efendim krala el kaldıranları senin eline teslim eden Baban'a övgüler olsun» dedi.

²⁹Kral, «Genç Avşalom güvende mi?» diye sordu. Ahimaas, «Yoav, kralın kulu ile ben kulunu gönderdiğinde büyük bir kargaşa gördüm, ama ne olduğunu anlayamadım» diye yanıtladı.

³⁰Kral, «Bir yana çekil, burada dur» dedi. O da bir yana çekilip öylece durdu.

³¹Derken Kûşlu geldi ve, «Efendim krala müjde! RAB bugün seni sana karşı ayaklananların hepsinin elinden kurtardı» dedi.

³²Kral Kûşlu'ya, «Genç Avşalom güvende mi?» diye sordu. Kûşlu, «Efendim kralın düşmanları ve sana kötülük etmek için ayaklananların hepsi o genç adam gibi olsun» diye yanıtladı.

³³Kral titredi. Ağlaya ağlaya kapının üzerindeki odaya çıktı; giderken şöyle diyordu: «Oğlum Avşalom! Oğlum, oğlum Avşalom! Keşke senin yerine ben ölseydim, ey Avşalom, oğlum, oğlum!»