2 Samuel 19

19 ¹Yoav'a haber ulaştı: «İşte kral, Avşalom için ağlayıp yas tutuyor.» ²Böylece o gün zafer, bütün halk için yasa dönüştü; çünkü o gün, «Kral oğlu için üzülüyor» dendiğini duymuşlardı.

³O gün halk, savaştan kaçıp utanç içinde sıvışanlar gibi sessizce kente girdi. ⁴Kral yüzünü örttü ve yüksek sesle, «Oğlum Avşalom! Avşalom, oğlum, oğlum!» diye haykırdı.

⁵Yoav kralın yanına gelip şöyle dedi: «Bugün senin canını, oğullarının ve kızlarının canlarını, karılarının ve cariyelerinin canlarını kurtaran bütün kullarını utandırdın; ⁶senden nefret edenleri seviyor, seni sevenlerden nefret ediyorsun. Bugün komutanların ve kulların senin için hiçbir şey ifade etmediğini gösterdin. Şimdi anlıyorum ki, Avşalom yaşasaydı da hepimiz ölseydik, sen sevinirdin. ⁷Şimdi kalk, dışarı çık ve kullarına gönül alıcı sözler söyle. Babamız'ın adıyla ant içerim ki, eğer dışarı çıkmazsan, bu gece yanında tek bir adam bile kalmayacak; bu da gençliğinden beri başına gelen bütün belalardan daha kötü olacak senin için.»

Davut Halkına Dönüyor

⁸Bunun üzerine kral kalkıp kentin kapısında oturdu. Halka, «İşte kral kapıda oturuyor» diye bildirilince, hepsi kralın önüne geldi. İsrail ise, herkes evine kaçmıştı. ⁹İsrail'in bütün oymaklarında halk tartışıyordu: «Kral bizi düşmanlarımızın elinden kurtardı, bizi Filistliler'in elinden kurtardı; ama şimdi Avşalom yüzünden ülkeden kaçtı. ¹⁰Bizi yönetsin diye meshettiğimiz Avşalom ise savaşta öldü. Öyleyse neden kralı geri getirme konusunda hiçbir şey söylemiyorsunuz?»

¹¹Kral Davut, Kâhinler Sadok'la Aviyatar'a şu haberi gönderdi: «Yahuda ileri gelenlerine deyin ki: ‹Bütün İsrail'in söyledikleri kralın konağına ulaşmışken, kralı sarayına geri getirmede neden en son siz kalasınız? ¹²Siz benim kardeşlerimsiniz, kendi kanım, kendi canımsınız. Öyleyse kralı geri getirmede neden en son siz olasınız?› ¹³Amasa'ya da deyin ki: ‹Sen benim kanım, canım değil misin? Eğer Yoav'ın yerine benim ordumun sürekli komutanı olmazsan, Babamız bana daha beterini yapsın!›» ¹⁴Böylece Davut, Yahuda'nın bütün adamlarının yüreğini tek bir adam gibi kendine bağladı. Onlar da krala haber gönderip, «Sen ve bütün kulların dönün» dediler.

¹⁵Kral geri dönüp Şeria Irmağı'na geldi. Yahudalılar kralı karşılamak ve onu Şeria Irmağı'ndan geçirmek için Gilgal'a geldiler.

Davut Şimi'ye Merhamet Gösteriyor

¹⁶Bahurim'den Benyaminli Gera oğlu Şimi, Kral Davut'u karşılamak için Yahudalılar'la birlikte aceleyle indi. ¹⁷Yanında bin Benyaminli, ayrıca Saul'un evinin hizmetkârı Siva da on beş oğlu ve yirmi kuluyla vardı. Kraldan önce Şeria Irmağı'na koştular ¹⁸ve kralın ev halkını karşıya geçirmek ve onun hoşuna gideni yapmak için sığ geçitten geçtiler. Kral Şeria Irmağı'nı geçmek üzereyken, Gera oğlu Şimi onun önünde yere kapandı ¹⁹ve şöyle dedi: «Efendim, ne olur bu suçu bana yükleme; efendim kralın Yeruşalim'den ayrıldığı gün kulunun yaptığı kötülüğü anımsama. Ne olur, efendim kral, bunu yüreğine takma. ²⁰Kulun günah işlediğimi biliyor. İşte bunun için, efendim kralı karşılamak üzere bütün Yusuf soyundan ilk olarak ben geldim.» ^a a v20 «Yusuf soyu», Yusuf'un oğulları Efrayim ve Manaşşe'den gelen İsrail'in kuzey oymaklarını belirtir.

²¹Bunun üzerine Seruya oğlu Avişay, «Babamız'ın meshettiği kişiye lanet ettiği için Şimi öldürülmeli değil mi?» dedi.

²²Ama Davut, «Ey Seruya oğulları, bu iş sizi ne ilgilendirir? Bugün neden bana karşı çıkıyorsunuz? Bugün İsrail'de bir kişinin bile öldürülmesi gerekir mi? Bugün İsrail'in kralı olduğumu bilmiyor muyum?» dedi. ²³Sonra kral Şimi'ye, «Ölmeyeceksin» dedi ve krala ant içti.

²⁴Saul'un torunu Mefiboşet de kralı karşılamaya geldi. Kral gittiği günden sağ salim geri döndüğü güne dek, ne ayaklarına bakmış, ne sakalını düzeltmiş, ne de giysilerini yıkamıştı. ²⁵Kralı karşılamak için Yeruşalim'e geldiğinde, kral ona, «Neden benimle gelmedin, Mefiboşet?» diye sordu.

²⁶Mefiboşet şöyle yanıtladı: «Efendim kral, kulun beni aldattı. Çünkü ben, ‹Eşeğime palan vurup binerek kralla gideceğim› demiştim; çünkü kulun topaldır. ²⁷O, kulunu sana, efendim krala kötüledi. Ama efendim kral, Babamız'ın meleği gibidir; gözünde iyi olanı yap. ²⁸Babamın bütün ev halkı, efendim kralın önünde ölümden başka bir şeyi hak etmiyordu; oysa sen kulunu sofranda yemek yiyenlerin arasına aldın. Öyleyse krala yeniden yakarmaya ne hakkım var?»

²⁹Kral ona, «İşlerin hakkında daha ne söyleyeceksin? Kararımı verdim: Sen ve Siva toprağı paylaşacaksınız» dedi.

³⁰Mefiboşet krala, «Madem efendim kral sağ salim evine döndü, varsın hepsini o alsın» dedi.

³¹Gileatlı Barzillay da Rogelim'den indi ve kralı uğurlamak için onunla birlikte Şeria Irmağı'nı geçti. ³²Seksen yaşında, çok yaşlı bir adam olan Barzillay, Mahanayim'de kaldığı süre boyunca krala yiyecek sağlamıştı; çünkü çok varlıklı bir adamdı. ³³Kral Barzillay'a, «Benimle karşıya geç; Yeruşalim'de seni yanımda tutup bakımını sağlayacağım» dedi.

³⁴Ama Barzillay krala şöyle dedi: «Kralla birlikte Yeruşalim'e çıkacak kadar daha kaç yıl ömrüm kaldı ki? ³⁵Bugün seksen yaşındayım. İyiyle kötüyü ayırt edebilir miyim artık? Kulun yediğinin, içtiğinin tadını alabilir mi? Ezgi okuyan kadın erkek sesini hâlâ duyabilir mi? Kulun neden efendim krala daha fazla yük olsun? ³⁶Kulun kralla birlikte Şeria Irmağı'nın az ötesine dek geçecek. Kral neden bana böyle bir ödülle karşılık versin ki? ³⁷Ne olur, izin ver de kulun geri dönsün; kendi kentimde, annemle babamın mezarı yakınında öleyim. Ama işte kulun Kimham burada; bırak o, efendim kralla birlikte karşıya geçsin. Ona gözünde iyi olanı yap.»

³⁸Kral, «Kimham benimle geçecek; ona senin hoşuna gideni yapacağım ve benden ne dilersen senin için onu yapacağım» dedi.

³⁹Bütün halk Şeria Irmağı'nı geçti, kral da geçti. Kral Barzillay'ı öpüp kutsadı; Barzillay da evine döndü. ⁴⁰Kral Gilgal'a geçti, Kimham da onunla birlikteydi. Yahuda halkının tümü ve İsrail halkının yarısı krala eşlik etti.

⁴¹Derken bütün İsrailliler kralın yanına gelip, «Kardeşlerimiz Yahudalılar seni neden çaldı ve kralla ev halkını, Davut'un bütün adamlarıyla birlikte neden Şeria Irmağı'ndan geçirdi?» diye sordular.

⁴²Bütün Yahudalılar İsrailliler'e şöyle karşılık verdi: «Kral bize yakın akrabadır. Bu işe neden öfkeleniyorsunuz? Kralın yiyeceğinden bir şey mi yedik, yoksa bize bir armağan mı verdi?»

⁴³İsrailliler Yahudalılar'a şöyle yanıt verdi: «Kral üzerinde on payımız var; Davut üzerinde sizden daha büyük hakkımız var. Öyleyse neden bizi küçümsediniz? Kralımızı geri getirmekten ilk söz eden biz değil miydik?» Ama Yahudalılar'ın sözleri İsrailliler'inkinden daha sert oldu.