Yoav Rû bi Rûyê Padîşahê Şînkirî Dibe

Yoav Dawid tawanbar dike ku wî, bi şîna ji bo kurê ku li pey wî ketibû, mêrên ku jiyana wî xilas kirin şermezar kirine. Padîşah li ber dergeh rûdine, û eşîr wî vedigerînin malê: Şimî tê parastin, erdê Mefîboşet tê parvekirin, Barzîllay bi rûmet tê şandin malê. Paşê Îsraêl û Cihûda li ser padîşah bi hev dikevin.

Beş 19.

Xeber gihîşt Yoav: “Va ye, padîşah ji bo Abşalom digirî û şînê dike.” Loma wê rojê serketin ji bo hemû gel bû şîn, çimkî wê rojê wan bihîst: “Padîşah ji bo kurê xwe xemgîn e.”

Wê rojê gel bi dizî ket bajêr, wek kesên şermezar ku piştî ku ji şer reviyane bi dizî xwe didin alî. Padîşah rûyê xwe nixumand, bi dengekî bilind digirî: “Kurê min Abşalom! Abşalom, kurê min, kurê min!”

Yoav hat ba padîşah û got: “Îro te hemû xizmetkarên xwe şermezar kirin, ewên ku îro jiyana te, jiyana kur û keçên te, û jiyana jin û cariyeyên te xilas kirin, bi hezkirina ji kesên ku ji te nefret dikin û nefretkirina ji kesên ku ji te hez dikin. Îro te nîşan da ku serkerde û xizmetkar ji bo te tiştek nînin. Niha ez dizanim ku heke Abşalom sax bûya û em hemû miribûna, tê kêfxweş bûbûya. Niha rabe, derkeve, û bi dilovanî ji xizmetkarên xwe re bipeyive. Bi Bavê me sond dixwim, heke tu dernekevî, ev şev tu mêrek bi te re namîne—ev ji bo te ji hemû belayên ku ji ciwaniya te ve hatine serê te xerabtir e.”

Dawid Vedigere ba Gelê Xwe

Loma padîşah rabû û li dergehê bajêr rûnişt. Gava ji gel re hat gotin: “Va ye, padîşah li dergeh rûniştiye,” ew hemû hatin ber wî. Îsraêl reviyabû, her kes bal mala xwe. Li nav hemû eşîrên Îsraêl gel bi hev re gengeşî dikir: “Padîşah em ji dijminên me xilas kirin, em ji destê Filistiyan rizgar kirin, lê niha ji ber Abşalom ji welêt reviyaye. Lê Abşalom, yê ku me ew mesh kir da ku bi ser me de hukum bike, di şer de mir. Vêca çima li ser vegerandina padîşah tu kes tiştekî nabêje?”

Padîşah Dawid ji Sadok û Abyatarê kahînan re xeber şand: “Ji rihspiyên Cihûda re bibêjin: ‘Çima hûn ji bo vegerandina padîşah bo mala wî dibin ên dawî, dema ku gotina hemû Îsraêl gihîştiye padîşah li mala wî?’ Hûn birayên min in, goşt û xwîna min a bi xwe ne. Vêca çima divê hûn ji bo vegerandina padîşah bibin ên dawî? Ji Amasa re bibêjin: ‘Ma tu ne goşt û xwîna min a bi xwe yî? Bila Bavê me vî tiştî û hê zêdetir bi serê min bîne, heke tu di şûna Yoav de nebî serkerdeyê artêşa min ê herdemî.’” Dawid dilê hemû mêrên Cihûda wek mêrekî bi dest xist, û wan ji padîşah re xeber şand: “Vegere, tu û hemû xizmetkarên xwe.”

Padîşah vegeriya û hat Urdunê; Cihûda hat Gilgalê da ku pêrgî padîşah bibe û wî ji Urdunê derbas bike.

Dawid Li Şimeî Dilovanî Nîşan Dide

Şimeîyê kurê Gêra, Benyamîniyê ji Bahûrîm, bi mêrên Cihûda re bi lez daket da ku pêrgî Padîşah Dawid bibe. Pê re 1,000 Benyamînî hebûn, û Zîvayê xizmetkarê mala Şawûl, bi panzdeh kurên xwe û bîst xizmetkarên xwe re. Ew berî padîşah bi lez çûn Urdunê, û ji cihê derbasbûnê derbas bûn da ku malbata padîşah derbas bikin û tiştê ku bi dilê wî bû bikin. Şimeîyê kurê Gêra, gava padîşah li ber bû ku ji Urdunê derbas bibe, li ber wî ket erdê, û got: “Ji kerema xwe, ezbenî, vî tiştî li min hmember negire, û bîr neyne ka xizmetkarê te çawa xeletî kir wê roja ku ezbenî padîşah ji Orşelîmê derket. Ji kerema xwe, ezbenî padîşah, wî tiştî nede dilê xwe. Xizmetkarê te dizane ku min guneh kiriye. Loma îro ez berî hemû mala Ûsiv hatim da ku pêrgî ezbenî padîşah bibim.” ^a

Hingê Abîşayê kurê Seruya got: “Ma divê Şimeî neyê kuştin ji ber ku wî nifir li meshkiriyê Bavê me kir?”

Dawid got: “Çima hûn xwe tev li karê min dikin, kurên Seruya? Çima divê hûn îro bibin dijminên min? Ma divê îro li Îsraêl kesek bê kuştin? Ma ez nizanim ku îro ez li ser Îsraêl padîşah im?” Padîşah ji Şimeî re got: “Tu namirî,” û padîşah jê re sond xwar.

Mefîboşetê neviyê Şawûl daket da ku pêrgî padîşah bibe. Ji roja ku padîşah çûbû heta ku ew bi silametî vegeriya, wî ne lingên xwe xwedî kiribûn, ne rîyê xwe çikil kiribû, ne jî cilên xwe şûştibûn. Gava ew gihîşt Orşelîmê da ku pêrgî padîşah bibe, padîşah pirsî: “Çima tu bi min re neçûyî, Mefîboşet?”

Wî got: “Ezbenî padîşah, xizmetkarê min ez xapandim. Xizmetkarê te got: ‘Ezê kerê xwe hazir bikim û bi padîşah re siwar bibim,’ çimkî xizmetkarê te seqet e. Wî xizmetkarê te li cem ezbenî padîşah bi bextreşî sûcdar kir. Lê ezbenî padîşah wek milyaketê Bavê me ye; tiştê ku li ber çavên te baş xuya dibe bike. Hemû mala bavê min ji ezbenî padîşah tenê heqê mirinê bûn, lê dîsa jî te xizmetkarê xwe xist nav ewên ku li ser sifreya te dixwin. Êdî çi mafê min heye ku ez careke din li ezbenî padîşah bigerim?”

Padîşah got: “Çima tu hê li ser karên xwe bêtir dibêjî? Min biryar daye: tu û Zîva hûnê welêt parve bikin.”

Mefîboşet ji padîşah re got: “Bila ew hemûyê bigire, niha ku ezbenî padîşah bi silametî vegeriyaye mal.”

Barzîlayê Gîleadî ji Rogelîmê daket û bi padîşah re ji Urdunê derbas bû, da ku wî rê bike. Barzîlay, ku pir pîr bû û heştê salî bû, dema padîşah li Mahanayîmê mabû, wî padîşah xwedî kiribû, çimkî ew mirovekî pir dewlemend bû. Padîşah ji Barzîlay re got: “Bi min re derbas bibe, û ezê li kêleka xwe li Orşelîmê li te xwedî derkevim.”

Barzîlay ji padîşah re got: “Çend salên min ên mayî hene, ku ez bi padîşah re derkevim Orşelîmê? Ez îro heştê salî me. Ma ez dikarim başî ji xerabiyê veqetînim? Ma xizmetkarê te dikare tama tiştê ku dixwe yan vedixwe bike? Ma ez hê dikarim dengê mêr û jinên stranbêj bibihîzim? Çima divê xizmetkarê te hê bêtir bibe bar li ser ezbenî padîşah? Xizmetkarê te wê bi padîşah re rêyeke kurt ji Urdunê derbas bibe. Çima divê padîşah vê xelata mezin bide min? Ji kerema xwe bihêle xizmetkarê te vegere da ku li bajarê xwe, li nêzîkî gora bav û diya xwe bimire. Lê xizmetkarê te Kimham li vir e; bila ew bi ezbenî padîşah re derbas bibe, û tiştê ku li ber çavên te baş xuya dibe jê re bike.”

Padîşah got: “Kimham wê bi min re derbas bibe, û ezê jê re tiştê ku te kêfxweş dike bikim, û her tiştê ku tu ji min bixwazî ezê ji te re bikim.”

Hemû gel ji Urdunê derbas bûn, û padîşah jî derbas bû. Padîşah Barzîlay ramûsa û ew pîroz kir, û Barzîlay vegeriya mala xwe. Padîşah derbasî Gilgalê bû, Kimham jî pê re. Hemû gelê Cihûda, û nîvê gelê Îsraêl, padîşah bi rê kirin.

Hingê hemû mêrên Îsraêl hatin ba padîşah û pirsîn: “Çima birayên me, mêrên Cihûda, tu dizî birî û padîşah û malbata wî, bi hemû mêrên Dawid re, ji Urdunê derbas kirin?”

Hemû mêrên Cihûda bersiva mêrên Îsraêl dan: “Padîşah merivê me yê nêzîk e. Çima hûn ji bo vê tiştê hêrs bûne? Ma me tiştek ji xwarina padîşah xwariye, yan wî diyariyek daye me?”

Mêrên Îsraêl bersiva mêrên Cihûda dan: “Deh par di padîşah de para me ne, û mafê me li ser Dawid ji yê we mezintir e. Vêca çima we em piçûk dîtin? Ma ne em bûn ên pêşî ku li ser vegerandina padîşahê xwe peyivîn?” Lê gotinên Cihûda ji yên Îsraêl dijwartir bûn.