دوېم سموئيل 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹يوآب ته خبر ورسېدو چې، ”ګوره، بادشاه د ابِشالوم دپاره ژاړى او ماتم کوى.“ ²نو په هغه ورځ د ټولو خلقو دپاره فتح ماتم شوه، ځکه چې خلقو په هغه ورځ واورېدل چې، ”بادشاه په خپل زوئ باندې غمژن دے.“

³خلق په هغه ورځ داسې په خاموشۍ سره ښار ته ننوتل لکه هغه کسان چې د جنګ نه په تختيدو باندې شرمېدلى او خوار شوى وى. ⁴بادشاه خپل مخ پټ کړو او په لوړ آواز ئې ژړل چې، ”اے زما زويه ابِشالومه! اے ابِشالومه، زما زويه، زما زويه!“

⁵يوآب بادشاه ته راغلو او ورته ئې ووئيل چې، ”نن تا خپل ټول نوکران شرمنده کړل، چې نن ئې ستا ژوند، ستا د زامنو او لوڼو ژوند، او ستا د ښځو او داشتو ژوند وژغورو، ⁶ځکه چې تۀ د هغو کسانو سره مينه کوې چې تا سره دُښمنى کوى، او د هغو کسانو نه نفرت کوې چې تا سره مينه کوى. تا نن دا ثابته کړه چې سالاران او نوکران ستا دپاره هيڅ ارزښت نۀ لرى. اوس زۀ پوهيږم چې کۀ ابِشالوم ژوندے وَى او مونږ ټول مړۀ شوى وَى، نو تۀ به خوشحاله وې. ⁷نو اوس پاڅه، بهر ووځه، او خپلو نوکرانو سره په مينه خبرې وکړه. زۀ د زمونږ پلار قسم خورم، کۀ تۀ بهر ونۀ وځې، نو نن به شپه يو سړے هم ستا سره پاتې نۀ شى — دا به ستا دپاره د هغو ټولو مصيبتونو نه بدتره وى چې د ځوانۍ نه دې تر اوسه پرې راغلى دى.“

داؤد خپلو خلقو ته راستنيږى

⁸نو بادشاه پاڅېدو او د دروازې کښې کښېناستو. کله چې خلقو ته ووئيل شول چې، ”ګوره، بادشاه د دروازې کښې ناست دے،“ نو هغوئ ټول د هغۀ مخکښې راغلل. اِسرائيلى خلق ټول خپل خپل کور ته تختېدلى وُو. ⁹د اِسرائيل د ټولو قبيلو په مينځ کښې خلق په خپلو کښې جګړه کوله چې، ”بادشاه مونږ د خپلو دُښمنانو نه وژغورلو، او د فلِستيانو د لاسه ئې خلاص کړو، خو اوس د ابِشالوم په سبب د دې مُلک نه تختېدلے دے. ¹⁰خو ابِشالوم چې مونږ زمونږ د حکومت دپاره مسح کړے وو، هغه په جنګ کښې مړ شو. نو بيا ولې د بادشاه د بيا راستنولو په حقله څۀ نۀ وايئ؟“

¹¹بادشاه داؤد صادوق او ابياتر کاهنانو ته خبر ورولېږو چې، ”د يهوداه مشرانو ته ووايئ چې، ’ولې بادشاه خپل کور ته بيا راستنولو کښې ټولو نه وروستى يئ، حال دا چې د ټول اِسرائيل خبره بادشاه ته د هغۀ کور ته رسېدلې ده؟‘ ¹²تاسو زما وروڼه يئ، زما خپله غوښه او وينه. نو بيا ولې د بادشاه په بيا راستنولو کښې وروستى شئ؟ ¹³او عماسا ته ووايئ چې، ’آيا تۀ زما خپله غوښه او وينه نۀ يې؟ زمونږ پلار دې ما سره داسې وکړى او د دې نه هم زيات، کۀ تۀ د يوآب په ځائ زما د لښکر دائمى سالار نۀ شې.‘“ ¹⁴داؤد د يهوداه د ټولو سړو زړۀ داسې راواړولو لکه چې يو سړے وى، او هغوئ بادشاه ته خبر ورولېږو چې، ”تۀ او ستا ټول نوکران بيا راستانه شئ.“

¹⁵نو بادشاه راستون شو او د يردن سيند ته راغلو. د يهوداه خلق جِلجال ته راغلل چې بادشاه سره مِلاو شى او هغه د يردن نه پورې وباسى.

داؤد په شِمعى باندې رحم کوى

¹⁶د بحوريم اوسېدونکے، شِمعى زوئ د جيرا، چې د بنيامين د قبيلې وو، د يهوداه د سړو سره په تلوار راکوز شو چې بادشاه داؤد سره مِلاو شى. ¹⁷د هغۀ سره زر بنيامينى سړى وُو، او د ساؤل د کور نوکر صيبا، د خپلو پنځلسو زامنو او شلو نوکرانو سره. هغوئ د بادشاه نه مخکښې په تلوار يردن ته راغلل، ¹⁸او د سيند د کم اوبو نه پورې وتل چې د بادشاه کورنۍ پورې وباسى او هغه څۀ وکړى چې د هغۀ خوښه وى. کله چې بادشاه يردن نه پورې کېدونکے وو، نو شِمعى زوئ د جيرا د هغۀ مخکښې پرېوتو، ¹⁹او ووئيل ئې چې، ”اے زما مالِکه، مهربانى وکړه، دا ګناه په ما مۀ بخښه، او هغه خطا مۀ يادوه چې ستا نوکر په هغه ورځ کړې وه چې کله زما مالِک بادشاه د يروشلم نه ووتو. اے زما مالِکه بادشاه، مهربانى وکړه، دا خبره په زړۀ مۀ کوه. ²⁰ستا نوکر پوهيږى چې ما ګناه کړې ده. نو نن زۀ د يوسف د ټول کور نه اول راغلم چې زما مالِک بادشاه سره مِلاو شم.“ ^a a v20 ”د يوسف کور“ د اِسرائيل شمالى قبيلو ته اشاره ده، چې د يوسف د زامنو افرائيم او منسى نه پېدا شوى وُو.

²¹بيا ابيشے زوئ د ضرويا ووئيل چې، ”آيا شِمعى بايد مړ نۀ کړے شى ځکه چې هغۀ د زمونږ پلار مسح شوى ته کنځلې کړې دى؟“

²²داؤد ووئيل چې، ”اے د ضرويا زامنو، تاسو ولې ما سره لاس وهئ؟ نن ولې زما دُښمنان کيږئ؟ آيا نن د اِسرائيل کښې بايد څوک مړ کړے شى؟ آيا زۀ نۀ پوهيږم چې نن زۀ د اِسرائيل بادشاه يم؟“ ²³بيا بادشاه شِمعى ته ووئيل چې، ”تۀ به نۀ مرې،“ او بادشاه ورته قسم وخوړو.

²⁴د ساؤل لمسے، مِفيبوشت، بادشاه سره د مِلاو کېدو دپاره راکوز شو. هغۀ د هغې ورځې نه چې بادشاه لاړو تر هغه وخته پورې چې بادشاه په خېريت سره راستون شو، نۀ خپل پښې صفا کړې وې، نۀ خپله ږيره ترِيمه کړې وه، او نۀ خپلې جامې مينځلې وې. ²⁵کله چې هغه د بادشاه سره د مِلاو کېدو دپاره يروشلم ته راغلو، نو بادشاه ترې پوښتنه وکړه چې، ”اے مِفيبوشته، تۀ ولې ما سره لاړ نۀ شوې؟“

²⁶هغۀ ووئيل چې، ”اے زما مالِکه بادشاه، زما نوکر زۀ وغولولم. ستا نوکر ووئيل چې، ’زۀ به په خپل خر باندې زين کېږدم او د بادشاه سره به سوَر شم،‘ ځکه چې ستا نوکر ګوډ دے. ²⁷هغۀ زما مالِک بادشاه ته د ستا د نوکر په حقله دروغ ووئيل. خو زما مالِک بادشاه د زمونږ د پلار د فرښتې په شان دے؛ نو څۀ چې تا ته ښۀ ښکارى، هغه وکړه. ²⁸زما د پلار ټول کور زما د مالِک بادشاه د لاسه بې له مرګه د بل څۀ لائق نۀ وو، خو تا بيا هم ستا نوکر د هغو کسانو په مينځ کښې کښېنولو چې ستا په دسترخوان ناست وى. نو اوس زۀ کوم حق لرم چې بيا بادشاه ته فرياد وکړم؟“

²⁹بادشاه ووئيل چې، ”ولې د خپلو کارونو په حقله نور څۀ وايې؟ ما فيصله وکړه: تۀ او صيبا به دا زمکه نيمه نيمه کړئ.“

³⁰مِفيبوشت بادشاه ته ووئيل چې، ”کله چې زما مالِک بادشاه په خېريت سره خپل کور ته راغلو، نو هغه دې دا ټوله واخلى.“

³¹برزِلے جِلعادى د روجليم نه راکوز شو او د بادشاه سره ئې يردن تېر کړو، چې هغه د يردن نه پورې ورسوى. ³²برزِلے ډېر بوډا وو، اتيا کلن، او هغۀ د بادشاه مِحنانيم کښې د اوسېدو په وخت کښې د هغۀ خوراک ورکوَلو، ځکه چې هغه ډېر مالدار سړے وو. ³³بادشاه برزِلے ته ووئيل چې، ”ما سره پورې راشه، او زۀ به ستا پالنه خپل څنګ کښې په يروشلم کښې کوم.“

³⁴برزِلے بادشاه ته ووئيل چې، ”زما د عُمر نور څو کاله پاتې دى چې زۀ د بادشاه سره يروشلم ته پورته لاړ شم؟ ³⁵نن زۀ اتيا کلن يم. آيا زۀ د ښۀ او بد پېژندګلو کوَلے شم؟ آيا ستا نوکر د هغه څۀ خوند اخستلے شى چې خورى يا څښى؟ آيا زۀ اوس هم د سندرو وئيلو ناروو او ښځو آواز اورېدلے شم؟ نو ستا نوکر ولې زما مالِک بادشاه ته نور بوج شى؟ ³⁶ستا نوکر به د بادشاه سره يردن لږ لرې پورې کړى. نو بادشاه ولې ما ته د داسې لوئ انعام بدله راکوى؟ ³⁷مهربانى وکړه، ستا نوکر دې بيرته لاړ شى چې په خپل ښار کښې د خپل پلار او مور د قبر سره نزدې مړ شم. خو دا ستا نوکر کِمهام دلته دے؛ هغه دې زما مالِک بادشاه سره پورې لاړ شى، او څۀ چې تا ته ښۀ ښکارى، هغه د هغۀ دپاره وکړه.“

³⁸بادشاه ووئيل چې، ”کِمهام به ما سره پورې لاړ شى، او زۀ به د هغۀ دپاره هغه څۀ وکړم چې تا ته ښۀ ښکارى، او څۀ چې تۀ زما نه وغواړې، هغه به زۀ ستا دپاره وکړم.“

³⁹ټول خلق د يردن نه پورې شول، او بادشاه هم پورې شو. بادشاه برزِلے ښکُل کړو او برکت ئې ورکړو، او برزِلے بيرته خپل کور ته لاړو. ⁴⁰بادشاه جِلجال ته پورې شو، او کِمهام د هغۀ سره وو. د يهوداه ټول خلق، او د اِسرائيل نيمائى، بادشاه بدرګه کړو.

⁴¹بيا د اِسرائيل ټول سړى بادشاه ته راغلل او پوښتنه ئې وکړه چې، ”زمونږ وروڼو، د يهوداه سړو، ولې تۀ په پټه بوتلې او بادشاه او د هغۀ کورنۍ ئې، د داؤد د ټولو سړو سره، د يردن نه پورې راوستل؟“

⁴²د يهوداه ټولو سړو د اِسرائيل سړو ته جواب ورکړو چې، ”بادشاه زمونږ نزدې خپلوان دے. تاسو په دې خبره باندې ولې غصه يئ؟ آيا مونږ د بادشاه د خوراک نه څۀ خوړلى دى، يا هغۀ مونږ ته کوم انعام راکړے دے؟“

⁴³د اِسرائيل سړو د يهوداه سړو ته جواب ورکړو چې، ”مونږ په بادشاه کښې لس برخې لرو، او په داؤد باندې زمونږ د تاسو نه زيات حق دے. نو تاسو ولې مونږ حقير وګڼلو؟ آيا د خپل بادشاه د بيا راستنولو خبره مونږ اول نۀ وه کړې؟“ خو د يهوداه خبرې د اِسرائيل د خبرو نه سختې وې.