ଦ୍ଵିତୀୟ ଶାମୁୟେଲ 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ଦାଉଦ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଗଣନା କରି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସହସ୍ରପତି ଓ ଶତପତିମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ²ଦାଉଦ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରି ପଠାଇଲେ; ତୃତୀୟାଂଶ ଯୋୟାବଙ୍କ ଅଧୀନରେ, ତୃତୀୟାଂଶ ଯୋୟାବଙ୍କ ଭ୍ରାତା ସରୂୟାର ପୁତ୍ର ଅବୀଶୟଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଓ ତୃତୀୟାଂଶ ଗାଥୀୟ ଇତ୍ତୟଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲା। ରାଜା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅବଶ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଯିବି।”

³ମାତ୍ର ଲୋକମାନେ କହିଲେ, “ଆପଣ ବାହାରକୁ ଯିବେ ନାହିଁ। ଯେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପଳାଇଯାଉ, ତେବେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାତିର କରିବେ ନାହିଁ; ଯେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ମରିଯାଉ, ତେବେ ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଖାତିର କରିବେ ନାହିଁ। ମାତ୍ର ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦଶ ସହସ୍ର ତୁଲ୍ୟ ଅଟନ୍ତି; ଏଣୁ ଆପଣ ନଗରରେ ରହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପଠାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିଲେ ଭଲ।”

⁴ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଭଲ ଦିଶେ, ତାହା ମୁଁ କରିବି।” ତହୁଁ ରାଜା ନଗରଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଲେ, ପୁଣି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶତ ଶତ ଓ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ହୋଇ ବାହାରିଗଲେ।

⁵ରାଜା ଯୋୟାବ, ଅବୀଶୟ ଓ ଇତ୍ତୟଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ସେହି ଯୁବକ ଅବଶାଲୋମ ପ୍ରତି ମୃଦୁ ବ୍ୟବହାର କର।” ପୁଣି ଅବଶାଲୋମ ବିଷୟରେ ରାଜା ସେନାପତିମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବା ବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାହା ଶୁଣିଲେ।

⁶ତହୁଁ ଲୋକମାନେ ଇସ୍ରାଏଲ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପଦାକୁ ବାହାରିଗଲେ, ପୁଣି ଇଫ୍ରୟିମ ଅରଣ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ⁷ସେଠାରେ ଇସ୍ରାଏଲର ସୈନ୍ୟ ଦାଉଦଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପରାସ୍ତ ହେଲା, ଆଉ ସେଦିନ ସେଠାରେ ବହୁ ସଂହାର ହେଲା, ବିଂଶତି ସହସ୍ର ଲୋକ ହତ ହେଲେ। ⁸ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ସମସ୍ତ ଦେଶଯାକ ବ୍ୟାପିଗଲା, ପୁଣି ସେଦିନ ଖଡ୍ଗ ଯେତେ ଲୋକଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କଲା, ତହିଁ ଅପେକ୍ଷା ଅରଣ୍ୟ ଅଧିକ ଲୋକଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କଲା।

⁹ଏଥିମଧ୍ୟରେ ଅବଶାଲୋମ ଦାଉଦଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଡ଼ିଲା। ଅବଶାଲୋମ ଅଶ୍ଵତରରେ ଚଢ଼ି ଯାଉଥିଲା, ଆଉ ଅଶ୍ଵତର ଏକ ବୃହତ ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷର ନିବିଡ଼ ଶାଖା ତଳେ ଯାଆନ୍ତେ, ତାହାର ମସ୍ତକ ସେହି ବୃକ୍ଷରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଲାଗିଲା; ପୁଣି ସେ ଆକାଶ ଓ ଭୂମି ମଧ୍ୟରେ ଝୁଲିରହିଲା, ଆଉ ତାହା ତଳେ ଥିବା ଅଶ୍ଵତର ଚାଲିଗଲା। ¹⁰ଜଣେ ଲୋକ ତାହା ଦେଖି ଯୋୟାବଙ୍କୁ କହିଲା, “ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ଅବଶାଲୋମକୁ ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷରେ ଝୁଲୁଥିବାର ଦେଖିଲି।”

¹¹ତହିଁରେ ଯୋୟାବ ସେହି ସମ୍ବାଦ ଦେଉଥିବା ଲୋକକୁ କହିଲେ, “ତେବେ ତୁ ତାହାକୁ ଦେଖିଲୁ! ତୁ ତାହାକୁ ସେଠାରେ କାହିଁକି ଭୂମିରେ ଆଘାତ କଲୁ ନାହିଁ? ତାହାହେଲେ ମୁଁ ତୋତେ ଦଶ ଖଣ୍ଡ ରୂପା ଓ ଗୋଟିଏ ପଟୁକା ଦେଇଥାʼନ୍ତି।”

¹²ମାତ୍ର ସେହି ଲୋକ ଯୋୟାବଙ୍କୁ କହିଲା, “ଯଦ୍ୟପି ମୋʼ ହସ୍ତରେ ସହସ୍ର ଖଣ୍ଡ ରୂପା ତୌଲ କରାଯାଆନ୍ତା, ତଥାପି ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ଉଠାଇ ନ ଥାʼନ୍ତି; କାରଣ ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ସେହି ଯୁବକ ଅବଶାଲୋମକୁ ରକ୍ଷା କର’ ବୋଲି ରାଜା ଆପଣଙ୍କୁ, ଅବୀଶୟ ଓ ଇତ୍ତୟଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବା ବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାହା ଶୁଣିଲୁ। ¹³ନୋହିଲେ ମୁଁ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କରିଥାʼନ୍ତି, କାରଣ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ବିଷୟ ଗୁପ୍ତ ନୁହେଁ, ଆଉ ଆପଣ ହିଁ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହୋଇଥାʼନ୍ତେ।”

¹⁴ତହିଁରେ ଯୋୟାବ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏରୂପେ ତୋʼ ସଙ୍ଗରେ ସମୟ ନଷ୍ଟ କରିବି ନାହିଁ।” ଏଣୁ ସେ ହସ୍ତରେ ତିନୋଟି ବର୍ଚ୍ଛା ଘେନି, ଅବଶାଲୋମ ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବିତ ଥିବା ବେଳେ, ତାହାର ହୃଦୟ ମଧ୍ୟରେ ସେହିସବୁ ଭୁସିଦେଲେ। ¹⁵ପୁଣି ଯୋୟାବଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରବାହକ ଦଶ ଜଣ ଯୁବକ ଅବଶାଲୋମକୁ ଘେରି ଆଘାତ କରି ବଧ କଲେ। ¹⁶ତହୁଁ ଯୋୟାବ ମେଷଶୃଙ୍ଗ ବଜାଇଲେ, ଆଉ ଲୋକମାନେ ଇସ୍ରାଏଲ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇବାରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେଲେ, କାରଣ ଯୋୟାବ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ। ¹⁷ପୁଣି ସେମାନେ ଅବଶାଲୋମକୁ ନେଇ ଅରଣ୍ୟସ୍ଥିତ ଏକ ବୃହତ ଗର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ପକାଇ ତାହା ଉପରେ ଅତି ବୃହତ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତରରାଶି ଗଦା କଲେ; ଆଉ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ତମ୍ବୁକୁ ପଳାଇଗଲେ।

¹⁸ଅବଶାଲୋମ ଜୀବିତ ଥିବା ବେଳେ ରାଜତ୍ୟରେ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ସ୍ତମ୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା, କାରଣ ସେ କହିଲା, “ମୋʼ ନାମ ସ୍ମରଣରେ ରଖିବା ପାଇଁ ମୋହର କୌଣସି ପୁତ୍ର ନାହିଁ।” ଏଣୁ ସେ ଆପଣା ନାମାନୁସାରେ ସେହି ସ୍ତମ୍ଭ ନାମ ଦେଲା, ଆଉ ତାହା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଶାଲୋମର ସ୍ମୃତିସ୍ତମ୍ଭ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ। ^a a v18 ଅବଶାଲୋମର ପୁତ୍ରମାନେ ଜାତ ହୋଇଥିଲେ (୨ ଶାମୁୟେଲ ୧୪:୨୭), ମାତ୍ର ଜଣାଯାଏ ଯେ ସେମାନେ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ମରିଯାଇଥିଲେ, ତେଣୁ ତାହାର ନାମ ବହନ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରହିଲା ନାହିଁ।

ଦାଉଦ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଅବଶାଲୋମଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ରୋଦନ କରନ୍ତି

¹⁹ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସାଦୋକର ପୁତ୍ର ଅହୀମାସ କହିଲା, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଅଛନ୍ତି, ଏହି ସମ୍ବାଦ ମୁଁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେବି।”

²⁰ଯୋୟାବ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁ ଆଜି ସମ୍ବାଦ ବହନ କରିବା ଲୋକ ନୁହଁ; ଅନ୍ୟ ଦିନ ତୁ ସମ୍ବାଦ ବହନ କରିବୁ, ମାତ୍ର ଆଜି ତୁ କୌଣସି ସମ୍ବାଦ ବହନ କରିବୁ ନାହିଁ, କାରଣ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମରିଅଛି।”

²¹ଏଉତ୍ତାରେ ଯୋୟାବ କୂଶୀୟ ଲୋକକୁ କହିଲେ, “ଯା, ତୁ ଯାହା ଦେଖିଲୁ, ତାହା ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣା।” ତହିଁରେ ସେହି କୂଶୀୟ ଲୋକ ଯୋୟାବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଦୌଡ଼ିଗଲା।

²²ମାତ୍ର ସାଦୋକର ପୁତ୍ର ଅହୀମାସ ଯୋୟାବଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର କହିଲା, “ଯାହା ହେଉ, ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋତେ ମଧ୍ୟ କୂଶୀୟ ଲୋକ ପଛେ ଦୌଡ଼ିଯିବାକୁ ଦେଉନ୍ତୁ।” ଯୋୟାବ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର, ତୁ କାହିଁକି ଦୌଡ଼ିଯିବୁ, ଯେହେତୁ ତୋʼ ନିକଟରେ ପୁରସ୍କାର ଯୋଗ୍ୟ କୌଣସି ସମ୍ବାଦ ନାହିଁ?”

²³ସେ କହିଲା, “ଯାହା ହେଉ, ମୁଁ ଦୌଡ଼ିଯିବି।” ତହିଁରେ ଯୋୟାବ କହିଲେ, “ତେବେ ଦୌଡ଼।” ତହୁଁ ଅହୀମାସ ତଳଭୂମି ବାଟ ଦେଇ ଦୌଡ଼ି କୂଶୀୟ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା।

²⁴ସେସମୟରେ ଦାଉଦ ଦୁଇ ନଗରଦ୍ଵାର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ; ପୁଣି ପ୍ରହରୀ ପ୍ରାଚୀର ନିକଟସ୍ଥ ନଗରଦ୍ଵାରର ଛାତ ଉପରକୁ ଯାଇ ଚକ୍ଷୁ ଉଠାଇ ଦେଖିଲା, ଆଉ ଦେଖ, ଜଣେ ଲୋକ ଏକାକୀ ଦୌଡ଼ି ଆସୁଅଛି। ²⁵ତହିଁରେ ପ୍ରହରୀ ଉଚ୍ଚୈଃସ୍ଵରରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲା। ରାଜା କହିଲେ, “ଯେବେ ସେ ଏକାକୀ, ତେବେ ସେ ସମ୍ବାଦ ଆଣୁଅଛି।” ପୁଣି ସେ ଦୌଡ଼ି କ୍ରମଶଃ ନିକଟକୁ ଆସିଲା।

²⁶ଏଉତ୍ତାରେ ପ୍ରହରୀ ଆଉ ଜଣେ ଲୋକକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଦ୍ଵାରପାଳକକୁ ଡାକି କହିଲା, “ଦେଖ, ଆଉ ଜଣେ ଲୋକ ଏକାକୀ ଦୌଡ଼ି ଆସୁଅଛି!” ରାଜା କହିଲେ, “ସେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବାଦ ଆଣୁଅଛି।”

²⁷ପୁଣି ପ୍ରହରୀ କହିଲା, “ପ୍ରଥମ ଜଣର ଦୌଡ଼ ସାଦୋକର ପୁତ୍ର ଅହୀମାସର ଦୌଡ଼ ତୁଲ୍ୟ ବୋଧ ହେଉଅଛି।” ରାଜା କହିଲେ, “ସେ ଜଣେ ସତ୍‍ଲୋକ; ସେ ଉତ୍ତମ ସମ୍ବାଦ ନେଇ ଆସୁଅଛି।”

²⁸ତହୁଁ ଅହୀମାସ ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲା, “ସବୁ ମଙ୍ଗଳ!” ଆଉ ସେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୂମିଷ୍ଠ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲା, “ଆପଣଙ୍କ ପିତା ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରିଅଛନ୍ତି।”

²⁹ରାଜା ପଚାରିଲେ, “ସେହି ଯୁବକ ଅବଶାଲୋମ କୁଶଳରେ ଅଛି ତ?” ଅହୀମାସ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଯୋୟାବ ରାଜାଙ୍କ ଦାସ ଓ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ ପଠାଇବା ବେଳେ ମୁଁ ମହା କୋଳାହଳ ଦେଖିଲି, ମାତ୍ର ତାହା କʼଣ, ତାହା ଜାଣିଲି ନାହିଁ।”

³⁰ତହିଁରେ ରାଜା କହିଲେ, “ଏକ ପାର୍ଶ୍ଵକୁ ଯାଇ ଏଠାରେ ଠିଆ ହୁଅ।” ତହୁଁ ସେ ଏକ ପାର୍ଶ୍ଵକୁ ଯାଇ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଠିଆ ହେଲା।

³¹ଏଥିମଧ୍ୟରେ ସେହି କୂଶୀୟ ଲୋକ ଆସି କହିଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜ, ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ! ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଥିଲେ, ସେସମସ୍ତଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଆଜି ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଅଛନ୍ତି।”

³²ତହୁଁ ରାଜା କୂଶୀୟ ଲୋକକୁ ପଚାରିଲେ, “ସେହି ଯୁବକ ଅବଶାଲୋମ କୁଶଳରେ ଅଛି ତ?” କୂଶୀୟ ଲୋକ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ମହାରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁଗଣ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଅନିଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଆପଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଠିଥିବା ସମସ୍ତେ ସେହି ଯୁବକ ତୁଲ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ।”

³³ତହିଁରେ ରାଜା ଥରଥର ହୋଇ ନଗରଦ୍ଵାର ଉପରିସ୍ଥ କୋଠରିକୁ ଯାଇ ରୋଦନ କଲେ, ଆଉ ସେ ଯିବା ବେଳେ ଏହିପରି କହିଲେ: “ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର ଅବଶାଲୋମ! ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର, ମୋʼ ପୁତ୍ର ଅବଶାଲୋମ! ହାୟ, ତୋʼ ବଦଳେ ଯେବେ ମୁଁ ମରିଥାʼନ୍ତି, ହେ ଅବଶାଲୋମ, ମୋʼ ପୁତ୍ର, ମୋʼ ପୁତ୍ର!”