പെട്ടകം പിതാവിന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വരുന്നു
പെട്ടകം അകത്തു കൊണ്ടുവരുന്നു, മേഘം പുരോഹിതന്മാരെ പുറത്താക്കുന്നു, നമ്മുടെ പിതാവിനെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ലെന്നു താൻതന്നെ സമ്മതിക്കുന്ന ഒരു ആലയത്തിനുവേണ്ടി ശലോമോൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അവൻ പ്രധാനമായും ചോദിക്കുന്നത് ഒന്നു മാത്രം: യിസ്രായേൽ പാപം ചെയ്യുമ്പോഴും തോൽക്കുമ്പോഴും പ്രവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമ്പോഴും കേട്ടു ക്ഷമിക്കേണമേ.
8 1അപ്പോൾ ദാവീദിന്റെ നഗരമായ സീയോനിൽനിന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ പെട്ടകം കൊണ്ടുവരേണ്ടതിന്, ശലോമോൻ രാജാവ് ഇസ്രായേലിന്റെ മൂപ്പന്മാരെ—ഗോത്രത്തലവന്മാരെയും ഇസ്രായേൽമക്കളുടെ പിതൃഭവനങ്ങളുടെ നേതാക്കന്മാരെയും എല്ലാവരെയും—യെരൂശലേമിൽ തന്റെ അടുക്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. 2അങ്ങനെ ഇസ്രായേലിലെ സകല പുരുഷന്മാരും ഏഴാം മാസമായ ഏഥാനീമിലെ ഉത്സവത്തിൽ ശലോമോൻ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂടി. 3ഇസ്രായേലിന്റെ മൂപ്പന്മാരെല്ലാവരും വന്നപ്പോൾ, പുരോഹിതന്മാർ പെട്ടകം എടുത്തു, 4അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകവും സമാഗമനകൂടാരവും കൂടാരത്തിലെ സകല വിശുദ്ധപാത്രങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു; പുരോഹിതന്മാരും ലേവ്യരുമാണ് അവ കൊണ്ടുവന്നത്. 5ശലോമോൻ രാജാവും അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ ഒരുമിച്ചുകൂടിയ ഇസ്രായേൽസഭ മുഴുവനും പെട്ടകത്തിനു മുമ്പിൽ നിന്ന്, എണ്ണാനോ കണക്കാക്കാനോ കഴിയാത്തത്ര ആടുകളെയും കന്നുകാലികളെയും ബലിയർപ്പിച്ചു. 6പിന്നീട് പുരോഹിതന്മാർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ പെട്ടകം അതിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക്, ആലയത്തിന്റെ അന്തർമന്ദിരമായ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക്, കെരൂബുകളുടെ ചിറകുകൾക്കു കീഴിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. 7കെരൂബുകൾ പെട്ടകത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തിനു മീതെ തങ്ങളുടെ ചിറകുകൾ വിരിച്ച്, പെട്ടകത്തെയും അതിന്റെ തണ്ടുകളെയും മുകളിൽനിന്നു മൂടി. 8തണ്ടുകൾ നീണ്ടവയായിരുന്നതിനാൽ അവയുടെ അറ്റങ്ങൾ അന്തർമന്ദിരത്തിനു മുമ്പിലുള്ള വിശുദ്ധസ്ഥലത്തുനിന്നു കാണുമായിരുന്നു, എന്നാൽ പുറത്തുനിന്നു കണ്ടില്ല; അവ ഇന്നും അവിടെ ഇരിക്കുന്നു. 9ഇസ്രായേൽമക്കൾ ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെട്ടുവന്നപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അവരോട് ഉടമ്പടി ചെയ്ത ഹോരേബിൽവച്ച് മോശ അതിൽ വച്ച രണ്ടു കൽപ്പലകകൾ മാത്രമേ പെട്ടകത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 10പുരോഹിതന്മാർ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തുനിന്നു പുറത്തുവന്നപ്പോൾ, മേഘം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തെ നിറച്ചു, 11അതിനാൽ മേഘംനിമിത്തം പുരോഹിതന്മാർക്കു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യാൻ നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തേജസ്സ് അവിടുത്തെ ആലയത്തെ നിറച്ചിരുന്നു.
12അപ്പോൾ ശലോമോൻ പറഞ്ഞു: “താൻ കൂരിരുളിൽ വസിക്കുമെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു. 13ഞാൻ അങ്ങേക്കായി ഉന്നതമായ ഒരു ആലയം, അങ്ങ് എന്നേക്കും വസിക്കാനുള്ള ഒരു സ്ഥലം, തീർച്ചയായും പണിതിരിക്കുന്നു.”
14ഇസ്രായേൽസഭ മുഴുവനും നിന്നിരിക്കെ, രാജാവ് തിരിഞ്ഞ് ഇസ്രായേൽസഭ മുഴുവനെയും അനുഗ്രഹിച്ചു. 15അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ; അവിടുന്ന് തന്റെ വായാൽ എന്റെ അപ്പനായ ദാവീദിനോട് അരുളിച്ചെയ്ത്, തന്റെ കൈകൊണ്ടുതന്നെ അതു നിവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തത്: 16എന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിനെ ഞാൻ ഈജിപ്തിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന നാൾമുതൽ, എന്റെ നാമത്തിനായി ഒരു ആലയം പണിയേണ്ടതിന് ഇസ്രായേലിന്റെ സകല ഗോത്രങ്ങളിൽനിന്നും ഞാൻ ഒരു നഗരവും തിരഞ്ഞെടുത്തില്ല; എന്നാൽ എന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെമേൽ ഞാൻ ദാവീദിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
17ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിനായി ഒരു ആലയം പണിയണമെന്ന് എന്റെ അപ്പനായ ദാവീദിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
18എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് എന്റെ അപ്പനായ ദാവീദിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: ‘എന്റെ നാമത്തിനായി ഒരു ആലയം പണിയണമെന്നു നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, അതു നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതു നന്നായി. 19എന്നാൽ നീ തന്നെ ആലയം പണിയുകയില്ല; നിന്റെ ഉദരത്തിൽനിന്നു വരുന്ന നിന്റെ മകൻ തന്നെ എന്റെ നാമത്തിനായി ആലയം പണിയും.’
20അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്ത വചനം നമ്മുടെ പിതാവ് നിവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ ഞാൻ എന്റെ അപ്പനായ ദാവീദിന്റെ സ്ഥാനത്ത് എഴുന്നേറ്റ് ഇസ്രായേലിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിനായി ഞാൻ ആലയം പണിതിരിക്കുന്നു. 21അവിടുന്ന് നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അവരോടു ചെയ്ത നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടി അടങ്ങിയ പെട്ടകത്തിനായി ഞാൻ അവിടെ ഒരു സ്ഥലം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.”
പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ശലോമോന്റെ പ്രാർഥന
22ശലോമോൻ ഇസ്രായേൽസഭ മുഴുവന്റെയും മുമ്പിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ യാഗപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ നിന്ന് തന്റെ കൈകൾ സ്വർഗത്തേക്കു വിരിച്ചു. 23അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, മുകളിൽ സ്വർഗത്തിലോ താഴെ ഭൂമിയിലോ അങ്ങയെപ്പോലെ ഒരു ദൈവവുമില്ല; പൂർണഹൃദയത്തോടെ അങ്ങയുടെ മുമ്പിൽ നടക്കുന്ന അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരോട് അങ്ങ് ഉടമ്പടിയും അചഞ്ചലസ്നേഹവും പാലിക്കുന്നു. 24അങ്ങയുടെ ദാസനായ എന്റെ അപ്പനായ ദാവീദിനോട് അങ്ങു ചെയ്ത വാഗ്ദാനം അങ്ങു പാലിച്ചിരിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ വായ് അരുളിച്ചെയ്തത് അങ്ങയുടെ കൈ ഇന്നു നിവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
25അതിനാൽ ഇപ്പോൾ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങു വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് അങ്ങയുടെ ദാസനായ എന്റെ അപ്പൻ ദാവീദിനായി പാലിക്കേണമേ; അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്തത്: ‘നീ എന്റെ മുമ്പിൽ നടന്നതുപോലെ നിന്റെ മക്കൾ എന്റെ മുമ്പിൽ നടക്കാൻ തങ്ങളുടെ വഴി സൂക്ഷിക്കുന്നെങ്കിൽ, ഇസ്രായേലിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ എന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കാൻ ഒരു പുരുഷൻ നിനക്ക് ഒരിക്കലും കുറയുകയില്ല.’ 26ഇപ്പോൾ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ദാസനായ എന്റെ അപ്പനായ ദാവീദിനോട് അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്ത വചനം സ്ഥിരീകരിക്കേണമേ.
27എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് വാസ്തവമായി ഭൂമിയിൽ വസിക്കുമോ? ഇതാ, ആകാശവും അത്യുന്നതമായ ആകാശവും അങ്ങയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല; പിന്നെ ഞാൻ പണിത ഈ ആലയമോ എത്രയും ചെറുത്! 28എങ്കിലും എന്റെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ദാസൻ ഇന്ന് അങ്ങയുടെ മുമ്പിൽ കഴിക്കുന്ന നിലവിളിയും പ്രാർഥനയും കേൾക്കേണ്ടതിന് അങ്ങയുടെ ദാസന്റെ പ്രാർഥനയിലേക്കും യാചനയിലേക്കും തിരിയേണമേ.
29‘എന്റെ നാമം അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കും’ എന്ന് അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്ത ഈ സ്ഥലമായ ഈ ആലയത്തിനുനേരേ അങ്ങയുടെ കണ്ണുകൾ രാവും പകലും തുറന്നിരിക്കട്ടെ; ഈ സ്ഥലത്തേക്കു തിരിഞ്ഞ് അങ്ങയുടെ ദാസൻ കഴിക്കുന്ന പ്രാർഥന കേൾക്കേണമേ. 30അങ്ങയുടെ ദാസനും അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലും ഈ സ്ഥലത്തേക്കു തിരിഞ്ഞു പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ യാചന കേൾക്കേണമേ; അങ്ങയുടെ വാസസ്ഥലമായ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കേൾക്കേണമേ; കേൾക്കുമ്പോൾ ക്ഷമിക്കേണമേ.
31ഒരുവൻ തന്റെ അയൽക്കാരനോടു പാപം ചെയ്ത്, ഒരു ശപഥം ചെയ്യേണ്ടിവന്ന്, ഈ ആലയത്തിൽ അങ്ങയുടെ യാഗപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ ശപഥം ചെയ്യാൻ വന്നാൽ, 32അപ്പോൾ അങ്ങ് സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കേട്ടു പ്രവർത്തിക്കേണമേ. അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരെ ന്യായം വിധിക്കേണമേ: കുറ്റക്കാരന്റെ നടത്ത അവന്റെ തലമേൽ വരുത്തി അവനെ ശിക്ഷിക്കുകയും, നീതിമാനെ അവന്റെ നീതിക്കു തക്കവണ്ണം പ്രതിഫലം നൽകി കുറ്റമറ്റവനെന്നു തെളിയിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ.
33അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേൽ അങ്ങയോടു പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ശത്രുവിനാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട്, പിന്നെ അങ്ങയിലേക്കു തിരിഞ്ഞ്, അങ്ങയുടെ നാമം ഏറ്റുപറഞ്ഞ്, ഈ ആലയത്തിൽ അങ്ങയോടു പ്രാർഥിച്ചു യാചിക്കുമ്പോൾ, 34അപ്പോൾ അങ്ങ് സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കേട്ട്, അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെ പാപം ക്ഷമിച്ച്, അവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്ക് അങ്ങു കൊടുത്ത ദേശത്തേക്ക് അവരെ മടക്കിവരുത്തേണമേ.
35അവർ അങ്ങയോടു പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ആകാശം അടഞ്ഞ് മഴ പെയ്യാതിരിക്കുമ്പോൾ, അങ്ങ് അവരെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയതിനാൽ അവർ ഈ സ്ഥലത്തേക്കു തിരിഞ്ഞു പ്രാർഥിച്ച്, അങ്ങയുടെ നാമം ഏറ്റുപറഞ്ഞ്, തങ്ങളുടെ പാപം വിട്ടുതിരിയുമ്പോൾ, 36അപ്പോൾ അങ്ങ് സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കേട്ട്, അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരും അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലുമായവരുടെ പാപം ക്ഷമിക്കേണമേ; അവർ നടക്കേണ്ട നല്ല വഴി അങ്ങ് അവരെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ജനത്തിന് അവകാശമായി കൊടുത്ത അങ്ങയുടെ ദേശത്തു മഴ അയയ്ക്കേണമേ.
37ദേശത്തു ക്ഷാമമോ മഹാമാരിയോ വെൺകതിരോ വിഷമഞ്ഞോ വെട്ടുക്കിളിയോ തുള്ളനോ ഉണ്ടായാൽ; ശത്രു അവരുടെ പട്ടണവാതിലുകളിൽ അവരെ ഉപരോധിച്ചാൽ—ഏതു ബാധയോ ഏതു രോഗമോ വന്നാലും, 38അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേൽ മുഴുവനിലും ഉള്ള ഏതൊരുവനും, ഓരോരുത്തനും തന്റെ സ്വന്തഹൃദയത്തിലെ വേദന അറിഞ്ഞ്, ഈ ആലയത്തിനുനേരേ തന്റെ കൈകൾ വിരിച്ച് കഴിക്കുന്ന ഏതു പ്രാർഥനയും യാചനയും— 39അപ്പോൾ അങ്ങയുടെ വാസസ്ഥലമായ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കേട്ട്, ക്ഷമിച്ച്, പ്രവർത്തിച്ച്, ഓരോരുത്തന്റെയും ഹൃദയം അങ്ങ് അറിയുന്നതിനാൽ അവനവന്റെ എല്ലാ വഴികൾക്കും തക്കവണ്ണം ഓരോരുത്തനും നൽകേണമേ—എന്തെന്നാൽ അങ്ങ് മാത്രമേ സകല മനുഷ്യഹൃദയവും അറിയുന്നുള്ളൂ, 40അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർക്കു കൊടുത്ത ദേശത്ത് അവർ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലമെല്ലാം അവർ അങ്ങയെ ഭയപ്പെടേണ്ടതിന് തന്നെ.
41അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലിൽ പെടാത്തവനും അങ്ങയുടെ നാമം നിമിത്തം ദൂരദേശത്തുനിന്നു വരുന്നവനുമായ അന്യദേശക്കാരനെ സംബന്ധിച്ചും— 42അവർ അങ്ങയുടെ മഹത്തായ നാമത്തെക്കുറിച്ചും അങ്ങയുടെ ബലമുള്ള കരത്തെക്കുറിച്ചും നീട്ടിയ ഭുജത്തെക്കുറിച്ചും കേൾക്കുമല്ലോ—അവൻ വന്ന് ഈ ആലയത്തിനു നേരേ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ, 43അങ്ങു വസിക്കുന്ന സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കേട്ട്, ആ അന്യദേശക്കാരൻ അപേക്ഷിക്കുന്നതെല്ലാം ചെയ്യണമേ; അങ്ങനെ ഭൂമിയിലെ സകല ജനതകളും അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലിനെപ്പോലെ അങ്ങയുടെ നാമം അറിഞ്ഞ് അങ്ങയെ ഭയപ്പെടേണ്ടതിനും, ഞാൻ പണിത ഈ ആലയം അങ്ങയുടെ നാമം വഹിക്കുന്നു എന്ന് അറിയേണ്ടതിനുംതന്നെ.
44അങ്ങയുടെ ജനം തങ്ങളുടെ ശത്രുവിനോടു യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെടുമ്പോൾ, അങ്ങ് അവരെ അയയ്ക്കുന്ന ഏതു വഴിയിലും, അങ്ങു തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരത്തിനും അങ്ങയുടെ നാമത്തിനായി ഞാൻ പണിത ആലയത്തിനും നേരേ അവർ ഞങ്ങളുടെ പിതാവിനോടു പ്രാർഥിച്ചാൽ, 45അപ്പോൾ അവരുടെ പ്രാർഥനയും അപേക്ഷയും സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കേട്ട് അവരുടെ കാര്യം പാലിക്കണമേ.
46അവർ അങ്ങേക്കെതിരേ പാപം ചെയ്യുമ്പോൾ—പാപം ചെയ്യാത്ത ഒരുവനും ഇല്ലല്ലോ—അങ്ങു കോപിച്ച് അവരെ ശത്രുവിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കുകയും, അവൻ അവരെ ദൂരത്തോ സമീപത്തോ ഉള്ള ശത്രുവിന്റെ ദേശത്തേക്കു ബന്ദികളാക്കി കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്താൽ,
47എന്നാൽ തങ്ങൾ ബന്ദികളായിരിക്കുന്ന ദേശത്തുവെച്ച് അവർ അതു ഹൃദയത്തിൽ ഓർത്ത്, തങ്ങളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയവരുടെ ദേശത്തുവെച്ച് മനംതിരിഞ്ഞ്, ‘ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്തു, തെറ്റു പ്രവർത്തിച്ചു, ദുഷ്ടത കാട്ടി’ എന്നു പറഞ്ഞ് അങ്ങയോട് അപേക്ഷിച്ചാൽ, 48തങ്ങളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയവരുടെ ദേശത്തുവെച്ച് അവർ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണാത്മാവോടുംകൂടെ അങ്ങയിലേക്കു തിരിഞ്ഞ്, അങ്ങ് അവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്കു നല്കിയ ദേശത്തിനും അങ്ങു തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരത്തിനും അങ്ങയുടെ നാമത്തിനായി ഞാൻ പണിത ആലയത്തിനും നേരേ അങ്ങയോടു പ്രാർഥിച്ചാൽ, 49അപ്പോൾ അങ്ങയുടെ വാസസ്ഥലമായ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് അവരുടെ പ്രാർഥനയും അപേക്ഷയും കേട്ട് അവരുടെ കാര്യം പാലിക്കണമേ. 50അങ്ങേക്കെതിരേ പാപം ചെയ്ത അങ്ങയുടെ ജനത്തോട്, അവർ അങ്ങേക്കെതിരേ ചെയ്ത സകല അതിക്രമങ്ങളും ക്ഷമിക്കണമേ; തങ്ങളെ ബന്ദികളാക്കിയവരുടെ മുമ്പാകെ അവർക്കു കരുണ ലഭിക്കുമാറാക്കണമേ; അങ്ങനെ ആ ബന്ദികളാക്കിയവർ അവരോടു കരുണ കാണിക്കട്ടെ. 51എന്തെന്നാൽ ഈജിപ്തിൽനിന്ന്, ഇരുമ്പുചൂളയിൽനിന്ന്, അങ്ങു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന അങ്ങയുടെ ജനവും അങ്ങയുടെ അവകാശവും ആകുന്നു അവർ. 52അങ്ങയുടെ ദാസന്റെ അപേക്ഷയ്ക്കും അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെ അപേക്ഷയ്ക്കും അങ്ങയുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരിക്കട്ടെ; അവർ അങ്ങയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവരുടെ അപേക്ഷ കേൾക്കണമേ. 53എന്തെന്നാൽ അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അങ്ങയുടെ ദാസനായ മോശ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ, അങ്ങ് അവരെ ഭൂമിയിലെ സകല ജനതകളിൽനിന്നും വേർതിരിച്ച് അങ്ങയുടെ അവകാശമാക്കിയല്ലോ, പരമാധികാരിയായ പിതാവേ.”
ശലോമോൻ സഭയെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു
54ശലോമോൻ നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള ഈ പ്രാർഥനയും അപേക്ഷയും മുഴുവൻ കഴിച്ചുതീർന്നപ്പോൾ, സ്വർഗത്തിലേക്കു കൈകൾ നീട്ടി മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ യാഗപീഠത്തിന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. 55അവൻ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ സർവസഭയെയും അനുഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു:
56“തന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന് താൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെതന്നെ വിശ്രമം നല്കിയ നമ്മുടെ പിതാവ് വാഴ്ത്തപ്പെടുമാറാകട്ടെ. തന്റെ ദാസനായ മോശ മുഖാന്തരം അവിടുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത എല്ലാ നന്മയിലും ഒരു വാക്കുപോലും വൃഥാവായില്ല. 57നമ്മുടെ പിതാവ് നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരോടുകൂടെ ഇരുന്നതുപോലെ നമ്മോടുകൂടെയും ഇരിക്കുമാറാകട്ടെ; അവിടുന്നു നമ്മെ ഒരുനാളും ഉപേക്ഷിക്കുകയോ കൈവിടുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കട്ടെ. 58അവിടുത്തെ സകല വഴികളിലും നടക്കുവാനും, അവിടുന്നു നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരോടു കല്പിച്ച അവിടുത്തെ കല്പനകളും ചട്ടങ്ങളും വിധികളും പ്രമാണിക്കുവാനുംവേണ്ടി നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തന്നിലേക്കു ചായിക്കുമാറാകട്ടെ. 59നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ ഞാൻ അപേക്ഷിച്ച എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ, ഓരോ ദിവസത്തിന്റെയും ആവശ്യംപോലെ അവിടുന്നു തന്റെ ദാസന്റെയും തന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെയും കാര്യം പാലിക്കേണ്ടതിന്, രാവും പകലും അവിടുത്തെ സമീപം ഇരിക്കുമാറാകട്ടെ; 60അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവാകുന്നു ദൈവം എന്നും മറ്റൊരുവനില്ല എന്നും ഭൂമിയിലെ സകല ജനതകളും അറിയേണ്ടതിനുതന്നെ.
61ആകയാൽ ഇന്നത്തെപ്പോലെ അവിടുത്തെ ചട്ടങ്ങളിൽ നടക്കുവാനും അവിടുത്തെ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കുവാനുംവേണ്ടി നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം നമ്മുടെ പിതാവിനോടു പൂർണമായി സമർപ്പിതമായിരിക്കട്ടെ.”
പിതാവിനു സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ആലയം
62അപ്പോൾ രാജാവും അവനോടുകൂടെ സകല ഇസ്രായേലും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു. 63ശലോമോൻ നമ്മുടെ പിതാവിന് ഇരുപത്തീരായിരം കാളകളെയും ഒരുലക്ഷത്തിരുപതിനായിരം ആടുകളെയും സമാധാനയാഗങ്ങളായി അർപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ രാജാവും സകല ഇസ്രായേൽമക്കളും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയം സമർപ്പിച്ചു. 64അന്നുതന്നെ രാജാവ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിനു മുമ്പിലുള്ള അങ്കണത്തിന്റെ മധ്യഭാഗം സമർപ്പിച്ചു; എന്തെന്നാൽ ഹോമയാഗവും ഭോജനയാഗവും സമാധാനയാഗങ്ങളുടെ മേദസ്സും അവൻ അവിടെ അർപ്പിച്ചു. കാരണം, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പിലുള്ള വെങ്കല യാഗപീഠം ഹോമയാഗവും ഭോജനയാഗവും സമാധാനയാഗങ്ങളുടെ മേദസ്സും ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ ചെറുതായിരുന്നു.
65അപ്പോൾ ശലോമോനും അവനോടുകൂടെ സകല ഇസ്രായേലും—ലെബോ-ഹമാത്തുമുതൽ ഈജിപ്തുതോടുവരെയുള്ള ഒരു മഹാസഭ—നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ ഏഴു ദിവസവും പിന്നെ വേറെ ഏഴു ദിവസവും: ആകെ പതിന്നാലു ദിവസം ഉത്സവം ആചരിച്ചു. a a v65 വടക്കേ അറ്റത്തുള്ള ലെബോ-ഹമാത്തും തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഈജിപ്തുതോടും ദേശത്തിന്റെ മുഴുവൻ നീളത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി; അങ്ങനെ ഇസ്രായേലിന്റെ എല്ലാ കോണിൽനിന്നും ആളുകൾ വന്നു. 66എട്ടാം ദിവസം അവൻ ജനത്തെ വീട്ടിലേക്കു പറഞ്ഞയച്ചു. നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ദാസനായ ദാവീദിനും തന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിനും കാണിച്ച സകല നന്മയെയുംകുറിച്ച് അവർ സന്തോഷത്തോടും ഹൃദയാനന്ദത്തോടുംകൂടെ രാജാവിനെ അനുഗ്രഹിച്ച് തങ്ങളുടെ കൂടാരങ്ങളിലേക്കു പോയി.