1.بادشاهه 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹پوءِ سليمان اسرائيل جي سڀني بزرگن کي، يعني سڀني قبيلن جي سردارن ۽ بني اسرائيل جي ابن ڏاڏن جي گھراڻن جي اڳواڻن کي يروشلم ۾ بادشاهه سليمان وٽ گڏ ڪيو، تہ جيئن اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق داؤد جي شهر، يعني صيون مان مٿي کڻي اچن. ²پوءِ ايٿانيم جي مهيني، يعني ستين مهيني ۾ عيد تي سڀ اسرائيلي ماڻهو بادشاهه سليمان وٽ گڏ ٿيا. ³جڏهن اسرائيل جا سڀ بزرگ اچي ويا، تڏهن ڪاهنن صندوق کنيو، ⁴ڪاهنن ۽ لاوين اسان جي پيءُ جو صندوق، ملاقات جو خيمو ۽ خيمي ۾ جيڪي سڀ پاڪ ٿانو هئا، سي مٿي آندا. ⁵بادشاهه سليمان ۽ ساڻس گڏ ٿيل اسرائيل جي سڄي جماعت صندوق جي اڳيان بيٺي، ۽ ايتريون رڍون ۽ ڍور قربان ڪيائون جو انهن کي نہ ڳڻي سگھيا نہ لکي سگھيا. ⁶پوءِ ڪاهنن اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق ان جي جاءِ تي، يعني اندريون پاڪ مڪان، پاڪ ترين جاءِ ۾ ڪروبين جي پرن هيٺان آندو. ⁷ڪروبين صندوق واري جاءِ مٿان پنهنجا پر ڦهلايل هئا، ۽ مٿان صندوق ۽ ان جي ڏانگن کي ڍڪيو پيا هئا. ⁸ڏانگون ايتريون ڊگھيون هيون جو انهن جا ڇيڙا اندرئين ڪمري جي اڳيان پاڪ جاءِ مان نظر ٿي آيا، پر ٻاهران نظر نہ ٿي آيا؛ ۽ اهي اڄ ڏينهن تائين اتي آهن. ⁹صندوق ۾ رڳو پٿر جون ٻہ تختيون هيون، جيڪي موسيٰ حوريب تي اتي رکيون هيون، جتي اسان جي پيءُ بني اسرائيل سان عهد ڪيو هو، جڏهن اهي مصر جي ملڪ مان نڪري آيا. ¹⁰جڏهن ڪاهن پاڪ جاءِ مان ٻاهر نڪتا، تڏهن ڪڪر اسان جي پيءُ جي گھر کي ڀري ڇڏيو، ¹¹انهيءَ ڪري ڪاهن ڪڪر سبب خدمت لاءِ بيهي نہ سگھيا، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جي جلوي سندس گھر کي ڀري ڇڏيو هو.

¹²پوءِ سليمان چيو تہ ”اسان جي پيءُ فرمايو آهي تہ هو گھاٽي اونداهيءَ ۾ رهندو. ¹³مون يقينن تنهنجي لاءِ هڪ بلند گھر ٺاهيو آهي، هڪ اهڙي جاءِ جتي تون هميشہ رهين.“

¹⁴اسرائيل جي سڄي جماعت بيٺي هئي تہ بادشاهه مڙيو ۽ سڀني کي برڪت ڏنائين. ¹⁵چيائين تہ ”اسان جو پيءُ، اسرائيل جو خدا، مبارڪ هجي، جنهن پنهنجي واتان منهنجي پيءُ داؤد سان ڳالهايو ۽ پنهنجي هٿ سان پورو ڪيو، جڏهن فرمايائين تہ ¹⁶جڏهن کان مون پنهنجي قوم اسرائيل کي مصر مان ڪڍيو، تڏهن کان مون اسرائيل جي سڀني قبيلن مان ڪو بہ شهر نہ چونڊيو جو منهنجي نالي لاءِ گھر ٺاهجي؛ پر مون پنهنجي قوم اسرائيل تي داؤد کي چونڊيو.

¹⁷منهنجي پيءُ داؤد جي دل ۾ هو تہ اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي نالي لاءِ گھر ٺاهي.

¹⁸پر اسان جي پيءُ منهنجي پيءُ داؤد کي فرمايو تہ ’منهنجي نالي لاءِ گھر ٺاهڻ تنهنجي دل ۾ هو، تنهنڪري تو چڱو ڪيو جو اها ڳالھ پنهنجي دل ۾ رکي. ¹⁹پر تون پاڻ اهو گھر نہ ٺاهيندين؛ تنهنجو پٽ، جيڪو تنهنجي پنهنجي صلب مان ايندو، سو منهنجي نالي لاءِ گھر ٺاهيندو.‘

²⁰اسان جي پيءُ پنهنجي چيل ڳالھ پوري ڪئي آهي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ پنهنجي پيءُ داؤد جي جاءِ تي اُٿيو آهيان ۽ اسرائيل جي تخت تي ويٺو آهيان، جيئن هن واعدو ڪيو هو، ۽ مون اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا جي نالي لاءِ گھر ٺاهيو آهي. ²¹اتي مون ان صندوق لاءِ هڪ جاءِ ٺاهي آهي، جنهن ۾ اسان جي پيءُ جو اهو عهد آهي، جيڪو هن اسان جي ابن ڏاڏن سان ڪيو هو، جڏهن کين مصر مان ڪڍي آيو.“

سليمان جي دعا پيءُ جي اڳيان

²²سليمان اسرائيل جي سڄي جماعت جي سامهون اسان جي پيءُ جي قربانگاھ جي اڳيان بيٺو ۽ پنهنجا هٿ آسمان ڏانهن ڦهلائي ڇڏيائين. ²³چيائين تہ ”اي اسان جا بابا، اسرائيل جا خدا، مٿي آسمان ۾ يا هيٺ زمين تي تو جهڙو ڪوبہ خدا ناهي، تون پنهنجن انهن ٻانهن سان، جيڪي پوريءَ دل سان تنهنجي اڳيان هلن ٿا، عهد ۽ لافاني شفقت قائم رکين ٿو. ²⁴تو پنهنجي ٻانهي، منهنجي پيءُ داؤد سان ڪيل واعدو پورو ڪيو؛ جيڪو تو پنهنجي واتان چيو هو، سو اڄ پنهنجي هٿ سان پورو ڪيو آهي.

²⁵تنهنڪري هاڻي، اي اسان جا بابا، اسرائيل جا خدا، پنهنجي ٻانهي، منهنجي پيءُ داؤد لاءِ اهو واعدو پورو رک، جيڪو تو ساڻس ڪيو هو تہ ’جيڪڏهن رڳو تنهنجا ٻار پنهنجي واٽ جي نگهباني ڪن ۽ منهنجي اڳيان هلن، جيئن تون منهنجي اڳيان هليو آهين، تہ اسرائيل جي تخت تي منهنجي اڳيان ويهڻ لاءِ تو وٽ ڪڏهن بہ ماڻهوءَ جي ڪمي نہ ٿيندي.‘ ²⁶هاڻي بہ، اي اسان جا بابا، اسرائيل جا خدا، جيڪا ڳالھ تو پنهنجي ٻانهي، منهنجي پيءُ داؤد سان ڪئي، سا پڪي ڪر.

²⁷پر ڇا اسان جو پيءُ سچ پچ زمين تي رهندو؟ ڏس، آسمان ۽ آسمانن جا آسمان بہ تو کي سمائي نٿا سگھن؛ پوءِ هي گھر جيڪو مون ٺاهيو آهي، سو ڪيئن سمائي سگھندو! ²⁸تڏهن بہ، اي منهنجا بابا، پنهنجي ٻانهي جي دعا ۽ منٿ ڏانهن ڌيان ڏي، تہ اها دانهن ۽ دعا ٻڌين، جيڪا تنهنجو ٻانهو اڄ تنهنجي اڳيان ڪري ٿو.

²⁹تنهنجيون اکيون هن گھر ڏانهن رات ڏينهن کليل رهن، انهيءَ جاءِ ڏانهن جنهن بابت تو فرمايو هو تہ ’منهنجو نالو اتي هوندو‘، تہ جيئن تون پنهنجي ٻانهي جي اها دعا ٻڌين، جيڪا هو هن جاءِ ڏانهن منهن ڪري ڪري ٿو. ³⁰پنهنجي ٻانهي ۽ پنهنجي قوم اسرائيل جي منٿ ٻڌ، جڏهن اهي هن جاءِ ڏانهن منهن ڪري دعا گھرن؛ پنهنجي رهائش، آسمان مان ٻڌ، ۽ جڏهن ٻڌين، تڏهن معاف ڪر.

³¹جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسريءَ خلاف گناهه ڪري ۽ کيس قسم کڻڻو پوي، ۽ هن گھر ۾ تنهنجي قربانگاھ جي اڳيان قسم کڻڻ لاءِ اچي، ³²تڏهن آسمان مان ٻڌي عمل ڪر. پنهنجي ٻانهن جو انصاف ڪر: ڏوهيءَ کي ڏوهاري ٺهرائي سندس چال چلت سندس پنهنجي مٿي تي آڻ، ۽ سچار کي بري ڪري سندس سچائيءَ جو بدلو ڏي.

³³جڏهن تنهنجي قوم اسرائيل تو خلاف گناهه ڪرڻ سبب دشمن کان شڪست کائي، ۽ پوءِ تو ڏانهن موٽي اچي، تنهنجي نالي جو اقرار ڪري، ۽ هن گھر ۾ تو کان دعا ۽ منٿ ڪري، ³⁴تڏهن آسمان مان ٻڌ، پنهنجي قوم اسرائيل جو گناهه معاف ڪر، ۽ کين انهيءَ ملڪ ۾ موٽائي اچ جيڪو تو سندن ابن ڏاڏن کي ڏنو هو.

³⁵جڏهن آسمان بند ٿي وڃي ۽ مينهن نہ وسي، ڇاڪاڻ تہ هنن تو خلاف گناهه ڪيو آهي، ۽ اهي هن جاءِ ڏانهن منهن ڪري دعا گھرن، تنهنجي نالي جو اقرار ڪن، ۽ پنهنجي گناهه کان ڦرن، ڇاڪاڻ تہ تو کين ڏک ڏنو آهي، ³⁶تڏهن آسمان مان ٻڌ ۽ پنهنجي ٻانهن، پنهنجي قوم اسرائيل جو گناهه معاف ڪر، جڏهن تون کين اها چڱي واٽ سيکارين جنهن تي کين هلڻ گھرجي؛ ۽ پنهنجي انهيءَ ملڪ تي مينهن وسا، جيڪو تو پنهنجي قوم کي ميراث ۾ ڏنو.

³⁷جيڪڏهن ملڪ ۾ ڏڪار، وبا، ڪنگي، ڀورو، ٽڏا يا ڪيڙا اچي وڃن؛ جيڪڏهن دشمن سندن دروازن تي کين گھيري وجهي، يا جيڪا بہ آفت يا بيماري اچي، ³⁸جيڪا بہ دعا يا منٿ تنهنجي سڄي قوم اسرائيل مان ڪو بہ ماڻهو ڪري، جڏهن هر هڪ پنهنجي دل جي ڏک کي سڃاڻي ۽ هن گھر ڏانهن پنهنجا هٿ ڦهلائي، ³⁹تڏهن پنهنجي رهائش آسمان مان ٻڌ، معاف ڪر، عمل ڪر، ۽ هر ماڻهوءَ کي سندس سڀني واٽن موجب ڏي، ڇاڪاڻ تہ تون سندس دل کي ڄاڻين ٿو؛ رڳو تون ئي هر انسان جي دل کي ڄاڻين ٿو، ⁴⁰تہ جيئن اهي انهيءَ ملڪ تي، جيڪو تو اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو، جيستائين جيئرا رهن، تو کان ڊڄندا رهن.

⁴¹ساڳيءَ طرح اجنبي بہ، جيڪو تنهنجي قوم اسرائيل مان نہ آهي پر تنهنجي نالي جي خاطر پري ملڪ کان اچي، ⁴²ڇاڪاڻ تہ اهي تنهنجي وڏي نالي، تنهنجي زورآور هٿ ۽ ڊگھيل ٻانهن جو ٻڌندا، جڏهن هو اچي هن گھر ڏانهن منهن ڪري دعا گھري، ⁴³تڏهن پنهنجي رهائش واري آسمان مان ٻڌ، ۽ جيڪو اجنبي تو کان گھري سو سڀ ڪر، تہ جيئن زمين جون سڀ قومون تنهنجي نالي کي سڃاڻن ۽ تنهنجي قوم اسرائيل وانگر تو کان ڊڄن، ۽ ڄاڻن تہ هي گھر جيڪو مون ٺاهيو آهي، تنهنجي نالي سان سڏجي ٿو.

⁴⁴جڏهن تنهنجي قوم پنهنجي دشمن سان جنگ ڪرڻ نڪري، انهيءَ واٽ تي جنهن تان تون کين موڪلين، ۽ اهي انهيءَ شهر ڏانهن، جيڪو تو چونڊيو آهي، ۽ انهيءَ گھر ڏانهن جيڪو مون تنهنجي نالي لاءِ ٺاهيو آهي، منهن ڪري اسان جي پيءُ کي دعا گھرن، ⁴⁵تڏهن آسمان مان سندن دعا ۽ منٿ ٻڌ، ۽ سندن حق جي حمايت ڪر.

⁴⁶جڏهن اهي تو خلاف گناهه ڪن، ڇو تہ ڪو بہ ماڻهو بيگناهه ناهي، ۽ تون ڪاوڙجي کين دشمن جي حوالي ڪرين، ۽ اهو دشمن کين قيد ڪري پنهنجي ملڪ ۾، پري يا ويجھو، وٺي وڃي،

⁴⁷تہ بہ جيڪڏهن اهي جنهن ملڪ ۾ قيد ٿيل هجن، اتي دل ۾ سوچين، ۽ موٽي پنهنجن قيد ڪندڙن جي ملڪ ۾ تو کان منٿ ڪن ۽ چون تہ ’اسان گناهه ڪيو آهي، ڏوهه ڪيو آهي، بڇڙائي ڪئي آهي‘، ⁴⁸جيڪڏهن پنهنجي قيد ڪندڙن جي ملڪ ۾ پنهنجي سڄي دل ۽ سڄي جان سان تو ڏانهن موٽي اچن، ۽ پنهنجي انهيءَ ملڪ ڏانهن، جيڪو تو سندن ابن ڏاڏن کي ڏنو، ۽ انهيءَ شهر ڏانهن جنهن کي تو چونڊيو، ۽ انهيءَ گھر ڏانهن جيڪو مون تنهنجي نالي لاءِ ٺاهيو، منهن ڪري تو کان دعا گھرن، ⁴⁹تڏهن پنهنجي رهائش واري آسمان مان سندن دعا ۽ منٿ ٻڌ، ۽ سندن حق جي حمايت ڪر، ⁵⁰پنهنجي انهيءَ قوم کي معاف ڪر جنهن تو خلاف گناهه ڪيو، ۽ تو خلاف سندن سڀ ڏوهه، ۽ سندن قيد ڪندڙن کان کين رحم وٺي ڏي، تہ جيئن اهي مٿن رحم ڪن، ⁵¹ڇاڪاڻ تہ اهي تنهنجي قوم ۽ تنهنجي ميراث آهن، جن کي تو مصر مان، لوهه جي ڀٽيءَ مان ڪڍيو هو. ⁵²تنهنجيون اکيون پنهنجي ٻانهي جي منٿ ۽ پنهنجي قوم اسرائيل جي منٿ ڏانهن کليل هجن، ۽ جڏهن بہ اهي تو کي سڏين، تڏهن تون کين ٻڌ. ⁵³ڇاڪاڻ تہ تو کين زمين جي سڀني قومن مان پنهنجي ميراث لاءِ ڌار ڪيو، جيئن تو پنهنجي ٻانهي موسيٰ جي وسيلي فرمايو هو جڏهن تو اسان جي ابن ڏاڏن کي مصر مان ڪڍيو، اي مالڪ بابا.“

سليمان جماعت کي برڪت ڏئي ٿو

⁵⁴جڏهن سليمان اسان جي پيءُ آڏو هيءَ سڄي دعا ۽ منٿ ڪري چڪو، تڏهن اسان جي پيءُ جي قربانگاھ جي اڳيان کان، جتي هن پنهنجا هٿ آسمان ڏانهن ڦهلائي گوڏا کوڙيا هئا، اُٿي بيٺو. ⁵⁵بيهي، وڏي آواز سان اسرائيل جي سڄي جماعت کي برڪت ڏيئي چيائين تہ

⁵⁶”اسان جو پيءُ مبارڪ هجي، جنهن پنهنجي قوم اسرائيل کي آرام ڏنو، جيئن هن واعدو ڪيو هو. جيڪي چڱايون هن پنهنجي ٻانهي موسيٰ جي وسيلي ڏيڻ جو واعدو ڪيو هو، تن مان هڪ بہ لفظ ناڪام نہ ٿيو. ⁵⁷اسان جو پيءُ اسان سان گڏ هجي، جيئن اسان جي ابن ڏاڏن سان گڏ هو؛ هو اسان کي ڪڏهن نہ ڇڏي ۽ نہ وساري، ⁵⁸هو اسان جون دليون پاڻ ڏانهن ڦيري، تہ جيئن اسان سندس سڀني واٽن تي هلون ۽ سندس حڪم، قاعدا ۽ فيصلا مڃون، جيڪي هن اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏنا هئا. ⁵⁹منهنجا هي لفظ، جيڪي اسان جي پيءُ جي اڳيان منٿ طور چيا ويا آهن، رات ڏينهن اسان جي پيءُ جي ويجھو رهن، تہ جيئن هو پنهنجي ٻانهي ۽ پنهنجي قوم اسرائيل جي حق جي حمايت ڪري، جيئن هر ڏينهن جي ضرورت هجي، ⁶⁰تہ جيئن زمين جون سڀ قومون ڄاڻن تہ اسان جو پيءُ ئي خدا آهي، ٻيو ڪو ناهي.

⁶¹تنهنڪري اوهان جي دل اسان جي پيءُ لاءِ پوريءَ طرح وقف هجي، تہ جيئن اوهان سندس قاعدن تي هلو ۽ سندس حڪم مڃو، جيئن اڄ ڪريو ٿا.“

پيءُ لاءِ گھر جو وقف

⁶²پوءِ بادشاهه ۽ ساڻس گڏ سڄي اسرائيل اسان جي پيءُ جي اڳيان قربانيون پيش ڪيون. ⁶³سليمان اسان جي پيءُ لاءِ سلامتيءَ جون قربانيون، ٻاويهه هزار ڍور ۽ هڪ لک ويهه هزار رڍون پيش ڪيون. تنهنڪري بادشاهه ۽ سڀني بني اسرائيل اسان جي پيءُ جو گھر وقف ڪيو. ⁶⁴انهيءَ ئي ڏينهن بادشاهه اسان جي پيءُ جي گھر جي اڳيان صحن جو وچ پاڪ ڪيو، ڇاڪاڻ تہ اتي هن ساڙڻ جي قربانيءَ، اناج جي نذر ۽ سلامتيءَ جي قربانين جي چرٻي پيش ڪيائين؛ ڇو تہ اسان جي پيءُ جي اڳيان پيتل جي قربانگاھ ساڙڻ جي قربانيءَ، اناج جي نذر ۽ سلامتيءَ جي قربانين جي چرٻيءَ کي سمائڻ لاءِ تمام ننڍي هئي.

⁶⁵پوءِ سليمان عيد ملهائي، ساڻس گڏ سڄو اسرائيل، لبو-حمات کان مصر جي نديءَ تائين هڪ وڏي جماعت، اسان جي پيءُ جي اڳيان ست ڏينهن، پوءِ ٻيا ست ڏينهن: سڀ ملائي چوڏهن ڏينهن. ^a a v65 اتر جي پري ڇيڙي تي لبو-حمات ۽ ڏکڻ جي پري ڇيڙي تي مصر جي نديءَ ملڪ جي پوريءَ ڊيگھ جا نشان هئا، تنهنڪري ماڻهو اسرائيل جي هر ڪنڊ مان آيا. ⁶⁶اٺين ڏينهن تي هن ماڻهن کي موڪلايو. هنن بادشاهه کي برڪت ڏني ۽ پنهنجن خيمن ڏانهن هليا ويا، خوش ۽ دل ۾ شادمان، انهيءَ سڄي چڱائيءَ جي ڪري جيڪا اسان جي پيءُ پنهنجي ٻانهي داؤد ۽ پنهنجي قوم اسرائيل کي ڏيکاري هئي.