Ny Fiara dia Tonga tao an-tranon’ny Ray
Nampidirina ny fiara, nandroaka ny mpisorona ny rahona, ary nivavaka Solomona ho an'ny trano izay ekeny fa tsy mahatoetra an'i Raintsika. Zavatra iray indrindra no angatahiny: rehefa manota Isiraely, na resy, na entina babo, dia henoy ary mamelà heloka.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 18–19
8 1Dia nanangona ny loholon’Isiraely i Solomona—ny lohan’ny firenena rehetra sy ny lehiben’ny tranon’ny razana teo amin’ny zanak’Isiraely—teo anatrehan’i Solomona mpanjaka tany Jerosalema, mba hampiakatra ny fiaran’ny fanekenan’i Raintsika avy tao an-tanànan’i Davida, dia Ziona. 2Dia nivory tamin’i Solomona mpanjaka ny lehilahy rehetra tao Isiraely tamin’ny fetin’ny volana Etanima, dia ny volana fahafito. 3Nony tonga ny loholon’Isiraely rehetra, dia nanainga ny fiara ny mpisorona, 4ary nampiakatra ny fiaran’i Raintsika sy ny trano-lay fihaonana ary ny fanaka masina rehetra tao amin’ny trano-lay izy; ny mpisorona sy ny Levita no nampiakatra ireo. 5I Solomona mpanjaka sy ny fiangonan’Isiraely rehetra izay nivory taminy dia nitsangana teo anoloan’ny fiara ka nanatitra ondry sy omby be dia be, tsy hita isaina na tononina. 6Dia nentin’ny mpisorona ho any amin’ny fitoerany ny fiaran’ny fanekenan’i Raintsika, dia ny efitra anatiny, ny Masina Indrindra, eo ambanin’ny elatry ny kerobima. 7Fa nanaparitaka ny elany ho eo ambonin’ny fitoeran’ny fiara ny kerobima, ka nanarona ny fiara sy ny hazo fitondrana azy avy eny ambony. 8Ary lava ny hazo fitondrana, ka hita avy tao amin’ny Toerana Masina teo anoloan’ny efitra anatiny ny tendrony, fa tsy hita avy any ivelany; ary any ireny mandraka androany. 9Tsy nisy tao amin’ny fiara afa-tsy ny vato fisaka roa izay napetrak’i Mosesy tao tany Horeba, izay nanaovan’i Raintsika fanekena tamin’ny zanak’Isiraely, fony izy ireo nivoaka avy tany Egypta. 10Nony nivoaka avy tao amin’ny Toerana Masina ny mpisorona, dia feno rahona ny tranon’i Raintsika, 11ka tsy afaka nitsangana hanao ny fanompoana ny mpisorona noho ny rahona, satria feno ny voninahitr’i Raintsika ny tranony.
12Dia hoy Solomona: « Efa nilaza Raintsika fa honina ao amin’ny zavona matevina Izy. 13Tena nanorina trano avo ho Anao aho, fitoerana honenanao mandrakizay. »
14Dia nitodika ny mpanjaka ka nitso-drano ny fiangonan’Isiraely rehetra, raha nitsangana ny fiangonan’Isiraely rehetra. 15Hoy izy: « Isaorana anie Raintsika, Andriamanitr’Isiraely, Izay niteny tamin’ny vavany tamin’i Davida raiko ary nanatanteraka izany tamin’ny tànany, ka nanao hoe: 16Hatramin’ny andro nitondrako ny oloko Isiraely nivoaka avy tany Egypta, dia tsy nisafidy tanàna tamin’ny firenen’Isiraely rehetra aho hanorina trano ho an’ny anarako; fa i Davida kosa no nosafidiko hitondra ny oloko Isiraely.
17Tao am-pon’i Davida raiko ny hanorina trano ho an’ny anaran’i Raintsika, Andriamanitr’Isiraely.
18Fa hoy Raintsika tamin’i Davida raiko: “Satria tao am-ponao ny hanorina trano ho an’ny anarako, dia tsara ny nataonao fa nanana izany tao am-ponao ianao. 19Nefa tsy ianao no hanorina ny trano; fa ny zanakao, izay hateraka avy aminao, no hanorina ny trano ho an’ny anarako.”
20Ary efa notanterahin’i Raintsika ny teny izay nolazainy, fa nitsangana ho solon’i Davida raiko aho ka mipetraka eo amin’ny seza fiandrianan’Isiraely, araka izay nampanantenainy, ary efa nanorina ny trano ho an’ny anaran’i Raintsika, Andriamanitr’Isiraely, aho. 21Ary nanomana fitoerana ho an’ny fiara aho, izay misy ny fanekena nataon’i Raintsika tamin’ny razantsika, fony Izy namoaka azy avy tany Egypta. »
Ny Vavaky i Solomona teo anatrehan’ny Ray
22Dia nitsangana teo anoloan’ny alitaran’i Raintsika i Solomona, teo imason’ny fiangonan’Isiraely rehetra, ary namelatra ny tànany mankany an-danitra. 23Hoy izy: « Rainay ô, Andriamanitr’Isiraely ô, tsy misy Andriamanitra tahaka Anao any an-danitra any ambony na etỳ an-tany etỳ ambany, Izay mitandrina ny fanekena sy ny famindrampo amin’ny mpanomponao izay mandeha eo anatrehanao amin’ny fony rehetra. 24Efa notanterahinao tamin’ny mpanomponao, i Davida raiko, izay nampanantenainao; ny nolazain’ny vavanao dia notanterahin’ny tananao androany.
25Koa ankehitriny, Rainay ô, Andriamanitr’Isiraely ô, tandremo ho an’ny mpanomponao Davida raiko izay nampanantenainao azy hoe: “Tsy hanjavona ho anao ny lehilahy hipetraka eo anatrehako eo amin’ny seza fiandrianan’Isiraely, raha mitandrina ny lalany ihany ny zanakao, mba handeha eo anatrehako tahaka ny nandehananao eo anatrehako.” 26Ary ankehitriny, Rainay ô, Andriamanitr’Isiraely ô, hatanjaho anie ny teny nolazainao tamin’ny mpanomponao, i Davida raiko.
27Fa honina tokoa va etỳ an-tany Ianao, Rainay ô? Indro, ny lanitra sy ny lanitra avo indrindra aza tsy mahalany Anao; koa mainka fa izao trano nataoko izao! 28Nefa mitodiha amin’ny vavaka sy ny fangatahan’ny mpanomponao, Raiko ô, mba hihaino ny fitarainana sy ny vavaka izay ataon’ny mpanomponao eo anatrehanao androany.
29Aoka ho misokatra amin’izao trano izao andro aman’alina ny masonao, dia ny toerana izay nolazainao hoe: “Any no hisy ny anarako,” mba hihaino ny vavaka izay ataon’ny mpanomponao manatrika izao toerana izao. 30Henoy ny fangatahan’ny mpanomponao sy ny olonao Isiraely, rehefa mivavaka manatrika izao toerana izao izy; henoy avy any an-danitra, fonenanao, ary rehefa henoinao, mamelà heloka.
31Raha misy olona manota amin’ny namany ka tsy maintsy mianiana, ary tonga mianiana eo anoloan’ny alitaranao ato amin’izao trano izao, 32dia henoy avy any an-danitra ary ataovy. Mitsarà ny mpanomponao: ataovy meloka ny meloka, ka ampidiro eo an-dohany ny fitondran-tenany, ary ataovy marina ny marina, ka omeo valiny araka ny fahamarinany.
33Rehefa resin’ny fahavalo ny olonao Isiraely satria nanota taminao izy, ary miverina aminao ka miaiky ny anaranao, sy mivavaka ary mangataka aminao ato amin’izao trano izao, 34dia henoy avy any an-danitra, ary mamelà ny fahotan’ny olonao Isiraely, ka ampodiò any amin’ny tany izay nomenao ny razany izy.
35Rehefa mihidy ny lanitra ka tsy misy orana noho ny nanotany taminao izy, ary mivavaka manatrika izao toerana izao, ka miaiky ny anaranao sy miala amin’ny fahotany satria nampahorinao izy, 36dia henoy avy any an-danitra ary mamelà ny fahotan’ny mpanomponao, dia ny olonao Isiraely, rehefa mampianatra azy ny lalana tsara izay tokony halehany Ianao; ary mandefasa orana ho any amin’ny taninao, izay nomenao ny olonao ho lova.
37Raha misy mosary, areti-mandringana, mainty, harerahina, valala, na tsintsina mamely ny tany; raha manao fahirano azy eo am-bavahadiny ny fahavalo—na areti-mandringana na aretina inona na inona tonga, 38na vavaka na fangatahana inona na inona ataon’ny olona rehetra ao amin’ny olonao Isiraely, izay samy mahalala ny fahoriana ao am-pony, ka mamelatra ny tanany manatrika izao trano izao, 39dia henoy avy any an-danitra, fonenanao, ary mamelà, ary ataovy, ka omeo ny tsirairay araka ny lalany rehetra, satria fantatrao ny fony—Ianao ihany no mahalala ny fon’ny zanak’olombelona rehetra— 40mba hatahotra Anao izy mandritra ny andro rehetra iainany eo amin’ny tany izay nomenao ny razanay.
41Ary ny vahiny koa, izay tsy isan’ny olonao Isiraely nefa avy any amin’ny tany lavitra noho ny anaranao, 42fa handre ny anaranao lehibe sy ny tananao mahery ary ny sandrinao mivelatra izy—rehefa tonga izy ka mivavaka manatrika izao trano izao, 43dia henoy avy any an-danitra, fonenanao, ary ataovy izay rehetra angatahin’ny vahiny, mba ho fantatry ny firenena rehetra eto ambonin’ny tany ny anaranao ka hatahotra Anao, tahaka ny olonao Isiraely, ary ho fantany fa izao trano nataoko izao dia mitondra ny anaranao.
44Rehefa mivoaka hiady amin’ny fahavalony ny olonao, amin’ny lalana rehetra alefanao azy, ary mivavaka amin’i Rainay manatrika ny tanàna izay nosafidianao sy ny trano izay nataoko ho an’ny anaranao, 45dia henoy avy any an-danitra ny vavaka sy ny fangatahany, ary ataovy ny rariny ho azy.
46Rehefa manota aminao izy—fa tsy misy olona tsy manota—ary tezitra aminy Ianao ka manolotra azy ho eo an-tanan’ny fahavalo izay mitondra babo azy ho any amin’ny tanin’ny fahavalo, na lavitra na akaiky,
47nefa raha mieritreritra ao am-pony izy any amin’ny tany nitondrana babo azy, ary miverina sy mitalaho aminao any amin’ny tanin’ireo nandany babo azy, ka manao hoe: “Efa nanota izahay, nanao ny tsy hitsiny, nanao ny ratsy,” 48ary raha miverina aminao amin’ny fony rehetra sy ny fanahiny rehetra izy any amin’ny tanin’ireo nandany babo azy, ary mivavaka aminao manatrika ny taniny izay nomenao ny razany, dia ny tanàna izay nosafidianao sy ny trano izay nataoko ho an’ny anaranao, 49dia henoy avy any an-danitra, fonenanao, ny vavaka sy ny fangatahany, ary ataovy ny rariny ho azy, 50ary mamelà ny olonao izay nanota taminao, dia ny fahadisoany rehetra taminao, ka omeo fiantrana eo anatrehan’ireo nandany babo azy izy, mba hiantra azy ireo nandany babo azy, 51fa olonao sy lovanao izy, izay nitondranao nivoaka avy tany Egypta, avy tao amin’ny memy vy. 52Aoka ho misokatra ny masonao amin’ny fangatahan’ny mpanomponao sy ny fangatahan’ny olonao Isiraely, ka henoy izy isaky ny miantso Anao. 53Fa nanokana azy hiavaka amin’ny firenena rehetra eto an-tany Ianao ho lovanao, araka izay nolazainao tamin’ny alalan’i Mosesy mpanomponao, fony nitondra ny razanay nivoaka avy tany Egypta Ianao, Ray Tompo ô. »
Nitso-drano ny Fiangonana i Solomona
54Nony vitan’i Solomona ny vavaka sy ny fangatahana rehetra izao ho an’i Raintsika, dia nitsangana avy teo anoloan’ny alitaran’i Raintsika izy, izay nandohalika sady namelatra ny tanany mankany an-danitra. 55Dia nitsangana izy ka nitso-drano ny fiangonan’Isiraely rehetra tamin’ny feo mahery, nanao hoe:
56« Isaorana anie Raintsika, Izay nanome fitsaharana ny olony Isiraely, araka izay nampanantenainy. Tsy nisy teny iray tsy tanteraka tamin’ny soa rehetra nampanantenainy tamin’ny alalan’i Mosesy mpanompony. 57Anie ho amintsika Raintsika, tahaka ny nomba ny razantsika; aoka tsy handao antsika na hahafoy antsika Izy, 58ka hamily ny fontsika ho any Aminy, mba handeha amin’ny lalany rehetra ary hitandrina ny didiny sy ny lalàny ary ny fitsarany, izay nandidiany ny razantsika. 59Ary aoka ireto teniko ireto, izay nangatahiko teo anatrehan’i Raintsika, ho akaiky an’i Raintsika andro aman’alina, mba ataony ny rariny ho an’ny mpanompony sy ny olony Isiraely, araka izay ilaina isan’andro, 60mba ho fantatry ny firenena rehetra eto an-tany fa Raintsika no Andriamanitra, ka tsy misy hafa.
61Koa aoka ho feno fanoloran-tena amin’i Raintsika ny fonareo, mba handeha amin’ny lalàny sy hitandrina ny didiny, tahaka ny androany. »
Ny Trano Natokana ho an’ny Ray
62Dia nanao sorona teo anatrehan’i Raintsika ny mpanjaka sy ny Isiraely rehetra niaraka taminy. 63Nanatitra fanati-pihavanana ho an’i Raintsika i Solomona: omby roa alina sy roa arivo, ary ondry iray hetsy sy roa alina. Dia nanokana ny tranon’i Raintsika ny mpanjaka sy ny zanak’Isiraely rehetra. 64Tamin’io andro io ihany dia nohamasinin’ny mpanjaka ny afovoan’ny kianja teo anoloan’ny tranon’i Raintsika, satria tao no nanatitra ny fanatitra dorana sy ny fanatitra vary ary ny tavin’ny fanati-pihavanana izy, noho ny alitara varahina teo anatrehan’i Raintsika dia kely loatra ka tsy nahazaka ny fanatitra dorana sy ny fanatitra vary ary ny tavin’ny fanati-pihavanana.
65Dia nanao ny fetena i Solomona, sy ny Isiraely rehetra niaraka taminy—fiangonana lehibe avy any Lebo-hamata ka hatrany amin’ny Reniranon’i Egypta—teo anatrehan’i Raintsika nandritra ny fito andro, ary fito andro indray: efatra ambin’ny folo andro izany. a a v65 Lebo-hamata any avaratra lavitra sy ny Reniranon’i Egypta any atsimo lavitra no nanamarika ny halavan’ny tany manontolo, ka avy tamin’ny zoro rehetra tao Isiraely ny olona. 66Tamin’ny andro fahavalo dia nampody ny vahoaka izy. Nitso-drano ny mpanjaka izy ireo ary nody tany an-tranolainy, faly sy ravoravo fo noho ny soa rehetra nasehon’i Raintsika tamin’i Davida mpanompony sy ny olony Isiraely.