3 Shohlar 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Shunda Sulaymon Isroil oqsoqollarini — barcha qabila boshliqlarini, Isroil farzandlarining ota urugʻlari yetakchilarini — Otamizning ahd sandigʻini Dovud shahridan, yaʼni Siondan olib chiqish uchun, Quddusda Sulaymon shoh huzuriga toʻpladi. ²Shunday qilib, Isroilning barcha erkaklari yettinchi oy — Etanim oyidagi bayramda Sulaymon shoh huzuriga toʻplandilar. ³Isroilning barcha oqsoqollari kelgach, ruhoniylar sandiqni koʻtardilar, ⁴ular Otamizning sandigʻini, uchrashuv chodirini va chodirdagi barcha muqaddas buyumlarni olib chiqdilar; ularni ruhoniylar bilan levilar olib chiqdilar. ⁵Sulaymon shoh va uning huzuriga toʻplangan butun Isroil jamoasi sandiq oldida turib, sanab yoki yozib boʻlmas darajada koʻp qoʻy va mol qurbonlik qildilar. ⁶Soʻngra ruhoniylar Otamizning ahd sandigʻini oʻz joyiga — ichki xonaga, eng muqaddas joyga, karublarning qanotlari ostiga keltirdilar. ⁷Karublar sandiq joyi ustiga qanotlarini yoyib, sandiq bilan uning xodalarini yuqoridan yopib turardilar. ⁸Xodalar shunchalik uzun ediki, ularning uchlari ichki xona oldidagi Muqaddas joydan koʻrinib turardi, lekin tashqaridan koʻrinmasdi; ular bugungacha oʻsha yerda turibdi. ⁹Sandiqda faqat Muso Xoribda qoʻygan ikkita tosh lavha bor edi; Isroil farzandlari Misr yurtidan chiqqanlarida, Otamiz oʻsha yerda ular bilan ahd tuzgan edi. ¹⁰Ruhoniylar Muqaddas joydan chiqqanlarida, bulut Otamizning uyini toʻldirdi, ¹¹shu sababli ruhoniylar bulut tufayli xizmat qilish uchun tura olmadilar, chunki Otamizning ulugʻvorligi Uning uyini toʻldirgan edi.

¹²Shunda Sulaymon dedi: “Otamiz zim-ziyo zulmatda yashayman, deb aytgan edi. ¹³Men Senga, albatta, ulugʻvor bir uy qurdim, Sen abadiy yashaydigan bir makon.”

¹⁴Shoh oʻgirilib, butun Isroil jamoasi turgan holda, ularni duo qildi. ¹⁵U dedi: “Otamizga, Isroil Xudosiga hamdu sanolar boʻlsin! U otam Dovudga Oʻz ogʻzi bilan aytgan soʻzini Oʻz qoʻli bilan ado etdi. U shunday degan edi: ¹⁶Oʻz xalqim Isroilni Misrdan olib chiqqan kunimdan beri, nomim uchun uy qurdirmoqchi boʻlib, Isroilning barcha qabilalaridan biron shaharni tanlamadim; lekin Dovudni Oʻz xalqim Isroil ustidan hukmdor etib tanladim.

¹⁷Otam Dovudning yuragida Otamizning, Isroil Xudosining nomi uchun bir uy qurish niyati bor edi.

¹⁸Lekin Otamiz otam Dovudga dedi: «Nomim uchun uy qurish niyating yuragingda boʻlgani — bu yaxshi, buni yuragingda tutganing maqul boʻldi. ¹⁹Lekin uyni sen oʻzing qurmaysan; oʻz pushtingdan boʻlgan oʻgʻling nomim uchun uy quradi».

²⁰Otamiz aytgan soʻzini bajo keltirdi, chunki men otam Dovud oʻrnida turib, U vaʼda qilganidek, Isroil taxtida oʻtiribman va Otamizning, Isroil Xudosining nomi uchun uyni qurdim. ²¹U yerda men Otamizning ahdi solingan sandiq uchun joy tayyorladim; bu ahdni U ota-bobolarimizni Misrdan olib chiqqanida, ular bilan tuzgan edi.”

Sulaymonning Ota huzuridagi ibodati

²²Sulaymon butun Isroil jamoasi oldida, Otamizning qurbongohi roʻparasida turib, qoʻllarini osmonga koʻtardi. ²³U dedi: “Ey Otamiz, Isroil Xudosi! Na yuqoridagi osmonda, na pastdagi yerda Senga oʻxshash Xudo yoʻq. Sen butun yuragi bilan Sening huzuringda yuradigan qullaring bilan ahdingga va sodiq sevgingga vafo qilasan. ²⁴Sen quling otam Dovudga bergan vaʼdangni bajo keltirding; ogʻzing bilan aytganingni qoʻling bilan bugun ado etding.

²⁵Endi, ey Otamiz, Isroil Xudosi, quling otam Dovudga bergan vaʼdangni saqlagin. Sen unga: «Agar farzandlaring sen Mening huzurimda yurganing kabi, Mening huzurimda yurish uchun oʻz yoʻllariga eʼtibor bersalar, Isroil taxtida Mening huzurimda oʻtiradigan odam senda hech qachon kam boʻlmaydi», deb vaʼda qilgansan. ²⁶Endi, ey Otamiz, Isroil Xudosi, quling otam Dovudga aytgan soʻzingni tasdiqlagin.

²⁷Ammo Otamiz rostdan ham yer yuzida yasharmikan? Mana, osmonlar va eng yuksak osmonlar ham Seni sigʻdira olmaydi; men qurgan bu uy esa qayerdan sigʻdirsin! ²⁸Shunday boʻlsa-da, ey Otam, quling bugun Sening huzuringda qiladigan faryodu ibodatini eshitishing uchun, quling ibodati va iltijosiga yuzlangin.

²⁹Koʻzlaring kechayu kunduz bu uy tomon — Sen: «Nomim shu yerda boʻladi», degan bu makon tomon ochiq boʻlsin; shunda quling shu joy tomon qiladigan ibodatini eshitgaysan. ³⁰Quling va xalqing Isroil shu joy tomon ibodat qilganlarida, ularning iltijolarini eshitgin; Sen yashaydigan osmondan turib eshitgin va eshitganingda kechirgin.

³¹Agar biror kishi qoʻshnisiga gunoh qilib, qasam ichishi kerak boʻlsa va bu uydagi qurbongohing oldiga kelib qasam ichsa, ³²osmondan turib eshitgin va chora koʻrgin. Qullaringni hukm qilgin: aybdorni mahkum qilib, qilmishini oʻz boshiga solgin; solihni esa oqlab, solihligiga koʻra mukofotlagin.

³³Xalqing Isroil Senga qarshi gunoh qilgani sababli dushman qoʻlida magʻlub boʻlsa, soʻngra Senga qaytib, nomingni eʼtirof etib, bu uyda Senga ibodat va iltijo qilsalar, ³⁴osmondan turib eshitgin, xalqing Isroilning gunohini kechirgin va ularni ota-bobolariga bergan yurtingga qaytargin.

³⁵Ular Senga qarshi gunoh qilgani uchun osmon yopilib, yomgʻir yogʻmasa, soʻng shu joy tomon ibodat qilib, nomingni eʼtirof etib, Sen ularni jazolaganing uchun oʻz gunohlaridan qaytsalar, ³⁶osmondan turib eshitgin va qullaring — xalqing Isroilning gunohini kechirgin; ularga yurishlari kerak boʻlgan toʻgʻri yoʻlni oʻrgatganingda, xalqingga meros qilib bergan yurtingga yomgʻir yogʻdirgin.

³⁷Agar yurtga ocharchilik, oʻlat, qovjirash, un-shudring, chigirtka yoki qurt kelsa; agar dushman ularni darvozalarida qamal qilsa — qanday ofat yoki kasallik kelmasin, ³⁸butun xalqing Isroildan har bir kishi oʻz yuragidagi dardni bilib, bu uy tomon qoʻllarini yozib, qanday ibodat yoki iltijo qilsa, ³⁹Sen yashaydigan osmondan turib eshitgin, kechirgin va chora koʻrgin; har bir kishiga barcha yoʻllariga qarab bergin, chunki Sen uning yuragini bilasan — har bir inson yuragini faqat Sen bilasan, ⁴⁰shunda ular ota-bobolarimizga bergan yurtda yashar ekanlar, Sendan qoʻrqib yashaydilar.

⁴¹Xalqing Isroildan boʻlmagan, balki noming tufayli uzoq yurtdan kelgan begona ham — ⁴²chunki ular Sening buyuk noming, qudratli qoʻling va uzatilgan bilaging haqida eshitadilar — oʻsha begona kelib, bu uy tomon ibodat qilganda, ⁴³Sen yashaydigan osmondan turib eshitgin va begona Sendan soʻragan hamma narsani ado etgin; toki yer yuzidagi barcha xalqlar xalqing Isroil kabi noming bilib, Sendan qoʻrqsinlar va men qurgan bu uy Sening noming bilan atalishini bilsinlar.

⁴⁴Xalqing dushmaniga qarshi jangga chiqqanida, Sen ularni qaysi yoʻl bilan yuborsang ham, ular Sen tanlagan shahar va men Sening noming uchun qurgan uy tomon yuzlanib, Otamizga ibodat qilsalar, ⁴⁵osmondan turib ularning ibodati va iltijosini eshitgin va ularning haqqini himoya qilgin.

⁴⁶Ular Senga qarshi gunoh qilsalar — chunki gunoh qilmaydigan odam yoʻq — Sen gʻazablanib, ularni asir qiladigan dushman qoʻliga topshirsang, dushman ularni uzoq yoki yaqin yurtiga asir qilib olib ketsa,

⁴⁷lekin asirlikda tutilgan yurtda ular buni dillariga olib, oʻzlarini asir olganlar yurtida Senga qaytib yolvorib: «Biz gunoh qildik, notoʻgʻri ish tutdik, yovuzlik qildik», desalar, ⁴⁸va oʻzlarini asir olganlar yurtida butun yuragi va butun joni bilan Senga qaytib, Sen ota-bobolariga bergan yurti, Sen tanlagan shahar va men Sening noming uchun qurgan uy tomon yuzlanib, Senga ibodat qilsalar, ⁴⁹Sen yashaydigan maskan — osmondan turib ularning ibodati va iltijosini eshitgin va ularning haqqini himoya qilgin. ⁵⁰Senga qarshi gunoh qilgan xalqingni, ularning Senga qarshi qilgan barcha xatolarini kechirgin va ularni asir olganlar oldida ularga rahm nasib etgin, toki asir olganlar ularga rahm qilsinlar; ⁵¹chunki ular Sening xalqing va Sening merosing, Sen ularni Misrdan, temir oʻchoqdan olib chiqqansan. ⁵²Koʻzlaring quling iltijosiga va xalqing Isroilning iltijosiga ochiq boʻlsin; ular Seni chaqirganlarida, ularni eshitgin. ⁵³Chunki Sen, ey Hukmron Ota, ota-bobolarimizni Misrdan olib chiqqaningda, quling Muso orqali aytganing kabi, ularni yer yuzidagi barcha xalqlardan Oʻzingga meros qilib ajratding.”

Sulaymon jamoani duo qiladi

⁵⁴Sulaymon Otamizga qilgan bu butun ibodat va iltijosini tugatgach, Otamizning qurbongohi oldidan — qoʻllarini osmonga yozib tiz choʻkkan joyidan turdi. ⁵⁵U oʻrnidan turib, baland ovoz bilan butun Isroil jamoasini duo qilib dedi:

⁵⁶“Oʻz xalqi Isroilga, vaʼda qilganidek, orom bergan Otamizga hamdu sanolar boʻlsin! U quli Muso orqali vaʼda qilgan barcha yaxshiliklardan birorta soʻzi ushalmay qolmadi. ⁵⁷Otamiz ota-bobolarimiz bilan boʻlgani kabi, biz bilan ham boʻlsin; U bizni hech qachon tark etmasin va tashlab ketmasin, ⁵⁸balki yuragimizni Oʻziga buradi, toki biz Uning barcha yoʻllarida yurib, ota-bobolarimizga buyurgan amrlari, qonun-qoidalari va hukmlarini saqlaylik. ⁵⁹Otamiz huzurida iltijo qilgan bu soʻzlarim kechayu kunduz Unga yaqin boʻlsin, toki U quli va xalqi Isroilning haqqini har kunning ehtiyojiga koʻra himoya qilsin; ⁶⁰shunda yer yuzidagi barcha xalqlar Otamiz Xudo ekanini va Undan boshqasi yoʻqligini bilsinlar.

⁶¹Shunday ekan, yuragingiz Otamizga butunlay bagʻishlangan boʻlsin, toki bugungidek Uning qonun-qoidalarida yurib, amrlarini saqlanglar.”

Uyning Otamizga bagʻishlanishi

⁶²Soʻngra shoh va u bilan birga butun Isroil Otamiz huzurida qurbonliklar keltirdilar. ⁶³Sulaymon Otamizga tinchlik qurbonligi sifatida 22 000 hoʻkiz va 120 000 qoʻy keltirdi. Shunday qilib, shoh va barcha Isroil farzandlari Otamizning uyini bagʻishladilar. ⁶⁴Oʻsha kuni shoh Otamizning uyi oldidagi hovlining oʻrta qismini bagʻishladi, chunki u yerda kuydiriladigan qurbonlikni, don nazrini va tinchlik qurbonliklarining yogʻini keltirdi; zero, Otamiz oldidagi bronza qurbongoh kuydiriladigan qurbonlikni, don nazrini va tinchlik qurbonliklarining yogʻini sigʻdirolmaydigan darajada kichik edi.

⁶⁵Soʻngra Sulaymon u bilan birga butun Isroil — Levo-Xomatdan Misr soyigacha kelgan ulkan bir jamoa — bilan Otamiz huzurida bayram oʻtkazdi: yetti kun, soʻng yana yetti kun — jami oʻn toʻrt kun. ^a a v65 Eng shimoldagi Levo-Xomat va eng janubdagi Misr soyi yurtning toʻliq uzunligini belgilagan, shu bois odamlar Isroilning har bir chekkasidan kelgan edilar. ⁶⁶Sakkizinchi kuni u xalqni uy-uylariga joʻnatdi. Ular shohni duo qilib, Otamiz Oʻz quli Dovudga va xalqi Isroilga koʻrsatgan barcha yaxshiliklari uchun shod va xursand yurak bilan chodirlariga ketdilar.