Ayeuna parantos aya citakanana

1 Samuel 1 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Pamajikan nu Dipikanyaah tapi Can Boga Anak

Israil menta raja, sarta Pangeran masihan ka maranehna Saul, tuluy Daud. Di tukangeun naek jeung ragragna para raja, ieu kitab nembongkeun Rama anu ngadangu nu gabug, nyauran budak, sarta neuteup ngaliwatan rupa luar nepi ka hate.

Pasal 1.

Aya hiji jalma ti Ramataim-Sofim di tanah pagunungan Epraim, ngaranna Elkana bin Yeroham, bin Elihu, bin Tohu, bin Sup, urang Epraim. Manehna boga dua pamajikan, nya eta Hana jeung Penina. Penina mah boga anak, tapi Hana mah teu boga. Saban taun manehna indit ti lemburna pikeun nyembah sarta nyanggakeun kurban ka Rama, nu ngawasa sakabeh balad sawarga, di Silo. Di dinya, dua anak Eli, nya eta Hopni jeung Pinehas, jaradi imam Rama urang. Unggal Elkana nyanggakeun kurban, manehna mere bagian ka pamajikanana, Penina, jeung ka sakabeh anak-anakna lalaki katut awewe. Tapi ka Hana mah manehna mere bagian dua kali lipet, sabab manehna nyaah ka Hana, sanajan Rama urang geus nutup kandunganana. Ku sabab Rama urang geus nutup kandunganana, maduna teh terus-terusan nganyenyeri hate Hana sangkan Hana nalangsa. Taun demi taun, satiap Hana unggah ka Bait Rama urang, Penina sok ngaheureuyan manehna, nepi ka Hana ceurik jeung teu daek dahar. Salakina, Elkana, nanya ka manehna, “Hana, ku naon maneh ceurik? Ku naon teu daek dahar? Ku naon hate maneh sedih? Lain pikeun maneh, akang teh leuwih hade ti batan sapuluh anak lalaki?”

Sanggeus dahar jeung nginum di Silo, Hana cengkat. Harita Imam Eli keur diuk dina korsi deukeut pesak lawang Bait Rama urang. Kalawan hate anu nalangsa pisan, Hana sasambat ka Rama urang bari ceurik balilihan. Tuluy manehna ngikrar, “Nun Ama, nu ngawasa balad sawarga, upami Ama kersa ningali kasangsaraan abdi, sarta émut ka abdi, teu ngalalaworakeun abdi Ama, tur maparin abdi hiji anak lalaki, eta anak ku abdi bade dipasrahkeun ka Rama salami hirupna, sarta sirahna moal pisan diparas.” a a v11 Teu ngaparas buuk budak teh tanda lahir tina jangji Nasir — hiji panyerahan diri ka Allah salila hirup (tempo Bilangan 6).

Sabot manehna terus sasambat di payuneun Rama urang, Eli neuteup kana sungutna. Hana sasambat dina jero hatena; biwirna usik tapi sorana teu kadenge. Nya ku kituna Eli nyangka Hana keur mabok. Eli ngomong ka manehna, “Nepi ka iraha maneh rek mabok kitu? Jauhkeun anggur maneh teh.”

Walon Hana, “Sanes, Juragan. Abdi teh awewe anu keur nalangsa pisan manahna. Abdi teu nginum anggur atawa inuman keras, tapi keur ngucurkeun eusi hate abdi di payuneun Rama urang. Mugi Juragan ulah nyangka abdi teh awewe nu teu uni; abdi sasambat di dieu teh ku sabab kanalangsaan jeung kasedih abdi anu kacida.”

Waler Eli, “Mangga mulih kalawan tengtrem, mugi Rama Israil ngabulkeun saniskara anu dipenta ku maneh ka Mantenna.”

Walon Hana, “Mugi abdi kenging kurnia di payuneun Juragan.” Geus kitu awewe teh indit, tuluy dahar, sarta beungeutna teu nguyung deui.

Isukna, isuk-isuk keneh maranehna harudang, nyembah di payuneun Rama urang, tuluy marulang ka imahna di Rama. Elkana sapatemon jeung pamajikanana, Hana, sarta Rama urang émut ka manehna.

Teu lila Hana ngandeg, tuluy ngalahirkeun anak lalaki. Eta anak dingaranan Samuel, bari ngomong, “Sabab ieu teh dipenta ku abdi ti Rama urang.” b b v20 Ngaran Samuel teh sorana mirip jeung basa Ibrani pikeun “dipenta ti Allah” — Hana ngaranan budak teh luyu jeung anak anu geus dipentana ka Rama urang.

Waktu Elkana jeung sakabeh kulawargana unggah rek nyanggakeun kurban taunan ka Rama urang sarta ngalaksanakeun ikrarna, Hana mah henteu milu. Pokna ka salakina, “Lamun budak geus disapih, ku kuring rek dibawa supaya marek ka Rama urang, sarta bakal matuh di dinya salalanggengna.”

Ceuk salakina, Elkana, “Lampahkeun naon anu dianggap pangalusna ku maneh. Cicing bae nepi ka budak disapih; mugi Rama urang ngalaksanakeun jangji-Na.” Nya Hana tetep cicing di imah bari nyusuan anakna nepi ka disapih.

Sanggeus disapih, Hana mawa budak teh, jeung sapi jalu umur tilu taun, kira-kira salawe pon tipung, katut anggur saguci, tuluy dibawa ka Bait Rama urang di Silo; ari budak teh harita masih keneh leutik. Maranehna meuncit sapi jalu tea, tuluy budak teh dibawa ka Eli. Ceuk Hana, “Duh Juragan, demi Juragan anu jumeneng, abdi teh awewe anu bareto nangtung di dieu gigireun Juragan, keur sasambat ka Rama urang. Abdi geus sasambat menta ieu budak, sarta Rama urang geus ngabulkeun panyambat abdi ka Mantenna. Ku sabab eta, ieu budak ku abdi dipasrahkeun ka Rama urang. Salila hirupna, manehna dipasrahkeun ka Mantenna.” Tuluy manehna nyembah ka Rama urang di dinya.