૧ શમુએલ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹એફ્રાઈમના પહાડી પ્રદેશમાં આવેલા રામાથાઈમ-સોફીમનો એક માણસ હતો, જેનું નામ એલ્કાના હતું. તે યરોહામનો પુત્ર, યરોહામ એલીહૂનો, એલીહૂ તોહૂનો, તોહૂ સૂફનો પુત્ર હતો; તે એફ્રાઈમી હતો. ²તેને બે પત્ની હતી—હાન્ના અને પનિન્ના. પનિન્નાને સંતાનો હતાં, પણ હાન્નાને કોઈ સંતાન ન હતું. ³દર વર્ષે તે પોતાના નગરમાંથી શીલોહમાં આકાશની સેનાઓના પિતાની ઉપાસના કરવા તથા યજ્ઞ કરવા જતો, જ્યાં એલીના બે પુત્રો—હોફની અને ફીનહાસ—આપણા પિતાના યાજકો હતા. ⁴જ્યારે એલ્કાના યજ્ઞ કરતો, ત્યારે તે પોતાની પત્ની પનિન્નાને તથા તેના સર્વ પુત્રો અને પુત્રીઓને ભાગ આપતો. ⁵પણ હાન્નાને તે બમણો ભાગ આપતો, કારણ કે તે તેને પ્રેમ કરતો હતો, જોકે આપણા પિતાએ તેની કૂખ બંધ કરી હતી. ⁶આપણા પિતાએ તેની કૂખ બંધ કરી હતી, તેથી તેને દુઃખી કરવા તેની શોક્ય તેને સખત ચીડવતી રહેતી. ⁷વર્ષ દર વર્ષ, જ્યારે જ્યારે હાન્ના આપણા પિતાના ઘરમાં જતી, ત્યારે પનિન્ના તેને ચીડવતી, તેથી તે રડતી અને ખાતી ન હતી. ⁸તેના પતિ એલ્કાનાએ તેને પૂછ્યું, “હાન્ના, તું કેમ રડે છે? કેમ ખાતી નથી? તારું હૃદય કેમ ઉદાસ છે? શું હું તારે માટે દસ પુત્રો કરતાં વિશેષ નથી?”

⁹શીલોહમાં તેઓએ ખાધુંપીધું ત્યાર પછી હાન્ના ઊઠી. એલી યાજક આપણા પિતાના મંદિરના બારસાખ પાસેના આસન પર બેઠો હતો. ¹⁰અત્યંત દુઃખી થઈને તેણે આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરી અને ખૂબ રડી. ¹¹તેણે માનતા લીધી, “આકાશની સેનાઓના પિતા, જો તમે તમારી દાસીનું દુઃખ જુઓ, મને યાદ કરો, તમારી દાસીને ભૂલશો નહિ, અને તેને એક પુત્ર આપો, તો હું તેને તેના આખા જીવનભર આપણા પિતાને અર્પણ કરીશ, અને તેના માથા પર અસ્ત્રો ફરશે નહિ.” ^a a v11 બાળકના વાળ ન કાપવા એ નાઝીરી વ્રતનું બાહ્ય ચિહ્ન હતું—ઈશ્વરને જીવનભરનું સમર્પણ (જુઓ ગણના ૬).

¹²તે આપણા પિતાની આગળ પ્રાર્થના કરતી રહી, ત્યારે એલી તેના મોં તરફ જોઈ રહ્યો. ¹³હાન્ના પોતાના હૃદયમાં પ્રાર્થના કરતી હતી; તેના હોઠ હાલતા હતા પણ તેનો અવાજ સંભળાતો ન હતો. તેથી એલીએ માન્યું કે તે નશામાં છે. ¹⁴તેણે તેને કહ્યું, “તું ક્યાં સુધી નશામાં રહીશ? તારો દ્રાક્ષારસ દૂર કર.”

¹⁵હાન્નાએ જવાબ આપ્યો, “ના, મારા સ્વામી. હું આત્મામાં અત્યંત વ્યથિત સ્ત્રી છું. મેં દ્રાક્ષારસ કે કોઈ કેફી પીણું પીધું નથી, પણ મેં આપણા પિતાની આગળ મારો જીવ ઠાલવ્યો છે. ¹⁶તમારી દાસીને નકામી સ્ત્રી ન ગણો; હું તો મારા ઊંડા દુઃખ અને શોકને લીધે અહીં પ્રાર્થના કરતી રહી છું.”

¹⁷એલીએ જવાબ આપ્યો, “શાંતિથી જા, અને ઇઝરાયલના પિતા તારી માગણી પ્રમાણે તને આપે.”

¹⁸તેણે કહ્યું, “તમારી દાસી તમારી નજરમાં કૃપા પામે.” પછી તે સ્ત્રી પોતાને માર્ગે ગઈ અને ખાધું, અને તેનો ચહેરો ઉદાસ રહ્યો નહિ.

¹⁹બીજા દિવસે વહેલી સવારે તેઓ ઊઠ્યા, આપણા પિતાની આગળ ઉપાસના કરી અને રામા પોતાના ઘરે પાછા આવ્યા. એલ્કાના પોતાની પત્ની હાન્ના સાથે સૂતો, અને આપણા પિતાએ તેને યાદ કરી.

²⁰સમય જતાં હાન્ના ગર્ભવતી થઈ અને તેણે એક પુત્રને જન્મ આપ્યો. તેણે તેનું નામ શમુએલ પાડ્યું, એમ કહીને, “કારણ કે મેં તેને આપણા પિતા પાસેથી માગ્યો.” ^b b v20 શમુએલ નામ “ઈશ્વર પાસે માગેલો” માટેના હિબ્રૂ શબ્દ જેવું સંભળાય છે—હાન્નાએ તેને એ જ પુત્રના નામે નામ આપ્યું જેને તેણે આપણા પિતા પાસે કાલાવાલા કરીને માગ્યો હતો.

²¹જ્યારે એલ્કાના તથા તેનું આખું કુટુંબ આપણા પિતાને વાર્ષિક યજ્ઞ કરવા તથા પોતાની માનતા પૂરી કરવા ગયા, ²²ત્યારે હાન્ના ગઈ નહિ. તેણે પોતાના પતિને કહ્યું, “જ્યારે છોકરાનું ધાવણ છોડાવાશે, ત્યારે હું તેને આપણા પિતાની આગળ હાજર થવા લાવીશ, અને તે સદા ત્યાં રહેશે.”

²³તેના પતિ એલ્કાનાએ કહ્યું, “તને જે ઠીક લાગે તે કર. તું તેનું ધાવણ છોડાવે ત્યાં સુધી રહે; માત્ર આપણા પિતા પોતાનું વચન પાળે.” તેથી હાન્ના રહી અને પોતાના પુત્રને ધાવણ છોડાવ્યું ત્યાં સુધી સ્તનપાન કરાવતી રહી.

²⁴તેનું ધાવણ છોડાવ્યા પછી, તે છોકરાને પોતાની સાથે લઈ ગઈ, સાથે ત્રણ વર્ષનો બળદ, આશરે પચીસ રતલ લોટ, અને દ્રાક્ષારસની એક કુપ્પી લીધાં, અને તેને શીલોહમાં આપણા પિતાના ઘરમાં લાવી; અને છોકરો નાનો હતો. ²⁵તેઓએ બળદ કાપ્યો અને છોકરાને એલી પાસે લાવ્યા. ²⁶હાન્નાએ કહ્યું, “ઓ મારા સ્વામી, આપ જીવો છો એ નિશ્ચે, મારા સ્વામી, આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરતી જે સ્ત્રી અહીં આપની પાસે ઊભી રહી હતી તે હું છું. ²⁷મેં આ છોકરા માટે પ્રાર્થના કરી હતી, અને મેં જે માગ્યું તે આપણા પિતાએ મને આપ્યું છે. ²⁸તેથી હું તેને આપણા પિતાને અર્પણ કરું છું. આખું જીવન તે તેમને અર્પિત રહેશે.” અને તેણે ત્યાં આપણા પિતાની ઉપાસના કરી.