1 Samuel 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Ana sawijining wong saka Ramataim-Zofim ing tanah pagunungan Efraim, jenenge Elkana, anake Yeroham, anake Elihu, anake Tohu, anake Zuf, wong Efraim. ²Wong iku duwe bojo loro, yaiku Hana lan Penina. Penina duwe anak, nanging Hana ora. ³Saben taun wong iku munggah saka kuthane menyang Silo, prelu nyembah lan saos kurban marang Rama kang ngratoni wadya-balaning swarga. Ing kono anake Eli loro, yaiku Hofni lan Pinehas, padha dadi imame Rama kita. ⁴Nalika Elkana saos kurban, dheweke menehi panduman marang Penina, bojone, lan marang anake lanang wadon kabeh. ⁵Nanging marang Hana diwenehi panduman tikel loro, awit dheweke tresna marang Hana, sanadyan Rama kita wis nutup kandhutane. ⁶Marga Rama kita wis nutup kandhutane, marune tansah ngeres-eresi atine, nganti Hana ngrasa sedhih banget. ⁷Saben taun, samangsa Hana munggah menyang padalemane Rama kita, Penina mesthi ngeres-eresi atine, nganti Hana nangis lan emoh mangan. ⁸Elkana, bojone, takon marang dheweke: “Hana, yagene kowe nangis? Yagene kowe emoh mangan? Yagene atimu susah? Apa tumraping kowe aku iki ora ngluwihi anak lanang sepuluh?”

⁹Sawise padha mangan lan ngombe ing Silo, Hana tangi ngadeg. Imam Eli lagi lenggah ing kursi sacedhake cagak lawanging padalemane Rama kita. ¹⁰Kanthi ati kang nggrantes banget, Hana ndedonga marang Rama kita karo nangis kelara-lara. ¹¹Hana banjur sumpah, ature: “Dhuh Rama ingkang ngratoni wadya-balaning swarga, manawi Paduka karsa mirsani kasangsaraning abdi Paduka, saha enget dhateng kawula, boten nglirwakaken abdi Paduka, sarta kaparingana anak jaler, piyambakipun badhe kawula aturaken dhateng Rama kita ing sapanjanging gesangipun, saha boten badhe wonten lading ingkang ndemek sirahipun.” ^a a v11 Ora ngethok rambute bocah iku dadi pratandha lair saka sumpah Nazir — yaiku pasrah sumarah marang Gusti Allah ing sapanjanging urip (deleng Wilangan 6).

¹²Nalika Hana isih terus ndedonga ana ing ngarsane Rama kita, Eli nyawang cangkeme. ¹³Hana ndedonga sajroning ati; lambene obah nanging ora ana swara kang keprungu. Mulane Eli ngira yen Hana mendem. ¹⁴Eli ngucap marang Hana: “Nganti kapan anggonmu mendem? Buwangen anggurmu!”

¹⁵“Boten, bendara,” wangsulane Hana. “Kawula punika tiyang estri ingkang sanget sisah manahipun. Kawula boten ngombe anggur utawi inuman keras, nanging ngesokaken isining manah kawula wonten ing ngarsanipun Rama kita. ¹⁶Sampun panjenengan anggep abdi panjenengan punika tiyang estri ingkang asor; kawula ndedonga wonten ing ngriki saking sanget sisah lan prihatos kawula.”

¹⁷Wangsulane Eli: “Lungaa kanthi tentrem, lan muga-muga Ramane Israel maringi apa kang ko-suwun marang Panjenengane.”

¹⁸Ature Hana: “Mugi abdi panjenengan pikantuka sih ing ngarsa panjenengan.” Wong wadon mau banjur lunga lan mangan, raine wis ora katon sedhih maneh.

¹⁹Esuke umun-umun wong-wong mau padha tangi, sujud nyembah ing ngarsane Rama kita, banjur bali menyang omahe ing Rama. Elkana banjur saresmi karo Hana, bojone, lan Rama kita ngengeti Hana.

²⁰Ora antara suwe Hana ngandheg lan nglairake anak lanang. Bocah mau dijenengake Samuel, pangucape: “Amarga aku wis nyuwun bocah iki marang Rama kita.” ^b b v20 Jeneng Samuel iku meh padha unine karo tembung Ibrani kang ateges “kang disuwun saka Gusti Allah” — Hana njenengake kaya mangkono awit bocah iku pancen kang wis disuwun kanthi banget marang Rama kita.

²¹Nalika Elkana lan brayate kabeh munggah prelu saos kurban taunan marang Rama kita lan netepi sumpahe, ²²Hana ora melu. Dheweke matur marang bojone: “Samangsa bocahipun sampun pisah saking susu, kula badhe ngirid piyambakipun supados sowan wonten ing ngarsanipun Rama kita, saha badhe manggen wonten ing ngriku ing salami-laminipun.”

²³“Tindakna apa kang ko-anggep becik,” pangucape Elkana, bojone. “Tetepa ana ing kene nganti bocahe pisah saka susu; muga-muga Rama kita netepana pangandikane.” Mulane Hana tetep ana ing omah lan nusoni anake nganti bocahe pisah saka susu.

²⁴Sawise bocah mau pisah saka susu, Hana ngajak bocahe munggah bebarengan, karo nggawa sapi lanang umur telung taun, glepung watara rolas kilogram, lan anggur sagendul, banjur bocah mau digawa menyang padalemane Rama kita ing Silo; mangka bocahe isih cilik. ²⁵Wong-wong mau banjur mbeleh sapi lanang mau, lan ngeterake bocahe menyang ngarsane Eli. ²⁶Ature Hana: “Dhuh bendara, kados gesang panjenengan ingkang saestu, bendara, kawula punika tiyang estri ingkang rumiyin ngadeg wonten ing ngriki sacelak panjenengan, ndedonga dhateng Rama kita. ²⁷Kawula nyuwun bocah punika, lan Rama kita sampun maringi dhateng kawula punapa ingkang kawula suwun dhateng Panjenenganipun. ²⁸Pramila piyambakipun kawula aturaken dhateng Rama kita. Ing sapanjanging gesangipun, piyambakipun kaaturaken dhateng Panjenenganipun.” Lan wong iku sujud nyembah marang Rama kita ana ing kono.